Orzeczenie · 2018-03-08

V AGA 43/18

Sąd
Sąd Apelacyjny w Gdańsku
Miejsce
Gdańsk
Data
2018-03-08
SAOSCywilnezobowiązaniaWysokaapelacyjny
kredytprzedawnienieugodaroszczeniebankowośćtermin płatnościwymagalnośćapelacja

Sprawa dotyczyła pozwu banku o zapłatę kwoty ponad 85 tys. zł od pozwanej z tytułu kredytu obrotowego. Pozwana podniosła zarzut przedawnienia, wskazując na 3-letni termin dla roszczeń związanych z działalnością gospodarczą. Sąd Okręgowy uznał roszczenie za przedawnione, opierając się na art. 118 k.c. i art. 120 § 1 zd. 2 k.c., przyjmując, że bieg przedawnienia rozpoczął się w marcu 2012 r., kiedy bank mógł wypowiedzieć ugodę, a pozew wpłynął w kwietniu 2016 r. Sąd Apelacyjny, analizując apelację banku, uznał częściowo zarzuty naruszenia prawa materialnego. Sąd Apelacyjny zakwestionował zastosowanie art. 120 § 1 zd. 2 k.c. do zobowiązań terminowych, wskazując, że wymagalność poszczególnych rat należy wiązać z terminami płatności określonymi w ugodzie. Stwierdził, że roszczenie o zapłatę prawie wszystkich rat uległo przedawnieniu, z wyjątkiem dwóch ostatnich rat (o łącznej wartości 5.977,97 zł), które zostały zasądzone wraz z odsetkami. W pozostałym zakresie powództwo oddalono. Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania zostało dostosowane do stopnia uwzględnienia powództwa.

Asystent · analiza prawna

Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.

Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.

Wypróbuj Asystenta

Wartość praktyczna

Siła precedensu: Wysoka
Do czego można powołać

Interpretacja przepisów dotyczących przedawnienia roszczeń bankowych, zwłaszcza w kontekście ugód i zobowiązań terminowych.

Ograniczenia stosowania

Dotyczy specyficznej sytuacji ugody dotyczącej kredytu bankowego i zastosowania art. 120 § 1 zd. 2 k.c. do zobowiązań terminowych.

Zagadnienia prawne (2)

Czy roszczenie banku o spłatę kredytu, którego harmonogram spłat został ustalony ugodą, ulega przedawnieniu po 3 latach od daty, kiedy bank mógł wypowiedzieć ugodę, czy od daty wymagalności poszczególnych rat?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Roszczenie o zapłatę poszczególnych rat kredytu, których termin płatności wynika z ugody, staje się wymagalne w terminach płatności tych rat. Termin przedawnienia biegnie od dnia wymagalności każdej raty z osobna, a nie od daty, kiedy bank mógłby wypowiedzieć ugodę.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że art. 120 § 1 zd. 2 k.c. (dotyczący wymagalności zależnej od czynności uprawnionego) nie ma zastosowania do zobowiązań terminowych, takich jak spłata rat kredytu zgodnie z harmonogramem. Wymagalność poszczególnych rat następuje z upływem terminów płatności określonych w ugodzie. Roszczenie o zapłatę rat związanych z działalnością gospodarczą banku podlega 3-letniemu terminowi przedawnienia.

Czy zarzut przedawnienia roszczenia banku o spłatę kredytu jest uzasadniony, jeśli pozew został złożony po upływie 3 lat od daty, kiedy bank mógł wypowiedzieć ugodę?Ratio decidendi

Odpowiedź sądu

Tak, zarzut przedawnienia jest uzasadniony w odniesieniu do większości rat, ponieważ pozew został złożony po upływie 3-letniego terminu przedawnienia liczonego od daty wymagalności poszczególnych rat.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny stwierdził, że pozew został złożony 13 kwietnia 2016 r., a 3-letni termin przedawnienia dla większości rat upłynął przed tą datą, licząc od terminów płatności określonych w ugodzie (ostatnie raty płatne do czerwca 2013 r.).

Rozstrzygnięcie
Decyzja
Częściowo uwzględniono apelację
Strona wygrywająca
W. G. (w zakresie kosztów i części zasądzonej kwoty)

Strony

NazwaTypRola
(...) Bank (...) Spółka Akcyjna w W.spółkapowód
W. G.osoba_fizycznapozwana

Przepisy (14)

Główne

k.c. art. 118

Kodeks cywilny

Określa 3-letni termin przedawnienia dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.

Pomocnicze

k.c. art. 120 § § 1 zd. 2

Kodeks cywilny

Bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie (stosowany do zobowiązań bezterminowych).

k.c. art. 123 § § 1 pkt 2

Kodeks cywilny

Uznanie długu przerywa bieg przedawnienia.

k.c. art. 455

Kodeks cywilny

Dług bezterminowy staje się wymagalny z chwilą wezwania dłużnika do spełnienia świadczenia.

k.c. art. 481 § § 1

Kodeks cywilny

Wierzyciel może żądać odsetek za opóźnienie.

k.c. art. 481 § § 2

Kodeks cywilny

Odsetki maksymalne za opóźnienie nie mogą w stosunku rocznym przekraczać dwukrotności wysokości odsetek ustawowych za opóźnienie.

k.c. art. 471

Kodeks cywilny

Dłużnik jest odpowiedzialny za nie wykonanie lub nienależyte wykonanie zobowiązania.

k.p.c. art. 98 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Strona przegrywająca sprawę ponosi koszty postępowania.

k.p.c. art. 100

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada stosunkowego rozdziału kosztów.

k.p.c. art. 233 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Zasada swobodnej oceny dowodów.

k.p.c. art. 328 § § 2

Kodeks postępowania cywilnego

Wymogi formalne uzasadnienia wyroku.

k.p.c. art. 232

Kodeks postępowania cywilnego

Obowiązek dowodzenia stron.

k.p.c. art. 227

Kodeks postępowania cywilnego

Przedmiot dowodzenia.

k.c. art. 5

Kodeks cywilny

Zasady współżycia społecznego.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Roszczenie banku o zapłatę rat kredytu, których terminy płatności wynikały z ugody, uległo przedawnieniu z uwagi na upływ 3-letniego terminu od daty wymagalności poszczególnych rat. • Zastosowanie art. 120 § 1 zd. 2 k.c. nie jest właściwe dla zobowiązań terminowych.

Odrzucone argumenty

Roszczenie banku o zapłatę całości zadłużenia stało się wymagalne w momencie, gdy bank mógł wypowiedzieć ugodę, a bieg przedawnienia rozpoczął się od tej daty.

Godne uwagi sformułowania

wymagalność jest kategorią obiektywną • celem unormowania zawartego w art. 120 § 1 zd. 2 k.c. jest zagwarantowanie pewności obrotu i zapobieżenie temu, aby wierzyciel – samodzielnie i swobodnie decydując o wezwaniu dłużnika do spełnienia świadczenia – mógł wydłużać okres przedawnienia. • nie powinno przy tym budzić sporu to, że roszczenie banku o spłatę należności z tytułu zawartej umowy kredytowej – jako roszczenia związane z prowadzeniem działalności gospodarczej – podlegają trzyletniemu terminowi przedawnienia (art. 118 k.c.).

Skład orzekający

Barbara Rączka-Sekścińska

przewodniczący

Anna Strugała

sędzia

Leszek Jantowski

sędzia-sprawozdawca

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących przedawnienia roszczeń bankowych, zwłaszcza w kontekście ugód i zobowiązań terminowych."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji ugody dotyczącej kredytu bankowego i zastosowania art. 120 § 1 zd. 2 k.c. do zobowiązań terminowych.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa pokazuje, jak kluczowe jest precyzyjne ustalenie momentu wymagalności roszczenia i biegu przedawnienia, nawet w przypadku ugody, co ma bezpośrednie przełożenie na praktykę bankową i dochodzenie należności.

Bank przegrywa z dłużniczką przez przedawnienie, mimo ugody – kluczowa interpretacja SN!

Dane finansowe

WPS: 50 560,81 PLN

należność główna (ostatnie raty): 5977,97 PLN

kapitał do odsetek: 5880,03 PLN

Sektor

bankowość

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej.

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

  • Analiza orzecznictwa i przepisów
  • Drafting pism i dokumentów
  • Odpowiedzi na pytania prawne
  • Pogłębiona analiza z doktryny
Wypróbuj Asystenta AI za darmo
Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.

Przeczytaj pełny tekst