V ACA 1242/22
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuSąd Apelacyjny w Warszawie rozpatruje sprawę z powództwa I. R. przeciwko Bankowi (...) S.A. o stwierdzenie nieważności umowy kredytu hipotecznego i zapłatę. Sąd Okręgowy uwzględnił żądania powódki, uznając umowę za nieważną z powodu klauzul abuzywnych. Bank wniósł apelację, kwestionując m.in. status konsumentki. W postępowaniu apelacyjnym pojawił się zarzut przedawnienia roszczenia banku o zwrot kapitału. Z uwagi na złożoność problemu prawnego, w szczególności kwestię początku biegu terminu przedawnienia roszczeń banku wobec konsumenta po stwierdzeniu nieważności umowy z powodu klauzul abuzywnych, Sąd Apelacyjny postanowił zwrócić się do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi. Pytania dotyczą wykładni przepisów unijnych w kontekście polskiego prawa, w szczególności zasad skuteczności, pewności prawa i proporcjonalności, a także kwestii rozpoczęcia biegu terminu przedawnienia roszczenia restytucyjnego przedsiębiorcy wobec konsumenta oraz uwzględnienia względów słuszności. Postępowanie zostało zawieszone do czasu udzielenia odpowiedzi przez TSUE.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: WysokaWykładnia przepisów UE dotyczących klauzul abuzywnych, przedawnienia roszczeń banku wobec konsumenta, prawa zatrzymania oraz zasad słuszności w kontekście umów kredytowych.
Orzeczenie jest postanowieniem o zwrocie się do TSUE, a ostateczne rozstrzygnięcie zależy od odpowiedzi TSUE i dalszego postępowania przed sądem krajowym.
Zagadnienia prawne (2)
Czy w przypadku braku możliwości dalszego obowiązywania umowy po wyeliminowaniu z niej postanowień niedozwolonych, zgodna z prawem UE i zasadami prawa jest wykładnia prawa krajowego, że bieg terminu przedawnienia roszczenia restytucyjnego przedsiębiorcy wobec konsumenta nie rozpoczyna się dopóki konsument wykonuje umowę i nie zgłasza wobec niego swoich roszczeń lub zarzutów opartych o niedozwolony charakter postanowień umownych?Ratio decidendi
Czy uwzględnieniu przedawnienia roszczenia restytucyjnego przedsiębiorcy wobec konsumenta sprzeciwiają się względy słuszności związane z tym, że przyczyną niedochodzenia tego roszczenia było wykonywanie umowy przez konsumenta i niezgłaszanie przez niego swoich roszczeń lub zarzutów opartych o niedozwolony charakter postanowień umownych, a skutki wyeliminowania z umowy niedozwolonych postanowień i warunki dochodzenia przez strony roszczeń restytucyjnych nie były w orzecznictwie jasno i spójnie zdefiniowane?Ratio decidendi
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| I. R. | osoba_fizyczna | powódka |
| Bank (...) spółka akcyjna w W. | spółka | pozwany |
Przepisy (42)
Główne
TFEU art. 267
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
Regulamin postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości art. 105 § § 1
k.p.c. art. 177 § § 1 pkt 3
Kodeks postępowania cywilnego
k.p.c. art. 391 § § 1
Kodeks postępowania cywilnego
Pomocnicze
Konstytucja RP art. 76
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
k.c. art. 5
Kodeks cywilny
k.c. art. 22^1
Kodeks cywilny
k.c. art. 58 § § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 117 § § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 117 § § 2
Kodeks cywilny
k.c. art. 117 § § 2^1
Kodeks cywilny
k.c. art. 117^1 § § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 117^1 § § 2
Kodeks cywilny
k.c. art. 118
Kodeks cywilny
brzmienie obowiązujące do dnia 8 lipca 2018 roku
k.c. art. 118
Kodeks cywilny
brzmienie obowiązujące od dnia 9 lipca 2018 roku
k.c. art. 120 § ust. 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 123 § § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 353^1
Kodeks cywilny
k.c. art. 355 § § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 355 § § 2
Kodeks cywilny
k.c. art. 385^1 § § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 385^1 § § 2
Kodeks cywilny
k.c. art. 385^1 § § 3
Kodeks cywilny
k.c. art. 385^1 § § 4
Kodeks cywilny
k.c. art. 385^2
Kodeks cywilny
k.c. art. 405
Kodeks cywilny
k.c. art. 410 § § 1 i 2
Kodeks cywilny
k.c. art. 455
Kodeks cywilny
k.c. art. 481 § § 1
Kodeks cywilny
k.c. art. 496
Kodeks cywilny
k.c. art. 497
Kodeks cywilny
Ustawa z dnia 13 kwietnia 2018 roku o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw art. 5 § ust. 1
Ustawa z dnia 13 kwietnia 2018 roku o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw art. 5 § ust. 3
Ustawa z dnia 13 kwietnia 2018 roku o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw art. 5 § ust. 4
TFEU art. 169 § ust. 1
Traktat o funkcjonowaniu Unii Europejskiej
KPPUE art. 38
Karta Praw Podstawowych Unii Europejskiej
dyrektywa 93/13 art. 3 § ust. 1
Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 roku w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
dyrektywa 93/13 art. 3 § ust. 2
Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 roku w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
dyrektywa 93/13 art. 4 § ust. 2
Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 roku w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
dyrektywa 93/13 art. 6 § ust. 1
Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 roku w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
dyrektywa 93/13 art. 7 § ust. 1
Dyrektywa Rady 93/13/EWG z dnia 5 kwietnia 1993 roku w sprawie nieuczciwych warunków w umowach konsumenckich
dyrektywa 2011/83/UE art. 2 § pkt 1
Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady 2011/83/UE z dnia 25 października 2011 roku w sprawie praw konsumentów
Argumenty
Skuteczne argumenty
Konieczność wykładni prawa UE w celu prawidłowego zastosowania prawa krajowego dotyczącego klauzul abuzywnych i przedawnienia. • Potrzeba zapewnienia jednolitej wykładni prawa UE w sprawach masowych.
Godne uwagi sformułowania
czy w przypadku braku możliwości dalszego obowiązywania umowy po wyeliminowaniu z niej postanowień niedozwolonych zgodna z art. 6 ust. 1 i art. 7 ust. 1 dyrektywy 93/13 oraz zasadami skuteczności, pewności prawa i proporcjonalności jest taka wykładnia prawa krajowego, że: 1. bieg terminu przedawnienia roszczenia restytucyjnego przedsiębiorcy wobec konsumenta nie rozpoczyna się dopóki konsument wykonuje umowę i nie zgłasza wobec niego swoich roszczeń lub zarzutów opartych o niedozwolony charakter postanowień umownych; 2. uwzględnieniu przedawnienia roszczenia restytucyjnego przedsiębiorcy wobec konsumenta sprzeciwiają się względy słuszności związane z tym, że przyczyną niedochodzenia tego roszczenia było wykonywanie umowy przez konsumenta i niezgłaszanie przez niego swoich roszczeń lub zarzutów opartych o niedozwolony charakter postanowień umownych, a skutki wyeliminowania z umowy niedozwolonych postanowień i warunki dochodzenia przez strony roszczeń restytucyjnych nie były w orzecznictwie jasno i spójnie zdefiniowane
Skład orzekający
Paulina Asłanowicz
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Wykładnia przepisów UE dotyczących klauzul abuzywnych, przedawnienia roszczeń banku wobec konsumenta, prawa zatrzymania oraz zasad słuszności w kontekście umów kredytowych."
Ograniczenia: Orzeczenie jest postanowieniem o zwrocie się do TSUE, a ostateczne rozstrzygnięcie zależy od odpowiedzi TSUE i dalszego postępowania przed sądem krajowym.
Wartość merytoryczna
Ocena: 9/10
Sprawa dotyczy kluczowych i budzących wiele kontrowersji kwestii związanych z umowami kredytowymi indeksowanymi do walut obcych, klauzulami abuzywnymi i przedawnieniem roszczeń. Pytania skierowane do TSUE mają potencjał wpłynąć na orzecznictwo w wielu podobnych sprawach.
“Czy bank może odzyskać pieniądze od konsumenta, gdy umowa kredytowa jest nieważna? Sąd pyta TSUE o przedawnienie!”
Sektor
bankowość
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.