V Ca 2277/12

Sygn. akt V Ca 2277/12 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 listopada 2012 r. Sąd Okręgowy w Warszawie V Wydział Cywilny Odwoławczy w składzie: Przewodniczący - SSO Oskar Rudziński (spr.) Sędziowie SO Maja Smoderek SR del. Tomasz Pałdyna Protokolant st. sekr. sąd. Anita Piłatowicz po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2012 r. w Warszawie na rozprawie sprawy z powództwa (...) przeciwko J. K. o eksmisję na skutek apelacji powoda od wyroku częściowego Sądu Rejonowego (...) w Warszawie z dnia 6 marca 2012 r., sygn. akt I C 1736/10 1. oddala apelację; 2. zasądza od (...) na rzecz J. K. kwotę 60 (sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego w instancji odwoławczej. Sygn. akt V Ca 2277/12 UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 6 marca 2012 r. Sąd Rejonowy (...) w Warszawie oddalił powództwo (...) przeciwko J. K. o eksmisję i orzekł o kosztach procesu. Powyższe rozstrzygnięcie było wynikiem następujących ustaleń faktycznych i rozważań prawnych Sądu Rejonowego. W dniu 26 marca 1979 r. podpisany został dokument stwierdzenie przedmiotu i warunków najmu - umowa najmu lokalu użytkowego przy ul. (...) w W. pomiędzy Przedsiębiorstwem (...) w W. a A. K. (1) . Decyzją z dnia 25 lutego 1981 r., Urząd (...) przydzielił A. S. i A. K. (2) lokal użytkowy nr (...) , położony w budynku nr (...) przy ul. (...) w W. . W dniu 8 października 1999 r. zawarty został aneks do umowy najmu z dnia 25 lutego 1981 r., zgodnie z którym strony oświadczyły, że z dniem 18 czerwca 1997 r. po śmierci A. K. (2) , J. K. wstąpiła w stosunek najmu lokalu nr (...) przy ul. (...) , przeznaczonego na pracownię plastyczną w drodze dziedziczenia na podstawie postanowienia Sądu Rejonowego (...) z dnia 24 lipca 1997 r. III Ns 1346/97. W przedmiotowym lokalu w 2009 r. prowadzony był remont - wymiana kaloryferów. Remont przeprowadzał R. W. . Remontowana była również podłoga, ściany. Zakładana była instalacja elektryczna. W 2009 r. w lokalu przygotowywane były obrazy przez powódkę oraz jej przyjaciółkę M. Z. . Remont był zimą i wiosną 2009 r. M. Z. bywała w pracowni w latach 2009-2010. Miała klucze do pracowni. Mogła wejść tam kiedy chciała. J. K. pracowała tam od 8.00 do 17.00. W lokalu tym bywała także D. M. . W 2010 r. miało miejsce zalanie lokalu. W dniu 25 stycznia 2010 r. Zakład (...) w (...) wypowiedział J. K. i A. K. (1) umowę najmu lokalu nr (...) , położonego w budynku przy ul. (...) , na podstawie art. 11 ust. 3 pkt l ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego z zachowaniem sześciomiesięcznego terminu wypowiedzenia na koniec miesiąca kalendarzowego. W wypowiedzeniu wskazano, że przyczyną wypowiedzenia jest niekorzystanie przez najemcę z lokalu przez okres dłuższy niż 12 miesięcy, wypowiedzenie doręczono 12 lutego 2010 r.. Na wypowiedzenie J. K. odpowiedziała pismem z dnia 26 lipca 2010 r., podnosząc, że podstawa wypowiedzenia jest bezzasadna i że w obecnym czasie w lokalu trwa remont, gdyż został on zalany z powodu przeciekającego dachu. Na podstawie tak ustalonego stanu faktycznego Sąd Rejonowy uznał powództwo za bezzasadne podnosząc, że nie zachodzą przesłanki wypowiedzenia umowy najmu z art. 11 ust. 3 pkt l ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego . Najemczynie J. K. i A. K. (1) przebywały nieprzerwanie w przedmiotowym lokalu, a ich chwilowa nieobecność spowodowana była bądź remontem bądź wykonywaniem pracy w innym miejscu. Z tego też względu, Sąd Rejonowy uznał powództwo za niezasadne, gdyż nie istniała przesłanka wypowiedzenia umowy. Wypowiedzenie było zatem nieskuteczne. Świadkowie potwierdzili specyficzny charakter pracy pozwanej i przeprowadzony remont. Powód nie udowodnił zasadności przesłanek wypowiedzenia umowy najmu i dlatego Sąd Rejonowy uznał powództwo za niezasadne. Powyższy wyrok zaskarżył apelacją w całości zarzucając naruszenie art. 11 ust. 3 pkt l ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie kodeksu cywilnego (dalej ustawa) poprzez niewłaściwe jego zastosowanie i uznanie, że nie zostały spełnione przesłanki w nim wymienione, co skutkowało stwierdzeniem bezskuteczności wypowiedzenia umowy. Wskazując na powyższe apelujący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku i uwzględnienie powództwa w całości lub ewentualnie jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi Rejonowemu oraz o zasądzenie od pozwanej na rzecz powoda zwrotu kosztów procesu. Sąd Okręgowy zważył, co następuje: Apelacja jest oczywiście bezzasadna, gdyż nie zawarto w niej jakiegokolwiek, należycie wywiedzionego zarzutu, który byłby w stanie podważyć prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu Rejonowego. W uchwale Składu Siedmiu Sędziów Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2008 r. w sprawie III CZP 49/07, podzielanej przez Sąd Okręgowy, stwierdzono, że Sąd drugiej instancji rozpoznający sprawę na skutek apelacji nie jest związany przedstawionymi w niej zarzutami dotyczącymi naruszenia prawa materialnego, wiążą go natomiast zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego. Tak więc z uwagi na postawienie wyłącznie zarzutu naruszenia prawa materialnego, Sąd Okręgowy nie był władny dokonać prawidłowości oceny dowodów dokonanej przez Sąd Rejonowy w kontekście wywodów zawartych w uzasadnieniu apelacji. Zresztą i tym zakresie apelujący poprzestał na streszczeniu stanowiska Sądu Rejonowego i zaprezentowaniu jedynie paru ogólnikowych zdań przedstawiających subiektywną i korzystną dla niego ocenę dowodów. Jedyny postawiony wprost zarzut naruszenia prawa materialnego również nie został sformułowany prawidłowo, a nawet uzasadniony, co pozwala przyjąć, że apelujący w istocie podzielał wykładnię art. 11 ust. 3 pkt l ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r.. Z tych względów rozważania Sądu Rejonowego Sąd Okręgowy w całości przyjął za swoje i w oparciu o przepis art. 385 kpc oddalił apelację powoda jako bezzasadną. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania odwoławczego uzasadnia art. 98 kpc .