V CSK 580/16
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła powództwa B.W. przeciwko W.D. (dealerowi samochodów Honda) o nakazanie usunięcia wad fizycznych samochodu osobowego. Powód zakupił samochód od pozwanego i posiadał gwarancję jakości. Zgłaszał problemy z niskim poziomem oleju i powłoką lakierniczą. Interwenientem ubocznym w sprawie była H. Spółka z o.o. Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej Oddział w Polsce, która była wyłącznym importerem i gwarantem samochodów marki Honda w Polsce. Sądy obu instancji oddaliły powództwo, opierając się na braku legitymacji procesowej biernej pozwanego. Uznano, że pozwany jako dealer działał na własny rachunek i nie był upoważniony do zaciągania zobowiązań w imieniu gwaranta, a jedynie wykonywał czynności serwisowe. Powód nie skorzystał z możliwości dopozwania H. Sp. z o.o. Sąd Najwyższy, rozpoznając skargę kasacyjną powoda, uchylił zaskarżony wyrok. Wskazał na niekonsekwencje w ustaleniach faktycznych sądów niższych instancji dotyczące statusu pozwanego jako podmiotu wykonującego świadczenia gwarancyjne. Kluczowym zarzutem było naruszenie art. 393 k.c. Sąd Najwyższy podkreślił, że umowa między gwarantem a przedsiębiorstwem obsługi gwarancyjnej może być traktowana jako umowa na rzecz osoby trzeciej, co wymaga dokładniejszego rozważenia. Brak jednoznacznego ustalenia statusu pozwanego i zastosowania art. 393 k.c. uniemożliwiło prawidłową ocenę wyroku sądu okręgowego. Sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Zagadnienia prawne (2)
Czy dealer samochodowy, który wykonuje czynności serwisowe w ramach gwarancji producenta, może być uznany za gwaranta w rozumieniu art. 393 k.c. w stosunku do konsumenta?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd Najwyższy wskazał, że umowa między gwarantem a przedsiębiorstwem obsługi gwarancyjnej może być traktowana jako umowa na rzecz osoby trzeciej (art. 393 k.c.), co wymaga dokładniejszego rozważenia w kontekście legitymacji procesowej pozwanego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy zauważył, że sądy niższych instancji nie rozważyły wystarczająco kwestii zastosowania art. 393 k.c. i nie ustaliły jednoznacznie statusu pozwanego jako podmiotu wykonującego świadczenia gwarancyjne, co miało istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.
Czy sąd drugiej instancji prawidłowo ocenił legitymację procesową bierną pozwanego, opierając się na ustaleniach faktycznych sądu pierwszej instancji?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Sąd Najwyższy uznał, że ustalenia faktyczne sądów niższych instancji były niekonsekwentne i nie pozwalały na prawidłową ocenę zastosowania art. 393 k.c., co skutkowało uchyleniem wyroku.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy wytknął niekonsekwencję w ustaleniach sądów niższych instancji dotyczących statusu pozwanego jako podmiotu prowadzącego ASO i jego relacji z gwarantem, co uniemożliwiło kontrolę kasacyjną w zakresie naruszenia art. 233 § 1 i art. 382 k.p.c., ale miało wpływ na ocenę zastosowania prawa materialnego.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| B.W. | osoba_fizyczna | powód |
| W.D. | osoba_fizyczna | pozwany |
| H. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Zjednoczonego Królestwa Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej Oddział w Polsce | spółka | interwenient uboczny |
Przepisy (10)
Główne
k.c. art. 393
Kodeks cywilny
Przepis dotyczący umowy na rzecz osoby trzeciej, który mógł mieć zastosowanie do relacji między gwarantem a dealerem wykonującym czynności gwarancyjne.
Pomocnicze
k.p.c. art. 194 § § 1 i 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepisy dotyczące wezwania do udziału w sprawie osoby wskazanej jako pozwany, która nie powinna być stroną postępowania (brak legitymacji procesowej).
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący oceny dowodów przez sąd.
k.p.c. art. 381
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący ograniczenia rozpoznania apelacji.
k.p.c. art. 382
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący rozpoznania sprawy przez sąd drugiej instancji na podstawie materiału zebranego w postępowaniu w pierwszej instancji.
k.p.c. art. 398 § 3 § 3
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis określający zakres kontroli kasacyjnej Sądu Najwyższego.
k.p.c. art. 398 § 15 § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa prawna uwzględnienia skargi kasacyjnej.
k.p.c. art. 108 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.
k.p.c. art. 398 § 21
Kodeks postępowania cywilnego
Przepis dotyczący kosztów postępowania kasacyjnego.
k.c. art. 577-582
Kodeks cywilny
Przepisy dotyczące umowy o świadczenie gwarancyjne.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Naruszenie przez Sąd Okręgowy art. 393 k.c. poprzez nieprawidłowe zastosowanie lub niezastosowanie tego przepisu. • Niekonsekwentne ustalenia faktyczne sądów niższych instancji dotyczące statusu pozwanego jako gwaranta.
Odrzucone argumenty
Zarzut naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. i art. 382 k.p.c. w zakresie oceny dowodów i ustaleń faktycznych (nie mógł być przedmiotem kontroli kasacyjnej z uwagi na ograniczenia skargi).
Godne uwagi sformułowania
Tę niekonsekwencję w ustaleniach obydwu Sądów wytknął co prawda skarżący, ale z uwagi na ograniczenie się w skardze kasacyjnej jedynie do wskazania naruszenia art. 233 § 1 oraz art. 382 k.p.c., kwestia ta nie może być przedmiotem kontroli kasacyjnej. • Nie można natomiast odmówić trafności zarzutowi naruszenia przez Sąd Okręgowy art. 393 k.c. • Umowa o wykonywanie świadczeń gwarancyjnych (art. 577-582 k.c.) zawarta przez sprzedawcę lub wytwórcę rzeczy z wyspecjalizowanym przedsiębiorstwem, do którego zadań należy tego rodzaju działalność, ma charakter umowy na rzecz osoby trzeciej, o której mowa w art. 393 k.c. • Stanowcze zatem ustalenie statusu pozwanego w okresie obowiązywania gwarancji jakości udzielonej przy nabyciu przez powoda samochodu Honda umożliwi prawidłowe ustosunkowanie się do kwestii legitymacji strony biernej w niniejszej sprawie.
Skład orzekający
Maria Szulc
przewodniczący
Mirosław Bączyk
członek
Bogusław Dobrowolski
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość merytoryczna
Ocena: 7/10
Sprawa dotyczy powszechnego problemu konsumentów z gwarancjami na samochody i relacji między dealerem a importerem, a także interpretacji kluczowego przepisu Kodeksu cywilnego.
“Czy dealer zawsze odpowiada za gwarancję samochodu? Sąd Najwyższy wyjaśnia zawiłości art. 393 k.c.”
Sektor
motoryzacja
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.