V CSK 13/14

Sąd Najwyższy2014-08-06
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
skarga kasacyjnaSąd Najwyższypostępowanie cywilnenieistniejący przepisuzasadnienie skargikoszty postępowania

Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu zarzucenia przez powoda błędnej wykładni nieistniejącego przepisu.

Powód wniósł skargę kasacyjną od wyroku Sądu Apelacyjnego, domagając się odszkodowania, zadośćuczynienia, renty i ustalenia. Skarga kasacyjna została odrzucona, ponieważ powód zarzucił błędną wykładnię nieistniejącego przepisu art. 217 § 2 k.c., co uniemożliwiło stwierdzenie oczywistej zasadności skargi. Powoda nie obciążono kosztami postępowania kasacyjnego.

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną powoda J. R. przeciwko Skarbowi Państwa – Komendantowi Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w G., domagającemu się odszkodowania, zadośćuczynienia, renty i ustalenia. Skarga kasacyjna została odrzucona z powodu braku przesłanek do jej przyjęcia do rozpoznania. Sąd Najwyższy wskazał, że zgodnie z przepisami k.p.c., skarga kasacyjna musi zawierać uzasadnienie przekonujące o zasadności wniosku o przyjęcie jej do rozpoznania, a w przypadku twierdzenia o oczywistej zasadności, należy przedstawić argumentację prawną wyjaśniającą tę oczywistość. W niniejszej sprawie powód zarzucił błędną wykładnię nieistniejącego przepisu art. 217 § 2 k.c., co jednoznacznie dowodziło braku oczywistej zasadności skargi, gdyż sąd nie mógł dopuścić się naruszenia przepisu, który nie istnieje. W związku z tym, Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania na podstawie art. 398^9 § 2 k.p.c. Jednocześnie, na mocy art. 102 k.p.c., powoda nie obciążono kosztami postępowania kasacyjnego.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, zarzucenie błędnej wykładni nieistniejącego przepisu nie spełnia przesłanki oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy uznał, że zarzut naruszenia nieistniejącego przepisu prawa jest oczywistym błędem formalnym, który uniemożliwia stwierdzenie zasadności skargi kasacyjnej, a tym samym jej przyjęcie do rozpoznania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
J. R.osoba_fizycznapowód
Skarb Państwa-Komendant Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w G.organ_państwowypozwany

Przepisy (4)

Główne

k.p.c. art. 398^4 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Wymaga samodzielnego uzasadnienia wniosku o przyjęcie skargi kasacyjnej do rozpoznania.

k.p.c. art. 398^9 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania.

Pomocnicze

k.p.c. art. 102

Kodeks postępowania cywilnego

Podstawa do nieobciążania strony kosztami postępowania w szczególnie uzasadnionych wypadkach.

k.c. art. 217 § § 2

Kodeks cywilny

Przepis, którego błędną wykładnię zarzucił powód, jednakże przepis ten nie istnieje.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Zarzucenie błędnej wykładni nieistniejącego przepisu art. 217 § 2 k.c. jednoznacznie dowodzi braku oczywistej zasadności skargi kasacyjnej.

Godne uwagi sformułowania

uzasadnienie nie może poprzestawać na odwołaniu się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych, lecz musi obejmować wyodrębnioną argumentację jurydyczną przekonującą oczywistość skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy

Skład orzekający

Zbigniew Kwaśniewski

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Wymogi formalne skargi kasacyjnej, w szczególności dotyczące jej uzasadnienia oraz konsekwencje zarzucenia naruszenia nieistniejącego przepisu."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji zarzucenia naruszenia nieistniejącego przepisu, ale ogólne zasady dotyczące uzasadnienia skargi kasacyjnej są szeroko stosowane.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje fundamentalne błędy formalne, które mogą uniemożliwić rozpoznanie skargi kasacyjnej, co jest ważną lekcją dla praktyków prawa procesowego.

Błąd w skardze kasacyjnej: Sąd Najwyższy odrzuca sprawę z powodu nieistniejącego przepisu!

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V CSK 13/14
POSTANOWIENIE
Dnia 6 sierpnia 2014 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Zbigniew Kwaśniewski
w sprawie z powództwa J. R.
przeciwko Skarbowi Państwa-Komendantowi Miejskiej Państwowej Straży Pożarnej w G.
‎
o odszkodowanie, zadośćuczynienie, rentę i ustalenie,
‎
na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 6 sierpnia 2014 r.,
‎
na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w
[…]
‎
z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt V ACa
[…]
,
odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania i nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 398
4
§ 2 k.p.c., skarga kasacyjna powinna zawierać wniosek o przyjęcie jej do rozpoznania oraz uzasadnienie wniosku. Uzasadnienie to nie może poprzestawać na odwołaniu się do uzasadnienia podstaw kasacyjnych, lecz musi obejmować wyodrębnioną argumentację jurydyczną przekonującą, że powołana przez skarżącego przesłanka w sprawie zachodzi. W wypadku, gdy skarżący twierdzi, że jego skarga jest oczywiście uzasadniona, powinien przedstawić argumentację prawną, wyjaśniającą w czym ta oczywistość się wyraża oraz uzasadnić to twierdzenie, przy uwzględnieniu, że „oczywistość" skargi to jej zasadność ewidentna, niewątpliwa, możliwa do stwierdzenia bez głębszej analizy (por. m.in. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 14 lipca 2005 r., III CZ 61/05, OSNC 2006, nr 4, poz. 75). Skarga kasacyjna powoda zarzuca dokonanie błędnej wykładni nieistniejącego przepisu art. 217 § 2 k.c., co jednoznacznie dowodzi, że nie wystąpiła przesłanka oczywistej zasadności skargi kasacyjnej, ponieważ Sąd nie mógł dopuścić się naruszenia nieistniejącego w k.c. przepisu prawa.
Z tych względów Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania (art. 398
9
§  2 k.p.c.), nie obciążając powoda, na mocy art. 102 k.p.c., kosztami postępowania kasacyjnego, poniesionymi przez stronę pozwaną.
[aw]

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI