V ACz 1078/14

Sygn. akt V ACz 1078/14 POSTANOWIENIE Dnia 20 listopada 2014 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach Wydział V Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Tomasz Pidzik Sędziowie: SA Grzegorz Stojek (spr.) SO del. Tatiana Kania po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2014 r. w Katowicach na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. R. przeciwko K. K. o zabezpieczenie dowodów i udzielenie informacji na skutek zażalenia uprawnionego D. R. na postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie z dnia 29 sierpnia 2014 r., sygn. akt V GCo 67/14 postanawia: oddalić zażalenie. Sygn. akt V ACz 1078/14 UZASADNIENIE Rozpoznając zażalenie uprawnionego na postanowienie Sądu Okręgowego w Częstochowie, którym oddalono jego wniosek o zabezpieczenie dowodów i udzielenie informacji w trybie art. 286 1 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410), Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z treścią art. 286 1 ust. 1 i 2 Prawa własności przemysłowej , sąd właściwy do rozpoznania spraw o naruszenie praw własności przemysłowej miejsca, w którym sprawca wykonuje działalność lub w którym znajduje się jego majątek, także przed wytoczeniem powództwa, rozpoznaje, nie później niż w terminie 3 dni od dnia złożenia w sądzie lub 7 dni w przypadku sprawy szczególnie skomplikowanej, wniosek uprawnionego z patentu, dodatkowego prawa ochronnego, prawa ochronnego lub prawa z rejestracji lub osoby, której ustawa na to zezwala, po pierwsze, o zabezpieczenie dowodów po drugie, o zabezpieczenie roszczeń przez zobowiązanie naruszającego patent, dodatkowe prawo ochronne, prawo ochronne lub prawo z rejestracji do udzielenia informacji, które są niezbędne do dochodzenia roszczeń określonych w art. 287 ust. 1 i art. 296 ust. 1 Prawo wartości przemysłowej, o pochodzeniu i sieciach dystrybucji towarów lub usług naruszających patent, dodatkowe prawo ochronne, prawo ochronne lub prawo z rejestracji, jeżeli naruszenie tych praw jest wysoce prawdopodobne, przy czym informacje te mogą dotyczyć wyłącznie firm (nazw) i adresów producentów, wytwórców, dystrybutorów, dostawców oraz innych poprzednich posiadaczy towarów lub świadczących usługi, które naruszają patent, dodatkowe prawo ochronne, prawo ochronne lub prawo z rejestracji, jak również przewidzianych odbiorców hurtowych lub prowadzących sprzedaż detaliczną tych towarów lub usług, a także ilości wyprodukowanych, wytworzonych, zbytych, otrzymanych lub zamówionych towarów lub usług naruszających patent, dodatkowe prawo ochronne, prawo ochronne lub prawo z rejestracji, a także cen uiszczonych za te towary lub usługi. Uprawniony domagał się udzielenia informacji niezbędnych do dochodzenia roszczeń, w przyszłym postępowaniu sądowym, jak również zabezpieczenia dowodów. Skarżący przede wszystkim zarzucił, że Sąd pierwszej instancji nie zauważył, że roszczenie o udzielenie informacji ma na celu prawidłowe sformułowanie żądań pozwu przez uprawnionego. Tym samym niezasadnie oddalił żądanie zobowiązania obowiązanego K. K. postępowania do przedłożenia dokumentacji finansowej. Odnosząc się do powyższego zarzutu trzeba podkreślić, że wbrew twierdzeniom zawartym w zażaleniu, żądanie przedstawienia dokumentacji finansowej oraz księgowej, nie było przez wnioskodawcę w pierwotnym wniosku traktowane jako udzielenie informacji w rozumieniu art. 286 1 ust. 1 pkt 2, lecz jako zabezpieczenie dowodów. Ponadto na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2014 r. wnioskodawca ograniczył żądanie zabezpieczenia dowodów wskazując, że dotyczy ono wyłącznie dokumentów związanych z obrotem spornymi lampami. W konsekwencji, formułowanie na etapie postępowania zażaleniowego zarzutów dotyczących oddalenia wniosku o zabezpieczenie dowodów, w zakresie dotyczącym dokumentacji księgowo-rachunkowej oraz podatkowej obowiązanego uznać należy za nieuzasadnione. Rozważając natomiast żądanie zabezpieczenia dowodów w postaci dokumentacji dotyczącej umów zawartych przez K. K. z dostawcami i odbiorcami lamp oraz złożonych przez niego zamówień na lampy, podkreślić trzeba, że instytucja zabezpieczenia dowodów wprowadzona w Prawie własności przemysłowej ma na celu przede wszystkim ich zabezpieczenie, w tym celu, aby mogły być przeprowadzone w przyszłym postępowaniu. W szczególności będą to dowody w postaci towaru, którego wprowadzanie do obrotu może stanowić naruszenie prawa własności przemysłowej powoda. W świetle powyższego, nie może budzić wątpliwości, że żądanie przez wnioskodawcę zabezpieczenia dokumentacji prowadzonej i znajdującej się u uczestnika postępowania, a związanej z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą nie spełnia powyższego warunku, ponieważ w przyszłym postępowaniu dowód ten będzie mógł być przeprowadzony, o ile wniosek dowodowy w tym zakresie zostanie przez którąś ze stron postępowania zgłoszony. Podzielić w tym miejscu trzeba także zastrzeżenia uczestnika postępowania, że dokonanie zabezpieczenia w sposób żądany przez wnioskodawcę może w sposób istotny utrudnić K. K. prowadzenie działalności gospodarczej. Rozważając zasadność żądania przez D. R. udzielenia informacji na podstawie art. 286 1 ust. 1 pkt 2 Prawa własności przemysłowej podkreślić trzeba, że przepis ten przewiduje wymóg wykazania, przez podmiot występujący z takim żądaniem, że naruszenie prawa z rejestracji wzoru przemysłowego jest wysoce prawdopodobne. Nie przesądzając ostatecznego rozstrzygnięcia w postępowaniu głównym, wskazać trzeba, że na obecnym etapie postępowania brak jest wystarczających podstaw do uznania, by faktycznie naruszenie przez uczestnika postępowania przysługujących wnioskodawcy praw z rejestracji wzorów przemysłowych było wysoce prawdopodobne. Za takim stanowiskiem przemawia, przyznana przez samego uprawnionego na rozprawie w dniu 28 sierpnia 2014 r., okoliczność tego rodzaju, że K. K. dysponował wzorami spornych lamp, a w konsekwencji wprowadzał je również do obrotu już w 2011 r., a więc jeszcze przed złożeniem przez wnioskodawcę zgłoszeń o rejestrację wzorów przemysłowych, z którego to faktu wywodzi swe roszczenia. Powyższe nakazuje zatem przyjąć, że uczestnikowi postępowania, może przysługiwać prawo pierwszeństwa do używania określonych wzorów przemysłowych, które mogą okazać się tożsame z tymi, jakimi dysponuje wnioskodawca, a w konsekwencji, brak będzie podstaw do uznania, że K. K. faktycznie dopuścił się naruszenia praw przysługujących wnioskodawcy. Odnosząc się natomiast w tym miejscu do pozostałych zgłoszonych przez skarżącego zarzutów, podkreślić trzeba, że zarówno uchybienie polegające na naruszeniu art. 132 k.p.c. , jak też art. 328 § 2 w związku z art. 361 k.p.c. pozostawały bez wpływu na treść i prawidłowość rozstrzygnięcia Sądu pierwszej instancji. Uchybienia w treści uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie miały zaś charakteru na tyle znaczących, by zaskarżone rozstrzygnięcie nie poddawało się kontroli instancyjnej. Mając na uwadze powyższe, Sąd Apelacyjny, na podstawie art. 385 w związku z art. 397 § 2 k.p.c. orzekł jak w sentencji postanowienia.