V CZ 12/07
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu jego zażalenia z powodu nieopłacenia kosztów sądowych.
Powód złożył zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego umarzające postępowanie. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenia obu stron, w tym powoda, z powodu nieuiszczenia należnych opłat sądowych przez profesjonalnych pełnomocników. Sąd Najwyższy uznał, że powód, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, miał obowiązek uiścić opłatę od zażalenia zgodnie z nową ustawą o kosztach sądowych, nawet jeśli był częściowo zwolniony od innych kosztów. Wniosek o zwolnienie złożony po terminie był bezskuteczny.
Sprawa dotyczyła zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło zażalenie powoda na postanowienie Sądu Okręgowego o umorzeniu postępowania. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenia obu stron, ponieważ nie zostały opłacone przez profesjonalnych pełnomocników, zgodnie z art. 1302 § 3 i 4 k.p.c. Powód wniósł o uchylenie tego postanowienia, zarzucając naruszenie przepisów dotyczących kosztów sądowych. Sąd Najwyższy uznał zażalenie powoda za bezzasadne. Sąd Apelacyjny prawidłowo zastosował nową ustawę o kosztach sądowych w sprawach cywilnych z dnia 28 lipca 2005 r. do oceny opłaty od zażalenia, mimo że postanowienie umarzające postępowanie zapadło na gruncie starej ustawy. Powód, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, miał obowiązek uiścić opłatę od zażalenia bez wezwania, nawet jeśli był zwolniony od innych kosztów sądowych. Powód był zwolniony od wpisu w wysokości 8461,60 zł, ale nie od dalszych kosztów. Termin na uiszczenie opłaty minął 25 września 2006 r. Wniosek powoda o zwolnienie od kosztów złożony 6 października 2006 r. był bezskuteczny. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powoda na podstawie art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, powód działający przez profesjonalnego pełnomocnika miał obowiązek uiścić bez wezwania należną opłatę od zażalenia, nawet jeśli był już częściowo zwolniony od kosztów sądowych.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że nowa ustawa o kosztach sądowych miała zastosowanie do oceny opłaty od zażalenia, a powód, działając przez profesjonalnego pełnomocnika, miał obowiązek uiścić opłatę podstawową (30 zł) zgodnie z art. 14 ust. 2 u.k.s.c., nawet jeśli był zwolniony od wyższego wpisu. Wniosek o zwolnienie złożony po terminie był bezskuteczny.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalić zażalenie
Strona wygrywająca
Pozwany "E.-P." Spółka Akcyjna w K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Ł. Fabryka Maszyn "C." Spółka Akcyjna w Ł. | spółka | powód |
| "E.-P." Spółka Akcyjna w K. | spółka | pozwany |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 1302 § 3 i 4
Kodeks postępowania cywilnego
Przepisy dotyczące odrzucenia zażalenia w przypadku nieopłacenia kosztów przez profesjonalnych pełnomocników.
u.k.s.c. art. 14 § ust. 2
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Obowiązek uiszczenia opłaty podstawowej w kwocie 30 zł, nawet przy częściowym zwolnieniu od kosztów.
Pomocnicze
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
u.k.s.c. art. 10
Ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych
Opłata uiszczana 'z góry' może być złożona w terminie otwartym do wniesienia środka odwoławczego.
k.p.c. art. 113 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zastosowanie nowej ustawy o kosztach sądowych do oceny opłaty od zażalenia. Obowiązek uiszczenia opłaty od zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika, nawet przy częściowym zwolnieniu od kosztów. Bezskuteczność wniosku o zwolnienie od kosztów złożonego po terminie.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 113 § 2 k.p.c., art. 1302 § 3 i 4 k.p.c. i art. 149 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych przez Sąd Apelacyjny.
