V CO 28/20

Podsumowanie

Sąd Najwyższy odmówił oznaczenia sądu właściwego do rozpoznania sprawy o zaprzeczenie ojcostwa, uznając, że istnieją podstawy do określenia właściwości sądu według przepisów ogólnych.

Sąd Najwyższy rozpatrywał wniosek Sądu Rejonowego w L. o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o zaprzeczenie ojcostwa. Stronami postępowania byli Prokurator Rejonowy w L. oraz N. G., M. G. i małoletni N. P. Sąd Najwyższy odmówił oznaczenia sądu, wskazując, że zgodnie z art. 42 k.p.c. powództwo ze stosunku między rodzicami a dziećmi wytacza się przed sąd zamieszkania powoda, a w przypadku braku podstaw do właściwości ogólnej, należy stosować art. 27 lub 28 k.p.c. Ponieważ pozwani mieli ostatnie miejsce zamieszkania w Polsce, zachodzą podstawy do określenia właściwości sądu według przepisów ogólnych, co wyklucza zastosowanie art. 45 k.p.c.

Sąd Najwyższy, rozpoznając wniosek Sądu Rejonowego w L. o oznaczenie sądu właściwego do rozpoznania sprawy o zaprzeczenie ojcostwa, odmówił jego uwzględnienia. Sprawa dotyczyła powództwa Prokuratora Rejonowego w L. przeciwko N. G., M. G. oraz małoletniemu N. P. Sąd Najwyższy oparł swoje rozstrzygnięcie na przepisach Kodeksu postępowania cywilnego dotyczących właściwości sądu. Zgodnie z art. 42 k.p.c., powództwo ze stosunku między rodzicami a dziećmi wytacza się co do zasady przed sąd zamieszkania powoda. W przypadku braku podstaw do wytoczenia powództwa według przepisów o właściwości ogólnej (art. 27 i 28 k.p.c.), sąd właściwy oznacza się na podstawie art. 45 k.p.c. Sąd Najwyższy stwierdził, że w niniejszej sprawie pozwani N. G. i M. G. mieli ostatnie miejsce zamieszkania w Polsce w miejscowości M.. W związku z tym, zachodzi możliwość określenia właściwości sądu według przepisów o właściwości ogólnej, co wyklucza potrzebę zastosowania art. 45 k.p.c. i tym samym oznaczenia sądu właściwego przez Sąd Najwyższy.

Zagadnienia prawne (1)

Rozstrzygnięcie

Strony

Przepisy (4)

Argumenty

Skład orzekający

Informacje dodatkowe

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

SN
Sygn. akt V CO 28/20
POSTANOWIENIE
Dnia 5 marca 2020 r.
Sąd Najwyższy w składzie:
SSN Katarzyna Tyczka-Rote
w sprawie z powództwa Prokuratora Rejonowego w L.
‎
przeciwko N. G. , M. G.  oraz małoletniemu N. P.
‎
o zaprzeczenie ojcostwa,
‎
po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 5 marca 2020 r.,
‎
wniosku Sądu Rejonowego w L. o oznaczenie sądu właściwego
do rozpoznania sprawy o sygn. akt III RC (…),
odmówić oznaczenia sądu właściwego.
UZASADNIENIE
Zgodnie z art. 42 k.p.c. powództwo ze stosunku między rodzicami a dziećmi wytacza się wyłącznie przed sąd zamieszkania powoda, jeżeli brak jest podstaw do wytoczenia powództwa według przepisów o właściwości ogólnej, a więc według art. 27 k.p.c. ewentualnie art. 28 k.p.c. Artykuł 27 k.p.c. dotyczy wypadku, kiedy pozwany ma miejsce zamieszkania w Polsce, natomiast art. 28 k.p.c. normuje przypadek, kiedy pozwany nie ma miejsca zamieszkania w Polsce – a więc taki, jaki zachodzi w niniejszej sprawie.
Zgodnie z tym przepisem ogólną właściwość sądu oznacza się według miejsca pobytu pozwanego w Polsce, a gdy nie jest ono znane lub nie leży w Polsce – według ostatniego miejsca zamieszkania pozwanego w Polsce.
Z wystąpienia Sądu Rejonowego w L.  oraz z dokumentów na str. 15-21 wynika, że pozwani N. G.  i M. G.  mieli ostatnie miejsce zamieszkania w Polsce w M.. Zachodzi zatem możliwość określenia właściwości sądu według przepisów o właściwości ogólnej, wobec czego nie zachodzą podstawy do oznaczenia sądu w oparciu o przepis art. 45 k.p.c.
aj