V ACz 113/13

Sygn. akt V ACz 113/13 POSTANOWIENIE Dnia 7 lutego 2013 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny w składzie następującym : Przewodniczący SSA Grzegorz Stojek (spr.) Sędziowie SA Janusz Kiercz SA Olga Gornowicz-Owczarek po rozpoznaniu w dniu 7 lutego 2013 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z powództwa (...) w W. przeciwko J. U. o zapłatę na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Okręgowego w Bielsku-Białej z dnia 7 listopada 2012 r., sygn. akt V GNc 10/08 p o s t a n a w i a : 1. odrzucić zażalenie na postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu (punkt 1); 2. oddalić zażalenie w pozostałej części. Sygn. akt V ACz 113/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej w punkcie 1) odrzucił wniosek pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów od nakazu zapłaty w postępowaniu nakazowym z dnia 28 lutego 2008 r., wniesiony w dniu 29 maja 2012 r., w punkcie 2) odrzucił zarzuty pozwanego od nakazu zapłaty z dnia 28 lutego 2008 r. wniesione wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu w dniu 29 maja 2012 r., zaś w punkcie 3) oddalił wniosek pozwanego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Sąd przyjął, iż ponowny wniosek pozwanego o przywrócenie terminu oraz ponowne zarzuty, niezależnie od wykazywanej przez skarżącego kwestii nieprawidłowych doręczeń przez pocztę podlegały odrzuceniu na podstawie art. 494 § 1 k.p.c. jako niedopuszczalne. Wniosek pozwanego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego Sąd oddalił jako nieznajdujący żadnej podstawy faktycznej i prawnej. Pozwany wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o jego zmianę przez uwzględnienie wniosku z dnia 29 maja 2012 r. Zarzucił naruszenie art. 491 k.p.c. i powołał argumentację dotyczącą błędów operatora publicznego w zakresie doręczenia przesyłki zawierającej nakaz zapłaty z dnia 28 lutego 2008 r. i odpis pozwu. Ponadto, w ocenie skarżącego, fakt ponownego doręczenia mu przedmiotowego nakazu zapłaty w dniu 6 lutego 2012 r. świadczy o tym, że Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej uznał fakt, że nakaz zapłaty nie został doręczony wcześniej, zostało zatem obalone domniemanie doręczenia i termin do wniesienia zarzutów zaczął biec na nowo. Sąd Apelacyjny zważył: Zażalenie na postanowienie zawarte w punkcie 1 wyroku Sądu Okręgowego podlegało odrzuceniu, zaś co do punktów 2 i 3 oddaleniu, gdyż nie zasługiwało na uwzględnienie. Zażalenie przysługuje na postanowienie o odrzuceniu zarzutów od nakazu zapłaty (punkt 2) oraz na postanowienie o oddaleniu wniosku pozwanego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego (punkt 3). Nie służy natomiast na postanowienie w przedmiocie odrzucenia wniosku pozwanego o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów od nakazu zapłaty (punkt 1). Nie oznacza to, że prawidłowość postanowienia w przedmiocie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów od nakazu zapłaty nie podlega kontroli instancyjnej. Jest przeciwnie, gdyż jest badane jako przesłanka rozstrzygnięcia o odrzuceniu zarzutów. Odrzucenie spóźnionych zarzutów od nakazu zapłaty może nastąpić tylko w razie nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu. Wniosek ten prawidłowo został odrzucony, gdyż pozwany powołał w nim okoliczności, które były już przedmiotem badania zarówno przez Sąd Okręgowy w Bielsku-Białej w postanowieniu z dnia 7 lutego 2011 r. jak i przez Sąd Apelacyjny w Katowicach w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2012 r. Trafnie zatem przyjął Sąd Okręgowy, iż nie jest możliwym ponowne rozpatrywanie prawomocnie rozstrzygniętych kwestii i nadawanie dalszego biegu złożonemu przez pozwanego po raz kolejny wnioskowi o przywrócenie terminu, już spóxnionemu. Skoro termin do wniesienia zarzutów ostatecznie nie został przywrócony, to zarzuty są spóźnione i jako takie podlegają odrzuceniu ( art. 491 § 1 k.p.c. ). W świetle powyższego również wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie zasługiwał na uwzględnienie, zatem zasadnie został przez Sąd pierwszej instancji oddalony. Mając na uwadze powyższe, orzeczenie zawarte w punkcie 1 zaskarżonego postanowienia, jako nieobjęte dyspozycją normy art. 394 § 1 k.p.c. , nie podlega kontroli instancyjnej i w tym zakresie wniesiony przez stronę środek odwoławczy ulec musiał odrzuceniu na podstawie art. 373 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. W pozostałym zakresie Sąd Apelacyjny na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. oddalił zażalenie pozwanego jako bezzasadne.