U 12/92
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny, rozpatrując wątpliwości zgłaszane przez Kościół Ewangelicko-Augsburski i Kościół Adwentystów Dnia Siódmego, postanowił wyjaśnić treść drugiego zdania punktu 7 swojego orzeczenia z dnia 20 kwietnia 1993 r. (sygn. akt U. 12/92). Wątpliwości dotyczyły interpretacji fragmentu stwierdzającego niezgodność § 9 ust. 4 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 kwietnia 1992 r. z art. 12 ust. 2 ustawy o systemie oświaty, w zakresie, w jakim przepis ten dotyczy nauczania religii lub etyki poza szkołami publicznymi. Trybunał wyjaśnił, że zwrot „poza szkołami publicznymi” odnosi się do sytuacji, gdy nauczanie religii jest organizowane wyłącznie przez kościoły, a nie przez szkoły publiczne. Oznacza to, że oceny z religii nauczanej przez szkoły publiczne, nawet jeśli odbywa się ona w punktach międzyszkolnych lub pozaszkolnych punktach katechetycznych, mogą być umieszczane na świadectwach szkolnych. Trybunał podkreślił, że szkoła nie może poświadczać na świadectwie działań odbywających się całkowicie poza nią i o których może nie wiedzieć. W pozostałym zakresie przepis rozporządzenia nadal obowiązuje.
Przeanalizuj tę sprawę w pełnym kontekście orzecznictwa.
Analiza orzecznictwa · odpowiedzi na pytania · badanie przepisów · drafting pism.
Wartość praktyczna
Siła precedensu: ŚredniaInterpretacja przepisów dotyczących nauczania religii w szkołach publicznych i możliwości umieszczania ocen na świadectwach.
Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej z początku lat 90. i interpretacji konkretnego rozporządzenia oraz wcześniejszego orzeczenia TK.
Zagadnienia prawne (1)
Czy zdanie drugie punktu 7 orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 kwietnia 1993 r., sygn. akt U. 12/92, dotyczy sytuacji, w których nauczanie religii organizowane jest przez szkoły publiczne, nawet jeśli odbywa się ono poza fizycznym terenem szkoły?Ratio decidendi
Odpowiedź sądu
Nie, zdanie to nie dotyczy sytuacji, w których nauczanie religii organizowane jest przez szkoły publiczne, bez względu na miejsce nauczania.
Uzasadnienie
Trybunał wyjaśnił, że zwrot "poza szkołami publicznymi" odnosi się do organizowania nauczania przez kościoły, a nie przez szkoły publiczne. Kluczowe jest to, kto jest organizatorem, a nie fizyczne miejsce prowadzenia zajęć.
Przepisy (4)
Pomocnicze
u.s.o. art. 12 § ust. 2
Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty
Dz.U. Nr 36, poz. 155 art. 9 § ust. 4
Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 kwietnia 1992r. w sprawie warunków i sposobu organizowania nauki religii w szkołach publicznych
Przepis ten w zakresie, w jakim dotyczy nauczania religii lub etyki poza szkołami publicznymi jest niezgodny z art. 12 ust. 2 cytowanej ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty.
Dz.U. Nr 36, poz. 155 art. 2 § ust. 2
Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 kwietnia 1992r. w sprawie warunków i sposobu organizowania nauki religii w szkołach publicznych
Dz.U. Nr 36, poz. 155 art. 5 § ust. 3
Rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 kwietnia 1992r. w sprawie warunków i sposobu organizowania nauki religii w szkołach publicznych
Argumenty
Skuteczne argumenty
Nauczanie religii organizowane przez szkoły publiczne, nawet poza ich fizycznym terenem, powinno być traktowane jako część systemu oświaty publicznej w kontekście wystawiania ocen na świadectwach.
Godne uwagi sformułowania
zdanie drugie punktu 7 orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 kwietnia 1993 r., sygn. akt U. 12/92 nie dotyczy sytuacji, w których nauczanie religii organizowane jest przez szkoły publiczne (organy prowadzące szkoły), bez względu na miejsce nauczania. • Przepis § 9 ust. 4 powołanego rozporządzenia w zakresie, w jakim dotyczy nauczania religii lub etyki poza szkołami publicznymi jest niezgodny z art. 12 ust. 2 cytowanej ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. • Przy czym nie chodzi tu o fizyczne miejsce, w których te zajęcia się odbywają.
Skład orzekający
Mieczysław Tyczka
przewodniczący
Tomasz Dybowski
członek
Kazimierz Działocha
członek
Maria Łabor-Soroka
członek
Wojciech Łączkowski
sprawozdawca
Remigiusz Orzechowski
członek
Janina Zakrzewska
członek
Andrzej Zoll
członek
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Interpretacja przepisów dotyczących nauczania religii w szkołach publicznych i możliwości umieszczania ocen na świadectwach."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji prawnej z początku lat 90. i interpretacji konkretnego rozporządzenia oraz wcześniejszego orzeczenia TK.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa dotyczy ważnej kwestii organizacji nauczania religii w szkołach publicznych i jej wpływu na świadectwa szkolne, co może być interesujące dla rodziców i nauczycieli.
“Czy ocena z religii na świadectwie jest legalna, gdy lekcje odbywają się poza salą lekcyjną?”
Sektor
edukacja
Twój asystent do analizy prawnej.
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
- Analiza orzecznictwa i przepisów
- Drafting pism i dokumentów
- Odpowiedzi na pytania prawne
- Pogłębiona analiza z doktryny
Pełny tekst orzeczenia
Oryginalna treść postanowienia (niezmieniona). Otwiera się jako osobna strona.