V CZ 101/04
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie o odrzuceniu kasacji, potwierdzając, że postanowienie oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku nie podlega kasacji.
Pozwany złożył zażalenie na postanowienie Sądu Okręgowego, które odrzuciło jego kasację od postanowienia o oddaleniu wniosku o uzupełnienie wyroku. Sąd Najwyższy, rozpatrując zażalenie, stwierdził, że postanowienie oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku ma charakter procesowy i zapada w formie postanowienia, a nie wyroku. Ponadto, zgodnie z art. 392 k.p.c., kasacja od takich postanowień jest niedopuszczalna, co uzasadniało odrzucenie kasacji przez Sąd Okręgowy. W konsekwencji, Sąd Najwyższy oddalił zażalenie pozwanego.
Sprawa dotyczy zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w J., które odrzuciło jego kasację od postanowienia Sądu Rejonowego w J. oddalającego wniosek o uzupełnienie wyroku. Sąd Okręgowy w J. postanowieniem z dnia 12 maja 2004 r. oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w J. z dnia 25 marca 2004 r. oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku. Sąd II instancji podzielił pogląd Sądu Rejonowego, że rozpoznaniem sądowym objęte było tylko jedno roszczenie powoda, a zmiana podstawy prawnej roszczenia opartego na niezmienionych okolicznościach nie jest dla sądu wiążąca i nie kreuje nowego roszczenia. Pozwany zaskarżył postanowienie odwoławcze kasacją, która została odrzucona przez Sąd Okręgowy jako niedopuszczalna. W zażaleniu pozwany powołał się na naruszenie art. 392 i 3935 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, że orzeczenie uzupełniające wyrok – za wyjątkiem rozstrzygnięcia o kosztach lub natychmiastowej wykonalności – zapada w formie wyroku (art. 351 § 3 k.p.c.), natomiast forma orzeczenia oddalającego taki wniosek nie jest określona w sposób wyraźny. Negatywne rozstrzygnięcie o żądaniu uzupełnienia wyroku nie rozstrzyga kwestii merytorycznych co do istoty sporu, a tylko procesowe przesłanki tego żądania. Dla takiego rozstrzygnięcia nie jest właściwa forma wyroku (art. 316 § 1 k.p.c.), lecz postanowienia (art. 354 k.p.c.). Sąd Okręgowy zasadnie powołał się na treść art. 392 k.p.c., ograniczającą dopuszczalność kasacji od postanowień kończących postępowanie w sprawie do dwóch wyraźnie wskazanych przypadków. W konsekwencji kasacja pozwanego była oczywiście niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3935 k.p.c. Odmienne stanowisko skarżącego nie znajduje uzasadnienia prawnego. Należy zaznaczyć, że z woli ustawodawcy zasada trójinstancyjności postępowania sądowego doznaje znacznych ograniczeń. Standardy krajowe i międzynarodowe gwarantują jedynie dwuinstancyjność postępowania sądowego (zob. art. 176 ust. 1 Konst.). Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 385 k.p.c. w związku z art. 39319 k.p.c.).
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Formą właściwą dla rozstrzygnięcia oddalającego wniosek o uzupełnienie wyroku jest postanowienie, a nie wyrok.
Uzasadnienie
Negatywne rozstrzygnięcie o żądaniu uzupełnienia wyroku nie rozstrzyga kwestii merytorycznych co do istoty sporu, a tylko procesowe przesłanki tego żądania. Dla takiego rozstrzygnięcia nie jest właściwa forma wyroku (art. 316 § 1 k.p.c.), lecz postanowienia (art. 354 k.p.c.).
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie zażalenia
Strona wygrywająca
J.P.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Spółdzielnia "S." | spółka | powód |
| J.P. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 392
Kodeks postępowania cywilnego
Ogranicza dopuszczalność kasacji od postanowień kończących postępowanie w sprawie do dwóch wyraźnie wskazanych przypadków.
Pomocnicze
k.p.c. art. 351 § § 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 316 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 354
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 3935
Kodeks postępowania cywilnego
Konst. art. 176 § ust. 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 39319
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku ma charakter procesowy i zapada w formie postanowienia. Kasacja od postanowienia oddalającego wniosek o uzupełnienie wyroku jest niedopuszczalna na podstawie art. 392 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Kasacja od postanowienia oddalającego wniosek o uzupełnienie wyroku jest dopuszczalna.
Godne uwagi sformułowania
Orzeczenie uzupełniające wyrok – za wyjątkiem rozstrzygnięcia o kosztach lub natychmiastowej wykonalności – zapada w formie wyroku (art. 351 § 3 k.p.c.), natomiast forma orzeczenia oddalającego taki wniosek nie jest określona w sposób wyraźny. Negatywne rozstrzygnięcie o żądaniu uzupełnienia wyroku nie rozstrzyga kwestii merytorycznych co do istoty sporu, a tylko procesowe przesłanki tego żądania. Z woli ustawodawcy zasada trójinstancyjności postępowania sądowego doznaje znacznych ograniczeń. Standardy krajowe i międzynarodowe gwarantują jedynie dwuinstancyjność postępowania sądowego.
Skład orzekający
Lech Walentynowicz
przewodniczący-sprawozdawca
Teresa Bielska-Sobkowicz
członek
Zbigniew Kwaśniewski
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie formy orzeczenia oddalającego wniosek o uzupełnienie wyroku oraz dopuszczalności kasacji od takich postanowień."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej związanej z uzupełnieniem wyroku i kasacją.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z formą orzeczenia i dopuszczalnością środka zaskarżenia, co jest istotne dla praktyków prawa procesowego, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.
“Kiedy postanowienie o uzupełnieniu wyroku nie jest wyrokiem? Sąd Najwyższy wyjaśnia zasady procesowe.”
Sektor
inne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CZ 101/04 POSTANOWIENIE Dnia 4 listopada 2004 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz (przewodniczący, sprawozdawca) SSN Teresa Bielska-Sobkowicz SSN Zbigniew Kwaśniewski w sprawie z powództwa Spółdzielni "S." przeciwko J.P. o zapłatę, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 listopada 2004 r., zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w J. z dnia 12 maja 2004 r., sygn. akt [...], oddala zażalenie. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 25 marca 2004 r. Sąd Okręgowy w J. oddalił zażalenie pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w J. oddalające wniosek o uzupełnienie wyroku. Sąd II instancji podzielił pogląd Sądu Rejonowego, że rozpoznaniem sądowym objęte było tylko jedno roszczenie powoda, a zmiana podstawy prawnej roszczenia opartego na niezmienionych okolicznościach nie jest dla sądu wiążąca i nie kreuje nowego roszczenia. Pozwany zaskarżył postanowienie odwoławcze kasacją, która została odrzucona przez Sąd Okręgowy jako niedopuszczalna. W zażaleniu pozwany powołał się na naruszenie art. 392 i 3935 k.p.c. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Orzeczenie uzupełniające wyrok – za wyjątkiem rozstrzygnięcia o kosztach lub natychmiastowej wykonalności – zapada w formie wyroku (art. 351 § 3 k.p.c.), natomiast forma orzeczenia oddalającego taki wniosek nie jest określona w sposób wyraźny. Negatywne rozstrzygnięcie o żądaniu uzupełnienia wyroku nie rozstrzyga kwestii merytorycznych co do istoty sporu, a tylko procesowe przesłanki tego żądania. Dla takiego rozstrzygnięcia nie jest właściwa forma wyroku (art. 316 § 1 k.p.c.), lecz postanowienia (art. 354 k.p.c.). Sąd Okręgowy zasadnie powołał się na treść art. 392 k.p.c., ograniczającą dopuszczalność kasacji od postanowień kończących postępowanie w sprawie do dwóch wyraźnie wskazanych przypadków. W konsekwencji kasacja pozwanego była oczywiście niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 3935 k.p.c. Odmienne stanowisko skarżącego nie znajduje uzasadnienia prawnego. Należy zaznaczyć, że z woli ustawodawcy zasada trójinstancyjności postępowania sądowego doznaje znacznych ograniczeń. Standardy krajowe i 3 międzynarodowe gwarantują jedynie dwuinstancyjność postępowania sądowego (zob. art. 176 ust. 1 Konst.). Należało w konsekwencji oddalić zażalenie (art. 385 k.p.c. w związku z art. 39319 k.p.c.).