V CNP 15/15Odrzucenie skargi niezgodność z prawem orzeczenia

Sąd Najwyższy w Izbie Cywilnej rozpoznał skargę I.S. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w Z. z dnia 12 czerwca 2013 r. Postanowienie to groziło skarżącej nakazaniem zapłaty kwoty 100 zł za każde naruszenie obowiązków wynikających z postanowienia z dnia 12 sierpnia 2011 r. w sprawie dotyczącej wykonywania kontaktów z dzieckiem. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, wskazując na dwa kluczowe powody. Po pierwsze, w postępowaniu przed Sądem Najwyższym obowiązuje przymus adwokacki, co oznacza, że skargę może wnieść osobiście tylko osoba spełniająca określone kwalifikacje (np. sędzia, adwokat, profesor nauk prawnych). Skarżąca nie wykazała posiadania takich kwalifikacji. Po drugie, Sąd Najwyższy podkreślił, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje tylko wtedy, gdy dotyczy orzeczenia kończącego postępowanie w sprawie co do istoty. Postanowienie wydane na podstawie art. 59815 k.p.c. (dotyczące wykonania kontaktów z dzieckiem) nie ma takiego charakteru, gdyż postępowanie w tej sprawie kończy się postanowieniem o umorzeniu, wydawanym na podstawie art. 59820 k.p.c. w przypadku braku kolejnych wniosków przez sześć miesięcy. Z tych względów skarga została uznana za niedopuszczalną. Sąd wskazał również, że w przypadku wyrządzenia szkody poprzez wydanie prawomocnego orzeczenia, istnieje możliwość bezpośredniego wytoczenia powództwa o odszkodowanie od Skarbu Państwa.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający