V ACa 349/17

Sąd Apelacyjny w GdańskuGdańsk2018-05-17
SAOSCywilneodpowiedzialność deliktowaŚredniaapelacyjny
zadośćuczynienieodszkodowanierentawypadekUFGubezpieczeniaodpowiedzialnośćodsetki

Podsumowanie

Sąd Apelacyjny w Gdańsku oddalił apelację Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego, utrzymując w mocy wyrok Sądu Okręgowego zasądzający odszkodowanie i zadośćuczynienie dla powoda po wypadku.

Powód dochodził zadośćuczynienia, odszkodowania, renty i ustalenia odpowiedzialności na przyszłość od Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego po wypadku z 2011 roku. Sąd Okręgowy zasądził znaczną część dochodzonych kwot. Pozwany wniósł apelację, kwestionując wysokość zadośćuczynienia, odszkodowania i renty oraz zasądzenie odsetek. Sąd Apelacyjny uznał apelację za nieuzasadnioną, podzielając ustalenia i ocenę prawną sądu pierwszej instancji, a także rozstrzygając kwestie związane z odsetkami.

Sprawa dotyczyła roszczeń powoda J. K. wobec Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego (UFG) w związku z wypadkiem z dnia 4 lipca 2011 roku. Powód domagał się zadośćuczynienia, odszkodowania, ustalenia odpowiedzialności na przyszłość oraz renty. Sąd Okręgowy w T. wyrokiem z dnia 8 marca 2017 roku zasądził od UFG na rzecz powoda kwotę 60.000 zł tytułem zadośćuczynienia, 5.561,82 zł tytułem odszkodowania, rentę w kwocie 1.107,44 zł, skapitalizowaną rentę wyrównawczą oraz ustalił odpowiedzialność pozwanego na przyszłość, oddalając powództwo w pozostałym zakresie. UFG złożył apelację, zarzucając naruszenie przepisów postępowania (art. 233 § 1 kpc, art. 232 kpc) oraz prawa materialnego (art. 445 § 1 kc, art. 444 § 1 i 2 kc), kwestionując głównie wysokość zasądzonych świadczeń i sposób naliczania odsetek. Sąd Apelacyjny w Gdańsku, po rozpoznaniu sprawy, oddalił apelację pozwanego jako nieuzasadnioną. Sąd odwoławczy podzielił ustalenia faktyczne i ocenę prawną Sądu Okręgowego, uznając zasądzone zadośćuczynienie za adekwatne do okoliczności, a zarzuty dotyczące odszkodowania i renty za nieprzekonujące, wskazując na możliwość stosowania art. 322 kpc. Sąd odniósł się również do kwestii odsetek, potwierdzając powszechne stanowisko o wymagalności roszczenia odsetkowego od wezwania do zapłaty w zobowiązaniach bezterminowych. Apelacja została oddalona na podstawie art. 385 kpc, a koszty postępowania apelacyjnego zasądzono od pozwanego na rzecz powoda.

Potrzebujesz głębszej analizy? Agent AI przeanalizuje tę sprawę na tle orzecznictwa i odpowiedniego stanu prawnego.

Sprawdź

Zagadnienia prawne (4)

Odpowiedź sądu

Nie, zasądzone zadośćuczynienie jest w pełni adekwatne.

Uzasadnienie

Sąd Okręgowy przeprowadził wnikliwą analizę sytuacji zdrowotnej, rodzinnej oraz funkcjonowania powoda przed i po zdarzeniu, a także szczegółowo opisał pobyty i zabiegi powoda w szpitalu. Kwestionowanie przez pozwanego fragmentu zadośćuczynienia o 20.000 zł nie stanowi przekonującego argumentu o rażącej niewspółmierności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

oddalenie apelacji

Strona wygrywająca

powód

Strony

NazwaTypRola
J. K.osoba_fizycznapowód
Ubezpieczeniowy Fundusz Gwarancyjny w W.instytucjapozwany

Przepisy (11)

Główne

k.c. art. 445 § 1

Kodeks cywilny

k.c. art. 444 § 1

Kodeks cywilny

k.c. art. 444 § 2

Kodeks cywilny

k.p.c. art. 322

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 385

Kodeks postępowania cywilnego

Pomocnicze

k.p.c. art. 233 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 232

Kodeks postępowania cywilnego

k.c. art. 6

Kodeks cywilny

k.p.c. art. 108 § 1

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 98

Kodeks postępowania cywilnego

k.p.c. art. 99

Kodeks postępowania cywilnego

Argumenty

Skuteczne argumenty

Sąd Okręgowy prawidłowo ocenił wysokość zadośćuczynienia. Sąd Okręgowy prawidłowo zastosował art. 322 kpc do ustalenia odszkodowania i renty. Odsetki ustawowe za opóźnienie należą się od wezwania do zapłaty.

Odrzucone argumenty

Zadośćuczynienie jest rażąco niewspółmierne. Roszczenia o odszkodowanie i rentę nie zostały udowodnione. Powód powinien wykorzystywać swoje możliwości zarobkowania.

Godne uwagi sformułowania

rozważania pozwanego zmierzają do podważenia wysokości zadośćuczynienia kwestia rażącej niewspółmierności zasądzonego ustalonego zadośćuczynienia do okoliczności sprawy nie ma najmniejszych wątpliwości, co do tego, że Sąd Okręgowy przeprowadził bardzo wnikliwą analizę wszystkich okoliczności zasądzone zadośćuczynienie jest w pełni adekwatne nie przedstawia przekonywujących argumentów, które by świadczyły o tym, że jest ono rażąco niewspółmierne po to został stworzony ten przepis [art. 322 kpc], aby dawał możliwość ustalenia sowitego odszkodowania powszechne stanowisko w judykaturze i w doktrynie prawa aktualnie powszechnie przyjmuje się konstrukcję zobowiązania bezterminowego w związku z tym wezwanie do zapłaty powoduje wymagalność roszczenia odsetkowego

Skład orzekający

Jacek Grela

przewodniczący-sprawozdawca

Katarzyna Przybylska

sędzia

Joanna Cyganek

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących zadośćuczynienia, odszkodowania i renty po wypadkach, w tym stosowanie art. 322 kpc, oraz zasady naliczania odsetek od świadczeń bezterminowych."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego stanu faktycznego i zastosowania przepisów prawa materialnego oraz procesowego w kontekście roszczeń z wypadku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa dotyczy typowych roszczeń po wypadku, ale zawiera ciekawe rozważania dotyczące stosowania art. 322 kpc oraz zasad naliczania odsetek, co jest istotne dla praktyków prawa.

Jak sąd ocenia wysokość zadośćuczynienia po wypadku? Kluczowe zasady i pułapki.

Dane finansowe

zadośćuczynienie: 60 000 PLN

odszkodowanie: 5561,82 PLN

renta: 1107,44 PLN

Sektor

ubezpieczenia

Agent AI dla prawników

Masz pytanie dotyczące tej sprawy?

Zapytaj AI Research — przeanalizuje to orzeczenie w kontekście ponad 1,4 mln innych spraw i aktualnych przepisów.

Wyszukiwanie w 1,4 mln orzeczeń SN, NSA i sądów powszechnych
Dogłębna analiza z powołaniem na źródła
Zadawaj pytania uzupełniające — jak rozmowa z ekspertem

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Sygn. akt V ACa 349/17 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 17 maja 2018 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku – V Wydział Cywilny w składzie: Przewodniczący: SSA Jacek Grela (spr.) Sędziowie: SA Katarzyna Przybylska SO del. Joanna Cyganek Protokolant: starszy sekretarz sądowy Joanna Makarewicz po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2018 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy z powództwa J. K. przeciwko Ubezpieczeniowemu Funduszowi Gwarancyjnemu w W. o zapłatę na skutek apelacji pozwanego od wyroku Sądu Okręgowego w T. z dnia 8 marca 2017 r., sygn. akt I C 1296/14 I. oddala apelację; II. zasądza od pozwanego na rzecz powoda kwotę 2.700 (dwa tysiące siedemset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania apelacyjnego. SSA Katarzyna Przybylska SSA Jacek Grela SSO del. Joanna Cyganek Na oryginale właściwe podpisy. Transkrypcja wygłoszonego uzasadnienia do wyroku ogłoszonego w dniu 17 maja 2018 r. w sprawie V ACa 349/17 * * * * * * poczatektekstu [ Przewodniczący 00:00:01.450] Otóż w niniejszej sprawie powód domagał się szeregu roszczeń związanych z wypadkiem w dniu 4 lipca 2011 roku. Było to żądanie zadośćuczynienia, odszkodowania, ustalenia odpowiedzialności na przyszłość a także renty. Pozwany wnosił, co do zasady o oddalenie powództwa, kwestionował poza rosz..., wysokością i zasadą roszczeń głównych również roszczenie odsetkowe. Wyrokiem z dnia 8 marca 2017 roku Sąd Okręgowy w T. zasądził od pozwanego na rzecz powoda kwotę 60.000 złotych tytułem zadośćuczynienia z ustawowymi odsetkami od dnia 23 listopada 2012 roku do dnia 31 grudnia 2015 roku i ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia 1 stycznia 2016 roku do dnia zapłaty. Zasądził od pozwanego również na rzecz powoda kwotę 5.561 złoty 82 grosze tytułem odszkodowania z odpowiednio określonymi odsetkami, zasądził również rentę w kwocie 1.107 złoty 44 grosze również z odpowiednio określonymi odsetkami jak również zasądził skapitalizowaną rentę wyrównawczą za okres począwszy od 4 października 2012 roku do 4 czerwca 2014 roku z odpowiednio określonymi odsetkami, ustalił odpowiedzialność pozwanego na przyszłość wobec powoda za skutki wypadku z 4 lipca 2011 roku, oddalił powództwo w pozostałym zakresie, rozstrzygnął również o kosztach procesu i kosztach sądowych. Stanowisko swoje przedstawił w uzasadnieniu orzeczenia. Apelację od tego wyroku wniósł pozwany formułując szereg zarzutów, zaskarżając wyrok w punkcie 1-szym, 2-gim, 3-cim, 7-mym, 8-mym i 9-tym. Zarzuty zos..., jakie podniósł pozwany były następujące: naruszenie artykułu 233 paragraf 1 kpc , naruszenie artykułu 232 kpc , naruszenie przepisów prawa materialnego artykuł 445 paragraf 1 kc , 444 paragraf 1 kc , 444 paragraf 2 kc , 444 paragraf 2 kc w związku z artykułem 6 -tym oraz sformułowanych zostało szereg zarzutów, które w konsekwencji dotyczyły zdaniem apelującego naruszenia przepisów dających możliwość zasądzenia odsetek. Została wniesiona odpowiedź na tę apelację. Sąd Apelacyjny usta..., ustalił i zważył, co następuje. Sąd... Apelacja okazała się nieuzasadniona. Sąd Apelacyjny podziela i przyjmuje za swoje wszystkie istotne ustalenia Sądu Okręgowego oraz dokonaną ocenę prawną szczegółowo opisane w uzasadnieniu przedmiotowego orzeczenia na kartach od 483 do 492 niniejszych akt. W pierwszym rzędzie należy zwrócić uwagę, że Sąd prawidłowo odniósł się do kwestii związanych z zasądzeniem zadośćuczynienia. W sytuacji w przedmiotowej sprawie, w przedmiotowej sytuacji de facto rozważania pozwanego zmierzają do podważenia wysokości zadośćuczynienia, bo w ostatecznym rozrachunku pozwany zaakceptował zasadę zasądzenia tego roszczenia. Tu pojawia się od lat dyskutowana w literaturze przedmiotu kwestia rażącej niewspółmierności za..., zasądzonego ustalonego zadośćuczynienia do okoliczności sprawy. W przedmiotowej sprawie w ocenie Sądu Apelacyjnego nie ma najmniejszych wątpliwości, co do tego, że Sąd Okręgowy przeprowadził bardzo wnikliwą analizę wszystkich okoliczności, które mógł w danej chwili przeanalizować, jeśli chodzi o sytuację przede wszystkim zdrowotną, ale również i rodzinną, również i sytuację związaną z funkcjonowaniem powoda przed zdarzeniem, związaną z funkcjonowaniem powoda po zdarzeniu. Następnie Sąd bardzo szczegółowo wyartykułował i pobyty i zabiegi powoda w szpitalu. W związku z tym Sąd uznał, że zasądzone zadośćuczynienie jest w pełni adekwatne. Tymczasem strona pozwana kwestionuje tylko fragment tego zadośćuczynienia w tym wypadku w kwocie 20.000 złotych i w zasadzie nie przedstawia przekonywujących argumentów, które by świadczyły o tym, że jest ono rażąco niewspółmierne. Po prostu pozwany przedstawia swój punkt widzenia, który w jego ocenie dawałby podstawy do zasądzenia zadośćuczynienia o 20.000 mniejszego. No tak jak tutaj już wcześniej Sąd Apelacyjny podkreślił takie rozumowanie nie mieści się w kategoriach niewspółmierności zasądzonego zadośćuczynienia. Następna kwestia dotyczyła odszkodowania, ale i także renty, bo tutaj głównie strona pozwana zarzuciła, że te roszczenia nie zostały udowodnione. Sąd Okręgowy dokładnie tutaj wyjaśnił tę kwestię sięgając do artykułu 322 Kodeksu postępowania cywilnego i wskazał, że no w części te roszczenia oczywiście zostały udowodnione natomiast no w części właśnie po to został stworzony ten przepis, aby dawał możliwość ustalenia sowitego odszkodowania i również, jeżeli nie ma dokumentu, bo głównie tutaj wynika z interpretacji pozwanego, że o takie dowody by mu chodziło, ale również przecież w pełni miarodajnym dowodem są chociażby zeznania czy świadków czy stron postępowania i w tym wypadku Sąd miał prawo ustalić. Zresztą w sposób przekonywająco odniósł to do czasokresu hospitalizacji, do schorzeń, których doznał powód w związku z tym przynajmniej bardzo prawdopodobnym jest to, że to, że takie wydatki zostały przez powoda poniesione. Co do renty należy jeszcze dodać kwestię taką mianowicie, że tutaj stanowisko strony pozwanej, że powód powinien wykorzystywać swoje możliwości zarobkowania no tak w zasadzie zostało przywołane bez bliższego uzasadnienia. Tymczasem no trzeba zwrócić uwagę na to, że powód, mechanik samochodowy, następnie pracujący, jako kierowca dość poważne uszkodzenie nogi, dość poważne uszkodzenie ręki i w związku z tym tak naprawdę te zawody wyuczony i następnie wykonywany no nie, nie są możliwe do wykonywania w tej chwili przez niego. A zatem trudno w tej chwili doszukiwać się możliwości u powoda, aby w jakiś nadzwyczajny sposób no zmienił, zmienił swój sposób postępowania mając ciągle na uwadze to, że w dalszym ciągu jest osobą chorą, że w dalszym ciągu skutki wypadku jeszcze nie zostały zaleczone. Stąd przypomnieć należy, że między innymi było orzeczenie Sądu w zakresie ustalenia odpowiedzialności pozwanego na przyszłość. I kwestia kolejna. Tak jak wskazał Sąd Apelacyjny już wcześniej w sumie 6 zarzutów sformułowanych do..., dotyczy...., dotyczących odsetek no w tym wypadku no ustalone jest powszechne stanowisko w judykaturze i w doktrynie prawa, oczywiście Sądowi Apelacyjnemu są znane również i poglądy odmienne, ale aktualnie powszechnie przyjmuje się konstrukcję zobowiązania bezterminowego w związku z tym wezwanie do zapłaty powoduje wymagalność roszczenia odsetkowego i wówczas już od tego terminu można te odsetki naliczyć. Re..., reasumując Sąd Apelacyjny doszedł do wniosku, że wniesiona apelacja przez pozwanego była nieuzasadniona, podlegała ona oddaleniu na podstawie artykułu 385 kpc . O kosztach postępowania apelacyjnego Sąd rozstrzygnął na podstawie artykułu 108 paragraf 1, artykułu 98 i artykułu 99 Kodeksu postępowania cywilnego oraz Rozporządzenia dotyczącego wysokości stawek wynagrodzenia. [ koniec 00:10:11.106] Zgodne z treścią transkrypcji sporządzonej przez Zespół Transkrybentów

Nie znalazłeś odpowiedzi?

Zadaj pytanie naszemu agentowi AI — przeszuka orzecznictwo i przepisy za Ciebie.

Rozpocznij analizę