V CZ 133/07

Sąd Najwyższy2008-01-23
SNCywilnepostępowanie cywilneWysokanajwyższy
wznowienie postępowaniaskarga o wznowienieart. 403 k.p.c.art. 410 k.p.c.prawomocnośćwyrok skazującySąd Najwyższyzażalenie

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, uznając, że zarzut przestępczego działania pozwanego nie stanowił ustawowej podstawy wznowienia bez prawomocnego wyroku skazującego.

Powód T. G. złożył skargę o wznowienie postępowania, twierdząc, że wydanie wyroku było konsekwencją przestępczego działania pozwanego. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę, wskazując, że brak prawomocnego wyroku skazującego uniemożliwia wznowienie na podstawie art. 403 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda, potwierdzając, że nawet jeśli podstawa wznowienia jest formalnie wskazana, to jeśli z uzasadnienia wynika jej brak, skarga podlega odrzuceniu.

Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie powoda T. G. na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło skargę o wznowienie postępowania. Sąd Apelacyjny uznał, że twierdzenie powoda o przestępczym działaniu pozwanego, które miało doprowadzić do wydania zaskarżonego wyroku, nie stanowi ustawowej podstawy do wznowienia postępowania zgodnie z art. 403 § 1 k.p.c., ponieważ nie zostało potwierdzone prawomocnym wyrokiem skazującym. Powód w zażaleniu argumentował, że sąd nie powinien badać istnienia podstawy wznowienia w ramach kontroli skargi. Sąd Najwyższy uznał jednak zażalenie za niezasadne. Podkreślił, że nawet jeśli powód powołał się na przepis art. 403 § 1 k.p.c., to z jego własnych twierdzeń wynikało, że nie zapadło żadne orzeczenie karne potwierdzające przestępstwo. W świetle utrwalonego orzecznictwa, skarga o wznowienie postępowania, która już w swoim uzasadnieniu wykazuje brak ustawowej podstawy, podlega odrzuceniu na podstawie art. 410 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy oddalił zatem zażalenie i przyznał koszty nieopłaconej pomocy prawnej.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, samo twierdzenie o przestępczym działaniu pozwanego, bez prawomocnego wyroku skazującego, nie stanowi ustawowej podstawy wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 1 k.p.c.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołując się na utrwalone orzecznictwo stwierdził, że skarga o wznowienie postępowania, która już w swoim uzasadnieniu wykazuje brak ustawowej podstawy, podlega odrzuceniu na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

Skarb Państwa (w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej)

Strony

NazwaTypRola
T. G.osoba_fizycznapowód
W. F.osoba_fizycznapozwany

Przepisy (4)

Główne

k.p.c. art. 403 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Wznowienie postępowania następuje m.in. z powodu popełnienia przestępstwa, jeżeli sprawca został prawomocnie skazany.

k.p.c. art. 410 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Skarga oparta na ustawowej podstawie wznowienia, która już z jej uzasadnienia wynika, że nie zachodzi, podlega odrzuceniu.

Pomocnicze

k.p.c. art. 39814

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 3941 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak prawomocnego wyroku skazującego za popełnienie przestępstwa uniemożliwia wznowienie postępowania na podstawie art. 403 § 1 k.p.c. Skarga o wznowienie postępowania, której uzasadnienie wykazuje brak ustawowej podstawy, podlega odrzuceniu na podstawie art. 410 § 1 k.p.c.

Odrzucone argumenty

Kontrola skargi na podstawie art. 410 k.p.c. jest niedopuszczalna w zakresie badania istnienia podstawy wznowienia.

Godne uwagi sformułowania

już z samych twierdzeń skarżącego wynika, że nie zapadło żadne orzeczenie karne, które usprawiedliwiałoby wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 1 k.p.c. sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 401-403 k.p.c. nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi.

Skład orzekający

Marek Sychowicz

przewodniczący

Grzegorz Misiurek

sprawozdawca

Krzysztof Strzelczyk

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przesłanek wznowienia postępowania cywilnego, w szczególności wymogu prawomocnego wyroku skazującego w przypadku powołania się na popełnienie przestępstwa."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji powołania się na przestępstwo jako podstawę wznowienia postępowania cywilnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Orzeczenie wyjaśnia ważną kwestię proceduralną dotyczącą wznowienia postępowania cywilnego i wymogów formalnych skargi, co jest istotne dla praktyków prawa.

Czy zarzut przestępstwa wystarczy do wznowienia postępowania? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V CZ 133/07 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 23 stycznia 2008 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Marek Sychowicz (przewodniczący) 
SSN Grzegorz Misiurek (sprawozdawca) 
SSN Krzysztof Strzelczyk 
 
w sprawie z powództwa T. G. 
przeciwko W. F. 
o wznowienie postępowania w sprawie o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2008 r., 
zażalenia powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego 
z dnia 16 sierpnia 2007 r., sygn. akt I ACa (…), 
 
oddala zażalenie i przyznaje adwokatowi A. M. H. prowadzącemu Kancelarię 
Adwokacką w B. przy ul. A. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego kwotę 1.800 
(jeden tysiąc osiemset) zł wraz z podatkiem VAT w stawce 22% tytułem kosztów 
nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej powodowi z urzędu w postępowaniu 
zażaleniowym. 
 
Uzasadnienie 
 
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 16 sierpnia 2007 r. odrzucił skargę 
powoda T. G. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym 
wyrokiem tegoż Sądu z dnia 18 października 2006 r. W uzasadnieniu wskazał, że 
twierdzenie skarżącego, według którego wydanie zaskarżonego wyroku było 
konsekwencją przestępczego, korupcyjnego działania pozwanego, nie stanowi 
ustawowej podstawy wznowienia postępowania przewidzianej w art. 403 § 1 k.p.c. 

 
2 
Popełnienie przez pozwanego przestępstwa nie zostało bowiem stwierdzone wyrokiem 
skazującym. 
W zażaleniu na powyższe postanowienie powód wniósł o jego uchylenie 
podnosząc, że w ramach kontroli skargi na podstawie art. 410 k.p.c. niedopuszczalne 
jest badanie kwestii, czy wskazana w niej podstawa wznowienia rzeczywiście istnieje. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Zażalenie jest niezasadne. 
W skardze o wznowienie postępowania powód wskazał, że wydanie 
zaskarżonego wyroku było konsekwencja przestępczej działalności pozwanego. 
Podniósł jednocześnie, że na skutek złożonego przez niego zawiadomienia przeciwko 
pozwanemu prowadzone jest postępowanie karne przez Prokuraturę Rejonową w 
Żywcu. 
W 
świetle 
tak 
sformułowanej 
podstawy 
wznowienia 
stanowisko 
Sądu 
Okręgowego trzeba uznać za trafne. Już z samych twierdzeń skarżącego wynika 
bowiem, że nie zapadło żadne orzeczenie karne, które usprawiedliwiałoby wznowienia 
postępowania na podstawie art. 403 § 1 k.p.c. Oznacza to, że żadna z przewidzianych w 
tym przepisie podstaw wznowienia w rzeczywistości nie zachodzi. W orzecznictwie 
zostało 
już 
wyjaśnione, 
że 
sformułowanie 
podstawy 
wznowienia 
w 
sposób 
odpowiadający przepisom art. 401-403 k.p.c. nie oznacza oparcia skargi na ustawowej 
podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona 
podstawa nie zachodzi. Taka skarga jako nieoparta na ustawowej podstawie 
wznowienia podlega - z mocy art. 410 § 1 k.p.c. - odrzuceniu (por. postanowienie Sądu 
Najwyższego z dnia 28 października 1999 r., II UKN 174/99, nie publ.: postanowienie 
Sądu Najwyższego z dnia 7 lipca 2005 r., IV CO 6/05, nie publ.). Odmienne 
zapatrywanie skarżącego, nie uwzględniające utrwalonego stanowiska judykatury, nie 
może podważać trafności zaskarżonego postanowienia. 
Z przytoczonych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 w zw. z art. 
3941 § 3 k.p.c. orzekł, jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI