V CSK 68/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie zachodzi istotne zagadnienie prawne, a pełnomocnictwo udzielone w sposób dorozumiany było skuteczne.
Powódka złożyła skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności. Sąd Najwyższy, rozpatrując wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania, stwierdził, że mimo powołania się na istotne zagadnienie prawne, nie spełniono wymogów formalnych i merytorycznych określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c. Sąd uznał, że kwestia dorozumianego udzielenia pełnomocnictwa, nawet w przypadku jego przekroczenia, została skutecznie potwierdzona przez mocodawcę, co nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego wymagającego rozpoznania przez Sąd Najwyższy.
Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną powódki M. D.-G. od wyroku Sądu Apelacyjnego w sprawie o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności przeciwko Agencji Nieruchomości Rolnych w W. Sąd Najwyższy, działając na posiedzeniu niejawnym, odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c. Uzasadnienie opiera się na przesłankach przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., które obejmują istnienie istotnego zagadnienia prawnego, potrzebę wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważność postępowania lub oczywistą zasadność skargi. Sąd podkreślił, że instytucja przedsądu jest zgodna z konstytucją i zaleceniami Rady Europy, a skarga kasacyjna ma na celu ochronę interesu publicznego poprzez zapewnienie jednolitości wykładni prawa. W niniejszej sprawie, mimo powołania się przez skarżącą na istotne zagadnienie prawne, Sąd Najwyższy uznał, że nie została spełniona ta przesłanka. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem, istotne zagadnienie prawne musi mieć znaczenie dla rozwoju prawa lub stanowić precedens, wymaga sformułowania i przedstawienia argumentacji jurydycznej. Sąd wskazał, że forma udzielenia pełnomocnictwa jest co do zasady dowolna, chyba że przepisy wymagają formy szczególnej. W rozpatrywanej sprawie ustalono, że powódka była reprezentowana przez pełnomocnika, a nawet jeśli działał on bez umocowania lub z przekroczeniem jego zakresu, powódka potwierdziła jego czynności, dążąc do zawarcia umowy przenoszącej własność nieruchomości. W związku z tym, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, jeśli mocodawca potwierdzi czynności pełnomocnika, nawet jeśli działał on bez umocowania lub z przekroczeniem jego zakresu, zgodnie z art. 103 § 1 k.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że powódka potwierdziła czynności pełnomocnika w procedurze przetargowej, dążąc do zawarcia umowy, co zgodnie z art. 103 § 1 k.c. sanuje ewentualne braki w pełnomocnictwie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| M. D.-G. | osoba_fizyczna | powódka |
| Agencja Nieruchomości Rolnych w W. | instytucja | pozwana |
Przepisy (6)
Główne
k.p.c. art. 398⁹ § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.
k.p.c. art. 398⁹ § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
k.c. art. 103 § 1
Kodeks cywilny
Reguluje potwierdzenie czynności prawnych dokonanych przez osobę działającą bez umocowania lub z przekroczeniem jego zakresu.
Pomocnicze
k.c. art. 95 § 1
Kodeks cywilny
Reguluje możliwość dokonywania czynności prawnych przez przedstawiciela.
k.c. art. 99 § 1
Kodeks cywilny
Określa wyjątki od dowolnej formy udzielenia pełnomocnictwa.
k.c. art. 99 § 2
Kodeks cywilny
Określa wyjątki od dowolnej formy udzielenia pełnomocnictwa.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Brak spełnienia przesłanek przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (istotne zagadnienie prawne). Dorozumiane udzielenie pełnomocnictwa było skuteczne. Potwierdzenie czynności pełnomocnika przez mocodawcę sanuje ewentualne braki w umocowaniu.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Instytucja przedsądu [...] jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla. Skarżący powinien też wykazać, że ma ono istotne znaczenie dla rozpoznania lub rozstrzygnięcia sprawy. Nie budzi zatem żadnych wątpliwości pogląd, że co do zasady forma udzielenia pełnomocnictwa jest dowolna. Nawet gdyby przyjąć, że D. D. działał w imieniu powódki bez umocowania lub z przekroczeniem jego zakresu to w świetle art. 103 § 1 k.c. skarżąca potwierdziła podjęte przez niego czynności w ramach procedury przetargowej, dążąc do zawarcia umowy przenoszącej własność nieruchomości.
Skład orzekający
Jan Górowski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego; interpretacja przepisów o pełnomocnictwie dorozumianym i potwierdzeniu czynności prawnych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej procedury odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej przez Sąd Najwyższy; interpretacja przepisów o pełnomocnictwie ma charakter ogólny.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne kwestie proceduralne związane z dostępem do Sądu Najwyższego i interpretacją przepisów o pełnomocnictwie, co jest cenne dla praktyków prawa cywilnego.
“Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Kluczowe przesłanki i pułapki proceduralne.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CSK 68/17 POSTANOWIENIE Dnia 4 lipca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Jan Górowski w sprawie z powództwa M. D.-G. przeciwko Agencji Nieruchomości Rolnych w W. o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 4 lipca 2017 r., na skutek skargi kasacyjnej powódki od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 28 września 2016 r., sygn. akt I ACa […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania jeżeli: w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona (art. 398 9 § 1 k.p.c.). Instytucja przedsądu, jak wynika z orzecznictwa Trybunału Konstytucyjnego, jest zgodna z normami konstytucyjnymi, a także z zaleceniami Rady Europy zezwalającymi na wprowadzenie środków eliminujących dostęp do sądu najwyższego szczebla. Skarga kasacyjna służy od prawomocnego orzeczenia, ma ograniczony zasięg, a jej podstawowym celem jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni i twórczy wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa. Wprawdzie skarżąca odwołała się do istotnego zagadnienia prawnego, niemniej nie występuje ta przesłanka przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c.). Stosownie do ugruntowanego stanowiska Sądu Najwyższego, istotnym zagadnieniem prawnym jest taki problem jurydyczny, który ma znaczenie dla rozwoju prawa lub stanowi precedens dla rozstrzygnięcia podobnych spraw (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 7 stycznia 2005 r., I CZ 183/04 niepubl.). Powołanie się przez skarżącego na istnienie takiego zagadnienia wymaga jego sformułowania oraz przedstawienia argumentacji jurydycznej uzasadniającej tezę o możliwości rozbieżnych ocen prawnych z przytoczeniem przepisów prawa, na tle których ono powstało. Skarżący powinien też wykazać, że ma ono istotne znaczenie dla rozpoznania lub rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 28 listopada 2003 r., II CK 324/03, z dnia 7 czerwca 2005 r., V CSK 3/05, z dnia 13 lipca 2007 r., III CSK 180/07, z dnia 22 listopada 2007 r., I CSK 326/07, niepubl. oraz z dnia 26 września 2005 r., II PK 98/05, OCNP 2006, nr 15 - 16, poz. 243). Ponadto, prawidłowo wyartykułowane zagadnienie musi być sformułowane ogólnie w tym sensie, że nie może chodzić w nim o sposób rozstrzygnięcia sprawy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 września 2004 r., II CZ 94/04, niepubl.). Zgodnie z art. 95 § 1 k.c. z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych albo wynikających z właściwości czynności prawnej, można dokonać czynności prawnej przez przedstawiciela. Jedną z form przedstawicielstwa jest pełnomocnictwo, a zatem umocowanie do działania w cudzym imieniu oparte na oświadczeniu reprezentowanego. W judykaturze i doktrynie od dawna przyjmuje się, że pełnomocnictwo może być udzielone przez mocodawcę również w sposób dorozumiany, w tym przez brak sprzeciwu wobec jego ustanowienia (przy reprezentacji łącznej) czy milczące akceptowanie czynności pełnomocnika (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 8 maja 2003 r., II CKN 46/01, LEX 121714). Nie budzi zatem żadnych wątpliwości pogląd, że co do zasady forma udzielenia pełnomocnictwa jest dowolna. Wyjątki od tej reguły wskazane są w art. 99 § 1 i 2 k.c., jednak żadna z opisanych w tych przepisach sytuacji w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi. W sprawie zostało ustalone, że powódka mimo, iż nie uczestniczyła osobiście w przetargu w dniu 22 lutego 1995 r. to była reprezentowana przez pełnomocnika – brata D. D., który był obecny na przetargu. Udzielenie pełnomocnictwa, jeżeli przepisy nie wymagają zachowania szczególnej formy może nastąpić także w sposób dorozumiany. Zakres umocowania udzielonego w sposób dorozumiany wynika ze znaczenia, jakie na gruncie przyjętych w stosunkach danego rodzaju zasad przypisuje się zachowaniu mocodawcy. Jak ustaliły sądy meriti skarżąca nie sprzeciwiała się podejmowaniu jakichkolwiek czynności w ramach postępowania przetargowego, własnoręcznie sporządziła dokument załączony do protokołu przetargu podpisując się na nim jako kandydat na nabywcę nieruchomości. Nawet gdyby przyjąć, że D. D. działał w imieniu powódki bez umocowania lub z przekroczeniem jego zakresu to w świetle art. 103 § 1 k.c. skarżąca potwierdziła podjęte przez niego czynności w ramach procedury przetargowej, dążąc do zawarcia umowy przenoszącej własność nieruchomości. Z tych względów, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398 9 § 2 k.p.c.). aw jw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI