V CNP 69/14
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy sprostował oczywistą omyłkę w nazwie orzeczenia, zmieniając "Wyrok" na "Postanowienie", zgodnie z jego procesowym charakterem.
Sprawa dotyczyła skargi na niezgodność z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego. Sąd Najwyższy, rozpatrując sprawę, stwierdził, że jego własne orzeczenie z dnia 23 października 2015 r. zostało błędnie nazwane "Wyrokiem", podczas gdy jego charakter procesowy wymagał nazwania go "Postanowieniem".
Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał sprawę ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[…]" w W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 października 2012 r. w sprawie o zapłatę. W trakcie postępowania Sąd Najwyższy zauważył, że jego własne orzeczenie z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt V CNP 69/14, zostało błędnie oznaczone jako "Wyrok w Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej". Zgodnie z Kodeksem postępowania cywilnego, wyrokiem rozstrzyga się co do istoty sprawy, a postanowieniem kwestie procesowe. Ponieważ charakter rozstrzygnięcia Sądu Najwyższego w tej sprawie był procesowy, a nie merytoryczny, sąd uznał nadanie mu nazwy "wyroku" za oczywistą omyłkę. Na podstawie art. 350 § 1 w związku z art. 398^21 i art. 391 § 1 k.p.c., Sąd Najwyższy postanowił sprostować nazwę swojego orzeczenia, wpisując w miejsce "Wyrok w Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej" słowo "Postanowienie".
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Tak, sąd może sprostować oczywistą omyłkę w nazwie orzeczenia, jeśli jego charakter procesowy jest niebudzący wątpliwości.
Uzasadnienie
Zgodnie z Kodeksem postępowania cywilnego, wyrokiem rozstrzyga się co do istoty sprawy, a postanowieniem kwestie procesowe. Nadanie orzeczeniu niewłaściwej formy, jeśli nie dotyczy ono istoty sprawy, jest oczywistą omyłką, którą sąd ma obowiązek sprostować.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
sprostowanie orzeczenia
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Wspólnota Mieszkaniowa "[…]" w W. | inne | skarżący |
| "F. […]" Spółka z o.o. w W. | spółka | powód |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 350 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do sprostowania oczywistych omyłek w orzeczeniach.
Pomocnicze
k.p.c. art. 398 § 21
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy stosowania przepisów o postępowaniu apelacyjnym do postępowania kasacyjnego, w tym przepisów o sprostowaniu.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy stosowania przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji do postępowania przed sądem drugiej instancji, w tym przepisów o sprostowaniu.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Orzeczenie Sądu Najwyższego miało charakter procesowy, a nie merytoryczny, co uzasadniało jego nazwanie postanowieniem.
Godne uwagi sformułowania
nadanie przez sąd rozstrzygnięciu niewłaściwej formy nie może podważyć tej zasady nadanie zatem orzeczeniu nazwy wyroku zamiast postanowienia należało uznać za oczywistą omyłkę
Skład orzekający
Zbigniew Kwaśniewski
przewodniczący
Anna Kozłowska
członek
Hubert Wrzeszcz
sprawozdawca
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Niska
Powoływalne dla: "Uzasadnienie podstaw prawnych i praktyki sprostowania oczywistych omyłek w nazwie orzeczenia przez Sąd Najwyższy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji procesowej i proceduralnej, nie rozstrzyga kwestii merytorycznych.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Jest to orzeczenie czysto proceduralne, dotyczące sprostowania oczywistej omyłki w nazwie orzeczenia. Nie zawiera nowych interpretacji prawa ani ciekawych faktów.
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CNP 69/14 POSTANOWIENIE Dnia 13 listopada 2015 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Zbigniew Kwaśniewski (przewodniczący) SSN Anna Kozłowska SSN Hubert Wrzeszcz (sprawozdawca) w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej "[…]" w W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w W. z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt II Ca […] w sprawie z powództwa "F. […]" Spółki z o.o. w W. przeciwko Wspólnocie Mieszkaniowej "[…]" w W. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 13 listopada 2015 r., prostuje w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 23 października 2015 r., sygn. akt V CNP 69/14, nazwę tego orzeczenia w ten sposób, że w miejsce "Wyrok w Imieniu Rzeczypospolitej Polskiej" wpisuje "Postanowienie". Uzasadnienie Zgodnie z przyjętym przez Kodeks postępowania cywilnego podziałem orzeczeń i związaną z tym podziałem ich funkcją, sąd w procesie orzeka wyrokiem co do istoty sprawy, natomiast postanowieniem rozstrzyga nasuwające się kwestie procesowe. Skoro zatem istotę orzeczeń określa ustawa, nadanie przez sąd rozstrzygnięciu niewłaściwej formy nie może podważyć tej zasady (por. uchwała Sądu Najwyższego Izby Cywilnej i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 6 marca 1972 r., III CZP 27/71; OSNC 1973, nr 1, poz. 1). Nie ulega wątpliwości, że rozstrzygnięcie zawarte w prostowanym wyroku nie dotyczy orzeczenia co do istoty sprawy. Nadanie zatem orzeczeniu nazwy wyroku zamiast postanowienia należało uznać za oczywistą omyłkę i orzec - na podstawie art. 350 § 1 w związku z art. 398 21 i art. 391 § 1 k.p.c. - jak w sentencji postanowienia. aw
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI