V CNP 128/06
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Najwyższy odrzucił skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, uznając, że postanowienie o zawieszeniu postępowania egzekucyjnego nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie.
E.W. złożyła skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G., które oddaliło jej zażalenie na postanowienie Sądu Rejonowego o oddaleniu skargi na postanowienie komornika w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Sąd Najwyższy odrzucił skargę, ponieważ postanowienie dotyczące zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.
Sprawa dotyczyła skargi E.W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 8 marca 2006 r. Postanowienie to oddaliło zażalenie skarżącej na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 7 grudnia 2005 r., które z kolei oddaliło skargę E.W. na postanowienie Komornika Sądowego z dnia 29 września 2005 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Sąd Najwyższy, rozpatrując skargę E.W., odwołał się do art. 4241 § 1 k.p.c., który stanowi, że skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie. Sąd Najwyższy podkreślił, że kluczowe jest zdefiniowanie pojęcia „postanowienie kończące postępowanie w sprawie”, które powinno być rozumiane jako orzeczenie trwale zamykające drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty w danej instancji. Sąd uznał, że postanowienie dotyczące zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie spełnia tej definicji, ponieważ nie kończy postępowania w sprawie jako całości, a jedynie rozstrzyga kwestię incydentalną. W związku z tym, skarga została odrzucona jako niedopuszczalna na podstawie art. 4248 § 1 k.p.c.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (1)
Odpowiedź sądu
Nie, takie postanowienie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu art. 4241 § 1 k.p.c.
Uzasadnienie
Sąd Najwyższy zinterpretował pojęcie 'postanowienie kończące postępowanie w sprawie' jako orzeczenie, które trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty w danej instancji. Postanowienie dotyczące zawieszenia postępowania egzekucyjnego jest traktowane jako orzeczenie incydentalne, a nie kończące postępowanie w sprawie jako całość.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odrzucenie skargi
Strona wygrywająca
Sąd Najwyższy
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| E.W. | osoba_fizyczna | skarżąca |
| Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej - Szpital w likwidacji | instytucja | dłużnik |
Przepisy (3)
Główne
k.p.c. art. 4241 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie.
k.p.c. art. 4248 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Nakazuje odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, jeśli nie spełnia wymogów formalnych lub przedmiotowych.
Pomocnicze
k.p.c. art. 4241 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Określa wyjątki, kiedy skarga przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Postanowienie dotyczące zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie w rozumieniu przepisów k.p.c.
Godne uwagi sformułowania
zasadniczego znaczenia nabiera objaśnienie pojęcia „postanowienie kończące postępowanie w sprawie” postanowienie, które przez uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty w danej instancji Użycie przez ustawodawcę dopełnienia „w sprawie” świadczy wyraźnie o zamiarze zwężenia omawianego pojęcia tylko do orzeczeń kończących postępowanie jako całość poddaną pod osąd, z wyłączeniem orzeczeń incydentalnych, ubocznych.
Skład orzekający
Lech Walentynowicz
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja pojęcia 'postanowienie kończące postępowanie w sprawie' w kontekście skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznego rodzaju postanowień (zawieszenie postępowania egzekucyjnego) i skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem.
Wartość merytoryczna
Ocena: 4/10
Orzeczenie wyjaśnia istotne zagadnienie proceduralne dotyczące dopuszczalności skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem, co jest ważne dla praktyków prawa, ale nie zawiera elementów zaskakujących czy szeroko interesujących.
“Kiedy można skarżyć postanowienie o zawieszeniu postępowania? Sąd Najwyższy wyjaśnia.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmienionySygn. akt V CNP 128/06 POSTANOWIENIE Dnia 23 października 2006 r. Sąd Najwyższy w składzie : SSN Lech Walentynowicz w sprawie ze skargi E.W. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego postanowienia Sądu Okręgowego w G. z dnia 8 marca 2006 r., sygn. akt [...] w sprawie ze skargi wierzycielki E.W. na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w G. z dnia 29 września 2005 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciwko dłużnikowi Samodzielnemu Publicznemu Zakładowi Opieki Zdrowotnej - Szpitalowi w likwidacji o egzekucję świadczenia pieniężnego, sygn. akt [...], na posiedzeniu niejawnym w Izbie Cywilnej w dniu 23 października 2006 r., odrzuca skargę. 2 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 8 marca 2006 r. Sąd Okręgowy w G. oddalił zażalenie E.W. na postanowienie Sądu Rejonowego w G. z dnia 7 grudnia 2005 r. oddające skargę na postanowienie Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w G. z dnia 29 września 2005 r. w przedmiocie zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Postanowienie Sądu Okręgowego zostało zaskarżone przez E.W. skargą o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia (art. 4241 i następne k.p.c.). Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie art. 4241 § 1 k.p.c., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia sądu drugiej instancji kończącego postępowanie w sprawie, a w wyjątkowych wypadkach, określonych w art. 4241 § 2 k.p.c., także od prawomocnego orzeczenia sądu pierwszej instancji. W obu przypadkach przedmiotem zaskarżenia może być prawomocne orzeczenie kończące postępowanie w sprawie. Dlatego też zasadniczego znaczenia nabiera objaśnienie pojęcia „postanowienie kończące postępowanie w sprawie”. Można przyjąć, iż chodzi tu o takie postanowienie, które przez uprawomocnienie się trwale zamyka drogę do rozstrzygnięcia sprawy co do istoty w danej instancji (por. np. uchwały składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 24 listopada 1998 r., III CZP 44/98, OSNC 1999, nr 5, poz. 87, z dnia 31 maja 2000 r., III ZP 1/00, OSNC 2001, nr 1, poz. 1 i z dnia 6 października 2000 r., III CZP 31/00, OSNC 2001, nr 2, poz. 22). Użycie przez ustawodawcę dopełnienia „w sprawie” świadczy wyraźnie o zamiarze zwężenia omawianego pojęcia tylko do orzeczeń kończących postępowanie jako całość poddaną pod osąd, z wyłączeniem orzeczeń incydentalnych, ubocznych. Z tych przyczyn należy odrzucić wykładnię zmierzającą do uznania za kończące postępowanie w sprawie takich orzeczeń, które zamykają tylko jakiś fragment sprawy lub jej boczny nurt, rozstrzygają kwestię wpadkową, albo finalizują postępowanie pomocnicze, bądź czynności przygotowawcze. 3 Zaskarżone postanowienie Sądu Okręgowego w G. dotyczy zawieszenia postępowania egzekucyjnego, a dokładniej dotyczy oddalenia zażalenia na postanowienie Sądu Rejonowego oddalające skargę na postanowienie komornika w przedmiocie zawieszenia postępowania. Należy przyjąć, iż postanowienie w tym przedmiocie nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie. Dlatego też skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia od takiego postanowienia jako niedopuszczalną należało odrzucić (art. 4248 § 1 k.p.c.).
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI