II CZ 80/12

Sąd Najwyższy2012-07-20
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
koszty sądoweart. 102 k.p.c.zasada słusznościtrudna sytuacja materialnazażalenieSąd Najwyższypostępowanie zażaleniowe

Sąd Najwyższy oddalił zażalenie ubezpieczyciela na postanowienie o kosztach, potwierdzając zasadność zastosowania art. 102 k.p.c. przez sąd niższej instancji.

Sąd Okręgowy, stosując art. 102 k.p.c., nie obciążył powoda kosztami postępowania apelacyjnego ze względu na jego trudną sytuację materialną i inne szczególne okoliczności. Pozwany ubezpieczyciel wniósł zażalenie, kwestionując zastosowanie tego przepisu i podnosząc nowe fakty dotyczące dochodów powoda. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie, uznając, że sąd okręgowy prawidłowo ocenił przesłanki zastosowania art. 102 k.p.c., a podniesione przez pozwanego zarzuty nie były wystarczające do zmiany orzeczenia.

Sąd Okręgowy w wyroku z dnia 14 lutego 2012 r. postanowił nie obciążać powoda kosztami postępowania apelacyjnego, opierając się na art. 102 k.p.c. Uzasadnieniem były trudna sytuacja materialna powoda (bezrobotny, utrzymywany przez żonę, łączny dochód 1500 zł), wysokie koszty postępowania pierwszoinstancyjnego oraz fakt, że konieczność wniesienia apelacji nie wynikała z winy powoda, a z opóźnień dowodowych i błędów sądu pierwszej instancji. Pozwany ubezpieczyciel, Towarzystwo Ubezpieczeń "Compensa" S.A., wniósł zażalenie, zarzucając naruszenie art. 102 k.p.c. oraz art. 233 § 1 i art. 316 § 1 k.p.c. Skarżący podniósł, że powód prowadzi działalność gospodarczą od 2010 r., co zaprzecza jego bezrobotności. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie. W uzasadnieniu podkreślono, że art. 102 k.p.c. jest przepisem szczególnym, niepodlegającym wykładni rozszerzającej. Sąd Najwyższy stwierdził, że sama trudna sytuacja ekonomiczna nie jest wystarczającą podstawą do zwolnienia z kosztów, jeśli nie towarzyszą jej inne szczególne okoliczności. Pozwany nie wykazał wysokości ani waloru nowości dochodów powoda, a także nie zakwestionował pozostałych przesłanek zastosowania art. 102 k.p.c. przez sąd okręgowy. Podkreślono, że roszczenie dotyczyło szkody na osobie po wypadku komunikacyjnym, koszty postępowania były wysokie, a przyczyny reformatoryjnego orzeczenia leżały po stronie ubezpieczyciela i błędu sądu co do odsetek. Ocena sądu co do wystąpienia wypadku szczególnie uzasadnionego ma charakter dyskrecjonalny i może być podważona tylko w przypadku rażącej niesprawiedliwości, czego w tej sprawie nie stwierdzono. Sąd Najwyższy oddalił zażalenie jako bezzasadne i zasądził od pozwanego na rzecz powoda koszty zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Tak, sąd może odstąpić od obciążania strony przegrywającej kosztami postępowania na podstawie art. 102 k.p.c., jeśli zachodzą szczególnie uzasadnione wypadki, które mogą obejmować trudną sytuację materialną strony oraz okoliczności związane z przebiegiem postępowania.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy podkreślił, że art. 102 k.p.c. stanowi odstępstwo od zasady odpowiedzialności za wynik procesu i wymaga wystąpienia wyjątkowych okoliczności. Sama trudna sytuacja ekonomiczna nie jest wystarczająca, jeśli nie towarzyszą jej inne szczególne czynniki. W tej sprawie sąd okręgowy prawidłowo ocenił przesłanki zastosowania art. 102 k.p.c., biorąc pod uwagę zarówno sytuację materialną powoda, jak i fakt, że przyczyny reformatoryjnego orzeczenia apelacyjnego leżały po stronie pozwanego ubezpieczyciela.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie zażalenia

Strona wygrywająca

powód

Strony

NazwaTypRola
J. K.osoba_fizycznapowód
Towarzystwo Ubezpieczeń "Compensa" - Spółka Akcyjna Vienna Insurance Groupspółkapozwany

Przepisy (8)

Główne

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

Przepis ustanawia zasadę słuszności, będącą odstępstwem od zasady odpowiedzialności za wynik procesu. Sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami w wypadkach szczególnie uzasadnionych. Jest to rozwiązanie szczególne, niepodlegające wykładni rozszerzającej i wymagające wystąpienia wyjątkowych okoliczności, branych pod uwagę zarówno w związku z przebiegiem postępowania, jak i sytuacją majątkową i życiową strony.

Pomocnicze

k.p.c. art. 233 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 316 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398¹⁴

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 394¹ § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 98 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. § 6 pkt 3

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu art. § 13 ust 2 pkt 2

Argumenty

Skuteczne argumenty

Trudna sytuacja materialna powoda (bezrobotny, utrzymywany przez żonę, niski dochód). Wysokie koszty postępowania pierwszoinstancyjnego, zbliżone do uzyskanej kwoty. Konieczność wniesienia apelacji nie wynikała z działań powoda, a z opóźnień dowodowych i błędów sądu pierwszej instancji (odsetki). Brak wykazania przez pozwanego wysokości i waloru nowości dochodów powoda. Ocena sądu okręgowego co do zastosowania art. 102 k.p.c. nie była rażąco niesprawiedliwa.

Odrzucone argumenty

Powód prowadzi działalność gospodarczą od 2010 r., co zaprzecza jego bezrobotności i trudnej sytuacji materialnej. Naruszenie art. 102 k.p.c. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie. Naruszenie art. 233 § 1 k.p.c. i art. 316 § 1 k.p.c. poprzez błędną ocenę dowodów.

Godne uwagi sformułowania

art. 102 k.p.c. ustanawia zasadę słuszności, będącą odstępstwem od zasady odpowiedzialności za wynik procesu. Powyższa regulacja jest rozwiązaniem szczególnym, niepodlegającym wykładni rozszerzającej, wykluczającym stosowanie wszelkich uogólnień, ponadto wymagającym wystąpienia wyjątkowych okoliczności. Sama sytuacja ekonomiczna strony przegrywającej, nawet tak niekorzystana, że strona bez uszczerbku dla utrzymania własnego i członków rodziny nie byłaby w stanie ponieść kosztów, nie stanowi dostatecznej podstawy zwolnienia - na podstawie art. 102 k.p.c. - od obowiązku zwrotu kosztów przeciwnikowi, jeżeli nie przemawiają za tym dalsze szczególne okoliczności. Ocena sądu, czy zachodzi wypadek szczególnie uzasadniony, o którym mowa w art. 102 k.p.c., ma charakter dyskrecjonalny, oparty na swobodnym uznaniu, kształtowanym własnym przekonaniem sądu oraz oceną okoliczności rozpoznawanej sprawy i może być podważona przez sąd wyższej instancji tylko wtedy, gdy jest rażąco niesprawiedliwa.

Skład orzekający

Zbigniew Kwaśniewski

przewodniczący

Anna Owczarek

sprawozdawca

Katarzyna Tyczka-Rote

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja i stosowanie art. 102 k.p.c. w kontekście kosztów postępowania, zwłaszcza w sprawach o odszkodowanie i zadośćuczynienie, gdzie występują trudności finansowe strony, ale również błędy lub opóźnienia po stronie przeciwnika."

Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznych okoliczności sprawy i oceny dyskrecjonalnej sądu. Wartość precedensowa może być ograniczona ze względu na indywidualny charakter oceny 'szczególnie uzasadnionego wypadku'.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy ważnego dla stron postępowania cywilnego zagadnienia kosztów sądowych i możliwości zastosowania wyjątku od reguły odpowiedzialności za wynik procesu (art. 102 k.p.c.). Pokazuje, jak sąd ocenia trudną sytuację materialną strony w kontekście innych okoliczności.

Czy trudna sytuacja materialna zawsze zwalnia z kosztów sądowych? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice art. 102 k.p.c.

Dane finansowe

zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu zażaleniowym: 120 PLN

Sektor

ubezpieczenia

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II CZ 80/12 
 
 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
 
Dnia 20 lipca 2012 r. 
 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) 
SSN Anna Owczarek (sprawozdawca) 
SSN Katarzyna Tyczka-Rote 
 
 
 
w sprawie z powództwa J. K. 
przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń "Compensa" - Spółce Akcyjnej  
Vienna Insurance Group w Warszawie 
o zapłatę i ustalenie, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej  
w dniu 20 lipca 2012 r., 
zażalenia strony pozwanej na postanowienie o kosztach  
zawarte w pkt. 3 wyroku Sądu Okręgowego  
z dnia 14 lutego 2012 r.,  
 
 
 
I. oddala zażalenie, 
II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 120 zł (sto 
dwadzieścia) tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego 
w postępowaniu zażaleniowym. 
 
 
 
 
 
Uzasadnienie 

 
2 
 
Sąd Okręgowy postanowieniem zawartym w wyroku z dnia 14 lutego 2012 r. 
nie obciążył powoda kosztami postępowania apelacyjnego. 
Wskazując jako podstawę rozstrzygnięcia w tym przedmiocie art. 102 k.p.c. 
Sąd stwierdził, iż powód jest bezrobotny, znajduje się w trudnej sytuacji materialnej 
i pozostaje na utrzymaniu żony. Łączny dochód małżonków wynosi 1500 złotych. 
Ponadto 
w 
postępowaniu 
pierwszoinstancyjnym 
powód 
został 
obciążony 
stosunkowo wysokimi kosztami, które zblizone są do kwoty uzyskanej od 
pozwanego z tytułu naprawienia szkody. Dodatkowo Sąd Okręgowy wskazał, iż 
konieczność wniesienia apelacji nie wynikała z działań powoda, a samego 
apelującego, który bardzo późno zgłosił dowody na okoliczność zapłaty powodowi 
części dochodzonych świadczeń oraz błędnego orzeczenia przez sąd pierwszej 
instancji o odsetkach. 
Pozwany Compensa Towarzystwo Ubezpieczeń S.A. Vienna Insurance 
Group wniósł zażalenie na powyższe orzeczenie. Zarzucając naruszenie przepisu 
art. 102 k.p.c. poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie oraz przepisu art. 233 § 1 
k.p.c. i art. 316 § 1 k.p.c. poprzez dokonanie błędnej oceny dowodów, mających 
świadczyć o występowaniu szczególnie uzasadnionego wypadku i skutkującego 
błędnym przyjęciem zasady słuszności, pozwany wnosił o zmianę orzeczenia przez 
zasądzenie od powoda na rzecz pozwanego kosztów postępowania apelacyjnego. 
Skarżący podniósł ponadto że powód nie jest obecnie bezrobotny, gdyż prowadzi 
działalność gospodarczą i przedstawił na tę okoliczność dowód w postaci wydruku 
komputerowego z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej, 
z którego wynika że od dnia 3 sierpnia 2010r. powód ma zarejstrowaną działalność 
gospodarcza w zakresie produkcji pozostałej odzieży wierzchniej. 
W odpowiedzi na zażalenie powód J. K. wnosił o oddalenie zażalenia jako 
bezzasadnego i zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu 
zażaleniowym. Wskazał, że jego dochody są niewielkie, a koszty postępowania 
(6.745,88 zł) niewiele niższe jak uzyskana od pozwanego kwota (7.862 zł). 
Sąd Najwyższy zważył: 

 
3 
Przepis art. 102 k.p.c. ustanawia zasadę słuszności, będącą odstępstwem 
od zasady odpowiedzialności za wynik procesu. Stanowi on, że w wypadkach 
szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko 
część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. Powyższa regulacja jest 
rozwiązaniem 
szczególnym, 
niepodlegającym 
wykładni 
rozszerzającej, 
wykluczającym 
stosowanie 
wszelkich 
uogólnień, 
ponadto 
wymagającym 
wystąpienia wyjątkowych okoliczności. Do okoliczności branych pod uwagę przez 
sąd przy ocenie przesłanek zastosowania omawianego przepisu, zaliczyć należy 
związane z samym przebiegiem postępowania oraz dotyczące stanu majątkowego 
i sytuacji życiowej strony. Za trafny należy uznać pogląd, zgodnie z którym sama 
sytuacja ekonomiczna strony przegrywającej, nawet tak niekorzystana, że strona 
bez uszczerbku dla utrzymania własnego i członków rodziny nie byłaby w stanie 
ponieść kosztów, nie stanowi dostatecznej podstawy zwolnienia - na podstawie art. 
102 k.p.c. - od obowiązku zwrotu kosztów przeciwnikowi, jeżeli nie przemawiają za 
tym dalsze szczególne okoliczności. W zażaleniu pozwany powołał się na nową 
okoliczność dotyczącą uzyskiwania przez powoda samodzielnych dochodów. 
Nie wykazał jednak ani ich wysokości ani waloru nowości, tj. przyczyn dla których 
wcześniej jej nie przedstawił. Pozwany nie zakwestionował ponadto pozostałych 
przesłanek, na których zostało oparte rozstrzygnięcie Sądu. Roszczenie 
dochodzone w procesie związane było ze szkodą na osobie, wynikającą z wypadku 
komunikacyjnego, w którym powód doznał bardzo poważnych obrażeń ciała. 
W związku z przeprowadzeniem postępowania dowodowego obejmującego szereg 
opinii biegłych koszty procesu były wysokie i oscylowały w granicach przyznanej 
ostatecznie 
kwoty. 
Sąd 
drugoinstancyjny 
trafnie 
zauważył, 
iż przyczyny 
uwzględnienia apelacji pozwanego nie leżały po stronie powoda, a nawet wręcz 
były wynikiem zaniedbań zakładu ubezpieczeń, który w trakcie procesu nie wykazał 
w jakim zakresie wcześniejszymi świadczeniami zaspokoił szkodę. W części 
konieczność wydania orzeczenia reformatoryjnego wynikała ponadto z błędu Sądu 
Rejonowego w zakresie rozstrzygnięcia o odsetkach. 
W tym stanie rzecz, mając na względzie, że ocena sądu, czy zachodzi 
wypadek szczególnie uzasadniony, o którym mowa w art. 102 k.p.c., ma charakter 
dyskrecjonalny, 
oparty 
na 
swobodnym 
uznaniu, 
kształtowanym 
własnym 

 
4 
przekonaniem sądu oraz oceną okoliczności rozpoznawanej sprawy i może być 
podważona 
przez 
sąd 
wyższej instancji 
tylko 
wtedy, 
gdy 
jest 
rażąco 
niesprawiedliwa (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2012 r., 
III CZ 10/12, OSNC 2012, 7-8, poz. 98) i stwierdzając brak przesłanek dla takiej 
oceny Sąd Najwyższy nie znalazł podstaw do uwzględnienia zażalenia i na mocy 
art. 39814 k.p.c. w zw. z art. 3941 § 3 k.p.c. oddalił je jako bezzasadne. O kosztach 
postępowania zażaleniowego orzeczono na podstawie art. 98 § 1 k.p.c. w zw. z § 6 
pkt 3 w zw. z § 13 ust 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 
28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia 
przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu 
(Dz. U. Nr 163, poz. 1348).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI