V CSK 64/13

Sąd Najwyższy2013-10-30
SNCywilneprawo rzeczoweŚrednianajwyższy
własność lokaluwspólnota mieszkaniowazaległości czynszowesprzedaż licytacyjnaskarga kasacyjnaSąd Najwyższyprawo procesowe cywilne

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania w sprawie o sprzedaż lokalu z powodu zaległości w opłatach, uznając, że długotrwałość zaległości jest wystarczającą przesłanką, a wysokość opłat nie musi być brana pod uwagę.

Wspólnota Mieszkaniowa domagała się sprzedaży lokalu należącego do pozwanych z powodu długotrwałych zaległości w opłatach. Pozwani w skardze kasacyjnej domagali się uwzględnienia jej przez Sąd Najwyższy, argumentując potrzebę wykładni art. 16 ust. 1 ustawy o własności lokali, która powinna uwzględniać wysokość zaległości i jej stosunek do wartości lokalu. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, uznając, że przepis jasno stanowi o długotrwałości zaległości jako wystarczającej przesłance, a brak uwzględnienia wysokości opłat nie narusza Konstytucji.

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej pozwanych od wyroku Sądu Apelacyjnego nakazującego sprzedaż lokalu z powodu długotrwałych zaległości w opłatach na rzecz Wspólnoty Mieszkaniowej. Pozwani argumentowali, że Sąd Najwyższy powinien przyjąć skargę do rozpoznania, ponieważ istnieje potrzeba wykładni art. 16 ust. 1 ustawy o własności lokali. Wskazywali, że wykładnia ta powinna uwzględniać nie tylko długotrwałość zaległości, ale także ich wysokość i stosunek do wartości lokalu, powołując się na zgodność z Konstytucją ze względu na daleko idące skutki sankcji. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, stwierdzając, że uzasadnienie wniosku nie przemawia za jej przyjęciem. Sąd podkreślił, że treść przepisu nie budzi wątpliwości i wyraźnie przewiduje wyłącznie przesłankę długotrwałości zaległości, co jest uzasadnione ze względu na negatywny wpływ długotrwałego nieregulowania opłat na funkcjonowanie wspólnoty. Sąd uznał, że nie można mówić o naruszeniu Konstytucji, ponieważ nie jest to wywłaszczenie, a jedynie zamiana prawa własności na środki pieniężne, a właściciele zawsze mogą spłacić zaległość. W związku z brakiem wykazania przesłanek z art. 398^9 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna nie została przyjęta do rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, wykładnia art. 16 ust. 1 ustawy o własności lokali nie wymaga uwzględnienia wysokości zaległości w opłatach ani jej stosunku do wartości lokalu. Długotrwałość zaległości jest wystarczającą przesłanką.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że przepis jasno stanowi o długotrwałości zaległości jako jedynej przesłance, a brak uwzględnienia wysokości opłat nie narusza Konstytucji, ponieważ nie jest to wywłaszczenie, a jedynie zamiana prawa własności na środki pieniężne, a właściciel ma możliwość spłaty zaległości.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
Wspólnota Mieszkaniowa […] w K.innepowód
A. M.osoba_fizycznapozwany
E. M.osoba_fizycznapozwany
M.G.osoba_fizycznakurator

Przepisy (2)

Główne

k.p.c. art. 398^9 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.

u.w.l. art. 16 § ust. 1

Ustawa o własności lokali

Pozwala na sprzedaż prawa odrębnej własności lokalu, jeżeli właściciel lokalu zalega długotrwale z zapłatą należnych od niego opłat.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Długotrwałość zaległości w opłatach jest wystarczającą przesłanką do sprzedaży lokalu zgodnie z art. 16 ust. 1 u.w.l. Brak uwzględnienia wysokości zaległości w opłatach nie narusza Konstytucji. Nie ma potrzeby wykładni art. 16 ust. 1 u.w.l. w kontekście wysokości zaległości.

Odrzucone argumenty

Wykładnia art. 16 ust. 1 u.w.l. powinna uwzględniać wysokość zaległości i jej stosunek do wartości lokalu. Sprzedaż lokalu bez uwzględnienia wysokości zaległości narusza Konstytucję.

Godne uwagi sformułowania

Ustawodawca wyraźnie przewidział wyłącznie przesłankę długotrwałości. Długotrwałe nieregulowanie należnych opłat, choćby były one niewielkie, wpływa niekorzystnie na funkcjonowanie całej wspólnoty. Nie można mówić, że bez odwołania się do wysokości zaległości dochodzi do naruszenia Konstytucji, ponieważ, po pierwsze, nie ma mowy o wywłaszczeniu – jedynie prawo własności zamieniane jest na środki pieniężne oraz, po drugie, nie ma przeszkód, aby w toku postępowania właściciele spłacili zaległość i powództwo o sprzedaż lokalu w drodze licytacji byłoby bezzasadne.

Skład orzekający

Krzysztof Pietrzykowski

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "interpretację art. 16 ust. 1 ustawy o własności lokali w kontekście sprzedaży lokalu z powodu zaległości w opłatach."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia o sprzedaży lokalu.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy ważnego zagadnienia dla wspólnot mieszkaniowych i właścicieli lokali, a Sąd Najwyższy wyjaśnia przesłanki sprzedaży lokalu z powodu zaległości.

Czy wysokość długu w czynszu ma znaczenie przy sprzedaży lokalu? Sąd Najwyższy wyjaśnia.

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V CSK 64/13
POSTANOWIENIE
Dnia 30 października 2013 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z powództwa Wspólnoty Mieszkaniowej […] w K.
‎
przeciwko A. M. i E. M.
‎
o nakazanie sprzedaży lokalu,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 30 października 2013 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej pozwanych
od wyroku Sądu Apelacyjnego w […]
‎
z dnia 27 września 2012 r., sygn. akt I ACa […],
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. przyznaje kuratorowi - adwokatowi M.G. od Skarbu Państwa - Sądu Apelacyjnego w […] wynagrodzenie w kwocie 1800 (tysiąc osiemset) złotych powiększonej o 23% podatku VAT.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398
9
§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Jako uzasadnienie wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania wskazał na potrzebę wykładni art. 16 ust. 1 u.w.l. Przepis ten pozwala na sprzedaż prawa odrębnej własności lokalu m.in., jeżeli właściciel lokalu zalega długotrwale z zapłatą należnych od niego opłat – na tę okoliczność powoływała się w pozwie wspólnota mieszkaniowa. Skarżący podnosi, że wykładnia tego przepisu wymaga, aby zbadano nie tylko długotrwałość zalegania z opłatami, lecz również wysokość zaległości i jej stosunek do wartości lokalu. W jego ocenie wymaga tego wykładnia przepisu w zgodzie z  Konstytucją, ze względu na daleko idące skutki sankcji w postaci sprzedaży lokalu w drodze licytacji. Uzasadnienie wniosku nie przemawia za przyjęciem skargi do rozpoznania. Choć rzeczywiście w literaturze przedmiotu istnieje kontrowersja co do tego, czy wysokość zaległości powinna mieć wpływ na zastosowanie sankcji z art. 16 ust. 1 u.w.l., to treść przepisu nie budzi wątpliwości. Ustawodawca wyraźnie przewidział wyłącznie przesłankę długotrwałości. Jest to zasadne, ponieważ długotrwałe nieregulowanie należnych opłat, choćby były one niewielkie, wpływa niekorzystnie na funkcjonowanie całej wspólnoty. Wymaganie również określonej wielkości zaległości powodowałoby, że w wielu przypadkach nie byłoby możliwe sprzedanie nieruchomości w drodze licytacji przez bardzo długi czas, co  nie byłoby korzystne tak dla pozostałych członków wspólnoty, jak i stanu samego lokalu. Nie można mówić, że bez odwołania się do wysokości zaległości dochodzi do naruszenia Konstytucji, ponieważ, po pierwsze, nie ma mowy o  wywłaszczeniu – jedynie prawo własności zamieniane jest na środki pieniężne oraz, po drugie, nie ma przeszkód, aby w toku postępowania właściciele spłacili zaległość i powództwo o sprzedaż lokalu w drodze licytacji byłoby bezzasadne. Nie ma zatem argumentów aksjologicznych na rzecz kreowania w drodze wykładni dodatkowej przesłanki mającej pozwalać na zastosowanie sankcji z art. 16 ust. 1 u.w.l.
W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398
9
§ 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
aw
db

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI