Orzeczenie · 2011-11-25

V CSK 535/10

Sąd
Sąd Najwyższy
Data
2011-11-25
SAOSnieruchomościprawo rzeczoweWysokanajwyższy
księgi wieczystenieruchomościprawo własnościspadkobraniedekret o majątkach opuszczonych i poniemieckichSkarb Państwapostępowanie wieczystoksięgowe

Sąd Najwyższy rozpoznał skargę kasacyjną Gminy Z. od postanowienia Sądu Okręgowego, które oddaliło apelację Gminy od wpisu prawa własności nieruchomości na rzecz Gundy N. w nowo założonej księdze wieczystej. Sprawa dotyczyła ujawnienia prawa własności nieruchomości na podstawie spadkobrania po Richardzie i Klaudine N. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżone postanowienie, wskazując na konieczność ponownego rozpoznania sprawy przez Sąd Okręgowy. Kluczowym zarzutem było nieuwzględnienie przez Sąd Okręgowy potencjalnego zastosowania przepisów dekretu o majątkach opuszczonych i poniemieckich, które mogłyby skutkować nabyciem własności nieruchomości przez Skarb Państwa. Sąd Najwyższy podkreślił, że przy zakładaniu księgi wieczystej należy uwzględnić nie tylko pierwotne tytuły własności, ale także zdarzenia, które mogły wpłynąć na zmianę właściciela po zniszczeniu lub zaginięciu dawnej księgi wieczystej. W związku z tym sprawa została przekazana do ponownego rozpoznania.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Ustalanie stanu prawnego nieruchomości w postępowaniu wieczystoksięgowym, zwłaszcza w przypadku zaginięcia lub zniszczenia dawnych ksiąg wieczystych oraz w kontekście przepisów dotyczących majątków opuszczonych i poniemieckich.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z dekretami o majątkach opuszczonych i poniemieckich oraz procedurą zakładania ksiąg wieczystych w takich przypadkach.

Zagadnienia prawne (3)

Czy przy zakładaniu księgi wieczystej dla nieruchomości, dla której dawna księga wieczysta zaginęła lub uległa zniszczeniu, sąd powinien uwzględnić możliwość nabycia własności nieruchomości przez Skarb Państwa na podstawie przepisów dekretu o majątkach opuszczonych i poniemieckich, nawet jeśli te przepisy utraciły moc?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, sąd powinien rozważyć istnienie przesłanek nabycia własności nieruchomości przez Skarb Państwa na podstawie dekretu o majątkach opuszczonych i poniemieckich, ponieważ skutki nabycia własności na podstawie tego dekretu pozostały w mocy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Okręgowy naruszył art. 382 k.p.c. poprzez nieuwzględnienie materiału dowodowego i niedokonanie ustaleń stanowiących podstawę zastosowania dekretu o majątkach opuszczonych i poniemieckich, zwłaszcza jego art. 2 ust. 1 lit. b. Podkreślono, że choć dekret utracił moc, skutki nabycia własności na jego podstawie pozostały w mocy, a sąd wieczystoksięgowy powinien uwzględnić te okoliczności przy zakładaniu księgi wieczystej.

Jakie dowody są wystarczające do stwierdzenia nabycia własności nieruchomości w postępowaniu wieczystoksięgowym, gdy dokument stwierdzający nabycie własności zaginął lub uległ zniszczeniu?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

W przypadku zaginięcia lub zniszczenia dokumentu stwierdzającego nabycie własności, dopuszczalne jest powołanie innych dowodów na stwierdzenie nabycia własności, w tym odpisów z matrykuły, danych z ewidencji gruntów i budynków, a także innych środków dowodowych przewidzianych w Kodeksie postępowania cywilnego.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy wskazał, że w sytuacji zaginięcia lub zniszczenia dawnej księgi wieczystej, sąd wieczystoksięgowy powinien przeprowadzić postępowanie dowodowe z urzędu, uwzględniając zbiory dokumentów, zachowane części księgi oraz dane z ewidencji gruntów i budynków. Uznano, że odpis matrykuły, będący dokumentem urzędowym, może stanowić podstawę do ustalenia treści dawnej księgi wieczystej.

Czy nienależyte umocowanie pełnomocnika może stanowić podstawę do uchylenia orzeczenia sądu drugiej instancji na skutek skargi kasacyjnej strony przeciwnej?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Nie, strona przeciwna nie może skutecznie powoływać się na nienależyte umocowanie pełnomocnika strony przeciwnej, chyba że wykaże, iż miało to istotny wpływ na wynik sprawy. Rygor nieważności postępowania z powodu nienależytego umocowania pełnomocnika jest przewidziany wyłącznie w interesie strony, która posługiwała się tym pełnomocnikiem.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał zarzut naruszenia art. 379 pkt 2 k.p.c. za nietrafny, ponieważ skarżąca Gmina Z. nie wykazała, aby nienależyte umocowanie pełnomocnika wnioskodawczyni miało istotny wpływ na wynik sprawy. Podkreślono, że możliwość powołania się na ten zarzut jest ograniczona do strony, która posługiwała się danym pełnomocnikiem.

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
Gunda N.osoba_fizycznawnioskodawca
Gmina Z.instytucjauczestnik postępowania

Przepisy (18)

Główne

k.p.c. art. 382

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd drugiej instancji orzeka na podstawie materiału zebranego w postępowaniu w pierwszej instancji oraz w postępowaniu apelacyjnym.

dekret o majątkach opuszczonych i poniemieckich art. 2 § 1

Dekret z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich

Określa przesłanki nabycia własności nieruchomości przez Skarb Państwa.

dekret o majątkach opuszczonych i poniemieckich art. 34

Dekret z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich

Określa przesłanki nabycia własności nieruchomości przez Skarb Państwa.

Pomocnicze

rozporządzenie w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych art. 20 § 1

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów

Do wniosku o założenie księgi wieczystej powinny być dołączone dokumenty stwierdzające nabycie własności nieruchomości określonej we wniosku.

rozporządzenie w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych art. 20 § 2

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów

Jeżeli dokument stwierdzający nabycie własności zaginął lub uległ zniszczeniu, a wnioskodawca nie ma urzędowo poświadczonego odpisu tego dokumentu, powinien powołać inne dowody na stwierdzenie nabycia własności nieruchomości określonej we wniosku.

rozporządzenie w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych art. 23 § 1

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 17 września 2001 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych i zbiorów dokumentów

Reguluje zakładanie księgi wieczystej dla nieruchomości, która nie miała księgi wieczystej albo której księga wieczysta zaginęła lub uległa zniszczeniu. Sąd wieczystoksięgowy obowiązany jest brać z urzędu pod uwagę w szczególności zbiory dokumentów, dokumenty należące do zaginionej lub zniszczonej księgi wieczystej oraz zachowane części takiej księgi, a także dane z ewidencji gruntów i budynków.

u.k.w.h. art. 34

Ustawa z dnia 6 lipca 1982 r. o księgach wieczystych i hipotece

Formułuje warunki, po spełnieniu których wpis do księgi wieczystej może nastąpić, nakazując sądowi wieczystoksięgowemu przyjęcie, że uprawnionym z danego prawa ujawnionego w księdze wieczystej jest podmiot wpisany w stosownym dziale tej księgi. Wymaga istnienia księgi wieczystej.

k.p.c. art. 6262 § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Do wniosku o dokonanie wpisu należy dołączyć dokumenty stanowiące podstawę wpisu w księdze wieczystej.

k.p.c. art. 379 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Określa przypadki nieważności postępowania, w tym umożliwienie działania nienależycie umocowanemu pełnomocnikowi.

k.p.c. art. 233 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 328 § 2

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 177 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Przewiduje możliwość zawieszenia postępowania w określonych sytuacjach, w tym do czasu zakończenia postępowania przed innym sądem lub organem.

dekret z dnia 28 października 1947 r. art. 1 § 3

Dekret z dnia 28 października 1947 r. o mocy prawnej ksiąg wieczystych na obszarze Ziem Odzyskanych i b. Wolnego Miasta Gdańska

Dawna księga wieczysta zachowuje znaczenie dokumentu.

rozporządzenie z dnia 14 lipca 1986 r. art. 5 § 1

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 lipca 1986 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych założonych przed dniem 1 stycznia 1947 r. oraz utraty mocy prawnej niektórych takich ksiąg

rozporządzenie z dnia 14 lipca 1986 r. art. 6 § 1

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 lipca 1986 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych założonych przed dniem 1 stycznia 1947 r. oraz utraty mocy prawnej niektórych takich ksiąg

Dawna księga wieczysta zachowuje znaczenie dokumentu urzędowego.

rozporządzenie z dnia 14 lipca 1986 r. art. 7 § 1

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 14 lipca 1986 r. w sprawie prowadzenia ksiąg wieczystych założonych przed dniem 1 stycznia 1947 r. oraz utraty mocy prawnej niektórych takich ksiąg

rozporządzenie z dnia 29 listopada 1946 r. art. 2

Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 29 listopada 1946 r. o prowadzeniu dotychczasowych ksiąg hipotecznych (gruntowych, wieczystych) po dniu 31 grudnia 1946 r.

u.g.g.w.n. art. 100

Ustawa z dnia 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości

Argumenty

Skuteczne argumenty

Niezastosowanie przez Sąd Okręgowy przepisów dekretu o majątkach opuszczonych i poniemieckich, które mogły skutkować nabyciem własności nieruchomości przez Skarb Państwa. • Niewłaściwe rozważenie kwestii dowodów na stwierdzenie nabycia własności w sytuacji zaginięcia lub zniszczenia dawnej księgi wieczystej.

Odrzucone argumenty

Nienależyte umocowanie pełnomocnika wnioskodawczyni. • Niewyegzekwowanie przez sąd obowiązku przedłożenia dokumentów stanowiących podstawę wpisu. • Naruszenie art. 34 u.k.w.h. poprzez wadliwe przyjęcie, że własność nieruchomości przysługuje wnioskodawczyni i że nie znajdują zastosowania przepisy dekretu o majątkach opuszczonych i poniemieckich.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Najwyższy uznał, że Sąd Okręgowy naruszył art. 382 k.p.c. polegające na nieuwzględnieniu materiału części materiału dowodowego i niedokonaniu ustaleń stanowiących podstawę zastosowania dekretu o majątkach opuszczonych i poniemieckich. • Sąd powinien także uwzględnić, czy po założeniu zniszczonej lub zaginionej księgi wieczystej nie nastąpiły zdarzenia, których skutkiem była utrata własności przez dotychczasowych właścicieli nieruchomości.

Skład orzekający

Lech Walentynowicz

przewodniczący

Krzysztof Strzelczyk

sprawozdawca

Roman Dziczek

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Ustalanie stanu prawnego nieruchomości w postępowaniu wieczystoksięgowym, zwłaszcza w przypadku zaginięcia lub zniszczenia dawnych ksiąg wieczystych oraz w kontekście przepisów dotyczących majątków opuszczonych i poniemieckich."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej związanej z dekretami o majątkach opuszczonych i poniemieckich oraz procedurą zakładania ksiąg wieczystych w takich przypadkach.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy historycznych przepisów (dekret o majątkach opuszczonych i poniemieckich) w kontekście współczesnego postępowania wieczystoksięgowego, co może być interesujące dla prawników specjalizujących się w nieruchomościach i prawie historycznym.

Czy dawne przepisy o majątkach poniemieckich nadal wpływają na własność nieruchomości?

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst