V CNP 24/09Odrzucenie skargi o niezgodność z prawem

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę I.P. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Sądu Rejonowego w B. z dnia 19 października 2006 r., który oddalił powództwo o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego. Sąd Najwyższy postanowieniem z dnia 8 czerwca 2009 r. odrzucił skargę, uznając ją za niedopuszczalną z wielu przyczyn. Po pierwsze, skarga nie spełniała wymogów formalnych określonych w art. 424^6 § 1 k.p.c., gdyż została wniesiona po upływie dwuletniego terminu od dnia uprawomocnienia się zaskarżonego orzeczenia (które uprawomocniło się 12 grudnia 2006 r., a skarga wpłynęła 26 lutego 2009 r.). Po drugie, zgodnie z art. 424^1 § 2 k.p.c., skarga przysługuje od orzeczeń sądu pierwszej instancji jedynie w wypadkach wyjątkowych, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela. Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie taki wyjątkowy wypadek nie wystąpił, a skarżąca nie sprecyzowała w sposób wystarczający, jakie zasady zostały naruszone, powołując się jedynie ogólnie na naruszenie „fundamentalnych zasad ustroju społeczno-politycznego”. Sąd podkreślił, że okoliczności te winny być wykazane w skardze, co stanowi jeden z jej elementów konstrukcyjnych. Ponadto, Sąd Najwyższy zwrócił uwagę, że skarżąca próbowała zastąpić skargą środki odwoławcze, które sama utraciła w wyniku zawinionego działania (odrzucenie apelacji). Z tych względów skarga została odrzucona na podstawie art. 424^8 § 2 k.p.c. Sąd oddalił również wniosek pełnomocnika o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną z urzędu, powołując się na utrwalone stanowisko orzecznictwa, zgodnie z którym wynagrodzenie takie nie przysługuje za sporządzenie niedopuszczalnej skargi.

Zagadnienia prawne (4)

Skład orzekający