V CNP 47/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku, uznając, że zarzuty dotyczyły jedynie oceny dowodów i ustaleń faktycznych, co jest niedopuszczalne w tym trybie postępowania.
Pozwany A.S. złożył skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w C., zarzucając naruszenie art. 361 § 1 k.c. oraz art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 278 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, wskazując, że podstawą skargi nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów, a wywody skarżącego stanowiły polemikę z oceną materiału dowodowego przez sąd niższej instancji.
W niniejszej sprawie Sąd Najwyższy rozpatrywał skargę A.S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 5 czerwca 2015 r. Skarżący zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego (art. 361 § 1 k.c.) oraz przepisów postępowania (art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 278 § 1 k.p.c.), twierdząc, że ustalenia faktyczne sądu drugiej instancji były błędne i nie znajdowały oparcia w zebranym materiale dowodowym. Sąd Najwyższy, powołując się na art. 424^4 zdanie drugie k.p.c., odrzucił skargę. Podkreślono, że postępowanie w przedmiocie stwierdzenia niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia ma charakter nadzorczy i nie służy ponownej ocenie dowodów ani faktów, która jest wyłączną domeną sądów niższych instancji. Sąd Najwyższy stwierdził, że zarzuty skarżącego dotyczyły wyłącznie kwestii ustaleń faktycznych i oceny dowodów, co czyniło skargę niedopuszczalną. W konsekwencji, skarga została odrzucona, a skarżący obciążony kosztami postępowania przed Sądem Najwyższym.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, podstawą skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy podkreślił, że jest sądem prawa, a ocena dowodów i ustalenie faktów są wyłączną domeną sądów powszechnych. Skarga w tym trybie ma charakter nadzorczy i nie służy ponownej analizie materiału dowodowego.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strona wygrywająca
powód
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| A.S. | osoba_fizyczna | skarżący |
| S… GmbH w W. w Austrii | spółka | powód |
| A.S. | osoba_fizyczna | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 424^4 § zdanie drugie
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawą skargi nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów.
k.p.c. art. 424^8 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do orzeczenia o odrzuceniu skargi.
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Podstawa do orzeczenia o kosztach postępowania.
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów w postępowaniu apelacyjnym, ale stosowany przez analogię w postępowaniu kasacyjnym.
k.p.c. art. 424^12
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy kosztów w postępowaniu o stwierdzenie niezgodności z prawem.
Pomocnicze
k.c. art. 361 § § 1
Kodeks cywilny
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy oceny dowodów.
k.p.c. art. 278 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Dotyczy dowodu z opinii biegłego.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie może być oparta na zarzutach dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów. Ocena dowodów i ustalenia faktyczne należą do wyłącznej kompetencji sądów niższych instancji.
Odrzucone argumenty
Wyrok Sądu Okręgowego jest niezgodny z art. 361 § 1 k.c. z uwagi na błędną ocenę dowodów w postaci faktur VAT. Doszło do naruszenia art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 278 § 1 k.p.c. na skutek dokonania ustaleń faktycznych w sprzeczności z zebranymi dowodami.
Godne uwagi sformułowania
Sąd Najwyższy ukonstytuowany, jako sąd prawa, sprawującego nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania. Ocena dowodów pozostaje zatem wyłączną domeną sądów powszechnych i nie może być dokonywana oraz kontrolowana przez Sąd Najwyższy. Wywody skarżącego są w istocie polemiką ze sposobem przeprowadzenia postępowania dowodowego oraz przeprowadzoną oceną materiału dowodowego.
Skład orzekający
Anna Kozłowska
SSN
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Ugruntowanie zasady, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia nie służy kwestionowaniu ustaleń faktycznych i oceny dowodów przez sąd niższej instancji."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego trybu postępowania jakim jest skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne ograniczenia proceduralne w kwestionowaniu prawomocnych wyroków, co jest kluczowe dla zrozumienia granic kontroli sądowej.
“Kiedy nie można skarżyć wyroku? Sąd Najwyższy wyjaśnia granice kontroli orzeczeń.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CNP 47/17 POSTANOWIENIE Dnia 17 kwietnia 2018 r. Sąd Najwyższy w składzie: SSN Anna Kozłowska w sprawie ze skargi A.S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w C. z dnia 5 czerwca 2015 r., sygn. akt V Ga […]/15 w sprawie z powództwa ,,S…” .b.H. w W. w Austrii przeciwko A.S. o zapłatę, na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 17 kwietnia 2018 r., 1. odrzuca skargę, 2. zasądza od skarżącego pozwanego na rzecz powoda kwotę 1800 (jeden tysiąc osiemset) zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu przed Sądem Najwyższym. UZASADNIENIE Pozwany A.S. wniósł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sąd Okręgowego w C. z dnia 5 czerwca 2015 r., którym, na skutek jego apelacji, zmieniono wyrok Sądu Rejonowego w C. z dnia 5 grudnia 2014 r. w ten sposób, że od pozwanego na rzecz powoda ,,S..” GmbH w W. w Austrii zamiast kwot 26.755,74 zł i 2.340,40 Euro, obie z ustawowymi odsetkami od 2 lipca 2010 r., zasądzono kwotę 23.256,39 zł z odsetkami od 13 lipca 2010 r. z ustawowymi odsetkami od 2 lipca 2010 r., a powództwo, co do kwoty 2.332,40 euro oddalono i oddalono jego apelację w pozostałej części. Skarżący wskazał, że wyrok Sądu Okręgowego jest niezgodny z art. 361 § 1 k.c. oraz art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 278 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy zaważył, co następuje: Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia podlegała odrzuceniu. Zgodnie z przepisem art. 424 4 zdanie drugie k.p.c. podstawą skargi nie mogą być zarzuty dotyczące ustalenia faktów lub oceny dowodów. Wynika to z charakteru postępowania przed Sądem Najwyższym oraz z funkcji tego Sądu ukonstytuowanego, jako sąd prawa, sprawującego nadzór nad działalnością sądów powszechnych w zakresie orzekania. Ocena dowodów pozostaje zatem wyłączną domeną sądów powszechnych i nie może być dokonywana oraz kontrolowana przez Sąd Najwyższy. Skarżący, jako przepisy prawa, z którymi zaskarżony wyrok jest niezgodny wskazał art. 361 § 1 k.c. oraz art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 278 § 1 k.p.c. Zakreślone podstawy skargi i zarzuty wskazane przez pozwanego są związane wyłącznie z problematyką ustaleń faktycznych i kwestią oceny przez Sąd Okręgowy określonych środków dowodowych. Wywody skarżącego są w istocie polemiką ze sposobem przeprowadzenia postępowania dowodowego oraz przeprowadzoną oceną materiału dowodowego, co skarżący sam wskazuje podając, że w sprawie doszło do naruszania art. 233 § 1 k.p.c. w zw. z art. 227 k.p.c. w zw. z art. 217 § 1 k.p.c. w zw. z art. 278 § 1 k.p.c. na skutek dokonania ustaleń faktycznych w sprzeczności z zebranymi w sprawie dowodami, co z kolei skutkowało uwzględnieniem powództwa co do kwoty 23 256,39 zł mimo, iż w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego, koszty usunięcia wad przeprowadzonej przez pozwanego naprawy, pozostające w związku przyczynowym między powodującymi szkodę działaniami i zaniechaniami pozwanego odpowiadają kwocie 5 675,16 zł. Podobnie zarzut naruszania art. 361 § 1 k.c. sprawdza się jedynie do odmiennej od przyjętej przez Sąd drugiej instancji oceny dowodów w postaci wystawionych przez ,,N…” Spółka z o.o. faktur VAT […] z dnia 2 marca 2010 r. oraz nr […] z dnia 11 marca 2010 r. Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia ograniczona tylko do zarzutów dotyczących ustalenia faktów lub oceny dowodów jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu jako nieoparta na ustawowej podstawie (por. postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 23 września 2005 r., III CSK 13/05, OSNC 2006, Nr 4, poz. 76, z dnia 9 maja 2005 r., V CNP 2/05, nie publ.; z dnia 28 marca 2006 r., V CNP 55/06, nie publ. oraz z dnia 27 września 2013 r., V CNP 90/12, nie publ.). Wobec powyższego Sąd Najwyższy orzekł jak w sentencji na podstawie art. 424 8 § 1 k.p.c. O kosztach postępowania orzeczono stosownie do art. 98 § 1 w zw. z art. 391 § 1 i art. 424 12 k.p.c. jw a.ł.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI