V CSK 213/19

Sąd Najwyższy2019-08-28
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
skarga kasacyjnaSąd Najwyższypostępowanie cywilneprzesłankiodmowa przyjęcia

Podsumowanie

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku przesłanek wskazanych w ustawie.

Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę kasacyjną pozwanego L. B. od wyroku Sądu Apelacyjnego. Skarga została oparta na przesłance oczywiście uzasadnionej. Sąd Najwyższy, analizując uzasadnienie wniosku, stwierdził, że nie zachodzą przesłanki do przyjęcia skargi do rozpoznania, w tym brak istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów, nieważności postępowania czy oczywistej zasadności skargi. W związku z tym, skargę kasacyjną odrzucono.

Sąd Najwyższy w składzie sędziego Józefa Frąckowiaka rozpatrywał skargę kasacyjną pozwanego - powoda wzajemnego L. B. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 12 grudnia 2018 r. (sygn. akt V ACa (…)). Skarga kasacyjna została wniesiona w sprawie o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności oraz o zapłatę i ochronę dóbr osobistych. Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., badał, czy w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, czy zachodzi nieważność postępowania, lub czy skarga jest oczywiście uzasadniona. Analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania nie wykazała, aby skarga była oczywiście uzasadniona. Nie stwierdzono również nieważności postępowania. W związku z brakiem spełnienia ustawowych przesłanek, Sąd Najwyższy na podstawie art. 398⁹ § 2 k.p.c. odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. O kosztach postępowania kasacyjnego orzeczono na podstawie przepisów k.p.c., nie obciążając pozwanego kosztami.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, skarga kasacyjna nie spełnia przesłanek określonych w art. 398⁹ § 1 k.p.c.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy stwierdził, że analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej nie wykazała, aby skarga była oczywiście uzasadniona. Nie stwierdzono również nieważności postępowania. Zgodnie z art. 398⁹ § 1 k.p.c., przyjęcie skargi wymaga istnienia istotnego zagadnienia prawnego, potrzeby wykładni przepisów, nieważności postępowania lub oczywistej zasadności skargi.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
Towarzystwo Ubezpieczeń i Reasekuracji "[…" S.A.spółkapowód
L. B.osoba_fizycznapozwany
L. B.osoba_fizycznapowód wzajemny
Towarzystwo Ubezpieczeń i Reasekuracji "[…" S.A.spółkapozwany wzajemny

Przepisy (7)

Główne

k.p.c. art. 398⁹ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.

k.p.c. art. 398⁹ § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

W przypadkach, o których mowa w § 1, Sąd Najwyższy postanawia o przyjęciu skargi kasacyjnej do rozpoznania. W pozostałych przypadkach Sąd Najwyższy postanawia o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

k.p.c. art. 398¹³ § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw, przy czym w granicach zaskarżenia bierze jednak pod rozwagę nieważność postępowania.

Pomocnicze

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 108 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 391 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 398¹¹

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Brak spełnienia przesłanek z art. 398⁹ § 1 k.p.c. do przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Godne uwagi sformułowania

Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje sprawy, a jedynie skargę, będącą szczególnym środkiem zaskarżenia. Podstawowym celem postępowania kasacyjnego jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni oraz wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa i jurysprudencji.

Skład orzekający

Józef Frąckowiak

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Uzasadnienie odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy, w szczególności w kontekście braku spełnienia przesłanek z art. 398⁹ § 1 k.p.c."

Ograniczenia: Dotyczy wyłącznie oceny dopuszczalności skargi kasacyjnej, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z dopuszczalnością skargi kasacyjnej, co jest istotne dla prawników procesowych, ale może być mniej interesujące dla szerszej publiczności.

Kiedy Sąd Najwyższy odrzuci Twoją skargę kasacyjną? Poznaj kluczowe przesłanki.

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V CSK 213/19
POSTANOWIENIE
Dnia 28 sierpnia 2019 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Józef Frąckowiak
w sprawie z powództwa Towarzystwa Ubezpieczeń i Reasekuracji "[…]" S.A. w W.
‎
przeciwko L. B.
‎
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności
oraz z powództwa wzajemnego L. B.
przeciwko Towarzystwu Ubezpieczeń i Reasekuracji "[…]" S.A. w W.
o zapłatę i ochronę dóbr osobistych,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 28 sierpnia 2019 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej pozwanego - powoda wzajemnego
od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…)
‎
z dnia 12 grudnia 2018 r., sygn. akt V ACa (…),
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
‎
i nie obciąża pozwanego - powoda wzajemnego kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
W związku ze skargą kasacyjną pozwanego (powoda wzajemnego) L. B. od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 12 grudnia 2018 r. (sygn. akt V ACa (…)) Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 398
9
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Tylko na tych przesłankach Sąd Najwyższy może oprzeć rozstrzygnięcie o przyjęciu lub odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Dopuszczenie i rozpoznanie skargi kasacyjnej ustrojowo i procesowo jest uzasadnione jedynie w tych sprawach, w których mogą być zrealizowane jej funkcje publicznoprawne. Zatem nie w każdej sprawie, skarga kasacyjna może być przyjęta do rozpoznania. Sąd Najwyższy nie jest trzecią instancją sądową i nie rozpoznaje sprawy, a jedynie skargę, będącą szczególnym środkiem zaskarżenia. W judykaturze Sądu Najwyższego, odwołującej się do orzecznictwa Europejskiego Trybunału Praw Człowieka w Strasburgu, jeszcze w okresie obowiązywania kasacji zostało utrwalone stanowisko, że ograniczenie dostępności i dopuszczalności kasacji nie jest sprzeczne z Konstytucją RP, ani z wiążącymi Polskę postanowieniami konwencji międzynarodowych (por. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2001 r., III CZP 49/00, OSNC 2001, nr 4, poz. 53).
Podstawowym celem postępowania kasacyjnego jest ochrona interesu publicznego przez zapewnienie jednolitości wykładni oraz wkład Sądu Najwyższego w rozwój prawa i jurysprudencji (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 lutego 2000 r., II CZ 178/99, OSNC 2000, nr 7-8, poz. 147).
Zgodnie z art. 398
13
§ 1 k.p.c. Sąd Najwyższy rozpoznaje skargę kasacyjną w granicach zaskarżenia oraz w granicach podstaw, przy czym w granicach zaskarżenia bierze jednak pod rozwagę nieważność postępowania.
Skarżący we wniesionej skardze kasacyjnej wniosek o jej przyjęcie do rozpoznania oparł na przesłance wskazanej w art. 398
9
§ 1 pkt 4 k.p.c. Szczegółowa analiza uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwala na stwierdzenie, że skarga pozwanego była oczywiście uzasadniona. Wskazać należy, że nie zachodzi również nieważność postępowania, którą Sąd Najwyższy bierze pod rozwagę - w granicach zaskarżenia - z urzędu (art. 398
13
§ 1 k.p.c.).
Z przytoczonych względów należało odmówić przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398
9
§ 2 k.p.c.).
O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd Najwyższy orzekł na podstawie art. 102, art. 108 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 398
21
k.p.c.
jw

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę