V CZ 116/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, uznając, że skarżący nie wykazał istnienia nowych okoliczności faktycznych, które byłyby obiektywnie nieujawnialne w poprzednim postępowaniu.
Sąd Apelacyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania, uznając, że podniesione przez powodów okoliczności nie spełniały wymogów art. 403 § 2 k.p.c., gdyż nie istniały one w dacie orzekania w poprzedniej sprawie lub nie były obiektywnie nieujawnialne. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, podkreślił nadzwyczajny charakter skargi o wznowienie postępowania i konieczność ścisłego spełnienia przesłanek ustawowych. Stwierdził, że skarżący nie wykazał istnienia nowych, obiektywnie nieujawnialnych faktów, a podnoszone kwestie wynikały raczej z braku należytej staranności w ustaleniu stron poprzedniego postępowania. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.
Sprawa dotyczyła zażalenia na postanowienie Sądu Apelacyjnego, który odrzucił skargę powodów I. B. i D. B. o wznowienie postępowania. Skarga ta była oparta na art. 403 § 2 k.p.c., a powodowie twierdzili, że podali okoliczności, które w rzeczywistości nie istniały w dacie poprzedniego postępowania. Sąd Apelacyjny uznał, że powołane przez skarżących okoliczności, w tym korespondencja oceniająca prawnie stosunek stron, nie istniały w terminie zakreślonym w art. 403 § 2 k.p.c. Pełnomocnik powodów w zażaleniu zarzucił naruszenie prawa materialnego, argumentując, że skarżący podali nieznany im fakt niemożności przeniesienia roszczenia z tytułu szkód górniczych, co było przyczyną niekorzystnego wyroku. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, podkreślił, że skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, który może być stosowany tylko w wyjątkowych sytuacjach. Zaznaczył, że podstawy wznowienia muszą być ściśle określone w ustawie i należycie uzasadnione. W tej konkretnej sprawie Sąd Najwyższy stwierdził, że skarżący nie przedstawili okoliczności, które można by uznać za obiektywnie „nieujawnialne” dla strony przy zachowaniu należytej staranności. Podnoszony brak wiedzy o tym, kiedy powstała pozwana Kompania Węglowa S.A. został uznany za wynik braku osobistej zapobiegliwości, a nie za fakt obiektywnie nieujawnialny. Sąd Najwyższy zwrócił również uwagę, że art. 403 § 2 k.p.c. jest przepisem postępowania, a nie prawa materialnego. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako nieuzasadnione.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, ponieważ nie wykazano, aby były to okoliczności obiektywnie nieujawnialne dla strony w poprzednim postępowaniu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że skarga o wznowienie postępowania jest środkiem nadzwyczajnym i wymaga ścisłego spełnienia przesłanek. Podnoszone przez skarżących okoliczności, takie jak brak wiedzy o powstaniu pozwanej spółki czy niemożność przeniesienia roszczenia, nie miały charakteru obiektywnie nieujawnialnego, a wynikały raczej z braku należytej staranności strony.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
Kompanii Węglowej Spółce Akcyjnej
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| I. B. | osoba_fizyczna | skarżący |
| D. B. | osoba_fizyczna | skarżący |
| Kompanii Węglowej Spółce Akcyjnej w K. | spółka | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 403 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis ten dotyczy sytuacji, gdy po wydaniu prawomocnego orzeczenia strona odkryje nowe fakty lub dowody, które istniały w dacie orzekania, a z których nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Muszą to być okoliczności obiektywnie nieujawnialne przy zachowaniu należytej staranności.
Pomocnicze
k.p.c. art. 39814
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3941 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarżący nie wykazał istnienia nowych okoliczności faktycznych, które byłyby obiektywnie nieujawnialne w poprzednim postępowaniu. Podnoszone przez skarżących kwestie wynikały z braku należytej staranności, a nie z niemożności ich ujawnienia. Art. 403 § 2 k.p.c. jest przepisem postępowania, a nie prawa materialnego.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia prawa materialnego w postaci art. 403 § 2 k.p.c. Twierdzenie o podaniu nieznanego faktu niemożności przeniesienia roszczenia z tytułu szkód górniczych.
Godne uwagi sformułowania
skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym okoliczności, które w rzeczywistości nie istniały w dacie postępowania fakt obiektywnie dla strony nieujawnialny
Skład orzekający
Lech Walentynowicz
przewodniczący
Teresa Bielska-Sobkowicz
sprawozdawca
Zbigniew Kwaśniewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "interpretacja przesłanek wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c., zwłaszcza w kontekście szkód górniczych i wymogu obiektywnej nieujawnialności nowych faktów."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej podstawy wznowienia postępowania (art. 403 § 2 k.p.c.) i wymaga wykazania obiektywnej niemożności ujawnienia faktów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące wznowienia postępowania, co jest ważne dla praktyków prawa cywilnego, choć stan faktyczny nie jest szczególnie nietypowy.
“Kiedy można wznowić prawomocnie zakończone postępowanie? Sąd Najwyższy wyjaśnia kluczowe przesłanki.”
Sektor
praca
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 116/06 POSTANOWIENIE Dnia 25 stycznia 2007 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz (sprawozdawca) SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie ze skargi I. B. i D. B. o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa I. B. i D. B. przeciwko Kompanii Węglowej Spółce Akcyjnej w K. o naprawienie szkody, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 20 lipca 2005 r., po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 25 stycznia 2007 r., zażalenia I. B. i D. B. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 2 czerwca 2006 r., oddala zażalenie. Uzasadnienie 2 Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2006 r. Sąd Apelacyjny odrzucił skargę powodów o wznowienie postępowania w sprawie z powództwa przeciwko Kompanii Węglowej Spółce Akcyjnej, zakończonego prawomocnym wyrokiem Sądu Apelacyjnego z dnia 20 lipca 2005 r., w uzasadnieniu podając, iż powołując jako podstawę skargi art. 403 § 2 k.p.c., powodowie podnieśli okoliczności, które w rzeczywistości nie istniały w dacie postępowania. W przedmiotowym przepisie chodzi o takie okoliczności faktyczne lub środki dowodowe, które istniały do daty orzekania w poprzedniej sprawie, a które zostały wykryte po prawomocności orzeczenia, którego wznowienia strona żąda. Korespondencja między uczestnikami umowy sprzedaży prawa wieczystego użytkowania, zawierająca w istocie ocenę prawną stosunku łączącego strony umowy, w znaczeniu dokumentu, nie istniała w terminie zakreślonym w art. 403 § 2 k.p.c. W zażaleniu na powyższe postanowienie pełnomocnik powodów zarzucił „naruszenie prawa materialnego” w postaci art. 403 § 2 k.p.c., wywodząc, iż skarżący podali w skardze o wznowienie nieznany im fakt niemożności przeniesienia na powodów roszczenia z tytułu szkód górniczych, zaś właśnie brak przeniesienia był przyczyną niekorzystnego dla nich wyroku. Skoro powodowie nie mogli domagać się przeniesienia roszczenia, to tym samym, w ustalonym stanie faktycznym, sąd powinien był prawidłowo zastosować wykładnię wynikającą z uchwały SN z 20 czerwca 1984 r., III CZP 26/84 (OSPiKA 1985/10 poz. 195), zgodnie z którą roszczenie odszkodowawcze z tytułu szkód górniczych przechodzi na użytkownika wieczystego. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem prawnym, prowadzącym — z natury rzeczy jedynie w wyjątkowych sytuacjach — do uchylenia zaskarżonego orzeczenia. Uzasadnienie podstawy musi zatem zmierzać do wykazania, że powołane okoliczności istotnie spełniają określone podstawy wznowienia (postanowienie SN z 7 listopada 1973 r., I CO 5/73, BISN 1974 nr 2, poz. 24). Co więcej, zarówno określenie podstawy zgodnej z treścią art. 403 k.p.c., jak i jej 3 należyte uzasadnienie, stanowią konstrukcyjne wymaganie skargi. Oparcie skargi na podstawie nieprzewidzianej w ustawie, a także oparcie jej na podstawie, która w danej sprawie nie wystąpiła, prowadzi zatem do braku nieusuwalnego, który uprawnia sąd do odrzucenia skargi już na etapie badania jej dopuszczalności (por. postanowienie SN z 7 lipca 2005 r., IV CO 6/05, BSN 2005 nr 9, s. 14). Odnosząc powyższe stwierdzenia do okoliczności danej sprawy należy podnieść, iż strona żaląca, powołując się na podstawę wznowienia z art. 403 § 2 k.p.c., powinna była wskazać takie fakty lub dowody, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których w poprzednim postępowaniu strona nie mogła skorzystać. Powinny one być obiektywnie „nieujawnialne” dla strony, a więc mieć taki charakter, że ich ujawnienie podczas toczącego się postępowania nie było możliwe przy zachowaniu należytej staranności (postanowienie SN z 4 marca 2005 r., III CZ 134/04, LEX nr 151652). Skarżący takich okoliczności nie przedstawili; powoływane przez nich okoliczności braku wiedzy o tym, kiedy powstała pozwana Kompania Węglowa S.A., nie mają charakteru „faktu obiektywnie dla strony nieujawnialnego”, lecz opierają się raczej na braku osobistej zapobiegliwości w ustaleniu, kto i na jakiej podstawie mógł być w sprawie prawomocnie zakończonej pozwany. Należało zatem uznać, że skarga została zasadnie odrzucona. Jedynie ubocznie należy zwrócić pełnomocnikowi skarżącego uwagę, iż art. 403 § 2 k.p.c., w oparciu o który sformułowano zarzut, nie stanowi przepisu prawa materialnego, lecz przepis postępowania. Mając powyższe na względzie, Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił zażalenie. jc
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI