V Ca 1345/23

Sprawa dotyczyła powództwa o zapłatę kwoty 45.417,48 zł, wniesionego przez spółkę z o.o. przeciwko bankowi S.A., w oparciu o tzw. sankcję darmowego kredytu. Sąd Rejonowy dla m.st. Warszawy wydał nakaz zapłaty, a następnie wyrokiem z dnia 8 grudnia 2022 r. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 40.611,21 zł. Pozwany bank złożył apelację, podnosząc szereg zarzutów, w tym naruszenie przepisów postępowania poprzez niezastosowanie art. 199 § 1 pkt 3 kpc (brak legitymacji procesowej powoda) oraz naruszenie przepisów prawa materialnego, w szczególności art. 45 ust. 5 ustawy o kredycie konsumenckim. Kluczowym zarzutem apelacji było stwierdzenie, że pełnomocnictwo udzielone powodowi przez konsumenta do złożenia oświadczenia o skorzystaniu z sankcji darmowego kredytu było nieważne, ponieważ nie zostało udzielone na piśmie, a jedynie w formie elektronicznej bez kwalifikowanego podpisu. Sąd Okręgowy w Warszawie, rozpoznając apelację, uznał ją za zasadną. Sąd odwoławczy podzielił stanowisko pozwanego, że pełnomocnictwo z dnia 31 stycznia 2022 r. było nieważne z powodu niezachowania formy pisemnej, wymaganego przez art. 99 § 2 k.c. dla pełnomocnictwa ogólnego. Wskazano, że oświadczenie woli złożone w formie elektronicznej jest równoważne z pisemnym tylko przy użyciu kwalifikowanego podpisu elektronicznego, czego w tej sprawie nie wykazano. W konsekwencji, nieważne pełnomocnictwo skutkowało nieważnością oświadczenia o skorzystaniu z sankcji kredytu darmowego, złożonego przez powoda w imieniu konsumenta. Sąd Okręgowy zmienił zaskarżony wyrok, oddalając powództwo w całości i zasądzając od powódki na rzecz pozwanego zwrot kosztów procesu za obie instancje.

Zagadnienia prawne (2)

Skład orzekający