V AGa 429/19

Sąd Apelacyjny w KatowicachKatowice2022-06-14
SAOSGospodarczezobowiązaniaWysokaapelacyjny
kara umownapotrącenieterminy zapłatykonwencja CMRkoszty odzyskiwania należnościusługi transportoweumowy handlowedokumentacja przewozowa

Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki, uznając za skuteczne potrącenie kar umownych przez pozwaną za nieterminowe dostarczenie dokumentów przewozowych, mimo że powódka dochodziła zapłaty wynagrodzenia za wykonane usługi.

Powódka dochodziła zapłaty wynagrodzenia za usługi transportowe, jednak pozwana naliczyła kary umowne za nieterminowe dostarczenie dokumentów przewozowych i złożyła oświadczenia o potrąceniu tych kar z należności powódki. Sąd Okręgowy uznał potrącenie za skuteczne i zasądził na rzecz powódki jedynie część dochodzonych kwot (koszty odzyskiwania należności i obsługi prawnej). Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki, podzielając ustalenia Sądu Okręgowego i uznając, że kary umowne za nieterminowe dostarczenie dokumentów nie naruszają Konwencji CMR, a potrącenie było skuteczne.

Sprawa dotyczyła powództwa o zapłatę wynagrodzenia za usługi transportowe, gdzie powódka wystawiła 49 faktur VAT na łączną kwotę 44.968,80 euro. Pozwana nie zapłaciła należności w terminie, argumentując, że powódka opóźniła się z dostarczeniem dokumentów przewozowych, co uprawniało ją do naliczenia kar umownych. Pozwana naliczyła łącznie 53.800 zł kar umownych i złożyła oświadczenia o potrąceniu tych kar z wierzytelnościami powódki. Sąd Okręgowy uznał potrącenie za skuteczne i zasądził na rzecz powódki jedynie kwoty 8.154,03 zł tytułem zryczałtowanych kosztów odzyskiwania należności oraz 13.284 zł tytułem kosztów obsługi prawnej, oddalając powództwo w pozostałej części. Sąd Okręgowy uzasadnił, że strony zawarły umowy, w których zgodziły się na terminowe dostarczenie dokumentów i kary umowne za jego niedotrzymanie, a przepisy Konwencji CMR nie wyłączają takiego postanowienia. Sąd Apelacyjny oddalił apelację powódki, podzielając ustalenia faktyczne i prawne Sądu Okręgowego. Sąd Apelacyjny podkreślił, że przepisy Konwencji CMR dotyczące opóźnienia w dostawie towaru nie mają zastosowania do opóźnienia w dostarczeniu dokumentów przewozowych, a kary umowne w tym zakresie nie naruszają Konwencji.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (3)

Odpowiedź sądu

Tak, kary umowne za nieterminowe dostarczenie dokumentów przewozowych są dopuszczalne i nie naruszają postanowień Konwencji CMR, ponieważ Konwencja ta nie reguluje kwestii opóźnienia w dostarczeniu dokumentów, a jedynie opóźnienia w dostawie towaru.

Uzasadnienie

Sąd Apelacyjny uznał, że przepisy Konwencji CMR dotyczące opóźnienia w dostawie towaru (art. 19, 23 ust. 5, 30 ust. 3) oraz odpowiedzialności przewoźnika za dokumenty (art. 11) nie mają zastosowania do opóźnienia w dostarczeniu dokumentów przewozowych. W związku z tym, postanowienia umowne o karach umownych za takie opóźnienie nie naruszają Konwencji CMR.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie apelacji

Strona wygrywająca

pozwana

Strony

NazwaTypRola
(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M.spółkapowódka
(...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w K.spółkapozwana
(...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C.spółkapozwana

Przepisy (16)

Główne

k.c. art. 498 § § 1

Kodeks cywilny

Potrącenie jest dopuszczalne, gdy dwie osoby są jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, a przedmiotem obu wierzytelności są pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku, obie wierzytelności są wymagalne i mogą być dochodzone przed sądem lub innym organem państwowym.

Pomocnicze

k.c. art. 353¹

Kodeks cywilny

Zasada swobody umów nie była wyłączona w tym przypadku, co oznaczało, że strony mogły umówić się na terminowe dostarczenie dokumentów i kary umowne za jego niedotrzymanie.

k.c. art. 483 § § 1

Kodeks cywilny

Można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna).

k.c. art. 484 § § 1

Kodeks cywilny

Kara umowna należy się wierzycielowi w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody.

k.c. art. 498 § § 2

Kodeks cywilny

Wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej.

k.c. art. 499

Kodeks cywilny

Potrącenia dokonuje się przez oświadczenie złożone drugiej stronie.

k.c. art. 61

Kodeks cywilny

Oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią.

u.t.z.t.h. art. 7 § ust. 1

Ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych

Dotyczy odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych.

u.t.z.t.h. art. 10 § ust. 1

Ustawa o terminach zapłaty w transakcjach handlowych

Dotyczy zryczałtowanych kosztów odzyskiwania należności.

k.p.c. art. 100

Kodeks postępowania cywilnego

Dotyczy orzekania o kosztach procesu na zasadzie stosunkowego rozdzielenia.

k.p.c. art. 148 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd może rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym, gdy pozwany uznał powództwo lub gdy po złożeniu przez strony pism procesowych i dokumentów sąd uzna, że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne.

k.p.c. art. 148 § § 3

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym.

k.p.c. art. 229

Kodeks postępowania cywilnego

Fakty przyznane przez stronę w toku postępowania nie wymagają dowodu.

k.p.c. art. 299

Kodeks postępowania cywilnego

Sąd może dopuścić dowód z przesłuchania stron dla wyjaśnienia faktów, jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych lub w ich braku fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy pozostały niewyjaśnione.

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Oddalenie apelacji.

k.p.c. art. 505 § § 1

Kodeks postępowania cywilnego

W razie prawidłowego wniesienia sprzeciwu nakaz zapłaty traci moc, a przewodniczący wyznacza rozprawę i zarządza doręczenie powodowi sprzeciwu razem z wezwaniem na rozprawę.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Nieterminowe dostarczenie dokumentów przewozowych przez powódkę uprawniało pozwaną do naliczenia kar umownych. Pozwana skutecznie złożyła oświadczenia o potrąceniu kar umownych z wierzytelnościami powódki o wynagrodzenie. Kary umowne za nieterminowe dostarczenie dokumentów przewozowych nie naruszają postanowień Konwencji CMR.

Odrzucone argumenty

Naruszenie art. 505 k.p.c. przez nierozpoznanie sprawy na rozprawie. Naruszenie art. 498 k.c. przez niezbadanie podstaw potrącenia. Naruszenie art. 11 i 41 Konwencji CMR przez uznanie dopuszczalności kar umownych.

Godne uwagi sformułowania

Umów należy dotrzymywać. Sankcja za uchybienie terminowi dostarczenia dokumentów przewozowych, wynikająca z postanowienia umownego, czyli kary umowne, o jakie chodzi w niniejszej sprawie, nie narusza ani pośrednio, ani bezpośrednio przepisów Konwencji CMR.

Skład orzekający

Grzegorz Stojek

przewodniczący

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Potwierdzenie dopuszczalności kar umownych za nieterminowe dostarczenie dokumentów przewozowych w kontekście Konwencji CMR oraz skuteczności potrącenia."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji opóźnienia w dostarczeniu dokumentów, a nie opóźnienia w dostawie towaru.

Wartość merytoryczna

Ocena: 6/10

Sprawa dotyczy częstego problemu w branży transportowej - kar umownych za opóźnienia w dokumentacji, co ma praktyczne znaczenie dla firm.

Kary umowne za dokumenty w transporcie: Kiedy przewoźnik może je naliczyć, a kiedy sąd uzna potrącenie za skuteczne?

Dane finansowe

WPS: 44 968,8 EUR

wynagrodzenie za usługi transportowe: 31 898,15 PLN

zryczałtowane koszty odzyskiwania należności: 8154,03 PLN

koszty obsługi prawnej: 13 284 PLN

Sektor

transport

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
Sygn. akt V AGa 429/19 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 14 czerwca 2022r. Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Grzegorz Stojek Protokolant: Katarzyna Macoch po rozpoznaniu w dniu 6 czerwca 2022r. w Katowicach na rozprawie sprawy z powództwa (...) Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. przeciwko (...) Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w K. o zapłatę na skutek apelacji powódki od wyroku Sądu Okręgowego w Gliwicach z dnia 26 września 2019r., sygn. akt X GC 2/19 oddala apelację. SSA Grzegorz Stojek Sygn. akt V AGa 429/19 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Gliwicach: 1. zasądził od pozwanej (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w C. na rzecz (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w M. : a) kwotę 31.898,15 euro z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych od kwot: 984 euro od 15 stycznia 2018 r., 1.107 euro od 17 stycznia 2018 r., 789,93 euro od 6 stycznia 2018 r., 846,49 euro od 22 stycznia 2018 r., 790,03 euro od 22 stycznia 2018 r., 349,75 euro od 22 stycznia 2018 r., 836,71 euro od 22 stycznia 2018 r., 976,75 euro od 29 stycznia 2018 r., 812,11 euro od 29 stycznia 2018 r., 83,89 euro od 29 stycznia 2018 r., 194,59 euro od 29 stycznia 2018 r., 216,67 euro od 29 stycznia 2018 r., 44,47 euro od 29 stycznia 2018 r., 7,57 euro od 15 stycznia 2018 r., 351,97 euro od 29 stycznia 2018 r., 883,39 od 29 stycznia 2018 r., 463,27 euro od 30 stycznia 2018 r., 780,25 euro od 30 stycznia 2018 r., 836,71 euro od 30 stycznia 2018 r., 883,39 euro od 30 stycznia 2018 r., 959,71 euro od 30 stycznia 2018 r., 883,39 euro od 30 stycznia 2018 r., 696,67 euro od 30 stycznia 2018 r., 873,61 euro od 5 lutego 2018 r., 873,61 euro od 12 lutego 2018 r., 790,03 euro od 12 lutego 2018 r., 755,35 euro od 12 lutego 2018 r., 696,67 od 12 lutego 2018 r., 728,53 euro od 12 lutego 2018 r., 743,35 euro od 12 lutego 2018 r., 10,39 euro od 12 lutego 2018 r., 755,65 euro od 12 lutego 2018 r., 103,75 euro od 13 lutego 2018 r., 696,67 euro od 13 lutego 2018 r., 649,99 euro od 19 lutego 2018 r., 649,99 euro od 19 lutego 2018 r., 603,31 euro od 19 lutego 2018 r., 556,63 euro od 19 lutego 2018 r., 364,27 euro od 19 lutego 2018 r., 649,99 euro od 19 lutego 2018 r., 603,31 euro od 19 lutego 2018 r., 802,33 euro od 19 lutego 2018 r., 790,03 euro od 26 lutego 2018 r., 790,03 euro od 26 lutego 2018 r., 790,03 euro od 26 lutego 2018 r., 790,03 euro od 26 lutego 2018 r., 981,79 euro od 26 lutego 2018 r., 1.070,10 euro od 7 marca 2018 r., b) kwotę 8.154,03 zł, c) kwotę 13.284 zł; 2. oddalił powództwo w pozostałej części; 3. orzekł o kosztach procesu. Rozstrzygnięcie oparł o następujące ustalenia faktyczne i oceny prawne. Strony od 7 listopada 2017 r. do 27 grudnia 2017 r. zawarły 49 umów dotyczących zleceń przewozowych, w ramach których powódka (zleceniobiorca) zobowiązała się wykonać usługi transportowe na rzecz pozwanej (zleceniodawca). W ust. 9 zleceń dla przewoźnika wskazano, że zleceniobiorca jest zobowiązany do przedłożenia dokumentów związanych z wykonaniem zlecenia w terminie 7 dni od daty rozładunku, chyba że w treści zlecenia zastrzeżono inaczej. Za datę dostarczenia dokumentów uważa się datę ich wpływu od siedziby zleceniodawcy. Zgodnie ze zleceniem zleceniodawca ma prawo naliczyć karę umowną za każdy rozpoczęty dzień opóźnienia w wysokości 200 zł. Powódka wykonała usługi transportowe i z tego tytułu wystawiła 49 faktur VAT na łączną kwotę 44.968,80 euro. Pozwana powinna była zapłacić wynagrodzenie w kwotach: 984 euro do 14 stycznia 2018 r., 1.107 euro do 16 stycznia 2018 r., 1.060,12 euro do 5 stycznia 2018 r., 1.033,20 euro do 21 stycznia 2018 r., 1 070,10 euro do 21 stycznia 2018 r., 676,50 euro do 21 stycznia 2018 r., 1.070,10 euro do 21 stycznia 2018 r., 1.070,10 euro do 28 stycznia 2018 r., 1.045,50 euro do 28 stycznia 2018 r., 270,60 euro do 28 stycznia 2018 r., 381,30 euro do 28 stycznia 2018 r., 356,70 euro do 28 stycznia 2018 r., 184,50 euro do 28 stycznia 2018 r., 430,50 euro do 28 stycznia 2018 r., 147,60 euro do 14 stycznia 2018 r., 492 euro do 28 stycznia 2018 r., 1.070,10 euro do 28 stycznia 2018 r., 1.070,10 euro do 29 stycznia 2018 r., 1.070,10 euro do 29 stycznia 2018 r., 1.193,10 euro do 29 stycznia 2018 r., 1.070,10 euro do 29 stycznia 2018 r., 1.070,10 euro do 29 stycznia 2018 r., 1.070,10 euro do 29 stycznia 2018 r., 1.107 euro do 29 stycznia 2018 r., 1.107 euro do 4 lutego 2018 r., 1.107 euro do 11 lutego 2018 r., 1.107 euro do 11 lutego 2018 r., 848,70 euro do 11 lutego 2018 r., 1.070,10 euro do 11 lutego 2018 r., 1.008,60 euro do 11 lutego 2018 r., 1.070,10 euro do 11 lutego 2018 r., 430,50 euro do 11 lutego 2018 r., 1.082,40 euro do 11 lutego 2018 r., 430,50 euro do 12 lutego 2018 r., 1 070,10 euro do 18 lutego 2018 r., 1.070,10 euro do 18 lutego 2018 r., 1.070,10 euro do 18 lutego 2018 r., 1.070,10 euro do 18 lutego 2018 r., 1.107,00 euro do 18 lutego 2018 r., 504,30 euro do 18 lutego 2018 r., 1.070,10 euro do 18 lutego 2018 r., 1.070,10 euro do 18 lutego 2018 r., 1.082,40 euro do 25 lutego 2018 r., 1.070,10 euro do 25 lutego 2018 r., 1.070,10 euro do 25 lutego 2018 r., 1.070,10 euro do 25 lutego 2018 r., 1.070,10 euro do 25 lutego 2018 r., 1.168,50 euro do 25 lutego 2018 r., 1.070,10 euro do 6 marca 2018 r. Pozwana nie zapłaciła żadnej z należności w terminie. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 7 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 14 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 21 listopada 2017 r., a nastąpiło to 27 listopada 2017 r., to jest 6 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.200 zł. Pismem z dnia 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo w dniu 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 280,07 euro, przeliczonej według średniego kursu walut Narodowego Banku Polskiego (dalej: NBP) z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 790,03 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 7 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 14 listopada 2017 r., Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 21 listopada 2017 r., a nastąpiło to 27 listopada 2017 r., to jest 6 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.200 zł. Pismem z dnia 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo w dniu 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 280,07 euro, przeliczonej według średniego kursu walu NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 789,93 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 7 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 16 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 23 listopada 2017 r., a nastąpiło to 27 listopada 2017 r., to jest 4 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 800 zł. Pismem z 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo w dniu 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r, które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 186,71 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 846,49 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 9 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 13 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 20 listopada 2017 r., a nastąpiło to 27 listopada 2017 r., to jest 7 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.400 zł. Pismem z dnia 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo w dniu 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 326,75 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 349,75 euro Przy realizacji zlecenia nr (...) z 10 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 15 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 22 listopada 2017 r., a nastąpiło to 27 listopada 2017 r., to jest 5 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.000 zł. Pismem z dnia 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 233,39 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 836,71 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 16 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 23 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 30 listopada 2017 r., a nastąpiło to 4 grudnia 2017 r., to jest 4 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 800 zł. Pismem z 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 186,71 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 883,39 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 16 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 23 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 30 listopada 2017 r., a nastąpiło to 4 grudnia 2017 r., to jest 4 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 800 zł. Pismem z 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 93,35 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 976,75 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) 16 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 22 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 29 listopada 2017 r., a nastąpiło to 4 grudnia 2017 r., to jest 5 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.000 zł. Pismem z dnia 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 233,39 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 812,11 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 22 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 22 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 29 listopada 2017 r., a nastąpiło to 12 grudnia 2017 r., to jest 13 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 2.600 zł. Pismem z dnia 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 606,83 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 463,27 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 16 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 24 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 1 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 4 grudnia 2017 r., to jest 3 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 600 zł. Pismem z 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r, które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 140,03 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 351,97 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 20 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 24 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 1 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 4 grudnia 2017 r., to jest 3 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 600 zł. Pismem z 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 140,03 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 216,67 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 20 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 23 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 30 listopada 2017 r., a nastąpiło to 4 grudnia 2017 r., to jest 4 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 800 zł. Pismem z 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 186,71 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 83,89 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 20 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 23 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 30 listopada 2017 r., a nastąpiło to 4 grudnia 2017 r., to jest 4 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 800 zł. Pismem z 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 186,71 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 194,59 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 20 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 24 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 1 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 4 grudnia 2017 r., to jest 3 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 600 zł. Pismem z 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 140,03 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 44,47 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 20 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 28 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 5 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 13 grudnia 2017 r., to jest 8 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.600 zł. Pismem z 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 373,43 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 696,67 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 20 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 30 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 7 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 11 grudnia 2017 r., to jest 4 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 800 zł. Pismem z 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 186,71 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 883,39 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 20 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 29 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 6 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 11 grudnia 2017 r., to jest 5 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.000 zł. Pismem z 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 233,39 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 836,71 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 20 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 24 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 1 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 11 grudnia 2017 r., to jest 10 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 2.000 zł. Pismem z 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 466,79 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Należność została potrącona w całości. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 20 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 29 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 6 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 11 grudnia 2017 r., to jest 5 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.000 zł. Pismem z 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 233,39 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 959,71 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 28 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 28 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 5 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 12 grudnia 2017 r., to jest 7 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.400 zł. Pismem z 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r, które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r.. pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 326,75 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 780,25 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 21 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 24 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 1 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 4 grudnia 2017 r., to jest 3 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 600 zł. Pismem z 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 140,03 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 7,57 euro. Przy realizacji zlecenia (...) z 24 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 30 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 7 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 13 grudnia 2017 r., to jest 5 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.000 zł. Pismem z 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 233,39 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 873,61 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 27 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 5 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 12 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 20 grudnia 2017 r., to jest 8 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.600 zł. Pismem z 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała w dniu 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 373,43 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 696,67 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 28 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 12 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 19 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 29 grudnia 2017 r., to jest 10 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 2.000 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 466,79 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 603,31 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 28 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 30 listopada 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 7 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 11 grudnia 2017 r., to jest 4 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 800 zł. Pismem z 1 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 186,71 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 883,39 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 28 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 4 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 11 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 20 grudnia 2017 r., to jest 9 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.800 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 420,11 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 10,39 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 28 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 6 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 13 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 20 grudnia 2017 r., to jest 7 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.400 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary oraz wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała w dniu 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemnych wierzytelności w kwocie 326,75 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności objętej fakturą VAT nr (...) pozostała kwota 755,65 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 28 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 11 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 18 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 29 grudnia 2017 r., to jest 11 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 2.200 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 513,47 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 556,63 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 6 grudnia 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 6 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 13 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 20 grudnia 2017 r., to jest 7 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.400 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 326,75 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 743,35 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 30 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 8 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 15 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 22 grudnia 2017 r., to jest 7 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.400 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 326,75 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 103,75 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 30 listopada 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 7 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 14 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 20 grudnia 2017 r., to jest 6 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.200 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę a o naliczeniu przedmiotowej kary oraz wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała w dniu 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 280,07 euro, przeliczonej według średniego kursu walut Narodowego Banku Polskiego z 7 grudnia 2018r., wynoszącego 4.2845 zł za 1 euro Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 790,03 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 1 grudnia 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 7 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 14 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 20 grudnia 2017 r., to jest 6 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.200 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 280,07 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 728,53 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 4 grudnia 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 11 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 18 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 20 grudnia 2017 r., to jest 2 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 400 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała w dniu 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 93,35 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 755,35 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 5 grudnia 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 8 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 15 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 20 grudnia 2017 r., to jest 5 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.000 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała w dniu 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 233,39 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 873,61 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 6 grudnia 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 12 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 19 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 29 grudnia 2017 r., to jest 10 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 2.000 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 466,79 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 603,31 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 7 grudnia 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 19 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 26 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 29 grudnia 2017 r., to jest 3 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 2.000 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu przedmiotowej kary oraz wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 140,03 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 364,27 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 7 grudnia 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 13 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 20 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 29 grudnia 2017 r., to jest 9 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.800 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 420,11 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 649,99 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 7 grudnia 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 13 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 20 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 29 grudnia 2017 r., to jest 9 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.800 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę a o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała w dniu 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 420,11 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 649,99 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 7 grudnia 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 14 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 21 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 29 grudnia 2017 r., to jest 8 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 2.000 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 373,43 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 696,67 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 8 grudnia 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 13 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 20 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 29 grudnia 2017 r., to jest 9 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.800 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 420,11 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 649,99 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 13 grudnia 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 20 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 27 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 2 stycznia 2018 r., to jest 6 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.200 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrał w dniu 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 280,07 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 790,03 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) 13 grudnia 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 19 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 26 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 2 stycznia 2018 r., to jest 6 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.200 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała w dniu 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 280,07 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 790,03 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 13 grudnia 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 19 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 26 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 2 stycznia 2018 r., to jest 6 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.200 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 280,07 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 790,03 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 15 grudnia 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 20 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 27 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 2 stycznia 2018 r., to jest 6 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.200 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała w dniu 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 280,07 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 802,33 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 14 grudnia 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 19 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 26 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 2 stycznia 2018 r., to jest 6 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 1.200 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała w dniu 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 280,07 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., wynoszącego 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 790,03 euro. Przy realizacji zlecenia nr (...) z 15 grudnia 2017 r. rozładunek nastąpił w dniu 22 grudnia 2017 r. Dokumenty powinny wpłynąć do siedziby pozwanej w dniu 29 grudnia 2017 r., a nastąpiło to 2 stycznia 2018 r., to jest 4 dni po ustalonym terminie. W związku z tym pozwana naliczyła karę umowną w kwocie 800 zł. Pismem z 3 sierpnia 2018 r. pozwana poinformowała powódkę o naliczeniu kary i wezwała ją do zapłaty z tego tytułu. Powódka odebrała pismo 8 sierpnia 2018 r. Pismem z 7 grudnia 2018 r., które powódka odebrała w dniu 17 grudnia 2018 r., pozwana potrąciła wzajemne wierzytelności w kwocie 186,71 euro, przeliczonej według średniego kursu walut NBP z 7 grudnia 2018 r., który wynosił 4.2845 zł za 1 euro. Do zapłaty z tytułu należności wynikającej z faktury VAT nr (...) pozostała kwota 981,79 euro. W wyniku potrącenia należność wynikająca z faktury VAT nr (...) uległa potrąceniu w całości. Mając na uwadze powyższe, pozwana obciążyła powódkę karą umowną w wysokości 53.800 zł i taka kwota została potrącona. Potrącenie zostało skutecznie złożone. Pozwana opóźniła się z zapłatą należności. Wszystkie oświadczenia o potrąceniu zostały złożone po terminie płatności. Powódka była uprawniona do naliczenia kwoty 40 euro rekompensaty od każdej opóźnionej płatności. Powódka poniosła koszty odzyskiwania należności w postaci kosztów obsługi prawnej w kwocie 13.284 zł, w związku z zachowaniem pozwanej, a zatem pozwana była zobowiązana zwrócić koszty powódce. Powódka w dniu 17 lipca 2018 r. wystosowała do pozwanej ostateczne wezwanie do zapłaty należności objętych fakturami vat, za wykonanie umów zlecenia wraz z odsetkami, zryczałtowanych kosztów odzyskiwania należności w kwocie 40 euro za każdą fakturę (49 faktur), zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych oraz kosztów obsługi prawnej w kwocie 13.284,00 zł, w terminie 3 miesięcy od otrzymania wezwania. Sąd Okręgowy wskazał dowody, na których się oparł. Sąd Okręgowy zwrócił uwagę, że zasadność roszczeń powódki o zapłatę wynagrodzenia za wykonane usługi transportowe potwierdza także częściowe ich zaspokojenie przez pozwaną, niekwestionowanie przez pozwaną jakości wykonanych usług transportowych i niezwrócenie faktur VAT obejmujących należne powódce wynagrodzenia, a doręczonych pozwanej pocztą. Zatem żądanie zapłaty wynagrodzenia za wykonane przez powódkę usługi transportowe znajduje uzasadnienie w art. 774 k.c. Żądanie zapłaty odsetek ustawowych za opóźnienie w transakcjach handlowych jest uzasadnione przepisem art. 7 ust 1 w związku z art. 4 pkt 3 ustawy z dnia 8 marca 2013 r. o terminach zapłaty w transakcjach handlowych. Dopuszczalność potrącenia jest uzależniona od istnienia określonych przesłanek wynikających z art. 498 § 1 k.c. Pierwszą z nich jest wzajemność wierzytelności, tzn. aby potrącający (pozwana) był jednocześnie dłużnikiem i wierzycielem swego wierzyciela. W konsekwencji, w normalnym układzie podmiotowym w odniesieniu do obu kompensowanych wierzytelności występuje tożsamość stron, stąd też strona, która pragnie skorzystać z możliwości potrącenia, musi swoje oświadczenie w tym względzie skierować pod adresem wierzyciela wzajemnego. Kolejną przesłanką jest jednorodzajowość świadczeń obu wierzytelności. Zachodzi ona wtedy, gdy przedmiotem świadczeń są np. pieniądze. Dalszą przesłanką jest wymagalność obu wierzytelności, a ściśle wymagalność wynikających z nich roszczeń. Ostatnią przesłanką jest zaskarżalność obu potrąconych wierzytelności. Powinny one nadawać się do dochodzenia przed sądem lub innym organem państwowym. Potrącenie dokonywa się przez oświadczenie złożone drugiej stronie ( art. 499 k.c. ). Warunkiem skuteczności takiego oświadczenia, jeśli chodzi o wzajemną wierzytelność pieniężną, jest skonkretyzowanie wierzytelności zgłoszonej do potrącenia, a więc przede wszystkim dokładne określenie kwoty pieniężnej w jakiej ta wierzytelność się wyraża. Przepisy kodeksu cywilnego o potrąceniu, określając sposób, w jaki następuje potrącenie, nie zastrzegają dla tej czynności prawnej zachowania szczególnej formy. Oznacza to, że oświadczenie o potrąceniu może być złożone w każdy sposób, który w dostatecznym stopniu ujawnia treść tego oświadczenia ( art. 61 k.c. ). Ze zleceń załączonych do pozwu wynika jednoznacznie, iż zleceniobiorca jest zobowiązany do przedłożenia dokumentów związanych z wykonaniem zlecenia w terminie 7 dni od daty rozładunku, chyba że w treści zlecenia zastrzeżono inaczej. W myśl art. 483 § 1 k.c. można zastrzec w umowie, że naprawienie szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania niepieniężnego nastąpi przez zapłatę określonej sumy (kara umowna). Za datę dostarczenia dokumentów uważa się datę ich wpływu od siedziby zleceniodawcy. Zgodnie ze zleceniem, zleceniodawca ma prawo naliczyć karę umowną za każdy rozpoczęty dzień opóźnienia w wysokości 200 zł. Powódka nie wykonała prawidłowo zleceń, które wiązały strony. Każdorazowo po doręczeniu dokumentów związanych z przewozem do siedziby pozwanej pracownik spółki wprowadza do wewnętrznego systemu datę wpływu dokumentów. Ponieważ każdorazowo powódka opóźniła się z dostarczeniem dokumentów, pozwana była uprawniona do naliczenia kary umownej. Powódka w zasadzie nie podała żadnych argumentów w zakresie stanowiska, które pozwana wyraziła w sprzeciwie. Jedynie powołała się na pismo do pozwanej. Zatem powódka zbagatelizowała zarzuty pozwanej. Sąd Okręgowy nie podzielił stanowiska powódki wyrażonego w piśmie z 28 grudnia 2018 r. Powódka zawarła umowę z pozwaną o określonej treści, a więc zgodziła się na siedmiodniowy termin wskazany w zleceniu, jak i na zastrzeżenie kar umownych za jego niedotrzymanie. Zasada swobody umów wyrażona w art. 353 1 k.c. nie była w tym przypadku wyłączona. Jeśli powódka uznała, że termin ten jest niemożliwy do zachowania, nie powinna była umowy w takim kształcie nie zawierać. Umów należy dotrzymywać. Odnosząc się zaś do powołanych przez powódkę przepisów konwencji CMR, Sąd Okręgowy nie znalazł związku pomiędzy tymi zapisami i treścią umowy w zakresie zastrzeżenia kary umownej. Brak było podstaw do uznania, aby w świetle art. 11 i 41 konwencji CMR strony nie mogły zawrzeć postanowienia o karze umownej. Zastrzeżenie to nie naruszało postanowień konwencji CMR. Przepis art. 11 konwencji CMR nie dotyczy opóźnień w składaniu dokumentów przewozowych. Niewątpliwe kara umowna ma charakter odszkodowawczy, zryczałtowany i służy zdyscyplinowaniu kontrahenta. Fakt powstania szkody, ani jej wysokości nie musi być wykazany, co wynika wprost z art. 484 § 1 k.c. W razie niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania kara umowna należy się wierzycielowi w zastrzeżonej na ten wypadek wysokości bez względu na wysokość poniesionej szkody. Wobec powyższego zaistniały podstawy do naliczenia kary umownej. Powódka opóźniła się w dostarczeniu dokumentów. Skoro ciężar dowodzenia w tej części spoczywał na powódce, jej obowiązkiem było wykazanie, że z winy pozwanej nie mogła wykonać swojego zobowiązania. W ramach zaoferowanego materiału dowodowego powódka nie uwolniła się od obowiązku zapłaty kary umownej. W świetle art. 498 k.c. potrącenie jest jednostronnym oświadczeniem woli o charakterze kształtującym, które, po dotarciu do adresata, powoduje samo przez się umorzenie obu wierzytelności do wysokości wierzytelności niższej, a zatem stanowi formę spłaty długu, co do zasady niezależną od woli wierzyciela. Zatem nawet w braku zapisu o dopuszczalności potrącenia wzajemnych należności stron umowy każda z nich byłaby uprawniona do złożenia w tym przedmiocie oświadczenia. Warunkiem jednak jest, zgodnie z powołanym przepisem, by dwie osoby były jednocześnie względem siebie dłużnikami i wierzycielami, a przedmiotem obu wierzytelności były pieniądze lub rzeczy tej samej jakości oznaczone tylko co do gatunku i obie wierzytelności były wymagalne oraz mogły być dochodzone przed sądem lub przed innym organem państwowym. Stosownie do art. 498 § 2 k.c. wskutek potrącenia obie wierzytelności umarzają się nawzajem do wysokości wierzytelności niższej. W myśl art. 499 k.c. potrącenia dokonuje się przez oświadczenie złożone drugiej stronie. Oświadczenie ma moc wsteczną od chwili, kiedy potrącenie stało się możliwe. Ponieważ pozwana prawidłowo naliczyła karę umowną i skutecznie ją potrąciła, wobec w tym zakresie powództwo ulegało oddaleniu. W wyniku potrącenia należność wynikająca z faktury VAT nr (...) uległa potrąceniu w całości. Sąd uwzględnił powództwo w zakresie kwoty 8.154,03 zł tytułem zryczałtowanych kosztów uzyskiwania należności w kwocie 40 euro za każdą z faktur VAT, w tym fakturę VAT nr (...) , zgodnie z art. 10 ust. 1 ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych , a także w zakresie kwoty 13.284 zł, która stanowi koszty obsługi prawnej dochodzenia należności według załączonego spisu kosztów. Pozwana tych żądań nie kwestionowała. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd Okręgowy zasądził od pozwanej na rzecz powódki kwotę 31.898,15 euro z odsetkami ustawowymi za opóźnienie w transakcjach handlowych oraz kwoty 8.154,03 zł i 13.284 zł. Pozwana zasadności i wysokości kosztów odzyskiwania należności nie kwestionowała, a zatem Sąd Okręgowy uznał te fakty za przyznane ( art. 229 k.p.c. ). O odsetkach Sąd Okręgowy orzekł w myśl ustawy o terminach zapłaty w transakcjach handlowych , gdyż zawarte umowy stanowiły tego rodzaju transakcje. Powódka była uprawniona do domagania się odsetek w wysokości wskazanej w tej ustawie od dat wymagalności następujących po dacie płatności. Orzeczenie o kosztach procesu Sąd Okręgowy oparł o art. 100 k.p.c. Powódka dochodziła kwoty 44.958,82 euro oraz kwot 8.154,03 zł i 13.284 zł. Ze swoim żądaniem utrzymała się w zakresie kwoty 31.898,15 euro oraz kwot 8.154,03 zł i 13.284,00 zł, co stanowi 71%. Powódka wygrała sprawę w 71%, ma zatem ponieść 29% kosztów procesu. Na koszty procesu poniesione przez powódkę (21.609 zł) złożyły się: opłata od pozwu (10.792 zł), wynagrodzenie pełnomocnika procesowego (10.800 zł) i opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł). Pozwana nie poniosła żadnych kosztów. Zgodnie ze stosunkowym rozdzieleniem kosztów procesu powódce przysługuje kwota 15.342,39 zł. W apelacji powódka wniosła o zmianę zaskarżonego wyroku w części oddalającej powództwo przez jego uwzględnienie oraz zasądzenie kosztów postępowania za obie instancje, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w części oddalającej powództwo oraz orzekającej o kosztach procesu i przekazanie sprawy w tym zakresie Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Zarzuciła naruszenie przepisów postępowania: 1) art. 505 k.p.c. przez niewyznaczenie rozprawy, gdy w pozwie był zawarty wniosek o przesłuchanie stron; 2) błąd w ustaleniach faktycznych przez uznanie skuteczności zarzutu potrącenia; 3) nierozpoznanie istoty sprawy na skutek uznania zarzutu potrącenia, który w toku procesu nie został podniesiony. Ponadto zarzuciła naruszenie prawa materialnego, to jest art. 498 k.c. przez niezbadanie podstaw potrącenia (istnienia wierzytelności przedstawionej do potrącenia), zasadności i legalności potrącenia, a także art. 11 w związku z art. 41 Konwencji CMR przez uznanie, że naliczona kara umowna ma podstawę prawną i jest naliczona legalnie. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Apelacja nie zasługiwała na uwzględnienie. Sąd Apelacyjny podziela ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Okręgowy i, jako prawidłowe, przyjmuje je za własne. Zgodnie z art. 505 § 1 k.p.c. w brzmieniu sprzed 7 listopada 2019 r., które miało zastosowanie w sprawie, w razie prawidłowego wniesienia sprzeciwu nakaz zapłaty traci moc, a przewodniczący wyznacza rozprawę i zarządza doręczenie powodowi sprzeciwu razem z wezwaniem na rozprawę. Prawidłowe odczytanie tego przepisu nie jest możliwe w oderwaniu od pozostałych przepisów postępowania, tworzących określony system. Trzeba zwrócić uwagę, że art. 148 1 § 1 k.p.c. , obowiązujący od 8 września 2016 r., stanowi, że sąd może rozpoznać sprawę na posiedzeniu niejawnym, gdy pozwany uznał powództwo lub gdy po złożeniu przez strony pism procesowych i dokumentów, w tym również po wniesieniu zarzutów lub sprzeciwu od nakazu zapłaty albo sprzeciwu od wyroku zaocznego, sąd uzna – mając na względzie całokształt przytoczonych twierdzeń i zgłoszonych wniosków dowodowych – że przeprowadzenie rozprawy nie jest konieczne. Zatem z treści art. 505 § 1 k.p.c. w brzmieniu sprzed 7 listopada 2019 r. nie dało się wywieść bezwzględnego obowiązku rozpoznania sprawy na rozprawie, mającego wynikać z tego, że strona pozwana zaskarżyła nakaz zapłaty sprzeciwem, a strona powodowa w pozwie zawarła wniosek o dopuszczenie dowodu z przesłuchania stron. W dniu 26 września 2019 r., gdy Sąd Okręgowy rozpoznał sprawę zaskarżonym wyrokiem wydanym na posiedzeniu niejawnym, obowiązywał już (od 21 sierpnia 2019 r.) przepis art. 148 § 3 k.p.c. , zgodnie z którym sąd może wydać postanowienie na posiedzeniu niejawnym. Przepis ten stanowił podstawę do wydania przez Sąd Okręgowy na posiedzeniu niejawnym postanowienia dowodowego o dopuszczeniu dowodów z dokumentów wskazanych w postanowieniu z 26 września 2019 r. oraz oddaleniu pozostałych wniosków dowodowych (k. 569). Oddalenie wniosków dowodowych postanowieniem z dnia 26 września 2019 r. obejmuje zgłoszony w pozwie wniosek o dopuszczenie dowodu z przesłuchania stron, który powódka powołała na okoliczność zawarcia umów zlecenia, zgodnego z umowami wykonania usług transportowych, braku zapłaty wynagrodzenia za nie i podjętej przez powódkę próby polubownego rozwiązania sporu. Sąd Okręgowy uprawniony był oddalić wniosek o przesłuchanie stron, gdyż w myśl art. 299 k.p.c. sąd może dopuścić dowód z przesłuchania stron dla wyjaśnienia faktów, jeżeli po wyczerpaniu środków dowodowych lub w ich braku fakty istotne dla rozstrzygnięcia sprawy pozostały niewyjaśnione, co nie zachodzi w sprawie. W sprzeciwie od nakazu zapłaty wydanego w postępowaniu upominawczym pozwana wywodziła, że poszczególne umowy uprawniały ją do naliczenia kar umownych w razie nieterminowego dostarczenia dokumentacji przewozowej, a także wskazała na opóźnienie w tym przedmiocie w odniesieniu do terminów wynikających z poszczególnych umów łączących strony. Ponadto w sprzeciwie zawarła wywód o naliczeniu kar umownych za nieterminowe dostarczenie dokumentacji przewozowej, doręczeniu powódce wezwań do zapłaty tych kar umownych oraz dostarczeniu powódce pisemnych oświadczeń o potrąceniu poszczególnych kar umownych łącznie wynoszących 53.800 zł z przysługującymi powódce wierzytelnościami o wynagrodzenie za wykonany przewóz, których powódka dochodziła w procesie. Zatem stanowisko procesowe pozwanej, domagającej się oddalenia powództwa, sprowadzało się do tego, że powództwo (obejmujące żądanie zapłaty wynagrodzeń za przewóz) jest bezzasadne z uwagi na materialnoprawne skutki jej oświadczeń o potrąceniu. W tych okolicznościach nie sposób zgodzić się z wywodem powódki o braku podstaw do badania przez Sąd Okręgowy, czy oświadczenia pozwanej o potrąceniu wzajemnych wierzytelności stron wywołały skutek w postaci umorzenia poszczególnych wierzytelności tych podmiotów z każdej z umów, o jakie chodzi w niniejszym procesie, do wysokości wierzytelności niższej, jak stanowi art. 498 § 2 k.c. Wbrew powódce, badanie takie nie jest uzależnione od jakiejkolwiek sformalizowanej wypowiedzi, w tym że strona pozwana podnosi (zgłasza) zarzut potrącenia. Dla badania w niniejszym procesie materialnoprawnych skutków oświadczenia o potrąceniu wzajemnych wierzytelności wystarczające było powołanie się przez pozwaną na przysługiwanie jej konkretnej wierzytelności względem powódki, objęcie tej wierzytelności pisemnymi oświadczeniami o potrąceniu z konkretną wzajemną wierzytelnością powódki, doręczenie tych oświadczeń powódce i jasne stanowisko procesowe, że żąda oddalenia powództwa właśnie z tej przyczyny, że złożyła te oświadczenia. Pozwana w sprzeciwie od nakazu zapłaty wystarczająco jasno wyraziła, że domaga się oddalenia powództwa, gdyż złożyła oświadczenia o potrąceniu przysługujących jej wierzytelności z tytułu kar umownych ze wzajemnymi wierzytelnościami powódki o wynagrodzenia. Dotychczasowy wywód prowadzi do tego, że pozwana domagała się oddalenia powództwa z uwagi na materialnoprawne skutki jej oświadczeń o potrąceniu. Co więcej, zgłosiła liczne dowody z dokumentów w celu wykazania, że względem powódki przysługiwały jej wierzytelności z tytułu kar umownych, ich rozmiaru, wymagalności i złożenia pisemnych oświadczeń o potrąceniu przysługujących jej wierzytelności z tytułu kar umownych ze wzajemnymi i dochodzonymi w niniejszym procesie wierzytelnościami powódki z tytułu wynagrodzenia za przewóz, jak też wykazania, że doręczyła powódce pisma z oświadczeniami o potrąceniu. Sąd Okręgowy dopuścił te dowody i w oparciu o nie ustalił fakty, dla wykazania których zostały powołane. Powódka także w apelacji nie zaprzeczyła treści tych dowodów. Stanowisko powódki sprowadza się do materialnoprawnej niedopuszczalności zastrzeżenia kar umownych, o jakie chodzi w niniejszej sprawie, co wywodzi z przepisów Konwencji CMR, o czym dalej. Niezasadny jest też zarzut nierozpoznania istoty sprawy. Sąd Okręgowy nie zaniechał przecież rozpoznania materialnej podstawy żądania pozwu i prawidłowo ustalił fakty, w oparciu o które wywiódł, że powódka wykazała powstanie wierzytelności, których dochodziła. Sąd pierwszej instancji zajął także merytorycznymi twierdzeniami pozwanej, które doprowadziły do unicestwienia dochodzonego roszczenia z uwagi na ich wykazanie. Jak o tym był już mowa, Sąd Okręgowy w oparciu o materiał dowodowy przedstawiony przez pozwaną dokonał ustaleń faktycznych, które doprowadziły go do prawnych wniosków o skuteczności jej oświadczeń o potrąceniu, ze względu na które domagała się oddalenia powództwa. Jeśli chodzi o pozostałe zarzuty podniesione w apelacji, sprowadzają się one do prawnej niedopuszczalności zastrzeżenia kar umownych w kontekście przepisów Konwencji CMR. Pozwana zaprzeczyła stanowisku Sądu Okręgowego, że art. 353 1 k.c. nie sprzeciwia się zastrzeżeniu w umowach przewozu międzynarodowego kar umownych za nieterminowe dostarczenie dokumentów przewozu. Powódka uznała bowiem, że Przepisy Konwencji CMR, które przywołała w apelacji wyłączają stosowanie art. 353 1 k.c. Zgodnie z art. 41 ust. 1 Konwencji CMR, z zastrzeżeniem postanowień art. 40 Konwencji CMR jest nieważna i pozbawiona mocy każda klauzula, która pośrednio lub bezpośrednio naruszałaby postanowienia tej Konwencji, a nieważność takich klauzul nie pociąga za sobą nieważności pozostałych postanowień umowy. Żeby w pełni wskazać treść art. 40 ust. 1 Konwencji CMR, trzeba zwrócić uwagę, że art. 40 Konwencji CMR stanowi, że przewoźnicy mogą swobodnie uzgadniać między sobą postanowienia odbiegające od postanowień jej artykułów 37 i 38. Ostatnio wskazane przepisy art. 37 i art. 38 Konwencji CMR dotyczą innych kwestii niż odszkodowanie za nieterminowe dostarczenie dokumentów przewozowych. Z kolei w myśl art. 41 ust. 2 Konwencji CMR w szczególności byłaby nieważna każda klauzula ustępująca na rzecz przewoźnika korzyści z ubezpieczenia towaru oraz każda inna analogiczna klauzula, jak również każda klauzula przenosząca ciężar dowodu. Odwołując się do orzecznictwa sądów powszechnych, powódka wywodzi, że nieważne są postanowienia dotyczące kar umownych zawarte w poszczególnych umowach łączących strony procesu (zleceniach). Przepis art. 11 ust. 1 Konwencji CMR stanowi, że w celu załatwienia formalności celnych lub innych, jakie należy wypełnić przed wydaniem towaru, nadawca powinien załączyć do listu przewozowego lub postawić do dyspozycji przewoźnika potrzebne dokumenty oraz udzielić mu wszelkich żądanych informacji. W art. 11 ust. 2 Konwencji CMR mowa jest o tym, że przewoźnik nie jest obowiązany sprawdzać, czy te dokumenty i informacje są ścisłe i dostateczne oraz że nadawca odpowiada wobec przewoźnika za wszelkie szkody, które mogłyby wyniknąć wskutek braku, niedostateczności lub nieprawidłowości tych dokumentów i informacji, chyba że zachodzi wina ze strony przewoźnika. Zgodnie z art. 11 ust. 3 Konwencji CMR, przewoźnik odpowiada jak komisant za zagubienie lub niewłaściwe użycie dokumentów wymienionych w liście przewozowym i dołączonych do niego lub wręczonych przewoźnikowi; jednakże odszkodowanie, które go obciąża, nie może przewyższyć odszkodowania, jakie należałoby się w razie zaginięcia towaru. Stosownie do art. 19 Konwencji CMR opóźnienie terminu dostawy ma miejsce wówczas, kiedy towar nie został dostarczony w umówionym terminie lub, o ile nie umówiono terminu, jeżeli faktyczny czas trwania przewozu, uwzględniając okoliczności, a zwłaszcza przy przesyłkach drobnych czas niezbędny dla skompletowania pełnego ładunku w normalnych warunkach przekracza czas, jaki słusznie można przyznać starannym przewoźnikom. Z kolei w art. 23 ust. 5 Konwencji CMR mowa jest o tym, że w razie opóźnienia dostawy, jeżeli osoba uprawniona udowodni, że wynikła stąd dla niej szkoda, przewoźnik obowiązany jest zapłacić odszkodowanie, które nie może przewyższyć kwoty przewoźnego. Odszkodowanie za opóźnienie w dostawie towaru, jak również jego zaginięcie bądź uszkodzenie jest przedmiotem przepisów art. 17 i art. 18 Konwencji CMR, z którymi w kontekście opóźnienia dostawy towarów powiązany jest art. 30 ust. 3 Konwencji CMR, stanowiący, że opóźnienie dostawy może stanowić podstawę do odszkodowania tylko wówczas, gdy zastrzeżenie zostało skierowane na piśmie w terminie 21 dni od dnia postawienia towaru do dyspozycji odbiorcy. Z wcześniej przytoczonej treści art. 11 Konwencji CMR wynika, że także on nie dotyczy uchybienia obowiązkowi terminowego dostarczenia dokumentów przewozowych i sankcjonowania tego obowiązku, lecz reguluje odpowiedzialność przewoźnika za zagubienie lub niewłaściwe użycie dokumentów wymienionych w liście przewozowym i dołączonych do niego lub wręczonych przewoźnikowi. Prowadzi to do wniosku, że nie można zasadnie mówić o zmianie rozkładu ciężaru dowodzenia względem tego, co wynika z Konwencji CMR, skoro zagadnienie, o którym mowa, pozostaje poza regulacja Konwencji CMR. Zatem sankcja za uchybienie terminowi dostarczenia dokumentów przewozowych, wynikająca z postanowienia umownego, czyli kary umowne, o jakie chodzi w niniejszej sprawie, nie narusza ani pośrednio, ani bezpośrednio przepisów art. 11 ust. 1-3 Konwencji CMR, czy art. 17-19, art. 23 ust. 5 i art. 30 ust. 3 Konwencji CMR. Nie można więc zgodzić się z powódką, że do sankcji w postaci kary umownej za uchybienie terminowi dostarczenia dokumentów przewozowych ma zastosowanie pogląd wyrażony w judykaturze w odniesieniu do wprowadzenia do umowy międzynarodowego przewozu towarów postanowienia odpowiadającego karze umownej za opóźnienie dostawy. Jak o tym była mowa, opóźnienie dostawy jest regulowane w Konwencji CMR, w przeciwieństwie do uchybienia terminowi dostarczenia dokumentów przewozowych. Podsumowując, zaskarżony wyrok odpowiada prawu. Apelacja, jako bezzasadna, podlegała więc oddaleniu na podstawie art. 385 k.p.c.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI