V ACz 478/15

Sygn. akt V ACz 478/15 POSTANOWIENIE Dnia 21 maja 2015 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny w składzie następującym : Przewodniczący SSA Grzegorz Stojek (spr.) Sędziowie SA Lucjan Modrzyk SA Aleksandra Janas po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2013 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku (...) w W. z udziałem K. G. o nadanie klauzuli wykonalności na skutek zażalenia wnioskodawcy na postanowienie Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 31 marca 2015 r., sygn. akt XIV GCo 63/15 p o s t a n a w i a : oddalić zażalenie Sygn. akt V ACz 478/15 UZASADNIENIE Rozpoznając zażalenie wnioskodawcy na postanowienie, którym oddalono jego wniosek o nadanie na jego rzecz klauzuli wykonalności nakazowi zapłaty wydanemu przez Sąd Okręgowy w Katowicach w dniu 6 lutego 2014 r., sygn. akt XIV GNc 82/14, Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 788 k.p.c. sąd nada klauzulę wykonalności na rzecz lub przeciwko następcy prawnemu pierwotnego wierzyciela lub dłużnika, gdy przejście to będzie wykazane dokumentem urzędowym lub prywatnym z podpisem urzędowo poświadczonym. Co prawda w postępowaniu toczącym się w wyniku złożenia wniosku o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz następcy prawnego, sąd bada jedynie osnowę dołączonych do wniosku dokumentów i badanie to nie obejmuje oceny istnienia wierzytelności objętej tym tytułem (jak również tego czy przejście wierzytelności rzeczywiście nastąpiło w świetle prawa materialnego), to jednak obowiązkiem sądu jest ustalenie, czy dokumenty przedłożone przez wnioskodawcę w formie określonej w art. 788 k.p.c. uprawniają do stwierdzenia przejścia określonego uprawnienia lub obowiązku na następcę prawnego. Jak trafnie podnosi się w doktrynie, w toku postępowania z art. 788 k.p.c. muszą być wykazane wszystkie te elementy, od których w świetle okoliczności wynikających z treści wniosku i dołączonych doń dokumentów prawo materialne uzależnia dojście następstwa prawnego do skutku. Tylko w takim przypadku można bowiem twierdzić, że doszło do wykazania przejścia praw w rozumieniu art. 788 § 1 k.p.c. W tym miejscu podkreślić należy, że rację ma skarżący o tyle o ile wskazuje, że wierzytelność będąca przedmiotem umowy przelewu z dnia 8 grudnia 2014 r., została szczegółowo opisana w załączniku nr (...) do tej umowy. Wynika z niego zarówno z jakiego tytułu (stosunku podstawowego) wierzytelność ta powstała, jak też wskazany został tytuł wykonawczy (nakaz zapłaty) na podstawie którego wierzytelność ta ma być dochodzona w postępowaniu egzekucyjnym. Sama ta okoliczność, nie mogła skutkować jednak uwzględnieniem wniosku skarżącego, a to z następujących przyczyn. W przedmiotowej sprawie, co jedynie wspomniał w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia Sąd Okręgowym, brak jest w aktach dokumentu pełnomocnictwa dla M. G. upoważniającego go do działania w imieniu nabywcy w konkretnej sprawie”. Również z przedłożonego przez skarżącego wyciągu z rejestru funduszy inwestycyjnych prowadzonego dla (...) w W. nie wynika, by M. G. posiadał pełnomocnictwo ogólne do występowania w imieniu funduszu. W ocenie Sądu Apelacyjnym, na skarżącym spoczywał ciężar wykazania nie tylko samego faktu zawarcia umowy cesji wierzytelności, ale również przedłożenia dowodów wskazujących, że osoby które przedmiotową umowę zawarły, były do tego upoważnione. Stanowiło to warunek formalny od którego spełnienia zależało stwierdzenie, czy wnioskodawca sprostał obowiązkowi wykazania zmian podmiotowych po stronie wierzyciela. Badając formalne przesłanki do nadania klauzuli wykonalności, kontrola sądu sięga aż do granic, które nie zmierzają do oceny zasadności lub istnienia obowiązku objętego treścią tytułu egzekucyjnego (por. uchwała Sądu Najwyższego z 7 marca 2008 r., III CZP 155/07, OSNC 2009, nr 3, poz. 42). Autonomiczny charakter postępowania klauzulowego wynikający z jego funkcji sprawia, że sąd rozpoznający wniosek o nadanie tytułowi egzekucyjnemu klauzuli wykonalności nie tylko sprawdza, czy spełnia on wymagania przewidziane dla danego rodzaju tytułu egzekucyjnego, ale nierzadko musi zbadać również kwestie materialnoprawne w celu wyjaśnienia, czy faktycznie nastąpiło zdarzenie, od którego uzależnione jest w ogóle nadanie klauzuli. W tej kategorii zdarzeń podlegających badaniu mieści się również ustalenie, czy wszelkie warunki prawne dotyczące skuteczności następstwa prawnego, leżące także poza samą treścią umowy na podstawie, której doszło do zmiany wierzyciela lub dłużnika zostały spełnione. Dopuszczalność ich badania w postępowaniu klauzulowym wynika z tego, że z oczywistych względów nie podlegają one badaniu we właściwym postępowaniu egzekucyjnym. Zostały więc przekazane do postępowania klauzulowego z jednoczesnym wprowadzeniem do tego postępowania istotnych ograniczeń dowodowych zapobiegających przekształceniu się postępowania klauzulowego w sui generis postępowanie rozpoznawcze (por. uchwała Sądu Najwyższego z 28 października 2010 r., III CZP 65/10; postanowienie Sądu Apelacyjnego w Katowicach z 25 października 2012 r., V ACz 810/12, LEX nr 1223197). Z tych względów zaskarżone rozstrzygnięcie należało uznać za prawidłowe z uwagi na nie przedłożenie przez wnioskodawcę stosownego dokumentu wykazującego umocowanie do działania M. G. w imieniu zbywcy wierzytelności. Mając na uwadze powyższe Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 385 k.p.c. w związku z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł, jak w sentencji postanowienia.