V CNP 96/08
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty z powodu uchybienia terminowi oraz braku obligatoryjnego zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego.
Sąd Najwyższy rozpoznał skargę T. Ł. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Okręgowy w L. Skarga została odrzucona z dwóch głównych powodów: po pierwsze, została wniesiona po upływie dwuletniego terminu od uprawomocnienia się orzeczenia. Po drugie, skarga została sporządzona i wniesiona osobiście przez stronę, która nie była profesjonalnym pełnomocnikiem, co narusza obowiązek obligatoryjnego zastępstwa procesowego przez adwokata lub radcę prawnego przed Sądem Najwyższym.
Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 19 listopada 2008 r. odrzucił skargę T. Ł. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty wydanego przez Sąd Okręgowy w L. w dniu 22 lipca 2002 r. Sąd Najwyższy wskazał na dwie fundamentalne przyczyny niedopuszczalności skargi. Po pierwsze, skarga została wniesiona z naruszeniem dwuletniego terminu, który zgodnie z art. 4246 § 1 k.p.c. biegnie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia. Nakaz zapłaty uprawomocnił się 3 września 2002 r., a skarga została złożona 5 kwietnia 2008 r., co oznaczało przekroczenie terminu. Po drugie, skarga została sporządzona i wniesiona osobiście przez T. Ł., który nie posiadał uprawnień do samodzielnego występowania w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. Zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c., w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo procesowe przez adwokata lub radcę prawnego, chyba że strona należy do kręgu osób wymienionych w art. 871 § 2 k.p.c. Brak zachowania tego wymogu stanowi istotny, nienaprawialny brak formalny, skutkujący odrzuceniem skargi. Wobec powyższych przyczyn, Sąd Najwyższy odrzucił skargę na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, skarga taka jest niedopuszczalna, jeśli została wniesiona po upływie terminu określonego w art. 4246 § 1 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy powołał się na art. 4246 § 1 k.p.c., który stanowi, że skargę wnosi się w terminie dwóch lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia. W analizowanej sprawie termin ten został przekroczony.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| T. Ł. | osoba_fizyczna | skarżący |
| "A.(…)" Spółka z o.o. w W. | spółka | powód |
Przepisy (5)
Główne
k.p.c. art. 4246 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się.
k.p.c. art. 871 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
W postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych.
k.p.c. art. 4248 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Nakazuje odrzucenie skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, jeśli jest niedopuszczalna.
Pomocnicze
k.p.c. art. 871 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Określa krąg osób zwolnionych z obowiązku zastępstwa procesowego przed SN.
k.p.c. art. 130
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy usuwania braków formalnych pisma.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga wniesiona po terminie. Skarga wniesiona osobiście przez stronę, bez zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.
Godne uwagi sformułowania
skarga jest niedopuszczalna z wielu przyczyn nie spełnia wymagania określonego w art. 871 § 1 k.p.c., a także art. 4246 § 1 k.p.c. wymaganie to ma charakter konstrukcyjny skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym podlega odrzuceniu a limine
Skład orzekający
Lech Walentynowicz
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Niedopuszczalność skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem z powodu uchybienia terminu oraz braku obligatoryjnego zastępstwa procesowego przed Sądem Najwyższym."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania (skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem) i wymaga ścisłego przestrzegania terminów oraz wymogów formalnych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie jasno wskazuje na kluczowe wymogi formalne przy wnoszeniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, co jest istotne dla praktyków prawa. Podkreśla wagę terminów i profesjonalnego zastępstwa.
“Uchybiłeś termin? Zapomniałeś o adwokacie? Twoja skarga do Sądu Najwyższego może być odrzucona!”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CNP 96/08 POSTANOWIENIE Dnia 19 listopada 2008 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi T. Ł. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego nakazu zapłaty Sądu Okręgowego w L. z dnia 22 lipca 2002 r. sygn. akt VI GNc (…) [WSC (…)] w sprawie z powództwa "A.(…)" Spółki z o.o. w W. przeciwko T. Ł. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 19 listopada 2008 r., odrzuca skargę. Uzasadnienie Nakaz zapłaty Sądu Okręgowego w L. z dnia 22 lipca 2002 r. [sygn. akt VI GNc (…)] pozwany T. Ł. zakwestionował skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Wniesiona skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia jest niedopuszczalna z wielu przyczyn. W szczególności nie spełnia wymagania określonego w art. 871 § 1 k.p.c., a także art. 4246 § 1 k.p.c. Zgodnie bowiem z art. 4246 § 1 k.p.c. skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od dnia jego uprawomocnienia się. Zaskarżony nakaz zapłaty stał się prawomocny z dniem 3 września 2002 r. Pozwany T. Ł. wniósł skargę o 2 stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia dnia 5 kwietnia 2008 r., a więc po upływie terminu określonego w art. 4246 § 1 k.p.c. Z kolei zgodnie z art. 871 § 1 k.p.c. w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje obligatoryjne zastępstwo stron przez adwokatów lub radców prawnych. Wymaganie to ma charakter konstrukcyjny, w związku z czym skarga wniesiona osobiście przez stronę niebędącą sędzią, prokuratorem, notariuszem, profesorem lub doktorem habilitowanym nauk prawnych, adwokatem, radcą prawnym, radcą Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa (art. 871 § 2 k.p.c.) jest dotknięta tzw. brakiem istotnym, nienaprawialnym w trybie właściwym dla usuwania braków formalnych (art. 130 k.p.c.) i podlega odrzuceniu a limine. Wniesiona skarga sporządzona i wniesiona została osobiście przez pozwanego, a zatem bez zachowania przymusu adwokacko- radcowskiego. Z przedstawionych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. W konsekwencji należało ją odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI