V CSK 483/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił wniosek o sprostowanie postanowienia dotyczącego wynagrodzenia pełnomocnika z urzędu, uznając, że kwestia podatku VAT nie stanowi oczywistej omyłki sądu.
Pełnomocnik z urzędu ustanowiony dla powódki w postępowaniu kasacyjnym złożył wniosek o sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego, domagając się skreślenia zapisu o powiększeniu wynagrodzenia o podatek VAT, ponieważ sam nie jest płatnikiem tego podatku. Sąd Najwyższy oddalił wniosek, wskazując, że zgodnie z przepisami k.p.c. sprostowanie może dotyczyć jedynie niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek, a kwestia podlegania podatkowi VAT przez pełnomocnika nie jest podstawą do zmiany orzeczenia sądu.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek pełnomocnika z urzędu, ustanowionego dla powódki w postępowaniu kasacyjnym, o sprostowanie postanowienia z dnia 18 lipca 2013 r. Wniosek dotyczył skreślenia z postanowienia zapisu o powiększeniu przyznanego pełnomocnikowi wynagrodzenia o podatek VAT. Pełnomocnik argumentował, że nie jest płatnikiem VAT. Sąd Najwyższy oddalił ten wniosek. W uzasadnieniu wskazano, że zgodnie z art. 350 § 1 k.p.c. w związku z przepisami dotyczącymi postępowania kasacyjnego, sprostowanie postanowienia może nastąpić jedynie w przypadku niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. Sąd uznał, że sytuacja przedstawiona przez pełnomocnika, dotycząca jego statusu jako podatnika VAT, nie stanowi oczywistej omyłki sądu. Podkreślono, że zasądzenie kosztów postępowania powiększonych o podatek VAT jest standardową procedurą w przypadku ustanowienia pełnomocnika z urzędu. Jeśli pełnomocnik w szczególnych okolicznościach nie podlega VAT, powinien wyjaśnić tę przyczynę, ale nie jest to podstawa do prostowania postanowienia sądowego.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek o sprostowanie nie może być uwzględniony, ponieważ kwestia podlegania przez pełnomocnika podatkowi VAT nie stanowi oczywistej omyłki sądu.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 350 § 1 k.p.c., zgodnie z którym sprostowanie może dotyczyć jedynie niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek. Sąd uznał, że status podatkowy pełnomocnika nie jest oczywistą omyłką sądu, a jedynie kwestią wymagającą wyjaśnienia przez samego pełnomocnika.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie wniosku
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy (wobec oddalenia wniosku)
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E. Ś. | osoba_fizyczna | powódka |
| Skarb Państwa - Prezydent Miasta K. | organ_państwowy | pozwany |
| Wojewoda | organ_państwowy | pozwany |
| T. A. | osoba_fizyczna | pełnomocnik z urzędu |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 350 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sprostowanie postanowienia może dotyczyć jedynie niedokładności, błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398 § 21
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 360
Kodeks postępowania cywilnego
Argumenty
Skuteczne argumenty
Kwestia podlegania podatkowi VAT przez pełnomocnika z urzędu nie stanowi oczywistej omyłki sądu w rozumieniu art. 350 § 1 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu powinno być zwolnione z podatku VAT, ponieważ pełnomocnik nie jest jego płatnikiem, co stanowi podstawę do sprostowania postanowienia.
Godne uwagi sformułowania
sprostowanie [...] może dotyczyć niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek Nie jest to jednak powód do prostowania postanowienia sądowego.
Skład orzekający
Wojciech Katner
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty sprostowania postanowień sądowych i rozliczania kosztów zastępstwa procesowego z urzędu w kontekście podatku VAT."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji wniosku o sprostowanie i nie stanowi ogólnej wykładni przepisów o VAT czy kosztach zastępstwa.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to sprawa czysto proceduralna, dotycząca wniosku o sprostowanie oczywistej omyłki, bez szerszych implikacji prawnych czy faktycznych.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CSK 483/12 POSTANOWIENIE Dnia 19 września 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Wojciech Katner w sprawie z powództwa E. Ś. przeciwko Skarbowi Państwa - Prezydentowi Miasta K. i Wojewodzie […] o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 września 2013 r., na skutek wniosku pełnomocnika powódki o sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt V CSK 483/12, oddala wniosek. Uzasadnienie Ustanowiony przez Sąd Apelacyjny w […] postanowieniem z dnia 4 czerwca 2012 r. (sygn. akt I ACa […]) pełnomocnik z urzędu dla powódki w postępowaniu kasacyjnym, w osobie wskazanego przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w […] radcy prawnego T. A., złożył wniosek o sprostowanie postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 18 lipca 2013 r. (sygn. akt V CSK 483/12), w którym zostało odmówione przyjęcie skargi kasacyjnej powódki do rozpoznania oraz przyznane wymienionemu pełnomocnikowi wynagrodzenie w wysokości 5400 złotych, powiększone o podatek VAT, z tytułu udzielenia pomocy prawnej z urzędu. Wniosek dotyczy skreślenia w pkt 2 postanowienia, że wynagrodzenie jest powiększone o podatek VAT, co wnioskujący tłumaczy tym, że nie jest płatnikiem VAT. Okoliczności niepodlegania temu podatkowi radca prawny T. A. tłumaczy w piśmie z dnia 13 września 2012 r. Wniosek podlega oddaleniu poprzez odmówienie sprostowania, które zgodnie z art. 350 § 1 w związku z art. 398 21 i art. 391 § 1 oraz 360 k.p.c. może dotyczyć niedokładności, błędów pisarskich albo rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek. Taka sytuacja w sprawie nie zachodzi, ponieważ zgodnie z wnioskiem pełnomocnika w skardze kasacyjnej z dnia 12 września 2012 r. (pkt 2) w normalnym toku czynności zostały zasądzone koszty postępowania powiększone o podatek VAT, co wiąże się z ustanowieniem pełnomocnika z urzędu. To z kolei dotyczy statusu prawnego każdego adwokata lub radcy prawnego wykonującego swój zawód, zgodnie z ustawami ustrojowymi, odpowiednio go dotyczącymi. Jeśli w szczególnych okolicznościach radca prawny podatkowi VAT nie podlega, to nie przyjmie tego świadczenia jako nienależnego, wyjaśniając tego przyczynę. Nie jest to jednak powód do prostowania postanowienia sądowego. aw es
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI