V ACA 1387/17
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSprawa dotyczyła zapłaty za usługę transportu sanitarnego świadczoną przez spółkę z o.o. na rzecz Szpitala. Sąd Okręgowy zasądził od Szpitala na rzecz powoda kwotę 81 600 zł wraz z odsetkami, oddalając wniosek Szpitala o rozłożenie płatności na raty i zwolnienie z kosztów procesu. Szpital w apelacji zarzucił naruszenie przepisów procesowych, w tym art. 233 § 1 k.p.c. (błąd w ustaleniach faktycznych), art. 328 § 2 k.p.c. (wadliwe uzasadnienie), art. 320 k.p.c. (niezasadne odmówienie rozłożenia na raty) oraz art. 102 k.p.c. (niezasadne obciążenie kosztami). Sąd Apelacyjny uznał apelację za bezzasadną. Wskazał, że przepis art. 320 k.p.c. ma charakter procesowo-ustrojowy i jego zastosowanie wymaga "szczególnie uzasadnionych wypadków", a sama trudna sytuacja finansowa dłużnika, zwłaszcza publicznej placówki medycznej, nie jest wystarczającą przesłanką. Podkreślono, że rozłożenie świadczenia na raty powinno uwzględniać interes wierzyciela, a pozwany nie wykazał, aby dysponował środkami na spłatę w ratach ani aby wystąpiły nadzwyczajne okoliczności uniemożliwiające terminową zapłatę. Sąd Apelacyjny oddalił również wniosek o odstąpienie od obciążenia kosztami procesu, uznając, że nie zachodzą przesłanki z art. 102 k.p.c., a obciążenie pozwanego kosztami jest zgodne z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu. W konsekwencji apelacja została oddalona, a pozwany obciążony kosztami postępowania apelacyjnego.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja art. 320 k.p.c. i art. 102 k.p.c. w kontekście trudnej sytuacji finansowej publicznych placówek medycznych oraz odpowiedzialności za koszty procesu.
Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji szpitala i jego relacji z NFZ, ale ogólne zasady dotyczące rozłożenia na raty i kosztów procesu mają szersze zastosowanie.
Zagadnienia prawne (3)
Czy trudna sytuacja finansowa publicznej placówki medycznej uzasadnia rozłożenie zasądzonej kwoty na raty na podstawie art. 320 k.p.c.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, trudna sytuacja finansowa, nawet publicznej placówki medycznej, nie jest wystarczającą przesłanką do rozłożenia zasądzonej kwoty na raty, jeśli nie wykazano nadzwyczajnych okoliczności i nie uwzględniono interesu wierzyciela.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny podkreślił, że art. 320 k.p.c. wymaga "szczególnie uzasadnionych wypadków". Sama zła kondycja finansowa dłużnika nie jest wystarczająca. Należy uwzględnić interes wierzyciela, źródło zobowiązania oraz postawę stron. Pozwany nie wykazał, że dysponuje środkami na spłatę w ratach ani że wystąpiły nadzwyczajne okoliczności uniemożliwiające zapłatę.
Czy sąd powinien odstąpić od obciążenia pozwanego kosztami procesu na podstawie art. 102 k.p.c. w sytuacji trudnej sytuacji finansowej placówki medycznej?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, w okolicznościach sprawy nie zachodzą przesłanki do zastosowania art. 102 k.p.c., a obciążenie pozwanego kosztami jest zgodne z zasadą odpowiedzialności za wynik procesu.
Uzasadnienie
Sąd Apelacyjny uznał, że odstąpienie od obciążenia kosztami oznaczałoby przerzucenie skutków polityki zdrowotnej państwa na wierzyciela. Ocena przesłanek z art. 102 k.p.c. należy do sądu i wymaga rozważenia całokształtu okoliczności. W tej sprawie, biorąc pod uwagę postawę dłużnika, nie stwierdzono przesłanek słusznościowych uzasadniających odstąpienie od obciążenia kosztami.
Czy próba polubownego załatwienia sporu przez powoda była wystarczająca w świetle art. 187 § 1 pkt 3 k.p.c.?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Tak, powód podjął próbę polubownego załatwienia sporu, kierując do pozwanego wezwanie do zapłaty z zastrzeżeniem o próbie ugodowego załatwienia.
Uzasadnienie
Sąd Okręgowy uznał, że powód podjął próbę polubownego załatwienia sporu, wysyłając wezwanie do zapłaty z odpowiednim zastrzeżeniem. Pozwany nie zareagował na to wezwanie. Brak negocjacji przed wytoczeniem powództwa nie miał wpływu na wymagalność roszczenia.
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| (...) spółki z ograniczoną odpowiedzialnością | spółka | powód |
| Szpital (...) w W. | instytucja | pozwany |
Przepisy (8)
Główne
k.p.c. art. 320
Kodeks postępowania cywilnego
Pozwala sądowi w szczególnie uzasadnionych wypadkach na odroczenie wykonania wymagalnego roszczenia pieniężnego przez rozłożenie go na raty. Jest to przepis procesowo-ustrojowy, a jego zastosowanie wymaga oceny całokształtu okoliczności, uwzględniając interes wierzyciela. Sama trudna sytuacja finansowa dłużnika nie jest wystarczająca.
k.p.c. art. 102
Kodeks postępowania cywilnego
W wyjątkowych wypadkach sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami, jeżeli wymaga tego zasada słuszności. Ocena, czy wypadek jest szczególnie uzasadniony, należy do sądu i wymaga rozważenia całokształtu okoliczności sprawy.
k.p.c. art. 98 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Strona przegrywająca sprawę jest obowiązana zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony.
Pomocnicze
k.p.c. art. 385
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji oddala apelację, jeżeli jest bezzasadna.
k.p.c. art. 108 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd drugiej instancji, na podstawie wyników postępowania w drugiej instancji, orzeka o kosztach procesu, jeżeli zaskarżone orzeczenie w tej części podlegało zmianie lub uchyleniu.
k.p.c. art. 233 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Sąd ocenia wiarygodność i moc dowodów na podstawie własnego przekonania, według zasad doświadczenia życiowego i przy uwzględnieniu wyników całej rozprawy.
k.p.c. art. 328 § § 2
Kodeks postępowania cywilnego
Uzasadnienie wyroku powinno zawierać wskazanie podstawy faktycznej i prawnej rozstrzygnięcia.
k.p.c. art. 187 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Pozew powinien czynić zadość innym wymaganiom ustawowym, a nadto zawierać: 1) dokładnie określone żądanie; 2) przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie; 3) dowód na poparcie przytoczonych okoliczności; 4) (...) W przypadku gdy strony dopuściły się mediacji, należy dołączyć dowód ich przeprowadzenia lub informację o braku takiej mediacji.
Argumenty
Skuteczne argumenty
Niewykazanie przez pozwanego nadzwyczajnych okoliczności uzasadniających rozłożenie długu na raty. • Brak uwzględnienia interesu wierzyciela przy wniosku o rozłożenie na raty. • Pozwany jako profesjonalista powinien był zabezpieczyć środki na zobowiązania. • Trudna sytuacja finansowa nie jest wystarczającą przesłanką do zastosowania art. 320 k.p.c. • Niezasadność wniosku o zwolnienie z kosztów procesu na podstawie art. 102 k.p.c.
Odrzucone argumenty
Zasługująca na uwzględnienie trudna sytuacja finansowa pozwanego jako publicznej placówki medycznej. • Konieczność rozłożenia płatności na raty ze względu na specyfikę działalności pozwanego i sposób finansowania. • Zasługująca na uwzględnienie prośba o odstąpienie od obciążenia pozwanego kosztami procesu.
Godne uwagi sformułowania
przepis ten nie ma jednak charakteru materialnoprawnego „korygującego" instytucję wymagalności, lecz jest przepisem procesowo-ustrojowym, dookreślającym zakres władzy sędziego. • Oznacza to, iż kontrola instancyjna może prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia w tym przedmiocie jedynie wówczas, gdy stanowisko Sądu pierwszej instancji jest w sposób oczywisty i rażący wadliwe. • Zastosowanie art. 320 k.p.c. jest możliwe „w szczególnie uzasadnionych wypadkach", czyli takich, które ponadprzeciętnie lub w sposób nadzwyczajny uzasadniają albo nawet nakazują zmodyfikowanie skutków wymagalności dochodzonego roszczenia. • Sama trudna sytuacja materialna dłużnika oraz rodzaj prowadzonej przez niego działalności (publiczna placówka świadcząca usługi zdrowotne) nie mogły stanowić podstawy do uwzględnieniu jego wniosku o rozłożenie zasądzonego świadczenia na raty. • instytucja z art. 320 k.p.c. nie służy zastępowaniu przez Sądy ustawodawcy oraz organów władzy wykonawczej w rozwiazywaniu strukturalnych problemów finasowania świadczeń zdrowotnych ze środków publicznych. • Odstąpienie od zasądzenia na rzecz strony powodowej zwrotu kosztów procesu od przeciwnika oznaczałoby w istocie akceptację dla obciążenia przedsiębiorcy skutkami polityki zdrowotnej Państwa i przerzucenie na wierzyciela kosztów finansowania świadczeń zdrowotnych.
Skład orzekający
Marcin Strobel
przewodniczący
Edyta Jefimko
sędzia sprawozdawca
Robert Obrębski
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja art. 320 k.p.c. i art. 102 k.p.c. w kontekście trudnej sytuacji finansowej publicznych placówek medycznych oraz odpowiedzialności za koszty procesu."
Ograniczenia: Orzeczenie dotyczy specyficznej sytuacji szpitala i jego relacji z NFZ, ale ogólne zasady dotyczące rozłożenia na raty i kosztów procesu mają szersze zastosowanie.
Wartość merytoryczna
Ocena: 6/10
Sprawa pokazuje konflikt między potrzebami publicznej placówki medycznej a prawami wierzyciela, a także interpretację przepisów procesowych dotyczących ulg w spłacie i kosztach.
“Szpital przegrał apelację: dlaczego sąd nie rozłożył długu na raty mimo trudnej sytuacji finansowej?”
Dane finansowe
WPS: 81 600 PLN
należność główna: 81 600 PLN
zwrot kosztów procesu: 11 297 PLN
zwrot kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu apelacyjnym: 675 PLN
Sektor
medycyna
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.