V CSK 154/16

Sygn. akt V CSK 154/16
POSTANOWIENIE
Dnia 14 października 2016 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Mirosław Bączyk
w sprawie z powództwa K. P.
‎
przeciwko T. S.
‎
o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 14 października 2016 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Okręgowego w K.
‎
z dnia 27 listopada 2015 r., sygn. akt IV Ca (…),
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.
UZASADNIENIE
Powód złożył skargę kasacyjną od wyroku Sądu Okręgowego z dnia 27  listopada 2015 r, w którym oddalono apelację powoda wniesioną od wyroku Sądu Rejonowego z dnia 27 marca 2015 r. Sąd Rejonowy oddalił powództwo powoda, w którym domagał się on pozbawienia wykonalności tytułu wykonawczego w postaci postanowienia Sądu Rejonowego z dnia 14 stycznia 2011 r. (następnie zmienionego) i zasądzającego od powoda na rzecz pozwanej (b. żony) kwotę 71.445,73 zł. Jako podstawę powództwa opozycyjnego powód wskazywał m.in. dokonanie potrącenia wierzytelności, które – według powoda – przysługiwały mu wobec pozwanej i obejmowały nakłady na wierzytelność wspólną.
W skardze kasacyjnej powód podnosił zarzuty naruszenia prawa procesowego i prawa materialnego. Motywując wniosek o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, skarżący wyjaśnił, że w sprawie występują istotne zagadnienia prawne, wyszczególnione przez powoda w pkt III 1.2 skargi (s. 2).
Skarżący wnosił o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi Okręgowemu w K..
Sąd Najwyższy zważył, co następuje:
Analizując treść uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, treść skargi kasacyjnej i zawartą w niej prawną motywację wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania, Sąd Najwyższy stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie – wbrew stanowisku skarżącej – nie wystąpiły przesłanki przyjęcia skargi do  rozpoznania przewidzianej w art. 398
9
§ 1 pkt 1 k.p.c.
Sąd Okręgowy przekonywająco wyjaśnił kwestię zwrotu nakładów i  wydatków na majątek, będący wcześniej majątkiem wspólnym, po ustaniu wspólności małżeńskiej majątkowej. Należności takie mogą być dochodzone, na wniosek zainteresowanego, w postępowaniu o podział majątku wspólnego, o czym przesądza art. 567 § 3 k.p.c. w zw. z art. 686 k.p.c. Jeżeli art. 567 § 3 k.p.c. odsyła do art. 567 § 1 k.p.c., to z kolei przepis art. 686 k.p.c. wyjaśnia, że w postępowaniu o dział spadku sąd rozstrzyga m.in. o wzajemnych roszczeniach pomiędzy współspadkobiercami z tytułu posiadania poszczególnych przedmiotów spadkowych, pobranych pożytków i innych przychodów, poczynionych na spadek nakładów i spłaconych długów spadkowych. Odesłanie do art. 686 k.p.c., przewidującego bardzo szeroki katalog roszczeń, uzasadnia stwierdzenie, że  w  postępowaniu o podział majątku wspólnego sąd rozstrzyga o wydatkach i  nakładach dokonanych zarówno w czasie trwania wspólności ustawowej, jak i  w  okresie od chwili jej ustania do czasu podziału majątku wspólnego. W zakresie należności powstałych w obu tych okresach ma zastosowanie ogólna reguła art.  618 § 3 k.p.c. Po zapadnięciu prawomocnego orzeczenia o zniesieniu współwłasności (podziale majątku wspólnego) nie można skutecznie przedstawiać do potrącenia wierzytelności z tytułu wydatków i nakładów, poniesionych w czasie trwania wspólności ustawowej i po jej ustaniu. Wierzytelność taka nie może być bowiem uważana za zaskarżalną w rozumieniu art. 498 § 1 k.c.
W związku z tym nie istnieje potrzeba rozważenia zagadnień prawnych przedstawionych w pkt III 1, 2 skargi. Oznaczało to konieczność odmowy przyjęcia skargi do rozpoznania (art. 398
9
§ 2 k.p.c.).
db