U. 1/91

Trybunał Konstytucyjny1991-04-24
SAOSinnekontrola konstytucyjnościWysokakonstytucyjny
Trybunał KonstytucyjnyRzecznik Praw ObywatelskichKonstytucja RPpaństwo prawneobronnośćbezpieczeństwo państwaustawa o TKkontrola konstytucyjności

Trybunał Konstytucyjny zasygnalizował Sejmowi potrzebę uchylenia przepisu ograniczającego dostęp Rzecznika Praw Obywatelskich do TK w sprawach dotyczących obronności i bezpieczeństwa państwa.

Rzecznik Praw Obywatelskich zaskarżył zarządzenie Ministra Obrony Narodowej, uznając je za sprzeczne z prawem i Konstytucją. Trybunał Konstytucyjny nie rozpoznał wniosku merytorycznie z powodu art. 19 ust. 2 ustawy o TK, który wyłącza RPO z inicjowania postępowań w sprawach dotyczących obronności i bezpieczeństwa państwa. TK uznał ten przepis za niezgodny z Konstytucją i zasygnalizował Sejmowi potrzebę jego uchylenia.

Wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich dotyczył zarządzenia Ministra Obrony Narodowej w sprawie postępowania z poborowymi uznanymi za jedynych żywicieli rodzin, które miało być sprzeczne z Kodeksem postępowania administracyjnego i Konstytucją RP. Rzecznik podnosił zarzuty dotyczące ograniczenia praw obywatelskich i bezpodstawnego uchylania prawomocnych decyzji administracyjnych. Trybunał Konstytucyjny, mimo wagi problemów, nie mógł rozpoznać wniosku merytorycznie z powodu art. 19 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym. Przepis ten ograniczał możliwość występowania z wnioskami do TK w sprawach dotyczących obronności i bezpieczeństwa państwa jedynie do określonych organów, wyłączając Rzecznika Praw Obywatelskich. Trybunał uznał, że takie ograniczenie jest niezgodne z zasadami państwa prawnego (art. 1 Konstytucji RP), ponieważ uniemożliwia kontrolę konstytucyjności aktów normatywnych w sprawach dotyczących fundamentalnych praw obywatelskich. W związku z tym, Trybunał zasygnalizował Sejmowi potrzebę uchylenia art. 19 ust. 2 ustawy o TK.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, przepis ten jest niezgodny z art. 1 Konstytucji RP (zasady państwa prawnego).

Uzasadnienie

Ograniczenie dostępu Rzecznika Praw Obywatelskich do Trybunału Konstytucyjnego w sprawach dotyczących obronności i bezpieczeństwa państwa narusza zasadę państwa prawnego, która wymaga możliwości kontroli konstytucyjności wszelkich norm prawnych, w tym tych dotyczących fundamentalnych praw obywatelskich.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

postanowienie o braku dalszego biegu sprawy i sygnalizacji Sejmowi

Strony

NazwaTypRola
Rzecznik Praw Obywatelskichorgan_państwowywnioskodawca
Sejm Rzeczypospolitej Polskiejorgan_państwowyadresat sygnalizacji

Przepisy (12)

Główne

u.o. TK art. 19 § ust. 2

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Przepis ten ogranicza krąg podmiotów uprawnionych do występowania z wnioskami do TK w sprawach dotyczących obronności Państwa i Sił Zbrojnych RP oraz bezpieczeństwa Państwa, wyłączając Rzecznika Praw Obywatelskich.

Konstytucja RP art. 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

Zasada państwa prawnego, która wymaga pełnej możliwości kontroli konstytucyjności norm prawnych.

Pomocnicze

u.o. TK art. 5

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

u.o. TK art. 19 § ust. 1

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Określa wnioski, o których mowa w ust. 1, które mogą być składane do TK.

u.o. TK art. 19 § ust. 3

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

Stanowi, że TK nie jest władny podjąć postępowania z inicjatywy własnej w sprawach określonych w ust. 2.

u.zm. k.p.a.

Ustawa z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 16 § § 1

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 110

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 161

Kodeks postępowania administracyjnego

k.p.a. art. 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Pozwala skarżyć do sądu administracyjnego decyzje administracyjne z zakresu powszechnego obowiązku obrony.

k.p.a. art. 196

Kodeks postępowania administracyjnego

Pozwala skarżyć do sądu administracyjnego decyzje administracyjne z zakresu powszechnego obowiązku obrony.

k.p.a. art. 201 § § 3

Kodeks postępowania administracyjnego

Pozwala skarżyć do sądu administracyjnego decyzje administracyjne z zakresu powszechnego obowiązku obrony.

Argumenty

Skuteczne argumenty

Art. 19 ust. 2 ustawy o TK ogranicza dostęp do kontroli konstytucyjności w sprawach dotyczących obronności i bezpieczeństwa państwa, co narusza zasadę państwa prawnego. Nowelizacja Kodeksu postępowania administracyjnego dopuszcza zaskarżanie decyzji z zakresu obronności do sądu administracyjnego, co podważa sens wyłączenia RPO w tych sprawach przed TK.

Godne uwagi sformułowania

powody prawne, które uzasadniają uchylenie art. 19 ust. 2 powołanej ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, jako niezgodnego z art. 1 Konstytucji RP nie mógł jednak być rozpoznany merytorycznie nie jest więc uprawniony do występowania z wnioskami do Trybunału Konstytucyjnego nawet w przypadku jaskrawego naruszenia praw obywateli lub oczywistego pogwałcenia zasad państwa prawnego Zachowanie art. 19 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, a więc przepisu pochodzącego z innego ustroju, jest nie do pogodzenia z zasadami państwa prawnego

Skład orzekający

Mieczysław Tyczka

przewodniczący

Czesław Bakalarski

sprawozdawca

Tomasz Dybowski

członek

Kazimierz Działocha

członek

Antoni Filcek

członek

Henryk Groszyk

członek

Wojciech Łączkowski

członek

Maria Łabor-Soroka

członek

Leonard Łukaszuk

członek

Remigiusz Orzechowski

członek

Janina Zakrzewska

członek

Andrzej Zoll

członek

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Uzasadnienie potrzeby dostosowania przepisów ograniczających dostęp do kontroli konstytucyjności do zasad państwa prawnego, zwłaszcza w kontekście praw obywatelskich i bezpieczeństwa państwa."

Ograniczenia: Dotyczy konkretnego przepisu ustawy o TK z 1985 r. i jego interpretacji w kontekście ówczesnego stanu prawnego. Wskazuje na ogólną zasadę dostępu do sądownictwa konstytucyjnego.

Wartość merytoryczna

Ocena: 7/10

Sprawa dotyczy fundamentalnych zasad państwa prawnego i dostępu obywateli do kontroli konstytucyjności, co jest zawsze istotne. Pokazuje ograniczenia systemu prawnego w okresie transformacji.

Czy Rzecznik Praw Obywatelskich może być zablokowany w obronie Twoich praw przed Trybunałem Konstytucyjnym?

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
32 Postanowienie z dnia 24 kwietnia 1991 r. (S. 4/91 ) Trybunał Konstytucyjny w pełnym składzie: Przewodniczący: prezes TK Mieczysław Tyczka Sędziowie TK: Czesław Bakalarski (sprawozdawca) Tomasz Dybowski Kazimierz Działocha Antoni Filcek Henryk Groszyk Wojciech Łączkowski Maria Łabor-Soroka Leonard Łukaszuk Remigiusz Orzechowski Janina Zakrzewska Andrzej Zoll po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 kwietnia 1991 r. sprawy sygn. akt U. 1/91 z wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich, na podstawie art. 5 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz.U. Nr 22, poz. 98, zm.: z 1987 r. Nr 21, poz. 123; Nr 34, poz. 178 i Nr 73, poz. 436; z 1990 r. Dz.U. Nr 3, poz. 16, Nr 6, poz. 35 i Nr 34, poz. 198; z 1991 r. Nr 7, poz. 24), postanowił zasygnalizować Sejmowi Rzeczypospolitej Polskiej powody prawne, które uzasadniają uchylenie art. 19 ust. 2 powołanej ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, jako niezgodnego z art. 1 Konstytucji RP. UZASADNIENIE Rzecznik Praw Obywatelskich wnioskiem z dnia 25 lutego 1991 r. skierowanym do Trybunału Konstytucyjnego zaskarżył § 2 zarządzenia Ministra Obrony Narodowej Nr 5/MON z dnia 5 lutego 1991 r. w sprawie postępowania z poborowymi uznanymi za jedynych żywicieli rodzin, jako sprzeczny z art. 16 § 1 , art. 110, art. 161 kpa w związku z art. 1 ustawy z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. Nr 34, poz. 201 ), a także z art. 1 Konstytucji. Waga podniesionych we wniosku problemów jest znaczna, dotyczy bowiem m.in. zarzutu ograniczenia praw i wolności obywatelskich w akcie podustawowym, bezpodstawnego uchylenia prawomocnych decyzji administracyjnych, podważa zatem trwałość tych decyzji, co wprost narusza zasady państwa prawnego. Wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich nie mógł jednak być rozpoznany merytorycznie, i na posiedzeniu niejawnym dnia 24 kwietnia 1991 r. Trybunał Konstytucyjny postanowił nie nadać mu dalszego biegu. Przeszkodą w jego rozpoznaniu jest przepis art. 19 ust. 2 ustawy z dnia 29 kwietnia 1985 r. o Trybunale Konstytucyjnym, który stanowi, że z wnioskami, o których mowa w ust. 1, a więc z wnioskami o stwierdzenie zgodności aktu ustawodawczego z Konstytucją albo innego aktu normatywnego z Konstytucją lub aktem ustawodawczym, odnoszącymi się do aktów normatywnych dotyczących obronności Państwa i Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz bezpieczeństwa Państwa wystąpić mogą: Prezydium Sejmu, Prezydium Senatu, Rada Ministrów i Komitet Obrony Kraju. Rzecznik Praw Obywatelskich nie jest więc uprawniony do występowania z wnioskami do Trybunału Konstytucyjnego nawet w przypadku jaskrawego naruszenia praw obywateli lub oczywistego pogwałcenia zasad państwa prawnego, jeśli akt normatywny naruszający te prawa obywateli lub zasady państwa prawnego dotyczy obronności Państwa i Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz bezpieczeństwa Państwa. W sprawach tych, zgodnie z treścią art. 19 ust. 3 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, Trybunał ten nie jest władny podjąć postępowania z inicjatywy własnej. Zachowanie art. 19 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, a więc przepisu pochodzącego z innego ustroju, jest nie do pogodzenia z zasadami państwa prawnego, wyrażonymi w art. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Zasada ta w państwie, w którym ustanowiono sądownictwo konstytucyjne, może być w pełni zrealizowana tylko wówczas, gdy podmioty uprawnione do wszczęcia takiego postępowania mogą je inicjować w każdym przypadku dostrzeżonej niekonstytucyjności lub nielegalności ustanowionych norm prawnych. Przepis art. 19 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym w sposób nieuzasadniony bardzo zawęża krąg tych podmiotów, ilekroć wnioski odnoszą się do aktów normatywnych dotyczących obronności Państwa i Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej oraz bezpieczeństwa Państwa. Przepis ten razi swą treścią w zestawieniu z dokonanymi już zmianami w prawie, w tym przede wszystkim w zestawieniu z przepisami znowelizowanego Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepisy tego kodeksu pozwalają, począwszy od 27 maja 1990 r., skarżyć do sądu administracyjnego decyzje administracyjne również z zakresu powszechnego obowiązku obrony (por. art. 3, art. 196 i art. 201 § 3 kpa, w brzmieniu ustalonym art. 1 pkt 3, 22 i 24 ustawy z dnia 24 maja 1990 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego, Dz.U. Nr 34, poz. 201 ). Uchylenie przepisu art. 19 ust. 2 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym jest niezbędne dla zachowania zaufania obywateli do Państwa i jego praw oraz spójności systemu prawnego Rzeczypospolitej Polskiej.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI