V CSK 713/15
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że podniesione zagadnienie prawne dotyczące granic dopuszczalnej krytyki nie spełnia wymogów istotnego zagadnienia prawnego.
Powodowie wnieśli skargę kasacyjną, argumentując, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne dotyczące granic dopuszczalnej krytyki na gruncie art. 24 k.c. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, wskazując, że zagadnienie to było już wielokrotnie rozstrzygane w orzecznictwie, w tym w uchwale składu siedmiu sędziów SN z dnia 18 lutego 2005 r. (III CZP 53/04).
Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 31 maja 2016 r. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w [...] z dnia 19 czerwca 2015 r. w sprawie o ochronę dóbr osobistych. Skarga kasacyjna jest środkiem zaskarżenia o szczególnym charakterze, mającym na celu ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni, a nie ogólnie dostępnym środkiem zaskarżania. Powodowie podnieśli, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne dotyczące granic dopuszczalnej krytyki na gruncie art. 24 k.c. Sąd Najwyższy uznał jednak, że zagadnienie to nie spełnia wymogów istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 1 k.p.c., ponieważ było już przedmiotem licznych wypowiedzi judykatury, w tym uchwały składu siedmiu sędziów SN z dnia 18 lutego 2005 r. (III CZP 53/04), która określiła przesłanki uchylenia bezprawności działania dziennikarza.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, zagadnienie to nie spełnia wymogów istotnego zagadnienia prawnego, ponieważ było już wielokrotnie rozstrzygane w orzecznictwie.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wskazał, że zagadnienie granic dopuszczalnej krytyki w publikacjach prasowych, rozpatrywane w kontekście ochrony dóbr osobistych, stanowiło przedmiot licznych wypowiedzi judykatury, w tym uchwały składu siedmiu sędziów SN z dnia 18 lutego 2005 r. (III CZP 53/04).
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
pozwany
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. K. | osoba_fizyczna | powód |
| P. […] Sp. z o.o. w S. | spółka | powód |
| P. P. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1 pkt 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania – istnienie istotnego zagadnienia prawnego.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^4 § § 1 pkt 3
Kodeks postępowania cywilnego
Skarga kasacyjna jako środek zaskarżenia o szczególnym charakterze, mający na celu ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni.
k.p.c. art. 398^9 § § 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
k.c. art. 24
Kodeks cywilny
Przepis dotyczący ochrony dóbr osobistych, w kontekście granic dopuszczalnej krytyki.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga kasacyjna ma charakter wyjątkowy i służy ochronie interesu publicznego. Podniesione zagadnienie prawne dotyczące granic dopuszczalnej krytyki nie jest nowe i było już rozstrzygane w orzecznictwie. Uchwała SN z dnia 18 lutego 2005 r. (III CZP 53/04) rozstrzygnęła kwestię granic dopuszczalnej krytyki prasowej.
Odrzucone argumenty
Istnienie istotnego zagadnienia prawnego dotyczącego granic dopuszczalnej krytyki na gruncie art. 24 k.c.
Godne uwagi sformułowania
skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako środek zaskarżenia o szczególnym charakterze, mający na celu ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitej wykładni, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżania orzeczeń niesatysfakcjonujących strony Interes prywatny skarżącego uwzględniany jest tylko o tyle, o ile może stać się podłożem interesu ogólnego Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa.
Skład orzekający
Grzegorz Misiurek
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego, które zostało już rozstrzygnięte w orzecznictwie."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku istotnego zagadnienia prawnego w kontekście granic krytyki prasowej.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia kluczowe kryteria przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, co jest istotne dla praktyków prawa cywilnego.
“Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe kryteria przyjęcia sprawy do rozpoznania.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CSK 713/15 POSTANOWIENIE Dnia 31 maja 2016 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Grzegorz Misiurek w sprawie z powództwa M. K. (poprzednio K.) i P. […] Sp. z o.o. w S. przeciwko P. P. o ochronę dóbr osobistych, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 maja 2016 r., na skutek skargi kasacyjnej powodów od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 czerwca 2015 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i zasądza od powodów na rzecz pozwanego kwoty po 90 (dziewięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. UZASADNIENIE Skarga kasacyjna ukształtowana została w przepisach kodeksu postępowania cywilnego jako środek zaskarżenia o szczególnym charakterze, mający na celu ochronę interesu publicznego przez zapewnienie rozwoju prawa i jednolitości wykładni, nie zaś jako ogólnie dostępny środek zaskarżania orzeczeń niesatysfakcjonujących strony. Interes prywatny skarżącego uwzględniany jest tylko o tyle, o ile może stać się podłożem interesu ogólnego. Dlatego nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Założenie spełnienia wymagań zawartych w art. 398 4 § 1 pkt 3 k.p.c. może być realizowane przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek umożliwiających spełnienie publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej, które przewidziane zostały w art. 398 9 § 1 k.p.c. Powodowie M. K. i P. […] Sp. z o.o. w S. wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 19 czerwca 2015 r., podnieśli, że zachodzi przesłanka wskazana w art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c., a więc, że w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne polegające na konieczności wyjaśnienia, gdzie - na gruncie art. 24 k.c. - znajduje się granica dozwolonej krytyki. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotychczas w orzecznictwie, którego wyjaśnienie może przyczynić się do rozwoju prawa. W orzecznictwie ugruntował się pogląd, zgodnie z którym istotnym zagadnieniem prawnym jest taki problem jurydyczny, który ma znaczenie dla rozwoju prawa lub stanowi precedens dla rozstrzygnięcia podobnych spraw (por. postanowienie SN z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04 nie publ.). Powołanie się przez skarżącego na istnienie takiego zagadnienia wymaga jego sformułowania oraz przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało. Skarżący powinien też wykazać, że ma ono ważne znaczenie dla rozpoznania lub rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, - nie publ. oraz z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OCNP 2006, nr 15 - 16, poz. 243). Ponadto prawidłowo wyartykułowane zagadnienie musi być sformułowane ogólnie w tym sensie, że nie może chodzić w nim o sposób rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2004 r., II CZ 94/04, nie publ.). Zagadnienie formułowane przez skarżących nie spełnia wskazanych wyżej wymogów konstrukcyjnych. Uszło uwadze skarżących, że zagadnienie granic dopuszczalnej krytyki w publikacjach prasowych, rozpatrywane w kontekście ochrony dób osobistych, stanowiło przedmiot licznych wypowiedzi judykatury. W szczególności należy wskazać na uchwałę podjętą w składzie siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 18 lutego 2005 r. (III CZP 53/04, OSNC 2005, nr 7-8, poz. 114), według której, wykazanie przez dziennikarza, że przy zbieraniu i wykorzystaniu materiałów prasowych działał w obronie społecznie uzasadnionego interesu oraz wypełnił obowiązek zachowania szczególnej staranności i rzetelności, uchyla bezprawność działania dziennikarza. Jeżeli zarzut okaże się nieprawdziwy, dziennikarz zobowiązany jest do jego odwołania. Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 1 i 2 k.p.c.). jw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI