V CZ 120/14

Sąd Najwyższy2015-02-20
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
opłaty sądoweterminy procesoweapelacjazażalenieSąd Najwyższypostępowanie cywilneinstytucja niebankowauznanie rachunku

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na odrzucenie apelacji z powodu wniesienia opłaty po terminie, potwierdzając, że wpłata dokonana za pośrednictwem instytucji niebankowej jest skuteczna od dnia uznania rachunku sądu.

Sąd Apelacyjny odrzucił apelację pozwanej z powodu opłacenia jej po terminie, gdyż wpłata na rachunek sądu wpłynęła dzień po upływie terminu. Pozwana wniosła zażalenie, podnosząc naruszenie przepisów Konstytucji i procedury cywilnej. Sąd Najwyższy, powołując się na własną uchwałę, oddalił zażalenie, stwierdzając, że w przypadku płatności przez instytucję niebankową, liczy się data uznania rachunku sądu, a nie data przekazania środków pośrednikowi.

Sąd Apelacyjny odrzucił apelację wniesioną przez pozwaną, ponieważ nie została ona opłacona w ustawowym terminie. Termin upłynął 10 września 2014 r., a opłata została zaksięgowana na rachunku Sądu Okręgowego dopiero 11 września 2014 r. Pozwana złożyła zażalenie, argumentując naruszenie przepisów Konstytucji RP (art. 45, 1, 32, 78) oraz przepisów wykonawczych do k.p.c. dotyczących opłat sądowych, a także art. 570 k.p.c. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, odwołał się do swojej uchwały z dnia 26 lutego 2014 r. (III CZP 112/13). Uchwała ta wyjaśnia, że w przypadku opłat sądowych wnoszonych poleceniem bankowym, datą uiszczenia jest data przyjęcia polecenia przez bank, o ile istniało pokrycie na rachunku. Jednakże, gdy opłata jest wnoszona za pośrednictwem niebankowej instytucji płatniczej, dniem wniesienia opłaty jest dzień uznania rachunku bankowego sądu. Ponieważ pozwana skorzystała z pośrednictwa instytucji niebankowej („E.” spółka z o.o.) i uznanie rachunku sądu nastąpiło po terminie, Sąd Najwyższy uznał, że istniały podstawy do odrzucenia apelacji zgodnie z art. 370 k.p.c. Sąd Najwyższy nie znalazł przekonujących argumentów, aby odstąpić od ustabilizowanej wykładni w zakresie wnoszenia opłat sądowych. W konsekwencji, zażalenie zostało oddalone jako nieuzasadnione, a pozwana została obciążona kosztami postępowania zażaleniowego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Opłata sądowa wniesiona za pośrednictwem niebankowej instytucji płatniczej jest skutecznie uiszczona w dniu uznania rachunku bankowego właściwego sądu, a nie w dniu przekazania środków tej instytucji.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy powołał się na własną uchwałę (III CZP 112/13), która rozróżnia sytuację wnoszenia opłat poleceniem bankowym od wnoszenia ich za pośrednictwem instytucji niebankowych. W drugim przypadku decydujące znaczenie ma data wpływu środków na konto sądu.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

powód

Strony

NazwaTypRola
K. M.osoba_fizycznapowód
J. M.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (8)

Główne

k.p.c. art. 370

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do odrzucenia środka odwoławczego, gdy nie spełnia on wymogów formalnych, w tym opłaty.

k.p.c. art. 394¹ § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do oddalenia zażalenia.

Pomocnicze

k.p.c. art. 398¹⁴

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy rozpoznawania zażaleń w postępowaniu przed Sądem Najwyższym.

rozporządzenie MS z 31 stycznia 2006 r. art. 1 § 2

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie sposobu uiszczania opłat sądowych w sprawach cywilnych

Przepis dotyczący sposobu uiszczania opłat sądowych.

Konstytucja RP art. 45

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Prawo do sądu.

Konstytucja RP art. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada demokratycznego państwa prawnego.

Konstytucja RP art. 32

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada równości wobec prawa.

Konstytucja RP art. 78

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Prawo do zaskarżenia orzeczeń.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Opłata sądowa wniesiona za pośrednictwem instytucji niebankowej jest skuteczna od dnia uznania rachunku bankowego sądu. Wpisanie opłaty na rachunek sądu nastąpiło po terminie.

Odrzucone argumenty

Naruszenie przepisów Konstytucji RP (art. 45, 1, 32, 78). Naruszenie przepisów wykonawczych do k.p.c. dotyczących opłat sądowych. Naruszenie art. 570 k.p.c.

Godne uwagi sformułowania

Dniem wniesienia odpowiedniej opłaty sądowej jest dzień uznania nią rachunku bankowego właściwego Sądu, a nie dzień przekazania odpowiednich funduszy tej instytucji. Argumentacja prawna skarżącego prezentowana w treści zażalenia nie dostarczyła odpowiednio przekonywujących argumentów pozwalających na odstąpienie od dotychczasowej, ustabilizowanej od wielu lat wykładni Sądu Najwyższego.

Skład orzekający

Krzysztof Strzelczyk

przewodniczący

Mirosław Bączyk

sprawozdawca

Maria Szulc

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja momentu skutecznego wniesienia opłaty sądowej przy korzystaniu z pośredników niebankowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji płatności przez instytucje niebankowe; nie dotyczy płatności bankowych czy pocztowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego aspektu proceduralnego, jakim jest terminowość opłat sądowych i skutki korzystania z pośredników płatności, co jest istotne dla praktykujących prawników.

Czy opłata sądowa wpłynęła na czas? Kluczowa decyzja SN o pośrednikach płatności.

Dane finansowe

zwrot kosztów postępowania zażaleniowego: 1800 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V CZ 120/14
POSTANOWIENIE
Dnia 20 lutego 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Strzelczyk (przewodniczący)
‎
SSN Mirosław Bączyk (sprawozdawca)
‎
SSN Maria Szulc
w sprawie z powództwa K. M.
‎
przeciwko J. M.
‎
o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego i zapłatę,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej
w dniu 20 lutego 2015 r.,
‎
zażalenia pozwanej na postanowienie Sądu Apelacyjnego
‎
z dnia 20 października 2014 r.,
1. oddala zażalenie;
2. zasądza od pozwanej na rzecz powoda kwotę
1 800 zł ( jeden tysiąc osiemset) tytułem zwrotu kosztów
postępowania zażaleniowego.
UZASADNIENIE
Sąd Apelacyjny odrzucił apelację wniesioną przez stronę pozwaną z tej przyczyny, że nie została ona opłacona w terminie. Termin wniesienia tego środka odwoławczego minął w dniu 10 września 2014 r. natomiast opłat upłynęła na rachunek Sądu Okręgowego (i została na nim zaksięgowana) w dniu 11 września 2014 r. (k. 444 akt).
W zażaleniu pozwanej podnoszono naruszenie przepisów Konstytucji (art. 45, art. 1 w zw. z art. 32 i w zw. z art. 78 Konstytucji RP), § 2 art. 1 rozporządzenia MS w sprawie sposobu uiszczania opłat sądowych w sprawach cywilnych z 31 stycznia 2006 r. (Dz. U. z 2006 r. nr 27, poz. 199 ze zm.; cyt. dalej jako rozporządzenie MS z 31 stycznia 2006 r.) i art. 570 k.p.c. Skarżąca domagała się uchylenia zaskarżonego postanowienia.
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Z ustaleń Sądu Apelacyjnego wynika, że strona pozwana wniosła opłatę od apelacji na rachunek Sądu Okręgowego za pośrednictwem Grupy Finansowej „E.” spółki z o.o. (pośrednika w dokonywaniu płatności), przy czym kwota opłaty wpłynęła na ten rachunek w dniu 11 września 2014 r. (k. 440 akt sprawy). Tymczasem termin do wniesienia opłaty od apelacji upłynął w dniu 10 września 2014 r.
W ostatnio wydanej uchwale Sądu Najwyższego z dnia 26 lutego 2014 r., III  CZP 112/13 (OSNC 2014, nr 12, poz. 122) wyjaśniono, że datą uiszczenia opłaty sądowej na rachunek bankowy sądu, wnoszonej w postaci opłaty gotówkowej w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego (Poczty Polskiej SA) jest data przyjęcia tej opłaty przez operatora. W uzasadnieniu uchwały Sąd Najwyższy  przypomniał, że w razie uiszczenia opłaty sądowej poleceniem bankowym (za pośrednictwem instytucji bankowej) przyjmuje się, iż data jej uiszczenia jest  data przyjęcia polecenia przez bank, jeżeli kwota przelewu miała odpowiednie pokrycie na rachunku bankowym wpłacającego. Reguły te nie mają jednak zastosowania wówczas, gdy opłata sądowa jest wniesiona za pośrednictwem niebankowej instytucji płatniczej. W takiej sytuacji dniem wniesienia odpowiedniej opłaty sądowej jest dzień uznania nią rachunku bankowego właściwego Sądu, a nie dzień przekazania odpowiednich funduszy tej instytucji. Skoro zatem strona skarżąca przy wnoszeniu opłaty od apelacji skorzystała z pośrednictwa wspomnianej instytucji niebankowej i do uznania rachunku Sądu doszło po upływie terminu, to istniały podstawy do odrzucenia wniesionego środka odwoławczego (art. 370 k.p.c.).
Argumentacja prawna skarżącego prezentowana w treści zażalenia nie  dostarczyła odpowiednio przekonywających argumentów pozwalających na odstąpienie od dotychczasowej, ustabilizowanej od wielu lat wykładni Sądu Najwyższego dotyczącej wnoszenia opłat sądowych nie za pośrednictwem poczty i instytucji bankowych.
W tej sytuacji należało oddalić zażalenie jako nieuzasadnione (art. 394
1
§ 3 k.p.c. w zw. z art. 398
14
k.p.c. i rozstrzygnąć o kosztach postępowania  zażaleniowego.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI