II CSK 36/15

Sąd Najwyższy2015-08-05
SNCywilneprawo procesowe cywilneŚrednianajwyższy
skarga kasacyjnaSąd Najwyższyprzesłankizagadnienie prawnekoszty postępowaniaart. 527 k.c.postanowienie

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, uznając, że nie zachodzą przesłanki istotnego zagadnienia prawnego ani oczywistej zasadności skargi, a także zasądził koszty postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy w składzie Prezes SN Tadeusz Ereciński rozpoznał skargę kasacyjną strony pozwanej od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu. Strony to Bank Spółki Akcyjnej (powód) i "G." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością (pozwany). Sprawa dotyczyła uznania czynności prawnej za bezskuteczną. Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, stwierdzając brak istotnego zagadnienia prawnego i oczywistej zasadności skargi, a także zasądził od pozwanego na rzecz powoda koszty postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej, rozpoznając skargę kasacyjną wniesioną przez stronę pozwaną "G." Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P. przeciwko Bankowi Spółki Akcyjnej z siedzibą w W., w sprawie o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną, postanowił odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Sąd Najwyższy podkreślił, że zgodnie z art. 398-9 § 1 k.p.c., skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania jedynie w przypadku wystąpienia istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważności postępowania lub oczywistej zasadności skargi. W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy stwierdził, że nie zachodzą te przesłanki. Wskazana przez skarżącego kwestia wykładni art. 527 k.c. była już wielokrotnie rozstrzygana w orzecznictwie Sądu Najwyższego i nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego. Ponadto, Sąd Najwyższy uznał, że skarga nie jest oczywiście uzasadniona, gdyż nie wykazano rażącego naruszenia przepisów prawa widocznego na pierwszy rzut oka. W konsekwencji, na podstawie art. 398-9 § 2 k.p.c., odmówiono przyjęcia skargi do rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398-21 k.p.c., zasądzając od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 3600 zł.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, w sprawie nie występują przesłanki do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że kwestia wykładni art. 527 k.c. była już wielokrotnie rozstrzygana i nie stanowi istotnego zagadnienia prawnego. Ponadto, skarga nie jest oczywiście uzasadniona, gdyż nie wykazano rażącego naruszenia prawa widocznego na pierwszy rzut oka.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strona wygrywająca

strona pozwana (w zakresie odmowy przyjęcia skargi)

Strony

NazwaTypRola
Bank Spółki Akcyjnej z siedzibą w W.spółkapowód
"G." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w P.spółkapozwany

Przepisy (6)

Główne

k.p.c. art. 398-9 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, nieważność postępowania, oczywista zasadność skargi).

k.p.c. art. 398-9 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Stanowi podstawę do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania, gdy nie zachodzą przesłanki z § 1.

Pomocnicze

k.c. art. 527

Kodeks cywilny

Przepis dotyczący skargi pauliańskiej, którego wykładnia była przedmiotem sporu w skardze kasacyjnej.

k.p.c. art. 108 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Reguluje zasady orzekania o kosztach postępowania.

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy kosztów w postępowaniu kasacyjnym.

k.p.c. art. 398-21

Kodeks postępowania cywilnego

Reguluje kwestię kosztów w postępowaniu kasacyjnym.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak istotnego zagadnienia prawnego w rozumieniu art. 398-9 § 1 pkt 1 k.p.c. Brak oczywistej zasadności skargi kasacyjnej w rozumieniu art. 398-9 § 1 pkt 4 k.p.c. Kwestia wykładni art. 527 k.c. była już wielokrotnie rozstrzygana w orzecznictwie Sądu Najwyższego.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej oznacza, że dla przeciętnego prawnika podstawy wskazane w skardze prima facie zasługują na uwzględnienie. Oczywiste jest to, co jest widoczne bez potrzeby głębszej analizy, czy przeprowadzenia dłuższych badań lub dociekań.

Skład orzekający

Tadeusz Ereciński

Prezes SN

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego lub oczywistej zasadności, zwłaszcza w kontekście art. 527 k.c."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie procedury kasacyjnej i przesłanek jej dopuszczalności, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi kasacyjnej, co jest istotne dla prawników procesowych, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć merytorycznych.

Dane finansowe

koszty postępowania kasacyjnego: 3600 PLN

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt II CSK 36/15
POSTANOWIENIE
Dnia 5 sierpnia 2015 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
Prezes SN Tadeusz Ereciński
w sprawie z powództwa Banku Spółki Akcyjnej z siedzibą w W.
‎
przeciwko "G." Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością
z siedzibą w P.
‎
o uznanie czynności prawnej za bezskuteczną,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 sierpnia 2015 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej strony pozwanej
od wyroku Sądu Apelacyjnego w Poznaniu
‎
z dnia 9 kwietnia 2014 r., sygn. akt I ACa 802/12,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania oraz zasądza od strony pozwanej na rzecz strony powodowej kwotę 3600 (trzy tysiące sześćset) zł z tytułu kosztów postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398
-9
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Cel wymagania przewidzianego w art. 398
4
§ 1 pkt 3 k.p.c. może być zatem osiągnięty tylko przez powołanie i uzasadnienie istnienia przesłanek o charakterze publicznoprawnym, które będą mogły stanowić podstawę oceny skargi kasacyjnej pod kątem przyjęcia jej do rozpoznania. Na tych jedynie przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie w kwestii przyjęcia bądź odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Sąd Najwyższy, rozpoznając nadzwyczajny środek zaskarżenia, jakim jest skarga kasacyjna, nie jest trzecią instancją sądową, lecz działa w interesie publicznym, wyjaśniając istotne zagadnienia prawne, dokonując wykładni przepisów budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w  orzecznictwie sądów, bądź usuwając z obrotu prawnego orzeczenia wydane w  postępowaniu dotkniętym nieważnością lub oczywiście wadliwe. Dlatego też nie każda skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania.
W niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki przyjęcia skargi do rozpoznania –
nie występuje wskazane we wniosku istotne zagadnienie prawne ani potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości. Istotnym zagadnieniem prawnym w rozumieniu art. 398
-9
§ 1 pkt 1 k.p.c. jest zagadnienie nowe, nierozwiązane dotąd w orzecznictwie, którego rozstrzygnięcie może przyczynić się do rozwoju prawa,
takim zaś zagadnieniem niewątpliwie nie jest wskazana w skardze kasacyjnej kwestia wykładni art. 527 k.c. Przepis ten był już wielokrotnie wykładany w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. np. wyroki z  dnia 29 września 2011 r., IV CSK 99/11, z dnia 20 października 2011 r., IV  CSK 39/11, z dnia 9 listopada 2011 r., II CSK 64/11, z dnia 16 grudnia 2011 r., V CSK 35/11, z dnia 13 kwietnia 2012 r., III CSK 214/11, z dnia 18 kwietnia 2012  r., V CSK 183/11, z dnia 11 maja 2012 r., II CSK 548/11, z dnia 25 maja 2012 r., I CSK 73/12, z dnia 4 lipca 2012 r., I CSK 519/11, z dnia 14 listopada 2012 r., II CSK 206/12, z dnia 15 listopada 2012 r., V CSK 542/11, z dnia 29  listopada 2012 r., II CSK 96/12, z dnia 9 stycznia 2013 r., III CSK 114/12, z  dnia 15 lutego 2013 r., I CSK 323/12, z dnia 7 marca 2013 r., IV CSK 452/12, z  dnia 11 grudnia 2013 r., IV CSK 222/13, z dnia 21 marca 2014 r., IV CSK 393/13, z dnia 11 lipca 2014 r., III CSK 247/13, z dnia 8 października 2014 r., II  CSK 762/13, z dnia 5 lutego 2015 r., V CSK 246/14, z dnia 20 lutego 2015 r., V  CSK 305/14, z dnia 26 marca 2015 r., V CSK 320/14)
Wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania oparty został również na przesłance wskazanej w art. 398
9
§ 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku nie pozwala jednak na stwierdzenie, że skarga powinna być przyjęta do rozpoznania. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej oznacza, że  dla przeciętnego prawnika podstawy wskazane w skardze
prima facie
zasługują na uwzględnienie. Sytuacja taka w szczególności istnieje wtedy, gdy bez wątpienia wystąpiły uchybienia, na które powołuje się skarżący, lub gdy jest pewne, że miały one wpływ na treść zaskarżonego orzeczenia albo też podniesione zarzuty oczywiście uzasadniają wniesiony środek zaskarżenia. Pamiętać przy tym trzeba, że oczywiste jest to, co jest widoczne bez potrzeby głębszej analizy, czy przeprowadzenia dłuższych badań lub dociekań.
Skarżący musi zatem wykazać, że wyrok zapadł z oczywistym, rażącym naruszeniem przepisów prawa lub podstawowych zasad obowiązujących w praworządnym państwie, widocznym na pierwszy rzut oka, bez konieczności przeprowadzenia bardziej szczegółowej analizy (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18  czerwca 2008 r., III CSK 110/08, nie publ.).
Z tych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do  rozpoznania (art. 398
-9
§ 2 k.p.c.). O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398
21
k.p.c.
l.n

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI