I CZ 86/07

Sąd Najwyższy2007-08-08
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
apelacjawymogi formalnek.p.c.Sąd Najwyższyzażalenieodrzucenie apelacjiradca prawny

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego o odrzuceniu części apelacji z powodu niespełnienia wymogów formalnych.

Sąd Najwyższy rozpatrywał zażalenie na postanowienie Sądu Apelacyjnego, które odrzuciło część apelacji z powodu niespełnienia wymogu z art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c. dotyczącego sprecyzowania żądania zmiany wyroku. Sąd Najwyższy uznał, że apelacja sporządzona przez radcę prawnego nie zawierała jasnego określenia żądania co do treści rozstrzygnięcia w zakresie powództwa wzajemnego, co uzasadniało jej odrzucenie.

Sąd Najwyższy w składzie orzekającym rozpoznał zażalenie powoda (pozwanego wzajemnego) S. Spółki z o.o. na postanowienie Sądu Apelacyjnego z dnia 15 grudnia 2006 r. o sygn. akt [...]. Sąd Apelacyjny odrzucił częściowo apelację powoda w zakresie rozstrzygnięcia o powództwie wzajemnym, wskazując na niespełnienie wymogu formalnego z art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c., który nakłada obowiązek zamieszczenia we wniosku apelacyjnym określenia żądanej zmiany lub uchylenia wyroku z zaznaczeniem zakresu. Powód w zażaleniu wnosił o uchylenie zaskarżonego postanowienia, zarzucając sądowi drugiej instancji brak uzupełnienia braków apelacji oraz niewłaściwe określenie żądania zmiany wyroku. Sąd Najwyższy, analizując sprawę, przypomniał, że przepis art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c. wymaga jednoznacznego sprecyzowania żądania przez skarżącego, a treści tej nie można domniemywać z uzasadnienia. W przedmiotowej sprawie powód (pozwany wzajemny) nie sprecyzował swojego żądania co do treści rozstrzygnięcia sądu odwoławczego w zakresie powództwa wzajemnego. Podkreślono, że apelacja została sporządzona przez radcę prawnego, a zgodnie z art. 370¹ k.p.c., apelacja sporządzona przez zawodowego pełnomocnika, nie spełniająca wymogów formalnych, podlega odrzuceniu bez wzywania do uzupełnienia braków. Sąd Najwyższy stwierdził, że Sąd Apelacyjny prawidłowo odrzucił apelację w części dotyczącej powództwa wzajemnego, a tym samym zażalenie uznać należało za niezasadne. Orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 394¹ § 3 k.p.c. w zw. z art. 398¹⁴ k.p.c.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd drugiej instancji prawidłowo odrzucił część apelacji.

Uzasadnienie

Apelacja sporządzona przez zawodowego pełnomocnika musi zawierać jednoznaczne określenie żądania zmiany lub uchylenia wyroku. Brak takiego sprecyzowania, zwłaszcza w sytuacji, gdy sąd orzekł o zasadności zarówno powództwa głównego, jak i wzajemnego, uzasadnia odrzucenie apelacji bez wzywania do uzupełnienia braków.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddala zażalenie

Strona wygrywająca

Agencja Nieruchomości Rolnych

Strony

NazwaTypRola
S. Spółka z o.o.spółkapowódka - pozwana wzajemna
Agencja Nieruchomości Rolnychinstytucjapozwana - powódka wzajemna

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 368 § § 1 pkt 5

Kodeks postępowania cywilnego

Nakłada na stronę wnoszącą apelację obowiązek zamieszczenia wniosku o zmianę lub o uchylenie wyroku z zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany lub uchylenia. Skarżący musi jednoznacznie sprecyzować, czy żąda zmiany zaskarżonego wyroku w konkretnej części, czy też jego uchylenia. Treści wniosku nie można domniemywać na podstawie uzasadnienia pisma.

Pomocnicze

k.p.c. art. 370¹

Kodeks postępowania cywilnego

Apelację sporządzoną przez zawodowego pełnomocnika, nie spełniającą wymagania określonego w art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c., sąd pierwszej instancji odrzuca bez wzywania do usunięcia braku.

k.p.c. art. 373

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd drugiej instancji odrzuca apelację, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd pierwszej instancji.

k.p.c. art. 394¹ § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

W zw. z art. 398¹⁴ k.p.c. - podstawa orzekania o zażaleniu.

k.p.c. art. 398¹⁴

Kodeks postępowania cywilnego

W zw. z art. 394¹ § 3 k.p.c. - podstawa orzekania o zażaleniu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Apelacja nie zawierała jednoznacznego określenia żądania zmiany wyroku w zakresie powództwa wzajemnego. Apelacja została sporządzona przez zawodowego pełnomocnika, co uzasadniało jej odrzucenie bez wzywania do uzupełnienia braków.

Odrzucone argumenty

Sąd drugiej instancji nie uzupełnił na rozprawie dostrzeżonego braku apelacji. Apelacja zawierała określenie żądania zmiany zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie treści orzeczenia.

Godne uwagi sformułowania

Skarżący musi jednoznacznie sprecyzować, czy żąda zmiany zaskarżonego wyroku w konkretnej części, czy też jego uchylenia. Treści wniosku nie można domniemywać na podstawie uzasadnienia pisma zwłaszcza w sytuacji, gdy sąd orzekł o zasadności zarówno powództwa głównego, jak i wzajemnego. Apelację sporządzoną przez zawodowego pełnomocnika, nie spełniającą wymagania określonego w art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c., sąd pierwszej instancji odrzuca bez wzywania do usunięcia braku.

Skład orzekający

Gerard Bieniek

przewodniczący

Antoni Górski

sprawozdawca

Barbara Myszka

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie wymogów formalnych apelacji, w szczególności art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c., w kontekście pisma sporządzonego przez zawodowego pełnomocnika."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji formalnej apelacji, nie rozstrzyga meritum sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Sprawa dotyczy kwestii proceduralnych związanych z wymogami formalnymi apelacji, co jest istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera elementów zaskakujących czy szeroko interesujących.

Błąd formalny w apelacji kosztował stronę możliwość jej rozpoznania przez Sąd Najwyższy.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt I CZ 86/07 
 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 8 sierpnia 2007 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Gerard Bieniek (przewodniczący) 
SSN Antoni Górski (sprawozdawca) 
SSN Barbara Myszka 
 
 
w sprawie z powództwa S. Spółki z o.o.  
przeciwko Agencji Nieruchomości Rolnych  
o ustalenie, 
i z powództwa wzajemnego Agencji Nieruchomości Rolnych  
przeciwko S. Spółce z o.o.  
o zapłatę, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej 
w dniu 8 sierpnia 2007 r., 
zażalenia powódki - pozwanej wzajemnej na postanowienie  
Sądu Apelacyjnego  
z dnia 15 grudnia 2006 r., sygn. akt [...], 
 
 
oddala zażalenie. 
 
 
 
 
 
 
 

 
2 
Uzasadnienie 
 
 
 
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 15 grudnia 2006 r. Sąd Apelacyjny          
odrzucił częściowo apelację powoda (pozwanego wzajemnego) S. Sp. z o.o. w 
zakresie rozstrzygnięcia o powództwie wzajemnym z powodu niespełnienia 
wymagania z art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c. 
W zażaleniu powód (pozwany wzajemny) wnosił o uchylenie zaskarżonego 
w całości, zarzucając, że sąd drugiej instancji nie uzupełnił na rozprawie 
dostrzeżonego braku apelacji, jak również podniósł, że apelacja zawiera określenie 
żądania zmiany zaskarżonego wyroku poprzez wskazanie treści orzeczenia. 
 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
 
Wyrokiem z dnia 16 lutego 2006 r. Sąd Okręgowy w W. oddalił powództwo 
główne powoda S. Sp. z o.o. i jednocześnie częściowo uwzględnił powództwo 
wzajemne pozwanego Agencji Nieruchomości Rolnych.  
Przepis art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c. nakłada na stronę wnoszącą apelację 
obowiązek 
zamieszczenia 
wniosku 
o 
zmianę 
lub 
o 
uchylenie 
wyroku 
z  zaznaczeniem zakresu żądanej zmiany lub uchylenia. Skarżący musi 
jednoznacznie sprecyzować, czy żąda zmiany zaskarżonego wyroku w konkretnej 
części, czy też jego uchylenia. Treści wniosku nie można domniemywać na 
podstawie uzasadnienia pisma zwłaszcza w sytuacji, gdy sąd orzekł o zasadności 
zarówno powództwa głównego, jak i wzajemnego. W przedmiotowej sprawie powód 
(pozwany wzajemny) odniósł się jedynie do części rozstrzygnięcia, tj. w zakresie 
w  jakim sąd nie uwzględnił „powództwa powoda (pozwanego wzajemnego) 
w  całości” (k. – 465). W pozostałym zakresie, tj. odnośnie do powództwa 
wzajemnego, powód (pozwany wzajemny) nie sprecyzował swojego żądania co do 
spodziewanej treści rozstrzygnięcia sądu odwoławczego. 
 
Należy podkreślić, że apelacja została sporządzona przez radcę prawnego. 
Zgodnie z art. 3701 k.p.c. apelację sporządzoną przez zawodowego pełnomocnika, 
nie spełniającą wymagania określonego w art. 368 § 1 pkt 5 k.p.c., sąd pierwszej 
instancji odrzuca bez wzywania do usunięcia braku. Stosownie do art. 373 k.p.c. 

 
3 
sąd drugiej instancji odrzuca apelację, jeżeli ulegała ona odrzuceniu przez sąd 
pierwszej instancji. Dopuszczalność środka zaskarżenia, w tym także prawidłowość 
jego sporządzenia, podlega kontroli sądu na każdym etapie postępowania. W razie 
dostrzeżenia uchybień, które nie podlegają uzupełnieniu, sąd zobowiązany jest 
odrzucić apelację nie tylko na etapie wstępnego badania pisma, ale również 
w  późniejszym stadium postępowania. Sąd Apelacyjny prawidłowo odrzucił 
apelację w zakresie rozstrzygnięcia o powództwie wzajemnym. Zażalenie uznać 
należy zatem za niezasadne. 
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji (art. 3941 § 3 k.p.c. w zw. 
z art. 39814 k.p.c.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI