Tw 54/12

Trybunał Konstytucyjny2012-11-15
SAOSAdministracyjnekontrola konstytucyjnościWysokakonstytucyjny
Trybunał Konstytucyjnyprawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymikontrola konstytucyjnościwzorce kontroliuchwałapełnomocnictwosamorząd terytorialny

Trybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi Rady Miejskiej w Świebodzicach, ponieważ pełnomocnik przekroczył zakres upoważnienia zawarty w uchwale rady, wskazując inne wzorce kontroli niż te określone przez radę.

Rada Miejska w Świebodzicach złożyła wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 50 ust. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z przepisami Konstytucji. Trybunał, po wstępnym rozpoznaniu, odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi. Ustalono, że pełnomocnik wnioskodawcy, formułując zarzuty i wzorce kontroli we wniosku, przekroczył zakres upoważnienia wynikający z uchwały Rady Miejskiej, która wskazywała inne przepisy Konstytucji jako wzorce.

Rada Miejska w Świebodzicach wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności art. 50 ust. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) z art. 2, art. 176 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 1 oraz z art. 184 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny, działając na podstawie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, przeprowadził wstępne rozpoznanie wniosku na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z przepisami, organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego jest uprawniony do inicjowania kontroli abstrakcyjnej zgodności norm, jednakże musi to uczynić poprzez podjęcie uchwały jednoznacznie określającej przedmiot zaskarżenia i wzorce kontroli. W analizowanej sprawie, uchwała Rady Miejskiej w Świebodzicach wskazywała jako przedmiot kontroli art. 3 § 1 i art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz jako wzorce kontroli art. 32 i art. 45 Konstytucji. Natomiast w złożonym wniosku, pełnomocnik Rady wskazał jako przedmiot kontroli art. 50 § 1 p.p.s.a., a jako wzorce kontroli art. 2 i art. 176 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 1 oraz z art. 184 Konstytucji. Trybunał stwierdził, że pełnomocnik przekroczył zakres upoważnienia wynikający z uchwały, samodzielnie określając wzorce kontroli, które nie były wskazane przez organ konstytucyjnie legitymowany do wystąpienia z wnioskiem. W związku z tym, że wniosek samoistnie określał wzorce kontroli, nie pochodził od organu uprawnionego w rozumieniu art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji, co stanowiło podstawę do odmowy nadania dalszego biegu wnioskowi.

Asystent AI do analizy prawnej

Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.

Analiza orzecznictwa Badanie przepisów Odpowiedzi na pytania Drafting pism
Wypróbuj Asystenta AI

Zagadnienia prawne (2)

Odpowiedź sądu

Nie, wniosek taki nie może zawierać wzorców kontroli innych niż wskazane w uchwale organu stanowiącego.

Uzasadnienie

Pełnomocnik organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego jest zobowiązany do działania w zakresie i granicach uchwały podjętej przez ten organ. Samodzielne określenie we wniosku wzorców kontroli, które nie zostały wskazane w uchwale, oznacza, że wniosek nie pochodzi od organu uprawnionego do inicjowania kontroli konstytucyjności.

Rozstrzygnięcie

Decyzja

odmowa nadania dalszego biegu wnioskowi

Strona wygrywająca

Trybunał Konstytucyjny

Strony

NazwaTypRola
Rada Miejska w Świebodzicachorgan_państwowywnioskodawca

Przepisy (14)

Główne

p.p.s.a. art. 50 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

kwestionowany przepis

Konstytucja art. 191 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

podmiotowość organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego do inicjowania kontroli

Pomocnicze

ustawa o TK art. 36

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

ustawa o TK art. 39 § 1

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

ustawa o TK art. 32 § 1

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

ustawa o TK art. 32 § 2

Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym

p.p.s.a. art. 50 § 2

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

p.p.s.a. art. 3 § 1

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Konstytucja art. 2

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

wzorzec kontroli

Konstytucja art. 176 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

wzorzec kontroli

Konstytucja art. 8 § 1

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

wzorzec kontroli

Konstytucja art. 184

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

wzorzec kontroli

Konstytucja art. 32

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

wzorzec kontroli

Konstytucja art. 45

Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej

wzorzec kontroli

Argumenty

Skuteczne argumenty

Pełnomocnik przekroczył zakres upoważnienia zawarty w uchwale Rady Miejskiej, wskazując inne wzorce kontroli niż te określone przez radę. Wniosek samoistnie określa wzorce kontroli, nie pochodząc od organu uprawnionego w rozumieniu art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji.

Godne uwagi sformułowania

pełnomocnik jest zobowiązany do działania w zakresie i granicach udzielonego pełnomocnictwa Nie posiada kompetencji do samodzielnego kształtowania ani przedmiotu, ani wzorców kontroli, gdyż wiąże go treść uchwały organu konstytucyjnie legitymowanego wniosek samoistnie określający wzorce kontroli, nie pochodzi od organu uprawnionego

Skład orzekający

Piotr Tuleja

sędzia

Informacje dodatkowe

Wartość precedensowa

Siła: Wysoka

Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty składania wniosków do Trybunału Konstytucyjnego przez organy samorządu terytorialnego, zakres upoważnienia pełnomocnika, wymogi formalne wniosku."

Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z kontrolą konstytucyjności.

Wartość merytoryczna

Ocena: 5/10

Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych i konstytucjonalistów ze względu na precyzyjne określenie granic działania pełnomocnika i wymogów formalnych wniosku do TK.

Pełnomocnik przekroczył uprawnienia? Trybunał Konstytucyjny wyjaśnia, jak składać wnioski.

Asystent AI dla prawników

Twój asystent do analizy prawnej

Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.

Analiza orzecznictwa i przepisów
Drafting pism i dokumentów
Odpowiedzi na pytania prawne
Pogłębiona analiza z doktryny

Powiązane tematy

Pełny tekst orzeczenia

Oryginał, niezmieniony
7/1/B/2013 POSTANOWIENIE z dnia 15 listopada 2012 r. Sygn. akt Tw 54/12 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Piotr Tuleja, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Miejskiej w Świebodzicach o zbadanie zgodności: art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) z art. 2 i art. 176 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 1 oraz z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi. UZASADNIENIE Rada Miejska w Świebodzicach wnioskiem z 4 lipca 2012 r. (nadanym 30 lipca 2012 r.) wystąpiła o stwierdzenie niezgodności art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.) z art. 2 i art. 176 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 1 oraz z art. 184 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 36 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) wniosek przedstawiony przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, w składzie jednego sędziego. W postępowaniu tym Trybunał Konstytucyjny bada, czy wniosek odpowiada wymogom formalnym i czy nie jest oczywiście bezzasadny. 2. W myśl art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji podmiotem uprawnionym do inicjowania abstrakcyjnej kontroli zgodności norm są organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego. Do wszczęcia postępowania konieczne jest zatem podjęcie przez organ stanowiący danej jednostki samorządu terytorialnego uchwały w sprawie wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności aktu normatywnego z aktem o wyższej mocy prawnej. Uchwała ta powinna wyrażać wolę wszczęcia postępowania przed Trybunałem, a także jednoznacznie określać przedmiot zaskarżenia oraz wzorce kontroli. Organ stanowiący musi wskazać konkretne przepisy aktu normatywnego, które kwestionuje, oraz przepisy aktu o wyższej mocy prawnej, które mają wyznaczać podstawę kontroli w sprawie. Pełnomocnik wnioskodawcy lub podmiot sporządzający wniosek może jedynie – na podstawie i w granicach wyznaczonych w uchwale organu stanowiącego – sformułować pismo procesowe, odpowiadające wymogom określonym w art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o TK. 3. Rada Miejska w Świebodzicach podjęła 20 czerwca 2012 r. uchwałę nr XXV/138/2012 o wystąpieniu z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego. W uchwale tej wyraźnie określono zakres zaskarżenia, wskazując art. 3 § 1 i art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. jako przedmiot kontroli oraz art. 32 i art. 45 Konstytucji jako wzorce kontroli. Trybunał ustalił natomiast, że w rozpatrywanym wniosku zarzuty sformułowano wobec art. 50 § 1 p.p.s.a., kwestionując jego zgodność z art. 2 i art. 176 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 1 oraz z art. 184 Konstytucji. Wymaga zatem przypomnienia, że pełnomocnik jest zobowiązany do działania w zakresie i granicach udzielonego pełnomocnictwa. Nie posiada kompetencji do samodzielnego kształtowania ani przedmiotu, ani wzorców kontroli, gdyż wiąże go treść uchwały organu konstytucyjnie legitymowanego do wystąpienia z wnioskiem w sprawie kontroli norm (art. 191 ust. 1 pkt 3). Trybunał nie wyklucza możliwości zawężenia we wniosku zakresu zaskarżenia określonego w uchwale, pozostawiając mocodawcy ocenę ratio wyboru, jakiego dokonał pełnomocnik (w niniejszej sprawie – ograniczenie przedmiotu kontroli). Nie ulega natomiast wątpliwości, że w złożonym wniosku pełnomocnik powołał jako wzorce kontroli art. 2 i art. 176 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 1 oraz z art. 184 Konstytucji, a więc przepisy niewskazane w uchwale Rady Miejskiej w Świebodzicach. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że rozpatrywany „wniosek” samoistnie określający wzorce kontroli, nie pochodzi od organu uprawnionego, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji. Okoliczność powyższa, zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK, stanowi podstawę odmowy nadania dalszego biegu wnioskowi Rady Miejskiej w Świebodzicach. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.

Potrzebujesz pomocy prawnej?

Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.

Zadaj pytanie Asystentowi AI