V CO 54/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy oddalił wniosek o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o rozwód, wskazując, że tymczasowy pobyt za granicą nie zmienia miejsca zamieszkania.
Wniosek o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o rozwód został oddalony przez Sąd Najwyższy. Sąd wskazał, że zgodnie z art. 41 k.p.c. właściwość miejscową w sprawach małżeńskich wyznacza miejsce zamieszkania, a tymczasowy pobyt za granicą, nawet związany z wykonywaniem zawodu kierowcy, nie zmienia miejsca zamieszkania w rozumieniu art. 25 k.c. Skoro możliwe jest ustalenie właściwości miejscowej według zasad ogólnych, wniosek o oznaczenie sądu był bezzasadny.
Sąd Najwyższy rozpoznał wniosek D. S. o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o rozwód. Zgodnie z art. 45 k.p.c., Sąd Najwyższy ma kompetencję do oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo, w sytuacji gdy nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej według przepisów kodeksu. W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy odwołał się do art. 41 k.p.c., który określa wyłączną właściwość miejscową w sprawach ze stosunku małżeństwa. Sąd podkreślił, że okoliczność, iż uczestnik postępowania czasowo przebywa za granicą, wykonując zawód kierowcy w Norwegii, nie wpływa na zmianę jego miejsca zamieszkania. Miejsce zamieszkania jest bowiem wyznaczane przez zasady określone w art. 25 k.c. Ponieważ możliwe było określenie właściwości miejscowej według zasad ogólnych, Sąd Najwyższy oddalił wniosek.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, tymczasowy pobyt za granicą nie zmienia miejsca zamieszkania w rozumieniu przepisów prawa cywilnego i procesowego.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy oparł się na art. 41 k.p.c. i art. 25 k.c., wskazując, że właściwość miejscową w sprawach małżeńskich wyznacza miejsce zamieszkania, a nie miejsce czasowego pobytu. Wykonywanie zawodu kierowcy za granicą nie jest równoznaczne ze zmianą miejsca zamieszkania.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
oddalenie wniosku
Strona wygrywająca
wnioskodawca
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| D. S. | osoba_fizyczna | wnioskodawca |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 45
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd Najwyższy jest właściwy do oznaczenia sądu, przed który należy wytoczyć powództwo, gdy nie można ustalić właściwości miejscowej na podstawie okoliczności sprawy.
k.p.c. art. 41
Kodeks postępowania cywilnego
Określa wyłączną właściwość miejscową w sprawach ze stosunku małżeństwa.
k.c. art. 25
Kodeks cywilny
Definiuje miejsce zamieszkania jako miejscowość, w której osoba fizyczna ma centrum swoich spraw życiowych.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Możliwość ustalenia właściwości miejscowej według zasad ogólnych (art. 41 k.p.c. w zw. z art. 25 k.c.). Tymczasowy pobyt za granicą nie jest równoznaczny ze zmianą miejsca zamieszkania.
Godne uwagi sformułowania
Okoliczność, że uczestnik czasowo przebywa za granicą, wykonując zawód kierowcy w Norwegii, nie oznacza zmiany miejsca zamieszkania, to bowiem wyznacza zasada określona w art. 25 k.c.
Skład orzekający
Teresa Bielska-Sobkowicz
przewodniczący-sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Ustalenie właściwości miejscowej w sprawach rozwodowych, gdy jedna ze stron przebywa za granicą."
Ograniczenia: Dotyczy sytuacji, gdy możliwe jest ustalenie właściwości miejscowej według zasad ogólnych. Nie rozstrzyga sytuacji, gdy faktycznie nastąpiła zmiana miejsca zamieszkania.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Sprawa dotyczy praktycznego problemu ustalenia właściwości sądu w sytuacji, gdy jedna ze stron sprawy rozwodowej przebywa za granicą, co jest częstym zagadnieniem w sprawach transgranicznych.
“Gdzie złożyć pozew o rozwód, gdy małżonek pracuje za granicą? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CO 54/17 POSTANOWIENIE Dnia 31 marca 2017 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Teresa Bielska-Sobkowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 31 marca 2017 r., sprawy z wniosku D. S. o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o rozwód, oddala wniosek. UZASADNIENIE Zgodnie z art. 45 k.p.c., Sąd Najwyższy oznaczy sąd, przed który należy wytoczyć powództwo, jeżeli w myśl przepisów kodeksu nie można na podstawie okoliczności sprawy ustalić właściwości miejscowej. Wyłączną właściwość miejscową w sprawach ze stosunku małżeństwa wyznacza art. 41 k.p.c. Okoliczność, że uczestnik czasowo przebywa za granicą, wykonując zawód kierowcy w Norwegii, nie oznacza zmiany miejsca zamieszkania, to bowiem wyznacza zasada określona w art. 25 k.c. Skoro zatem możliwe jest określenie właściwości miejscowej według zasad ogólnych, wniosek należało oddalić.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI