V CSK 514/07

Sygn. akt V CSK 514/07 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 20 lutego 2008 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Teresa Bielska-Sobkowicz 
 
w sprawie z powództwa K. M. 
przeciwko (…) Zakładowi Ubezpieczeń S.A. w W. 
o zapłatę, 
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 20 lutego 2008 r., 
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej 
od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 stycznia 2007 r., sygn. akt I ACa (…), 
 
odrzuca skargę kasacyjną i zasądza od pozwanego na rzecz powoda 3600 (trzy 
tysiące sześćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. 
 
Uzasadnienie 
 
Skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego z dnia 9 stycznia 2007 r. 
pozwany (…) Zakład Ubezpieczeń Spółka Akcyjna w W. oparł na podstawie naruszenia 
prawa materialnego, a to: 
1) 
art. 805 § 2 pkt 1 k.c. poprzez przyjęcie, że powodowi należy się odszkodowanie, 
bowiem zaszedł wypadek przewidziany w umowie, polegający na kradzieży 
samochodu w wyniku rozboju na jego osobie, co stanowi naruszenie § 6 pkt 3 
wydanych przez pozwanego o.w.u. autocasco; 
2) 
 art. 84 § 1 i 2 k.c. poprzez przyjęcie, że nabycia przedmiotu ubezpieczenia ze 
środków pochodzących z niewyjaśnionych źródeł w zasadzie nie może być 
rozważane w aspekcie błędu, o jakim mowa w tym przepisie; 
3) 
 art. 88 § 2 k.c. poprzez uznanie, że pozwany uchybił rocznemu terminowi do 
uchylenia się od skutków złożonego oświadczenia woli, skoro w zażaleniach 

 
 
2 
składanych w toku postępowania karnego pozwany podnosił fakt niewyjaśnienia 
źródeł środków, z których został nabyty skradziony samochód. 
Jako okoliczności uzasadniające wniosek o przyjęcie skargi do rozpoznania (art. 
3984 § 1 pkt 3 k.p.c.), skarżący wywiódł dwa istotne zagadnienia prawne, 
sprowadzające 
się 
do 
potrzeby 
rozstrzygnięcia, 
czy 
środki 
pochodzące 
z niewyjaśnionych źródeł, za które nabyto samochód, następnie skradziony w wyniku 
rozboju, stanowią składnik czynności prawnej i czy mogą stanowić podstawę do 
uchylenia się na podstawie art. 84 k.c. od skutków złożonego oświadczenia woli, 
polegającego na zawarciu przez powoda z pozwanym umowy ubezpieczenia autocasco, 
przy ustalonej okoliczności, że pieniądze na zakup pojazdu pochodziły z nielegalnych 
źródeł; 
drugie 
ze 
wspomnianych 
istotnych 
zagadnień 
prawnych 
polega 
na 
rozstrzygnięciu, czy pozwany uchybił rocznemu terminowi przewidzianemu w art. 88 § 2 
k.c. Skarga nie obejmuje wyodrębnionego uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do 
rozpoznania. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 
Skarga kasacyjna pozwanego podlega odrzuceniu. 
Wstępnie należy przypomnieć, iż skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem 
zaskarżenia, który może być oparty tylko na kwalifikowanych podstawach zaskarżenia, 
obejmujących zarzuty błędów co do prawa. Sąd Najwyższy jako Sąd kasacyjny 
pozbawiony został możliwości badania stanu faktycznego sprawy i pozostaje związany 
ustaleniami faktycznymi poczynionymi przez sądy pierwszej oraz drugiej instancji (art. 
39813 § 2 k.p.c.). Z tego względu ustawodawca wykluczył możliwość oparcia skargi 
kasacyjnej na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów (art. 3983 § 3 
k.p.c.). 
Z tego punktu widzenia za niedopuszczalne należało uznać zarzuty naruszenia 
art. 805 § 2 pkt 1 k.c. oraz art. 84 § 1 i 2 k.c. Skarżący opiera je bowiem na własnej 
projekcji stanu faktycznego, mimo że Sąd drugiej instancji jednoznacznie wskazał 
w uzasadnieniu skarżonego wyroku, że wypadek objęty ochroną ubezpieczeniową miał 
rzeczywiście miejsce i nie był upozorowany, zaś pozwany nie zdołał wykazać w toku 
procesu, że powód nabył samochód z nielegalnych środków. Zwalczanie ustaleń 
faktycznych w postępowaniu kasacyjnym jest bezskuteczne, a zarzuty w tym zakresie 
nigdy nie mogą wypełnić pierwszej podstawy kasacyjnej, albowiem nigdy nie stanowią 
one ani o niewłaściwym stosowaniu, ani o błędnej wykładni norm prawa materialnego 
(por. postanowienia SN: z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006 nr 4, 

 
 
3 
poz. 76 oraz z dnia 14 września 2007 r., III CSK 230/07, niepubl.; wyrok SN z dnia 4 
stycznia 2007 r., IV CSK 364/06, LEX nr 238975). 
Nadto należy podnieść, iż wywiedzione w skardze istotne zagadnienia prawne nie 
zostały opatrzone uzasadnieniem, co przesądza o sprzeczności konstrukcji skargi 
kasacyjnej z treścią art. 3984 § 1 pkt 3 k.p.c. Ustawa procesowa kumulatywnie wymaga 
zawarcia w tym środku odwoławczym „wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do 
rozpoznania i jego uzasadnienia”. Za spełnienie tego wymagania nie może uchodzić 
uzasadnienie podstaw kasacyjnych; chodzi tu bowiem o dwa odrębne elementy 
konstrukcyjne (tak m.in. postanowienie SN z dnia 26 października 2005 r., V CZ 122/05, 
niepubl.). 
Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 3986 § 3 k.p.c. orzeczono jak 
w sentencji.