V CSK 730/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła zadośćuczynienia za krzywdę doznaną przez powoda w wypadku komunikacyjnym w wieku 14 lat, w którym zginął jego brat, a on sam doznał amputacji nogi i innych poważnych obrażeń. Sąd Okręgowy zasądził 200 000 zł zadośćuczynienia, uwzględniając cierpienia fizyczne i psychiczne, długotrwałe leczenie oraz trwałe następstwa urazów. Sąd Apelacyjny obniżył tę kwotę do 150 000 zł, uznając pierwotną kwotę za wygórowaną i podkreślając, że powód jest obecnie samodzielnym, studiującym młodym człowiekiem. Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną powoda, uznał, że Sąd Apelacyjny wadliwie zastosował art. 445 § 1 k.c. Sąd Najwyższy podkreślił, że zadośćuczynienie ma charakter kompensacyjny i powinno uwzględniać wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne, zarówno obecne, jak i przyszłe, a także wiek poszkodowanego i utratę szans na normalne życie. Stwierdzono, że Sąd Apelacyjny nie odniósł się szczegółowo do wszystkich okoliczności, które świadczyły o niezwykle poważnych skutkach wypadku dla powoda, w tym o trwałych dolegliwościach bólowych i ograniczeniach życiowych związanych z amputacją. W konsekwencji Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok w części dotyczącej obniżenia zadośćuczynienia i oddalił apelację pozwanego, uznając, że kwota 300 000 zł (łączna suma roszczenia) nie była nadmierna, a kwota 250 000 zł (zasądzona przez Sąd Okręgowy po uwzględnieniu wypłaty 100 000 zł) była rażąco niska.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaUstalanie wysokości zadośćuczynienia za krzywdę w przypadku poważnych obrażeń ciała, w tym amputacji, z uwzględnieniem cierpień fizycznych i psychicznych oraz przyszłych następstw.
Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego, ale jego zasady dotyczące oceny krzywdy i wysokości zadośćuczynienia mają szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (2)
Czy Sąd Apelacyjny prawidłowo obniżył kwotę zadośćuczynienia zasądzonego przez Sąd Okręgowy, biorąc pod uwagę całokształt krzywdy doznanej przez poszkodowanego w wyniku wypadku komunikacyjnego?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, Sąd Apelacyjny wadliwie zastosował art. 445 § 1 k.c. poprzez nieprawidłowe ustalenie wysokości zadośćuczynienia.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Apelacyjny nie odniósł się szczegółowo do wszystkich okoliczności mających wpływ na wysokość zadośćuczynienia, w tym do trwałych następstw urazów, cierpień fizycznych i psychicznych oraz utraty szans na normalne życie. Kwota zasądzona przez Sąd Okręgowy (200 000 zł, po uwzględnieniu wypłaty 100 000 zł) nie była rażąco wygórowana, a obniżenie jej przez Sąd Apelacyjny było nieuzasadnione.
Czy wadliwość uzasadnienia orzeczenia Sądu Apelacyjnego uniemożliwia Sądowi Najwyższemu sprawdzenie jego prawidłowości?
Odpowiedź sądu
Nie, zarzut naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. nie był uzasadniony, ponieważ uzasadnienie Sądu Apelacyjnego nie zawierało braków uniemożliwiających kontrolę kasacyjną.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy stwierdził, że motywy zaskarżonego wyroku nie wykazywały wad uniemożliwiających kontrolę kasacyjną, a wskazane przez skarżącego uchybienia nie przeszkodziły w ocenie prawidłowości argumentów Sądu drugiej instancji.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. H. | osoba_fizyczna | powód |
| Towarzystwo Ubezpieczeń Spółka Akcyjna w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (10)
Główne
k.c. art. 445 § § 1
Kodeks cywilny
Określenie wysokości zadośćuczynienia powinno uwzględniać całokształt krzywdy, w tym cierpienia fizyczne i psychiczne, ich długotrwałość, intensywność i nieodwracalność skutków, wiek poszkodowanego, utratę szans na normalne życie oraz przyszłe cierpienia. Kwota zadośćuczynienia powinna być odpowiednia, ale nie nadmierna, i stanowić ekwiwalent poniesionej szkody niemajątkowej.
Pomocnicze
k.p.c. art. 189
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 328 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Zarzut naruszenia art. 328 § 2 k.p.c. może stanowić uzasadnioną podstawę kasacyjną jedynie wtedy, gdy wadliwość uzasadnienia uniemożliwia Sądowi Najwyższemu sprawdzenie prawidłowości orzeczenia.
k.p.c. art. 391
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398 § 16
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 398 § 21
Kodeks postępowania cywilnego
Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu § § 6 pkt 6 i § 13 ust. ust. 1 pkt 2 i ust. 4 pkt 2
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewłaściwe zastosowanie art. 445 § 1 k.c. przez Sąd Apelacyjny przy ustalaniu wysokości zadośćuczynienia. • Niedostateczne uwzględnienie przez Sąd Apelacyjny wszystkich okoliczności wpływających na wysokość krzywdy, w tym trwałych następstw urazów i cierpień psychicznych.
Odrzucone argumenty
Naruszenie art. 328 § 2 k.p.c. przez wadliwość uzasadnienia Sądu Apelacyjnego.
Godne uwagi sformułowania
kwota zadośćuczynienia stanowi istotne uprawnienie sądu merytorycznie rozstrzygającego sprawę w pierwszej instancji • korygowanie przez sąd odwoławczy wysokości już zasądzonego zadośćuczynienia jest uzasadnione tylko wówczas, gdy przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności sprawy, mających wpływ na jego wysokość, jest ono nieodpowiednie jako rażąco wygórowane lub rażąco niskie • zadośćuczynienie przewidziane w art. 445 § 1 k.c. pełni funkcję kompensacyjną • podstawowym kryterium określającym rozmiar należnego zadośćuczynienia jest rozmiar doznanej krzywdy tj. rodzaj, charakter, długotrwałość cierpień fizycznych, ich intensywność i nieodwracalność ich skutków • zadośćuczynienie za krzywdę wyrządzoną czynem niedozwolonym jest świadczeniem przyznawanym jednorazowo, ma charakter całościowy i powinno stanowić rekompensatę za wszystkie cierpienia fizyczne i psychiczne zarówno te, których poszkodowany już doznał, jak i te które zapewne w związku z doznanym uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia, wystąpią u niego w przyszłości
Skład orzekający
Dariusz Zawistowski
przewodniczący
Maria Szulc
sprawozdawca
Katarzyna Tyczka-Rote
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ustalanie wysokości zadośćuczynienia za krzywdę w przypadku poważnych obrażeń ciała, w tym amputacji, z uwzględnieniem cierpień fizycznych i psychicznych oraz przyszłych następstw."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznego stanu faktycznego, ale jego zasady dotyczące oceny krzywdy i wysokości zadośćuczynienia mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 8/10
Sprawa pokazuje, jak Sąd Najwyższy koryguje błędne oceny sądów niższych instancji w kwestii zadośćuczynienia za poważne obrażenia, podkreślając znaczenie pełnej kompensacji krzywdy.
“Sąd Najwyższy: Zadośćuczynienie za amputację nogi nie może być rażąco zaniżone!”
Dane finansowe
WPS: 300 000 PLN
zadośćuczynienie: 250 000 PLN
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Ta sprawa stanowi część linii orzeczniczej omawianej w naszych syntezach.
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.