Godne uwagi sformułowania
powód, działający przez profesjonalnego pełnomocnika, miał obowiązek uiścić bez wezwania należną opłatę od zażalenia nie był zwolniony od kosztów w dalszym postępowaniu i obowiązany był uiścić pełną opłatę od złożonego środka odwoławczego wniosek ten był bezskuteczny sąd nie może bowiem zamieniać ustawowych zasad fiskalnych
Skład orzekający
Lech Walentynowicz
przewodniczący-sprawozdawca
Krzysztof Pietrzykowski
członek
Elżbieta Skowrońska-Bocian
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących opłat sądowych od zażaleń w przypadku profesjonalnych pełnomocników i częściowego zwolnienia od kosztów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji przejścia między starymi a nowymi przepisami o kosztach sądowych oraz procedury składania wniosków o zwolnienie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie dotyczy ważnej kwestii proceduralnej związanej z kosztami sądowymi, co jest istotne dla praktykujących prawników, ale nie zawiera elementów zaskakujących czy szeroko interesujących.
“Profesjonalny pełnomocnik musi opłacić zażalenie – Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady!”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 12/07 POSTANOWIENIE Dnia 23 marca 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Krzysztof Pietrzykowski SSN Elżbieta Skowrońska-Bocian w sprawie z powództwa Ł. Fabryki Maszyn "C." Spółki Akcyjnej w Ł. przeciwko "E.-P." Spółce Akcyjnej w K. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 marca 2007 r., zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 16 listopada 2006 r., oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2006 r. Sąd Okręgowy w K. umorzył postępowanie w sprawie. Obie strony złożyły zażalenia, które Sąd Apelacyjny odrzucił, ponieważ nie zostały opłacone przez profesjonalnych pełnomocników (art. 1302 § 3 i 4 k.p.c.). W zażaleniu powód wniósł o uchylenie tego postanowienia w części jego dotyczącej, zarzucając naruszenie art. 113 § 2 k.p.c., art. 1302 § 3 i 4 k.p.c. i art. 149 ustawy z 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie jest bezzasadne. Sąd Apelacyjny trafnie wskazał, że stara ustawa o kosztach sądowych w sprawach cywilnych miała zastosowanie tylko do zakończenia sprawy w instancji, postanowieniem umarzającym postępowanie z dnia 22 sierpnia 2006 r., a od tej daty stosuje się nową ustawę z dnia 28 lipca 2005 r. (Dz.U. Nr 167, poz. 1398, dalej „uksc”) oraz znowelizowane przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Oznacza to, że powód, działający przez profesjonalnego pełnomocnika, miał obowiązek uiścić bez wezwania należną opłatę od zażalenia, także wówczas, gdyby był już zwolniony od kosztów sądowych przez sąd (wtedy musiałby uiścić opłatę podstawową w kwocie 30 zł na podstawie art. 14 ust. 2 u.k.s.c.). Powód został zwolniony tylko od wpisu w wysokości 8461,60 zł (vide: postanowienie Sądu Okręgowego z dnia 3 marca 2003 r. – k. 54), przeto nie był zwolniony od kosztów w dalszym postępowaniu i obowiązany był uiścić pełną opłatę od złożonego środka odwoławczego. Przepis art. 10 u.k.s.c. wykładany jest w judykaturze w ten sposób, że opłatę uiszczaną „z góry” można złożyć w terminie otwartym do wniesienia środka odwoławczego (zob. m.in. orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 8 grudnia 2006 r., V CZ 99/06, niepubl.). Dla powoda tak obliczony termin minął dnia 25 września 3 2006 r. (k. 628). Zasadnie więc Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie na podstawie art. 1302 § 3 i 4 k.p.c. Powód złożył wprawdzie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, ale nastąpiło to w dniu 6 października 2006 r. (k. 642–644), po upływie terminu do uiszczenia opłaty, dlatego wniosek ten był bezskuteczny. Nie było również skuteczne procesowo omyłkowe wezwanie powoda do opłacenia zażalenia, sąd nie może bowiem zamieniać ustawowych zasad fiskalnych. Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.). jz
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI