V CZ 12/05
Podsumowanie
Sąd Najwyższy oddalił zażalenie powódki na postanowienie Sądu Apelacyjnego odrzucające jej zażalenie na wniosek o wyłączenie sędziów, wskazując na brak uprawnień do samodzielnego wniesienia zażalenia oraz niezaskarżalność postanowienia niekończącego postępowania.
Sąd Najwyższy rozpoznał zażalenie J. M. na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło jej zażalenie na wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Okręgowego. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie powódki z powodu wniesienia go przez osobę nieuprawnioną oraz zaskarżenia postanowienia niekończącego postępowania. Sąd Najwyższy podzielił te argumenty, podkreślając obowiązek reprezentacji przez adwokata lub radcę prawnego przy wnoszeniu zażaleń do Sądu Najwyższego oraz niezaskarżalność postanowień niekończących postępowania.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał zażalenie J. M. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 grudnia 2004 r., które odrzuciło zażalenie powódki na postanowienie tego samego sądu z dnia 25 października 2004 r. oddalające jej wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Okręgowego w J. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie powódki, wskazując na dwa powody: wniesienie go osobiście przez nieuprawnioną powódkę oraz fakt, że zaskarżone zostało postanowienie niekończące postępowania w sprawie. Powódka w swoim zażaleniu kwestionowała te argumenty, twierdząc, że Sąd Apelacyjny działał jako sąd pierwszej instancji i dopuszczalne było złożenie zażalenia bez przymusu adwokacko-radcowskiego. Sąd Najwyższy, powołując się na obowiązujące wówczas przepisy, uznał, że powódka nie była uprawniona do samodzielnego wniesienia zażalenia, gdyż zawsze obowiązywał przymus adwokacko-radcowski przy wnoszeniu zażaleń do Sądu Najwyższego. Ponadto, Sąd Najwyższy podzielił pogląd, że postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 25 października 2004 r. było niezaskarżalne, ponieważ nie kończyło postępowania w sprawie. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie J. M.
Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.
SprawdźZagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, postanowienie sądu drugiej instancji oddalające wniosek o wyłączenie sędziego, które nie kończy postępowania w sprawie, nie jest zaskarżalne zażaleniem.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 39318 § 2 k.p.c., który stanowi, że postanowienia sądu drugiej instancji kończące postępowanie w sprawie są zaskarżalne, co implikuje, że postanowienia niekończące postępowania nie są zaskarżalne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddala zażalenie
Strona wygrywająca
Sąd Apelacyjny (w kontekście utrzymania w mocy jego postanowienia)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| P. P. | osoba_fizyczna | skarżąca |
| J. M. | osoba_fizyczna | powódka |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 39318 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 25 października 2004 r. było niezaskarżalne, jako niekończące postępowanie w sprawie.
Pomocnicze
k.p.c. art. 3932
Kodeks postępowania cywilnego
Obowiązek reprezentacji przez fachowego pełnomocnika przy wnoszeniu zażaleń do Sądu Najwyższego.
k.p.c. art. 39318 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Potwierdzenie obowiązku przymusu adwokacko-radcowskiego przy zażaleniach do Sądu Najwyższego.
Ustawa o zmianie kodeksu postępowania cywilnego art. 3
Wskazanie na obowiązywanie dotychczasowych przepisów procesowych w chwili wniesienia zażaleń.
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do oddalenia zażalenia.
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do oddalenia zażalenia.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Zażalenie zostało wniesione przez osobę nieuprawnioną. Zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania w sprawie. Obowiązuje przymus adwokacko-radcowski przy wnoszeniu zażaleń do Sądu Najwyższego.
Odrzucone argumenty
Sąd Apelacyjny działał jako sąd pierwszej instancji, co dopuszczało złożenie zażalenia bez przymusu adwokacko-radcowskiego.
Godne uwagi sformułowania
zaskarżone zostało postanowienie niekończące postępowania w sprawie nie była uprawniona, z braku szczególnych kwalifikacji, do wniesienia zażalenia bez pośrednictwa fachowego pełnomocnika zawsze obowiązywał tu przymus adwokacko-radcowski
Skład orzekający
Lech Walentynowicz
przewodniczący-sprawozdawca
Bronisław Czech
członek
Antoni Górski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretacja przepisów dotyczących zaskarżalności postanowień niekończących postępowania oraz przymusu adwokacko-radcowskiego przy wnoszeniu zażaleń do Sądu Najwyższego."
Ograniczenia: Dotyczy stanu prawnego obowiązującego w 2005 roku, choć zasady dotyczące zaskarżalności postanowień i przymusu procesowego są nadal aktualne.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z wnoszeniem zażaleń i wyłączaniem sędziów, co jest istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera elementów zaskakujących czy szeroko interesujących.
Masz pytanie dotyczące tej sprawy?
Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt V CZ 12/05 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2005 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Bronisław Czech SSN Antoni Górski w sprawie ze skargi P. P. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa J. M. przeciwko P. P. o rozwód, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Okręgowego w J. z dnia 13 czerwca 2002 r., sygn. akt I C (…), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 marca 2005 r., zażalenia J. M. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 6 grudnia 2004 r., sygn. akt I ACo (…), oddala zażalenie. Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2004 r. Sąd Apelacyjny odrzucił zażalenie powódki złożone na postanowienie tego Sądu z dnia 25 października 2004 r., oddalające jej wniosek o wyłączenie sędziów Sądu Okręgowego w J. Przyczyną odrzucenia zażalenia było wniesienie go osobiście przez nieuprawnioną powódkę, a także to, iż zaskarżone zostało postanowienie niekończące postępowanie w sprawie. W zażaleniu powódka zakwestionowała ten pogląd twierdząc, że Sąd Apelacyjny – rozstrzygając wniosek o wyłączenie sędziów „po raz pierwszy” – wystąpił w roli sądu pierwszej instancji, zatem dopuszczalne było złożenie zażalenia na postanowienie z 25 października 2004 r. i to bez obowiązywania przymusu adwokacko-radcowskiego. 2 Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W chwili wniesienia zażaleń obowiązywały dotychczasowe przepisy procesowe (zob. art. 3 ustawy z dnia 22 grudnia 2004 r. o zmianie kodeksu postępowania cywilnego… - Dz. U. 2005 r. Nr 13, poz. 98). Powódka – jak trafnie zauważył Sąd Apelacyjny – nie była uprawniona, z braku szczególnych kwalifikacji, do wniesienia zażalenia bez pośrednictwa fachowego pełnomocnika. Procedura wnoszenia zażaleń do Sądu Najwyższego została uregulowana w przepisie szczególnym, co oznacza, że zawsze obowiązywał tu przymus adwokacko-radcowski (art. 3932 k.p.c. w związku z art. 39318 § 3 k.p.c.). Sąd Najwyższy w składzie orzekającym podziela również pogląd, że postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 25 października 2004 r. było niezaskarżalne, jako niekończące postępowanie w sprawie (art. 39318 § 2 k.p.c.). Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 39814 k.p.c. w związku z art. 3941 § 3 k.p.c.).
Nie znalazłeś odpowiedzi?
Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.
Rozpocznij analizę