V CSK 344/09

Sąd Najwyższy2010-02-08
SNCywilnedział spadku i zniesienie współwłasnościŚrednianajwyższy
dział spadkuzniesienie współwłasnościskarga kasacyjnawartość przedmiotu zaskarżeniadopuszczalność skargikoszty postępowania

Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną z powodu błędnego określenia wartości przedmiotu zaskarżenia, która była niższa niż próg dopuszczalności skargi.

Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego dotyczącego działu spadku i zniesienia współwłasności. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, uznając, że wartość przedmiotu zaskarżenia została określona nieprawidłowo i była niższa niż wymagane 150 000 zł. W konsekwencji zasądzono od wnioskodawcy koszty postępowania kasacyjnego.

Sprawa dotyczyła wniosku o dział spadku i zniesienie współwłasności, w której Sąd Okręgowy zmienił postanowienie Sądu Rejonowego, ustalając wartość nieruchomości na 172.918 zł i zasądzając od wnioskodawcy na rzecz uczestników postępowania kwoty tytułem spłaty. Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną, kwestionując ustalenie wartości spadku i udziałów, podając wartość przedmiotu zaskarżenia na 172.918 zł. Sąd Najwyższy, badając dopuszczalność skargi, stwierdził, że wartość przedmiotu zaskarżenia została określona w sposób oczywisty nieprawidłowy. Sąd wskazał, że przedmiotem zaskarżenia apelacyjnego była kwota 178.147,50 zł, a Sąd Okręgowy w istocie uwzględnił apelację, obniżając spłaty należne uczestnikom. Sąd Najwyższy podkreślił, że w sprawach o dział spadku, zniesienie współwłasności i podział majątku wspólnego ważny jest fiskalny interes w zaskarżeniu, a interes wnioskodawcy nie mógł być wyrażony sumą przewyższającą wartość spłat (82.651,72 zł). Ponadto, odsetki kredytowe nie mają znaczenia przy określaniu wartości przedmiotu sporu. W związku z tym, że wartość zaskarżenia kasacyjnego była niższa niż 150.000 zł, Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 519¹ § 4 k.p.c. i art. 398⁶ § 3 k.p.c., orzekając jednocześnie o kosztach postępowania kasacyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wartość przedmiotu zaskarżenia została określona w sposób oczywisty nieprawidłowy.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że wnioskodawca błędnie określił wartość przedmiotu zaskarżenia, sumując kwoty, które nie stanowiły przedmiotu sporu w rozumieniu przepisów o dopuszczalności skargi kasacyjnej. Wartość ta była niższa niż wymagany próg 150 000 zł.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odrzucenie skargi kasacyjnej

Strona wygrywająca

uczestnicy postępowania

Strony

NazwaTypRola
M. S.osoba_fizycznawnioskodawca
M. M.osoba_fizycznauczestnik postępowania
J. M.osoba_fizycznauczestnik postępowania
E. J.osoba_fizycznauczestnik postępowania
M. N.osoba_fizycznauczestnik postępowania

Przepisy (5)

Główne

k.p.c. art. 519¹ § § 4

Kodeks postępowania cywilnego

Określa wymaganą wartość przedmiotu zaskarżenia dla dopuszczalności skargi kasacyjnej.

k.p.c. art. 398⁶ § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Reguluje odrzucenie skargi kasacyjnej.

Pomocnicze

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do orzekania o kosztach postępowania.

k.p.c. art. 108 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do orzekania o kosztach postępowania.

k.p.c. art. 20

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy wartości przedmiotu sporu.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze kasacyjnej była niższa niż próg dopuszczalności określony w art. 519¹ § 4 k.p.c.

Odrzucone argumenty

Argumentacja wnioskodawcy dotycząca wartości przedmiotu zaskarżenia, która obejmowała elementy nieistotne dla określenia tej wartości w kontekście dopuszczalności skargi.

Godne uwagi sformułowania

Wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kryterium dopuszczalności skargi kasacyjnej i podlega kontroli Sądu Najwyższego. W sprawach o dział spadku, zniesienie współwłasności i podział majątku wspólnego ważny jest fiskalny interes w zaskarżeniu. Jego interes w zaskarżeniu nie mógł więc być wyrażony sumą przewyższającą wartość spłat.

Skład orzekający

Lech Walentynowicz

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Określanie wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawach o dział spadku i zniesienie współwłasności, dopuszczalność skargi kasacyjnej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznych przepisów k.p.c. dotyczących skargi kasacyjnej i wartości przedmiotu sporu w określonych typach spraw.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Orzeczenie wyjaśnia kluczowe zasady dotyczące dopuszczalności skargi kasacyjnej w sprawach majątkowych, co jest istotne dla praktyków prawa cywilnego.

Błąd w kwocie: dlaczego Sąd Najwyższy odrzucił skargę kasacyjną?

Dane finansowe

WPS: 172 918 PLN

spłata: 82 651,72 PLN

Sektor

nieruchomości

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V CSK 344/09 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 8 lutego 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie : 
 
SSN Lech Walentynowicz 
 
w sprawie z wniosku M. S. 
przy uczestnictwie M. M., J. M., E. J. i M. N. 
o dział spadku i zniesienie współwłasności, 
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 8 lutego 2010 r., 
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy 
od postanowienia Sądu Okręgowego w W. 
z dnia 6 maja 2009 r., sygn. akt II Ca (…), 
 
1.) 
odrzuca skargę kasacyjną; 
2.) 
zasądza od wnioskodawcy na rzecz uczestników postępowania kwotę 
1800,zł (jeden tysiąc osiemset) tytułem kosztów postępowania kasacyjnego. 
 
Uzasadnienie 
 
Postanowieniem z dnia 6 maja 2009 r. Sąd Okręgowy w W. – w następstwie 
apelacji wnioskodawcy - zmienił zaskarżone postanowienie Sądu Rejonowego w Ś. z 
dnia 30 września 2008 r. i ustalił wartość nieruchomości lokalowej, będącej przedmiotem 
zniesienia współwłasności, na kwotę 172.918 zł oraz zasądził od wnioskodawcy na 
rzecz uczestników postępowania po 2.0662,93 zł (razem 82.651,72) tytułem spłaty. 
W skardze kasacyjnej wnioskodawca zakwestionował te postanowienie „w części 
ustalającej wartość spadku oraz wartość udziałów przypadającym uczestnikom 
postępowania” wnosząc o uchylenie orzeczenia „w zaskarżonej części”. Jednocześnie 
podał, że wartością przedmiotu zaskarżenia jest kwota 172.918, zł. 
Sąd Najwyższy zważył, co następuje: 

 
2 
Wartość przedmiotu zaskarżenia stanowi kryterium dopuszczalności skargi 
kasacyjnej i podlega kontroli Sądu Najwyższego (zob. m. in. orzeczenie Sądu 
Najwyższego z dnia 16 kwietnia 2008 r., V CZ 17/08, OSNC – ZD 2009, nr A, poz. 8). 
Na tym tle należy stwierdzić, że w skardze kasacyjnej wnioskodawca podał wartość 
zaskarżenia 
w 
sposób 
oczywiście 
nieprawidłowy. 
Przedmiotem 
zaskarżenia 
apelacyjnego wnioskodawcy była kwota 178.147,50 zł, a Sąd Okręgowy w zaskarżonym 
postanowieniu w istocie uwzględnił apelację w całości, gdyż pomniejszył o kwotę 
183.377,07 zł wartość nieruchomości, co wpłynęło na znaczne obniżenie spłat 
należnych uczestnikom od wnioskodawcy. 
W sprawach o dział spadku, zniesienie współwłasności i podział majątku 
wspólnego ważny jest fiskalny interes w zaskarżeniu (zob. orzeczenie Sądu 
Najwyższego z dnia 6 listopada 2002 r., III CZ 98/02, OSNC 2004, nr 1, poz. 11). 
Wnioskodawca mógł więc skarżyć postanowienie Sądu Okręgowego jedynie 
w granicach należności i świadczeń przypadających uczestnikom, a nie przyznanych 
jemu. Jego interes w zaskarżeniu nie mógł więc być wyrażony sumą przewyższającą 
wartość spłat (82.651,72 zł). 
Z uzasadnienia skargi kasacyjnej zdaje się wynikać, iż skarżący sumuje wartość 
niespłaconego kredytu i wartość zabezpieczeń hipotecznych. Jest oczywiste, że w 
sprawie miał znaczenie tylko niespłacony kredyt, co zasadnie uwzględnił Sąd Okręgowy, 
natomiast zabezpieczenia hipoteczne aktualizują się dopiero w postępowaniu 
egzekucyjnym i tylko w sytuacji, gdyby kredyt nie był spłacany. 
Wnioskodawca powołuje się również na bliżej nieoznaczone odsetki kredytowe, 
co nie ma znaczenia przy określaniu wartości przedmiotu sporu (zob. art. 20 k.p.c.). 
Z przedstawionych rozważań wynika, że wartość zaskarżenia kasacyjnego w tej 
sprawie jest niższa niż 150.000 zł, co powoduje niedopuszczalność skargi kasacyjnej 
wnioskodawcy (art. 5191 § 4 k.p.c.). Należało więc odrzucić skargę (art. 3986 § 3 k.p.c.) 
oraz orzec o kosztach postępowania kasacyjnego (art. 98 i 108 § 1 k.p.c.).

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI