II CSK 419/19

Podsumowanie

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku wykazania istotnego zagadnienia prawnego lub potrzeby wykładni przepisów.

Wnioskodawca złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w K. dotyczącego wpisu prawa własności. Sąd Najwyższy, analizując przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej określone w art. 398^9 § 1 k.p.c., stwierdził, że wnioskodawca nie wykazał istnienia istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości ani oczywistej zasadności skargi. W szczególności wskazano na utrwalone orzecznictwo dotyczące zakresu kognicji sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym. W konsekwencji Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.

Sprawa dotyczyła skargi kasacyjnej wniesionej przez wnioskodawcę W. C. od postanowienia Sądu Okręgowego w K. z dnia 8 marca 2019 r. (sygn. akt VII Ca (...)), które dotyczyło wpisu prawa własności. Sąd Najwyższy, działając w składzie SSN Krzysztofa Pietrzykowskiego, rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym w dniu 23 stycznia 2020 r. Zgodnie z art. 398^9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie wnioskodawca podnosił występowanie istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów oraz oczywistej zasadności skargi. Sąd Najwyższy uznał jednak, że żadna z tych okoliczności nie została właściwie uzasadniona. W szczególności wskazano, że wątpliwości co do zakresu kognicji sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym są już utrwalone w stabilnym orzecznictwie sądowym, a także jest oczywiste, że sąd nie może badać dokumentu będącego podstawą wcześniejszego wpisu w księdze wieczystej. Ponieważ nie wykazano żadnej z przesłanek określonych w art. 398^9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Dodatkowo, przyznano adwokatowi R.J. wynagrodzenie za udzielenie wnioskodawcy nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (1)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
Sygn. akt II CSK 419/19
POSTANOWIENIE
Dnia 23 stycznia 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Krzysztof Pietrzykowski
w sprawie z wniosku W. C.
‎
przy uczestnictwie S. K.
‎
o wpis prawa własności,
‎
na posiedzeniu niejawnym
w Izbie Cywilnej w dniu 23 stycznia 2020 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy
od postanowienia Sądu Okręgowego w K.
‎
z dnia 8 marca 2019 r., sygn. akt VII Ca (…),
1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania;
2. przyznaje adw. R.J. od Skarbu Państwa - Sądu Okręgowego w K. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych powiększoną o 23% podatku VAT tytułem wynagrodzenia za udzielenie wnioskodawcy z urzędu nieopłaconej pomocy prawnej w postępowaniu kasacyjnym.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398
9
§ 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do  rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W niniejszej sprawie w skardze kasacyjnej dla uzasadnienia wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania podniesiono występowanie na jej tle istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości, a także oczywistą zasadność skargi. Żadna z tych okoliczności nie została jednak właściwie uzasadniona, więc  trudno nawet indywidualnie się do nich odnieść. W szczególności za przyjęciem skargi kasacyjnej do rozpoznania nie przemawiają wątpliwości co do zakresu kognicji sądu w postępowaniu wieczystoksięgowym, które są już utrwalone w stabilnym orzecznictwie sądowym, a zwłaszcza jest oczywiste, że sąd nie może badań dokumentu będącego podstawą wcześniejszego wpisu w księdze wieczystej.
W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398
9
§ 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania.
jw