(U. 5/93)

Trybunał Konstytucyjny1993-06-02
SAOSinneŚredniakonstytucyjny
Trybunał KonstytucyjnyRegulamin SejmuUstawa Konstytucyjnarozwiązanie Sejmumandat poselskipostępowanie przed TK

Trybunał Konstytucyjny pozostawił wniosek 59 posłów o zbadanie zgodności art. 61g Regulaminu Sejmu z Ustawą Konstytucyjną bez rozpoznania z powodu rozwiązania Sejmu i utraty mandatu przez wnioskodawców.

Grupa 59 posłów złożyła wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 61g Regulaminu Sejmu z Ustawą Konstytucyjną. Jednakże, w międzyczasie Prezydent RP rozwiązał Sejm, co spowodowało utratę mandatu przez wnioskujących posłów. Zgodnie z przepisami, obecność wnioskodawcy lub jego przedstawiciela na rozprawie jest obowiązkowa, a w tej sytuacji podmiot uprawniony do udziału w postępowaniu przestał istnieć. W konsekwencji, Trybunał Konstytucyjny postanowił pozostawić wniosek bez rozpoznania.

Wniosek o stwierdzenie niezgodności art. 61g Regulaminu Sejmu z Ustawą Konstytucyjną został złożony przez grupę pięćdziesięciu dziewięciu posłów. Po wpłynięciu wniosku do Trybunału Konstytucyjnego, Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej zarządził rozwiązanie Sejmu. Zarządzenie to zostało opublikowane, a jego skutkiem było rozwiązanie Sejmu i utrata mandatów poselskich przez wnioskodawców z dniem 1 czerwca 1993 roku. Zgodnie z ustawą o Trybunale Konstytucyjnym, obecność wnioskodawcy lub jego przedstawiciela na rozprawie jest obowiązkowa. Ponieważ grupa posłów, która złożyła wniosek, przestała istnieć jako podmiot uprawniony do udziału w postępowaniu w wyniku rozwiązania Sejmu, Trybunał Konstytucyjny uznał, że wniosek ten należy pozostawić bez rozpoznania.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (1)

Odpowiedź sądu

Tak, rozwiązanie Sejmu powoduje utratę mandatu przez wnioskodawców, co skutkuje brakiem podmiotu uprawnionego do udziału w postępowaniu i koniecznością pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

Uzasadnienie

Zgodnie z przepisami, obecność wnioskodawcy lub jego przedstawiciela na rozprawie jest obowiązkowa. Rozwiązanie Sejmu skutkuje utratą mandatów poselskich przez wnioskodawców, co oznacza, że podmiot uprawniony do udziału w postępowaniu przestał istnieć. W tej sytuacji wniosek musi zostać pozostawiony bez rozpoznania.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

pozostawienie wniosku bez rozpoznania

Strony

NazwaTypRola
pięćdziesięciu dziewięciu posłówinnewnioskodawca

Przepisy (4)

Główne

Reg. Sejmu art. 61g

Regulamin Sejmu

U.K. art. 66 § 4 i 5

Ustawa Konstytucyjna

Pomocnicze

u.o. TK art. 26 § 1

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Obecność na rozprawie wnioskodawcy lub jego przedstawiciela jest obowiązkowa.

uchw. Sejmu art. 10 § 2

Uchwała Sejmu w sprawie szczegółowego trybu postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym

Grupa posłów działa przez wyznaczonego przez siebie posła.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Rozwiązanie Sejmu skutkuje utratą mandatu przez wnioskodawców. Brak podmiotu uprawnionego do udziału w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Godne uwagi sformułowania

przestał istnieć podmiot w postaci pięćdziesięciu dziewięciu posłów uprawnionych do udziału w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Skład orzekający

Mieczysław Tyczka

przewodniczący

Czesław Bakalarski

sprawozdawca

Tomasz Dybowski

członek

Kazimierz Działocha

członek

Maria Łabor-Soroka

członek

Wojciech Łączkowski

członek

Remigiusz Orzechowski

członek

Ferdynand Rymarz

członek

Andrzej Zoll

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Średnia

Powoływalne dla: "Proceduralne skutki rozwiązania Sejmu dla postępowań przed Trybunałem Konstytucyjnym."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji politycznej z 1993 roku.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa ilustruje, jak wydarzenia polityczne mogą wpływać na postępowania prawne i proceduralne, nawet te dotyczące kontroli konstytucyjności.

Rozwiązanie Sejmu zakończyło postępowanie przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
22 Postanowienie z dnia 2 czerwca 1993 r. Sygn. akt (U. 5/93) Trybunał Konstytucyjny w pełnym składzie: Przewodniczący: Prezes TK Mieczysław Tyczka Sędziowie TK: Czesław Bakalarski - sprawozdawca Tomasz Dybowski Kazimierz Działocha Maria Łabor-Soroka Wojciech Łączkowski Remigiusz Orzechowski Ferdynand Rymarz Andrzej Zoll po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 1993 r. na posiedzeniu wniosku pięćdziesięciu dziewięciu posłów o stwierdzenie, że art. 61g Regulaminu Sejmu jest niezgodny z art. 66 ust. 4 i 5 Ustawy Konstytucyjnej,. postanowił: pozostawić wniosek bez rozpoznania. UZASADNIENIE Grupa pięćdziesięciu dziewięciu posłów wystąpiła dnia 28 maja 1993 r. do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o stwierdzenie, że art. 61g Regulaminu Sejmu jest niezgodny z art. 66 ust. 4 i 5 Ustawy Konstytucyjnej. Po wpłynięciu wniosku do Trybunału Konstytucyjnego Prezydent RP Zarządzeniem z dnia 29 maja 1993 r. rozwiązał Sejm. Zarządzenie to zostało publikowane z dnia 31 maja 1993 r. (M.P. Nr 27, poz. 285). Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. z 1991 r. Nr 109, poz. 470) obecność na rozprawie wnioskodawcy lub jego przedstawiciela jest obowiązkowa. Grupa posłów będąca wnioskodawcą w myśl art. 10 ust. 2 uchwały Sejmu z dnia 31 lipca 1985 r. w sprawie szczegółowego trybu postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 39, poz. 184), działa przez wyznaczonego przez siebie posła. Wobec rozwiązania Sejmu i utraty przez posłów z dniem 1 czerwca br. mandatów poselskich przestał istnieć podmiot w postaci pięćdziesięciu dziewięciu posłów uprawnionych do udziału w postępowaniu przed Trybunałem Konstytucyjnym. W tej sytuacji należało pozostawić wniosek bez rozpoznania.