V CSK 11/13
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania z powodu braku istotnego zagadnienia prawnego lub oczywistej zasadności.
Powód wniósł skargę kasacyjną, zarzucając Sądowi Apelacyjnemu błędną wykładnię art. 448 k.c. w zakresie zasądzenia zadośćuczynienia. Sąd Najwyższy uznał, że skarga nie spełnia wymogów przyjęcia do rozpoznania, a stanowisko Sądu Apelacyjnego jest prawidłowe. W konsekwencji odmówiono przyjęcia skargi, nie obciążono powoda kosztami postępowania i oddalono wniosek pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej z urzędu.
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę kasacyjną powoda W. G. przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu w W., Zakładowi Karnemu w X. i Zakładowi Karnemu w K. w sprawie o zapłatę. Powód zarzucił Sądowi Apelacyjnemu niewłaściwą wykładnię art. 448 k.c., twierdząc, że sąd ma obowiązek zasądzić zadośćuczynienie, a nie tylko może to zrobić. Sąd Najwyższy, zgodnie z art. 398^9 § 1 k.p.c., odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania, stwierdzając, że nie występuje w sprawie istotne zagadnienie prawne, potrzeba wykładni przepisów, nieważność postępowania ani oczywista zasadność skargi. Sąd uznał stanowisko Sądu Apelacyjnego za prawidłowe. Dodatkowo, Sąd Najwyższy oddalił wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, wskazując na bezzasadność skargi kasacyjnej i wcześniejsze wynagrodzenie pełnomocnika. Powoda nie obciążono kosztami postępowania kasacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (3)
Odpowiedź sądu
Sąd jedynie może, a nie musi zasądzić zadośćuczynienie na podstawie art. 448 k.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy uznał, że stanowisko Sądu Apelacyjnego, zgodnie z którym sąd ma fakultatywną możliwość zasądzenia zadośćuczynienia, jest prawidłowe i nie budzi wątpliwości.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
Odmowa przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| W. G. | osoba_fizyczna | powód |
| Skarb Państwa - Areszt Śledczy w W. | organ_państwowy | pozwany |
| Zakład Karny w X. | organ_państwowy | pozwany |
| Zakład Karny w K. | organ_państwowy | pozwany |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 398^9 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Określa przesłanki przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy.
Pomocnicze
k.c. art. 448
Kodeks cywilny
Przepis dotyczący zasądzenia zadośćuczynienia za naruszenie praw niemajątkowych.
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
Pozwala na odstąpienie od obciążania strony kosztami postępowania w szczególnie uzasadnionych wypadkach.
Argumenty
Odrzucone argumenty
Niewłaściwa wykładnia art. 448 k.c. przez Sąd Apelacyjny polegająca na przyjęciu, że sąd może, a nie musi zasądzić zadośćuczynienie.
Godne uwagi sformułowania
skarga nie jest oczywiście uzasadniona zakwestionowane stanowisko Sądu Apelacyjnego nie tylko nie jest oczywiście wadliwe, lecz jest przeciwnie - jest całkowicie prawidłowe pełnomocnik z urzędu, wnosząc oczywiście bezzasadną skargę kasacyjną w takiej sprawie, jak niniejsza, niepotrzebnie naraża swojego klienta na zasądzenie od niego kosztów postępowania.
Skład orzekający
Krzysztof Pietrzykowski
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Potwierdzenie, że art. 448 k.c. daje sądowi fakultatywną możliwość zasądzenia zadośćuczynienia, a nie obowiązek. Wskazanie na kryteria przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania przez Sąd Najwyższy. Kwestie związane z kosztami pomocy prawnej udzielonej z urzędu w przypadku bezzasadnych środków odwoławczych."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji odmowy przyjęcia skargi kasacyjnej, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z przyjęciem skargi kasacyjnej i kosztami postępowania, a nie merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Jest to jednak ważne dla praktyków prawa cywilnego.
“Sąd Najwyższy: Czy sąd MUSI zasądzić zadośćuczynienie? Wyjaśniamy art. 448 k.c.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CSK 11/13 POSTANOWIENIE Dnia 10 października 2013 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Krzysztof Pietrzykowski w sprawie z powództwa W. G. przeciwko Skarbowi Państwa - Aresztowi Śledczemu w W., Zakładowi Karnemu w X. i Zakładowi Karnemu w K. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 10 października 2013 r., na skutek skargi kasacyjnej powoda od wyroku Sądu Apelacyjnego w […] z dnia 13 czerwca 2012 r., sygn. akt I ACa […] , 1. odmawia przyjęcia skargi kasacyjnej do rozpoznania; 2. nie obciąża powoda kosztami postępowania kasacyjnego; 3. oddala wniosek pełnomocnika powoda o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 398 9 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy przyjmuje skargę kasacyjną do rozpoznania, jeżeli w sprawie występuje istotne zagadnienie prawne, istnieje potrzeba wykładni przepisów prawnych budzących poważne wątpliwości lub wywołujących rozbieżności w orzecznictwie sądów, zachodzi nieważność postępowania lub skarga kasacyjna jest oczywiście uzasadniona. W uzasadnieniu wniosku o przyjęcie skargi do rozpoznania powołano się na jej oczywistą zasadność, która ma wynikać z niewłaściwej, w ocenie skarżącego, wykładni art. 448 k.c. przez Sąd Apelacyjny, polegającej na przyjęciu, że sąd może, a nie musi zasądzić zadośćuczynienie. Stwierdzić trzeba, że skarga nie jest oczywiście uzasadniona, a zakwestionowane stanowisko Sądu Apelacyjnego nie tylko nie jest oczywiście wadliwe, lecz jest przeciwnie - jest całkowicie prawidłowe. Natomiast orzeczenie Sądu Najwyższego powołane przez skarżącego zostało niewłaściwie przez niego zinterpretowane. W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie nie została wykazana żadna z okoliczności wskazanych w art. 398 9 § 1 k.p.c., dlatego Sąd Najwyższy odmówił przyjęcia skargi do rozpoznania. W odpowiedzi na skargę trafnie zwrócono uwagę na potrzebę oddalenia wniosku pełnomocnika powoda o przyznanie mu wynagrodzenia od Skarbu Państwa za udzielenie powodowi nieopłaconej pomocy prawnej z urzędu, powołując się na oddalenie podobnego wniosku w sprawie III CSK 136/12, w której zostało wydane przez Sąd Najwyższy postanowienie dnia 7 sierpnia 2012 r. Pełnomocnik z urzędu, wnosząc oczywiście bezzasadną skargę kasacyjną w takiej sprawie, jak niniejsza, niepotrzebnie naraża swojego klienta na zasądzenie od niego kosztów postępowania. Zamiast składać skargę kasacyjną, powinien skorzystać z kompetencji do złożenia odmowy sporządzenia takiej skargi. W niniejszej sprawie pełnomocnik z urzędu świadczył wprawdzie pomoc prawną, jednakże - jak wskazano w odpowiedzi na skargę kasacyjną - uzyskał już znaczne wynagrodzenie, które uczciwie rekompensuje jego trud. Biorąc te okoliczności pod rozwagę, Sąd Najwyższy nie obciążył powoda kosztami postępowania kasacyjnego na podstawie art. 102 k.p.c. aw jw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI