V ACa 831/13

Sygn. akt V ACa 831/13 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 8 kwietnia 2014 r. Sąd Apelacyjny w Katowicach V Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący : SSA Barbara Kurzeja Sędziowie : SA Grzegorz Stojek (spr.) SO del. Tatiana Kania Protokolant : Barbara Knop po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2014 r. w Katowicach na rozprawie sprawy z powództwa (...) Stowarzyszenia (...) w B. przeciwko J. D. o zapłatę na skutek apelacji powoda od wyroku Sądu Okręgowego w Katowicach z dnia 1 lipca 2013 r., sygn. akt XIV GC 68/13 1. oddala apelację; 2. zasądza od powoda na rzecz pozwanej kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem kosztów postępowania apelacyjnego. Sygn. akt V ACa 831/13 UZASADNIENIE Zaskarżonym wyrokiem Sąd Okręgowy w Katowicach oddalił powództwo (...) Stowarzyszenia (...) w B. przeciwko J. D. o zapłatę 200.000 zł z ustawowymi odsetkami od wniesienia pozwu oraz orzekł o kosztach postępowania. Rozstrzygnięcie oparł o następujące okoliczności faktyczne i oceny prawne. Strony w dniu 30 kwietnia 2008 r. zawarły umowę o roboty budowlane, w której pozwana zobowiązała się do wykonania robót dla powoda. Powód odebrał roboty protokołem z 10 sierpnia 2009 r., wyznaczając pozwanej termin do 15 listopada 2009 r. w celu usunięcia ujawnionych wad. Podczas czynności kontrolnych co do stanu prac dotyczących usunięcia wad strony sporządziły protokół w tym przedmiocie. Powód wyznaczył pozwanej termin do 20 listopada 2009 r. w celu usunięcia „przyczyn i skutków usterek, wad i niedoróbek”, z tym że w odniesieniu do pęknięć i zacieków na ścianach powód wyznaczył termin do 30 maja 20ł0 r., zaś termin wykonania placu manewrowego strony postanowiły ustalić później. Powód wniósł pozew w dniu 8 stycznia 2013 r. Uprzednio wezwał pozwaną do zapłaty odszkodowania w zakresie kosztów zastępczego usuwania wad zadania inwestycyjnego oraz zastępczego wykonawstwa robót budowlanych. Wezwał też pozwaną do próby ugodowej w zakresie odszkodowania w ramach kosztów zastępczego wykonawstwa przy usuwaniu wad przedmiotowego zadania i wykonawstwa zastępczego co do części umówionych robót budowlanych. Kara umowna nie była objęta przez powoda wezwaniem do próby ugodowej, ani wezwaniem do zapłaty. Nie doszło więc do przerwania biegu przedawnienia dochodzonego roszczenia o zapłatę kary umownej z tytułu zwłoki w usunięciu wad zadania inwestycyjnego nie doszło ( art. 124 kc w związku z § 9 ust. 2 szczególnych warunków umowy). Termin przedawnienia roszczenia o zapłatę kary umownej wynosi trzy lata ( art. 118 kc ). Powód nie twierdził, że roszczenie z pozwu dotyczy okresu zwłoki po dniu 8 stycznia 2010 r. i nie wskazał żadnych dowodów co do roszczenia o zapłatę kary umownej za okres po dniu 8 stycznia 2010 r. Zakres dowodu, w tym tezy dowodowe, powinny być wskazane już w pozwie przez powoda. Sąd Okręgowy uznał dochodzone roszczenie dotyczy 2009 r. i oddalił powództwo, jako przedawnione ( art. 117 kc ). Orzeczenie o kosztach procesu umotywował wynikiem sporu i treścią art. 98 kpc . W apelacji powód wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i przekazanie sprawy Sądowi pierwszej instancji do ponownego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia o kosztach postępowania. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mianowicie art. 328 § 2 i art. 233 § 1 kpc , a także poczynienie istotnych ustaleń faktycznych sprzecznie z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego. W odpowiedzi na apelację pozwana wniosła o oddalenie apelacji i zasądzenie kosztów postępowania apelacyjnego. Sąd Apelacyjny zważył, co następuje. Apelacja nie zasługuje na uwzględnienie. Poprzestając w pozwie na tym, że przysługuje mu uprawnienie do naliczania kary umownej za zwłokę w usunięciu wad stwierdzonych w okresie rękojmi i gwarancji od dnia 16 listopada 2009 r., powód nie sprecyzował za jaki czas kary umownej z tego tytułu dochodzi. Na rozprawie w dniu 1 lipca 2013 r. przed Sądem pierwszej instancji pełnomocnik powoda na nie potrafił sprecyzować okresu naliczania dochodzonej kary umownej, a w toku postępowania apelacyjnego przyznał, że w żadnym piśmie procesowym ta okoliczność nie została określona (zapis dźwięku z przebiegu rozprawy apelacyjnej – 08:35-09:10). Nie mogło więc być już z tej przyczyny skuteczne powództwo o zapłatę kary umownej za zwłokę w usunięciu wad stwierdzonych w okresie rękojmi i gwarancji, odnośnie do których powód podnosi, że usunął je na swój koszt, gdyż kara umowna miała być liczona za każdy dzień zwłoki (w wysokości 0,5 % wynagrodzenia – § 9 szczegółowych warunków umownych prowadzenia i odbioru robót, k. 18), nie miała wynosić 200.000 zł w razie wystąpienia jakiejkolwiek zwłoki w usuwaniu wad. Oznacza to jednak, że nie sposób ustalić, czy dochodzone roszczenie uległo przedawnieniu, skoro nie wiadomo za jaki czas było dochodzone. Nie ma tym samym znaczenia, czy rzeczywiście doszło do naruszenia przepisów postępowania, jak skarżący podnosi w apelacji, podnosząc że na skutek wezwania do próby ugodowej doszło do przerwania biegu przedawnienia. Czyni to zbędnym rozważanie zarzutów podniesionych w apelacji. Niezależnie bowiem od ich oceny powództwo nie mogło być i tak uwzględnione. Reasumując, pomijając ustalenie Sądu Okręgowego w przedmiocie treści wezwania do próby ugodowej, o którym powód twierdzi, że obejmowało dochodzone roszczenie, czemu pozwana przeczy, Sąd Apelacyjny podziela ustalenia faktyczne poczynione przez Sąd Okręgowy i w takim właśnie zakresie, jako prawidłowe, przyjmuje je za własne. Niezależnie od treści wezwania do próby ugodowej nie sposób w ustalonym stanie faktycznym przecież przyjąć, że dochodzone roszczenie uległo przedawnieniu, gdy powód nie oznaczył okresu, za który dochodzi kary umownej za zwłokę w usunięciu wad. Zaskarżony wyrok odpowiada zatem prawu, mimo błędnego przyjęcia, że doszło do przedawnienia roszczenia, gdyż wezwanie do próby ugodowej miało nie doprowadzić do przerwania biegu przedawnienia. Apelacja – jako bezzasadna – podlega zatem oddaleniu ( art. 385 kpc ). O kosztach postępowania apelacyjnego orzeczono stosownie do wyniku sprawy w drugiej instancji oraz wartości przedmiotu zaskarżenia ( art. 98 § 1 i 3 kpc , a także § 6 pkt 6 w związku z § 13 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – tekst jednolity w Dz. U. z 2013 r., poz. 461).