V CO 76/09

Sąd Najwyższy2010-03-24
SNCywilnepostępowanie cywilneŚrednianajwyższy
sąd najwyższywłaściwość sądupróba ugodowakpcpostępowanie nieprocesowewłaściwość miejscowa

Sąd Najwyższy oddalił wniosek o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o zawezwanie do próby ugodowej, uznając go za nieuzasadniony.

Elektrownia „R.(...)” S.A. wniosła do Sądu Najwyższego o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o zawezwanie kilku spółek do próby ugodowej, powołując się na art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy oddalił wniosek, stwierdzając, że nie zachodziła przesłanka niemożności ustalenia właściwości miejscowej sądu. Wskazano, że właściwy jest sąd rejonowy ogólnie właściwy dla przeciwnika, a jeden z pozwanych ma siedzibę w Polsce.

Wnioskodawca, Elektrownia „R.(...)” Spółka Akcyjna w R., zwrócił się do Sądu Najwyższego z wnioskiem o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o zawezwanie spółek „G.(...)” Towarzystwa Ubezpieczeń S.A. w W., Z.(...). w Wielkiej Brytanii, Z.(...). w Irlandii oraz H.(...) do próby zawarcia ugody. Podstawą wniosku miał być art. 45 k.p.c., który stanowi, że Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej sądu w oparciu o przepisy kodeksu postępowania cywilnego. Sąd Najwyższy uznał jednak, że wniosek jest nieuzasadniony i podlega oddaleniu. W uzasadnieniu wskazano, że niemożność ustalenia właściwości miejscowej zachodzi wówczas, gdy brak jest regulacji prawnej pozwalającej na jej określenie. W przypadku współuczestnictwa po stronie pozwanej, zastosowanie art. 45 k.p.c. może mieć miejsce tylko wtedy, gdy nie można ustalić sądu właściwego dla żadnego z pozwanych. Taka sytuacja nie miała miejsca, ponieważ zgodnie z art. 185 k.p.c. do przeprowadzenia próby ugodowej właściwy jest sąd rejonowy ogólnie właściwy dla przeciwnika, a jeden z pozwanych miał siedzibę w Polsce. Ponadto, wnioskodawca nie przedstawił żadnej argumentacji wskazującej na niemożność ustalenia właściwości miejscowej, a wręcz przeciwnie – sam wskazał, że w jego ocenie właściwy jest Sąd Rejonowy w R.. Sąd Najwyższy stwierdził również, że zarządzenie Sądu Rejonowego w R. z dnia 28 października, na które powołał się wnioskodawca, nie uzasadnia zastosowania art. 45 k.p.c.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Nie, Sąd Najwyższy nie powinien oznaczyć sądu właściwego, jeśli możliwe jest ustalenie właściwości na podstawie przepisów k.p.c.

Uzasadnienie

Sąd Najwyższy oddalił wniosek o oznaczenie sądu właściwego, uznając, że nie zachodziła przesłanka z art. 45 k.p.c. Wskazano, że właściwość sądu do przeprowadzenia próby ugodowej jest określona przez art. 185 k.p.c., a skoro jeden z pozwanych ma siedzibę w Polsce, właściwy jest sąd rejonowy ogólnie właściwy dla tego przeciwnika. Brak było argumentów wskazujących na niemożność ustalenia właściwości.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie wniosku

Strona wygrywająca

pozwani

Strony

NazwaTypRola
Elektrownia „R.(...)” Spółka Akcyjna w R.spółkawnioskodawca
„G.(...)” Towarzystwo Ubezpieczeń Spółka Akcyjna w W.spółkapozwany
Z.(...). w Wielkiej Brytaniiinnepozwany
Z.(...). w Irlandiiinnepozwany
H.(...)innepozwany

Przepisy (2)

Główne

k.p.c. art. 45

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej sądu w oparciu o przepisy kodeksu postępowania cywilnego.

Pomocnicze

k.p.c. art. 185

Kodeks postępowania cywilnego

Do przeprowadzenia próby ugodowej właściwy jest sąd rejonowy ogólnie właściwy dla przeciwnika.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Możliwość ustalenia właściwości miejscowej sądu na podstawie art. 185 k.p.c. ze względu na siedzibę jednego z pozwanych w Polsce. Brak argumentacji wnioskodawcy wskazującej na niemożność ustalenia właściwości miejscowej. Zastosowanie art. 45 k.p.c. wymaga braku możliwości ustalenia właściwości dla żadnego z pozwanych.

Odrzucone argumenty

Argumentacja wnioskodawcy oparta na art. 45 k.p.c. jako podstawie do oznaczenia sądu właściwego.

Godne uwagi sformułowania

Niemożność ustalenia właściwości miejscowej zachodzi zatem wówczas, gdy brak jest regulacji prawnej, która zezwala na określenie właściwości miejscowej sądu. W przypadku współuczestnictwa po stronie pozwanej zastosowanie art. 45 k.p.c. może mieć miejsce wówczas, gdy nie można ustalić sądu właściwego dla żadnego z pozwanych.

Skład orzekający

Dariusz Zawistowski

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja art. 45 k.p.c. w kontekście wniosku o zawezwanie do próby ugodowej i współuczestnictwa po stronie pozwanej."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji braku możliwości ustalenia właściwości sądu, gdzie sąd wskazuje na istnienie innych przepisów (art. 185 k.p.c.) pozwalających na jej określenie.

Wartość merytoryczna

Ocena: 4/10

Orzeczenie dotyczy kwestii proceduralnych związanych z właściwością sądu w kontekście próby ugodowej, co jest istotne dla praktyków prawa, ale nie zawiera przełomowych rozstrzygnięć.

Kiedy Sąd Najwyższy decyduje o właściwości sądu? Kluczowa interpretacja art. 45 KPC w sprawach o próbę ugodową.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V CO 76/09 
 
 
 
POSTANOWIENIE 
 
Dnia 24 marca 2010 r. 
Sąd Najwyższy w składzie: 
 
SSN Dariusz Zawistowski 
 
w sprawie z wniosku Elektrowni „R.(...)” Spółki Akcyjnej w R. 
o zawezwanie spółek: „G.(...)” Towarzystwa Ubezpieczeń Spółki Akcyjnej w W., Z.(...). w 
Wielkiej Brytanii, Z.(...). w Irlandii oraz H.(...) 
do próby zawarcia ugody, 
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej 
w dniu 24 marca 2010 r., 
wniosku Elektrowni  „R.(...)” Spółki Akcyjnej w R. o oznaczenie sądu właściwego do 
rozpoznania sprawy, sygn. akt VI GCo (...), 
 
oddala wniosek. 
 
Uzasadnienie 
 
Wzywający Elektrownia „R.(...)” Spółka Akcyjna w R. wniosła o oznaczenie sądu 
właściwego na podstawie art. 45 k.p.c. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu Sąd 
Najwyższy oznacza sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli na podstawie 
okoliczności sprawy nie można ustalić właściwości miejscowej sądu w oparciu o 
przepisy kodeksu postępowania cywilnego. Niemożność ustalenia właściwości 
miejscowej zachodzi zatem wówczas, gdy brak jest regulacji prawnej, która zezwala na 
określenie właściwości miejscowej sądu. Przedmiotem postępowania w rozpoznawanej 
sprawie jest zawezwanie kilku pozwanych do próby ugodowej. W przypadku 
współuczestnictwa po stronie pozwanej zastosowanie art. 45 k.p.c. może mieć miejsce 
wówczas, gdy nie można ustalić sądu właściwego dla żadnego z pozwanych. Taka 

 
2 
sytuacja nie występuje, skoro według art. 185 k.p.c. do przeprowadzenia próby 
ugodowej właściwy jest sąd rejonowy ogólnie właściwy dla przeciwnika, a jeden z 
pozwanych ma siedzibę w Polsce. Nadto wnioskodawca nie wskazał żadnej 
argumentacji wskazującej, że ustalenie właściwości miejscowej nie jest możliwe. 
Przeciwnie, przedstawił ją dla wykazania, że w jego ocenie zachodzi właściwość Sądu 
Rejonowego w R.. Zastosowania art. 45 k.p.c. nie uzasadnia też zarządzenie Sądu 
Rejonowego w R. z dnia 28 października, na które powołał się wnioskodawca. 
Z tych względów wniosek, jako nieuzasadniony, podlegał oddaleniu.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI