V CSK 212/18
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku wykazania istotnych zagadnień prawnych lub rozbieżności w orzecznictwie.
Wnioskodawca S. S. złożył skargę kasacyjną od postanowienia Sądu Okręgowego w O., domagając się ustanowienia służebności przesyłu. Skarga kasacyjna została odrzucona przez Sąd Najwyższy, ponieważ wnioskodawca nie wykazał istnienia istotnych zagadnień prawnych, potrzeby wykładni przepisów budzących wątpliwości lub rozbieżności w orzecznictwie, ani oczywistej zasadności skargi. Sąd Najwyższy podkreślił, że skarga kasacyjna jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, wymagającym precyzyjnego uzasadnienia przesłanek jej przyjęcia.
Sąd Najwyższy w składzie sędziego Pawła Grzegorczyka rozpoznał skargę kasacyjną wnioskodawcy S. S. od postanowienia Sądu Okręgowego w O. dotyczącego ustanowienia służebności przesyłu. Sąd Najwyższy, działając na podstawie art. 398^9 § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Uzasadnienie opiera się na stwierdzeniu, że wnioskodawca nie spełnił wymogów formalnych i merytorycznych dla przyjęcia skargi. Nie przedstawił konkretnych zagadnień prawnych ani wątpliwości interpretacyjnych, które wymagałyby rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy, ani nie wykazał rozbieżności w orzecznictwie. Sąd podkreślił, że skarga kasacyjna jest środkiem nadzwyczajnym, wymagającym wykazania publicznoprawnych podstaw jej przyjęcia. W odniesieniu do kwestii zasiedzenia służebności przesyłu, Sąd Najwyższy wskazał na utrwalone stanowisko judykatury dopuszczające takie zasiedzenie przed wejściem w życie przepisów kodeksu cywilnego normujących służebność przesyłu. Ponadto, Sąd uznał, że skarga nie była oczywiście uzasadniona, a argumentacja wnioskodawcy zawierała wewnętrzne sprzeczności. W konsekwencji, na podstawie art. 398^9 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł o odmowie przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Tak, zasiedzenie służebności gruntowej odpowiadającej treścią służebności przesyłu było dopuszczalne przed wejściem w życie art. 305^1 i n. k.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na utrwalone stanowisko judykatury, zgodnie z którym zasiedzenie służebności gruntowej o treści odpowiadającej służebności przesyłu było dopuszczalne przed wejściem w życie przepisów kodeksu cywilnego regulujących służebność przesyłu. Wnioskodawca nie wykazał istnienia rozbieżności w orzecznictwie w tym zakresie.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strona wygrywająca
T. S.A. w K.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| S. S. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
| T. S.A. w K. | spółka | uczestnik |
Przepisy (4)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398^4 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
W skardze kasacyjnej należy przywołać podstawę kasacyjną i jej uzasadnienie.
k.p.c. art. 13 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Do czynności procesowych w postępowaniu nieprocesowym stosuje się odpowiednio przepisy o procesie.
k.c. art. 305^1
Kodeks cywilny
Przepisy dotyczące służebności przesyłu.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Istnienie istotnych zagadnień prawnych dotyczących zasiedzenia służebności przesyłu. Potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie. Oczywista zasadność skargi kasacyjnej.
Godne uwagi sformułowania
skarga kasacyjna, jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze w skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o charakterze publicznoprawnym Powołanie się w skardze kasacyjnej na istotne zagadnienie prawne (...) wymaga sformułowania problemu prawnego i uzasadnienia, że ma on znaczenie dla rozwoju prawa lub precedensowy charakter. Potrzeba wykładni przepisów prawa wymaga z kolei wykazania, (...) na czym polegają wątpliwości związane z interpretacją miarodajnych przepisów Osnowa wniosku ograniczała się natomiast w istocie do ogólnikowych twierdzeń w świetle utrwalonego stanowiska judykatury zasiedzenie takie było dopuszczalne przed wejściem w życie przepisów kodeksu cywilnego normujących służebność przesyłu skarga kasacyjna była oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 398^9 § 1 pkt 3 k.p.c., co zakłada ewidentną, widoczną już prima vista dla każdego przeciętnego prawnika, wadliwość zaskarżonego rozstrzygnięcia
Skład orzekający
Paweł Grzegorczyk
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Uzasadnienie wymogów formalnych i merytorycznych skargi kasacyjnej, w szczególności w kontekście braku wykazania istotnych zagadnień prawnych lub rozbieżności w orzecznictwie. Potwierdzenie utrwalonego stanowiska SN w sprawie zasiedzenia służebności przesyłu."
Ograniczenia: Dotyczy specyfiki postępowania kasacyjnego i wymogów stawianych skardze kasacyjnej. Nie rozstrzyga merytorycznie kwestii służebności przesyłu.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Orzeczenie jest interesujące dla prawników zajmujących się prawem rzeczowym i postępowaniem cywilnym, ponieważ precyzuje wymogi formalne skargi kasacyjnej i potwierdza utrwaloną linię orzeczniczą w kwestii zasiedzenia służebności przesyłu.
“Kiedy Sąd Najwyższy odrzuca skargę kasacyjną? Kluczowe wymogi formalne i merytoryczne.”
Sektor
nieruchomości
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CSK 212/18 POSTANOWIENIE Dnia 31 października 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Paweł Grzegorczyk w sprawie z wniosku S. S. przy uczestnictwie T. S.A. w K. o ustanowienie służebności przesyłu, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 października 2018 r., na skutek skargi kasacyjnej wnioskodawcy od postanowienia Sądu Okręgowego w O. z dnia 12 grudnia 2017 r., sygn. akt II Ca […], odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. Przepis ten odpowiada charakterowi skargi kasacyjnej, jako nadzwyczajnego środka zaskarżenia, o dominującym publicznoprawnym charakterze, przysługującego od orzeczeń wydanych po przeprowadzeniu dwuinstancyjnego postępowania sądowego, w którym sąd pierwszej i drugiej instancji dysponuje pełną kognicją w zakresie faktów i dowodów. W powiązaniu z art. 398 4 § 2 k.p.c. oznacza to, że w skardze kasacyjnej nieodzowne jest powołanie i uzasadnienie okoliczności o charakterze publicznoprawnym, które stanowią wyłączną podstawę oceny pod kątem przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania. Wnosząc o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania wnioskodawca S. S. powołał się na występujące w sprawie istotne zagadnienia prawne oraz potrzebę wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości i wywołujących rozbieżności w orzecznictwie co do możliwości zasiedzenia służebności przesyłu przed wejściem w życie przepisów kodeksu cywilnego normujących służebność przesyłu, daty początkowej biegu zasiedzenia, przeniesienia posiadania służebności oraz ustalenia dobrej lub złej wiary posiadacza. Wskazał również, że skarga jest oczywiście uzasadniona. Powołanie się w skardze kasacyjnej na istotne zagadnienie prawne (art. 398 9 § 1 pkt 1 k.p.c.) wymaga sformułowania problemu prawnego i uzasadnienia, że ma on znaczenie dla rozwoju prawa lub precedensowy charakter. Problem ten powinien odnosić się do konkretnych, powołanych we wniosku przepisów prawa, zostać ujęty w sposób abstrakcyjny, tak, aby jego rozstrzygnięcie mogło uzyskać ogólniejsze znaczenie, a zarazem wiązać się z rozpoznawaną sprawą. Konieczne jest przy tym wskazanie argumentów, które prowadzą do jego rozbieżnych ocen i możliwych wariantów interpretacyjnych (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 10 maja 2001 r., II CZ 35/01, OSNC 2002, nr 1, poz. 11, z dnia 11 stycznia 2002 r., III CKN 570/01, OSNC 2002, nr 12, poz. 151, z dnia 13 lipca 2007 r. III CSK 180/07, niepubl.; z dnia 10 kwietnia 2014 r., IV CSK 623/13, niepubl., z dnia 2 grudnia 2014 r., II CSK 376/14, niepubl., z dnia 9 kwietnia 2015 r., V CSK 547/14, niepubl.). Potrzeba wykładni przepisów prawa wymaga z kolei wykazania, w drodze stosownego jurydycznego wywodu, na czym polegają wątpliwości związane z interpretacją miarodajnych przepisów, a także, że mają one poważny i rzeczywisty charakter, a ich rozstrzygnięcie jest istotne z punktu widzenia wyniku postępowania i publicznoprawnych funkcji skargi kasacyjnej. Jeżeli konkretny przepis był już przedmiotem wykładni w judykaturze, a interpretacja ta jest w ocenie skarżącego nieuzasadniona, nieodzowne jest również przedstawienie racji, które przemawiają za zmianą dotychczasowej linii orzeczniczej (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 20 listopada 2015 r., III CSK 269/15, niepubl., i z dnia 20 maja 2016 r., V CSK 692/15, niepubl.). Bliższa analiza wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania nie pozwalała stwierdzić istnienia wskazanych przyczyn kasacyjnych. W motywach wniosku nie podjęto nawet próby sformułowania konkretnego zagadnienia prawnego lub wątpliwości interpretacyjnych, względnie wykazania rozbieżności w orzecznictwie przez powołanie konkretnych - kolidujących ze sobą - rozstrzygnięć sądowych i wyjaśnienie, na czym sprzeczność ta miałaby polegać. Osnowa wniosku ograniczała się natomiast w istocie do ogólnikowych twierdzeń o liczbie istotnych zagadnień występujących w sprawie oraz istnieniu „(…) znacznych wątpliwości w stosowaniu prawa przez poszczególne sądy, nawet w ramach jednej apelacji (…)”. Niezależnie od tego, w kontekście wyeksponowanej w motywach wniosku kwestii zasiedzenia służebności gruntowej, odpowiadającej treścią służebności przesyłu, należało dostrzec, że w świetle utrwalonego stanowiska judykatury zasiedzenie takie było dopuszczalne przed wejściem w życie art. 305 1 i n. k.c. (por. uchwały Sądu Najwyższego z dnia 17 stycznia 2003 r., III CZP 79/02, OSNC 2003, nr 11, poz. 142, z dnia 7 października 2008 r., III CZP 89/08, Biul. SN 2008, nr 10, s. 7, z dnia 22 października 2009 r., III CZP 70/09, OSNC 2010, nr 5, poz. 64, z dnia 27 czerwca 2013 r., III CZP 31/13, OSNC 2014, nr 2, poz. 11, z dnia 22 maja 2013 r., III CZP 18/13, OSNC 2013, nr 12, poz. 139, z dnia 8 kwietnia 2014 r., III CZP 87/13, OSNC 2014, nr 7-8, poz. 68, i z dnia 30 listopada 2016 r., III CZP 77/16, OSNC 2017, nr 9, poz. 94). Tezy przeciwnej nie uzasadniają w żadnym zakresie powołane przez skarżącego postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 stycznia 2010 r., V CSK 239/09, niepubl. i z dnia 23 października 2013 r., IV CSK 30/13, niepubl. Skarżący nie wykazał także, aby skarga kasacyjna była oczywiście uzasadniona w rozumieniu art. 398 9 § 1 pkt 3 k.p.c., co zakłada ewidentną, widoczną już prima vista dla każdego przeciętnego prawnika, wadliwość zaskarżonego rozstrzygnięcia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 12 grudnia 2000, V CKN 1780/00, OSNC 2001, nr 3, poz. 52, i z dnia 22 marca 2001 r., V CZ 131/00, OSNC 2001, nr 10, poz. 156). Motywy wniosku ujawniały zresztą w tej mierze wyraźną sprzeczność argumentacyjną, gdyż powołanie się na przesłankę w postaci oczywistej zasadności skargi jest zasadniczo wyłączone, gdy skarżący jednocześnie twierdzi, że wykładnia przepisów, które stanowiły podstawę kwestionowanego orzeczenia, skutkuje powstaniem istotnych zagadnień prawnych lub wywołuje wątpliwości interpretacyjne wymagające rozstrzygnięcia przez Sąd Najwyższy. Stan taki koliduje bowiem z twierdzeniem o oczywistej, dostrzegalnej bez potrzeby głębszych dociekań, wadliwości zaskarżonego orzeczenia (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 4 kwietnia 2011 r., II UK 24/11, niepubl., z dnia 29 lipca 2015 r., I CSK 980/14, niepubl., i z dnia 18 października 2016 r., I UK 466/15, niepubl.). Z tych względów, na podstawie art. 398 9 § 2 w związku z art. 13 § 2 k.p.c., Sąd Najwyższy orzekł, jak w sentencji. jw aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI