V CZ 109/06

Sąd Najwyższy2007-01-04
SNinneŚrednianajwyższy
wznowienie postępowaniaSąd Najwyższyuchwała SNwyrok TKart. 403 k.p.c.postanowieniezażalenie

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi o wznowienie postępowania, uznając, że uchwała SN i wyrok TK nie mogą stanowić podstawy do wznowienia postępowania.

Sąd Apelacyjny odrzucił skargę o wznowienie postępowania, uznając, że uchwała Sądu Najwyższego i wyrok Trybunału Konstytucyjnego nie mogą stanowić podstawy do wznowienia postępowania w świetle art. 403 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie, podzielił argumentację Sądu Apelacyjnego, podkreślając, że poglądy doktryny i judykatów nie są podstawą do wznowienia postępowania, a uchwały SN wiążą sądy niższej instancji jedynie w danej sprawie.

Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2006 r. odrzucił skargę powoda o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem oddalającym powództwo. Sąd Apelacyjny stwierdził, że wskazana przez skarżącego uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 2006 r. oraz wcześniejszy wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 grudnia 2002 r. nie mogą stanowić podstawy skargi o wznowienie postępowania w świetle art. 403 § 2 k.p.c. Sąd Najwyższy, rozpoznając zażalenie strony powodowej na to postanowienie, zważył, że zażalenie stanowi polemikę z trafną argumentacją Sądu Apelacyjnego. Sąd Najwyższy podkreślił, że poglądy wyrażone w doktrynie lub judykatach Sądu Najwyższego i Trybunału Konstytucyjnego nie mogą stanowić podstawy skargi o wznowienie postępowania. Ponadto, wskazano, że powołany przez skarżącego wyrok Trybunału Konstytucyjnego był znany stronom i sądom rozpoznającym sprawę zakończoną prawomocnym wyrokiem. Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 2006 r. nie stanowi powszechnie obowiązującej wykładni prawa, a uchwały SN wiążą sądy niższej instancji jedynie w danej sprawie, będąc w innych sprawach jedynie pomocnymi. Twierdzenie strony skarżącej, że gdyby sprawa rozstrzygana była po wydaniu uchwały, wynik sprawy byłby inny, nie znalazło uzasadnienia. Sąd Najwyższy stwierdził, że poglądy prawne SN nie są okolicznościami faktycznymi ani środkami dowodowymi w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. W związku z powyższym, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, uchwały Sądu Najwyższego i wyroki Trybunału Konstytucyjnego nie mogą stanowić podstawy do wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że poglądy prawne wyrażone w doktrynie lub judykatach nie są okolicznościami faktycznymi ani środkami dowodowymi w rozumieniu art. 403 § 2 k.p.c. Uchwały SN wiążą sądy niższej instancji jedynie w danej sprawie, a nie stanowią powszechnie obowiązującej wykładni prawa.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

Narodowy Fundusz Zdrowia Oddział Wojewódzki w O.

Strony

NazwaTypRola
Szpitala Wojskowego z Przychodnią - Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w O.instytucjapowód
Narodowego Funduszu Zdrowia Oddziału Wojewódzkiego w O.instytucjapozwany

Przepisy (3)

Główne

k.p.c. art. 403 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Poglądy prawne wyrażone w uchwałach Sądu Najwyższego lub wyrokach Trybunału Konstytucyjnego nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania.

Pomocnicze

k.p.c. art. 39814

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 3941 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Poglądy prawne wyrażone w uchwałach SN i wyrokach TK nie stanowią podstawy do wznowienia postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. Uchwały SN wiążą sądy niższej instancji jedynie w danej sprawie. Wyrok TK był znany stronom i sądom w toku postępowania.

Odrzucone argumenty

Uchwała SN i wyrok TK powinny stanowić podstawę do wznowienia postępowania.

Godne uwagi sformułowania

poglądy wyrażone w doktrynie lub judykatach Sądu Najwyższego i Trybunału Konstytucyjnego, nie mogą stanowić podstawy skargi o wznowienie postępowania Uchwały Sądu Najwyższego wiążą sądy niższej instancji jedynie w danej sprawie. Poglądy prawne Sądu Najwyższego nie są zatem okolicznościami faktycznymi ani środkami dowodowymi, o których mowa w art. 403 § 2 k.p.c.

Skład orzekający

Henryk Pietrzkowski

przewodniczący-sprawozdawca

Teresa Bielska-Sobkowicz

członek

Krzysztof Pietrzykowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "interpretację art. 403 § 2 k.p.c. w kontekście podstaw wznowienia postępowania."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji, gdy podstawą wznowienia miałyby być uchwały SN lub wyroki TK.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne dotyczące wznowienia postępowania, co jest ważne dla praktyków prawa, choć nie zawiera przełomowych wniosków.

Kiedy uchwała Sądu Najwyższego nie wystarczy do wznowienia postępowania? Wyjaśnia Sąd Najwyższy.

Sektor

medycyna

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V CZ 109/06 
 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 4 stycznia 2007 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
 
SSN Henryk Pietrzkowski (przewodniczący, sprawozdawca) 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz 
SSN Krzysztof Pietrzykowski 
 
 
w sprawie z powództwa  Szpitala Wojskowego z Przychodnią - Samodzielnego  
Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w O. 
przeciwko Narodowemu Funduszowi Zdrowia Oddziałowi Wojewódzkiemu w O. 
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 4 stycznia 2007 r., 
zażalenia strony powodowej na postanowienie Sądu Apelacyjnego […] 
z dnia 31 sierpnia 2006 r.,  
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
Sąd Apelacyjny postanowieniem z dnia 31 sierpnia 2006 r. odrzucił 
skargę powoda o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym 
wyrokiem oddalającym powództwo, stwierdzając, że wskazana przez skarżącego 
uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 30  marca 2006 r. oraz 
wcześniejszy wyrok Trybunału Konstytucyjnego  z dnia 18  grudnia 2002 r. (znany i 
powoływany w postępowaniu, którego skarga o  wznowienie dotyczy), nie mogą – 
w świetle art. 403 § 2 k.p.c. – stanowić podstawy skargi o wznowienie 
postępowania.  
Rozpoznając zażalenie, zawierające wniosek o uchylenie zaskarżonego 
postanowienia, Sąd Najwyższy zważył, co następuje:  
Zażalenie stanowi polemikę z trafną argumentacją Sądu Apelacyjnego, 
który prawidłowo wywiódł, że poglądy wyrażone w doktrynie lub judykatach Sądu 
Najwyższego  i Trybunału Konstytucyjnego, nie mogą stanowić podstawy skargi 
o  wznowienie postępowania. Niezależnie od tego podkreślić należy, że powołany 
przez skarżącego wyrok Trybunału Konstytucyjnego znany był stronom i  Sądom 
rozpoznającym sprawę zakończoną prawomocnym wyrokiem. Z kolei stanowisko 
wyrażone w uchwale Sądu Najwyższego z dnia 30 marca 2006 r. nie stanowi 
powszechnie obowiązującej wykładni prawa. Twierdzenie strony skarżącej, że 
gdyby sprawa rozstrzygana była po jej wydaniu, to wynik sprawy byłby inny, nie 
znajduje żadnego uzasadnienia.  Uchwały Sądu Najwyższego wiążą sądy niższej 
instancji jedynie w danej sprawie. W innych sprawach, choćby podobnych czy zgoła 
identycznych, są tylko pomocne przy rozstrzyganiu i powoływane jedynie ze 
względu na poziom prezentowanej w nich argumentacji. Wskazanie przez stronę, 
że przepisy przyjęte za podstawę prawomocnego wyroku zostały następnie inaczej 
zinterpretowane w uchwale Sądu Najwyższego nie uzasadnia wznowienia 
postępowania na podstawie art. 403 § 2 k.p.c. (postanowienie SN z dnia 
17 listopada 1998 r., II UKN 402/98, OSNP 1999, nr 24, poz.8). Poglądy prawne 
Sądu Najwyższego nie są zatem okolicznościami faktycznymi ani środkami 
dowodowymi, o których mowa w art. 403 § 2 k.p.c. 

 
3 
Z wyżej wskazanych względów Sąd Najwyższy na podstawie art. 39814  
w  związku z art. 3941  § 3 k.p.c. orzekł jak w sentencji. 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
db

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI