Tw 54/12
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi Rady Miejskiej w Świebodzicach, ponieważ pełnomocnik przekroczył zakres upoważnienia zawarty w uchwale rady, wskazując inne wzorce kontroli niż te określone przez radę.
Rada Miejska w Świebodzicach złożyła wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności art. 50 ust. 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z przepisami Konstytucji. Trybunał, po wstępnym rozpoznaniu, odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi. Ustalono, że pełnomocnik wnioskodawcy, formułując zarzuty i wzorce kontroli we wniosku, przekroczył zakres upoważnienia wynikający z uchwały Rady Miejskiej, która wskazywała inne przepisy Konstytucji jako wzorce.
Rada Miejska w Świebodzicach wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności art. 50 ust. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) z art. 2, art. 176 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 1 oraz z art. 184 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny, działając na podstawie ustawy o Trybunale Konstytucyjnym, przeprowadził wstępne rozpoznanie wniosku na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z przepisami, organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego jest uprawniony do inicjowania kontroli abstrakcyjnej zgodności norm, jednakże musi to uczynić poprzez podjęcie uchwały jednoznacznie określającej przedmiot zaskarżenia i wzorce kontroli. W analizowanej sprawie, uchwała Rady Miejskiej w Świebodzicach wskazywała jako przedmiot kontroli art. 3 § 1 i art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. oraz jako wzorce kontroli art. 32 i art. 45 Konstytucji. Natomiast w złożonym wniosku, pełnomocnik Rady wskazał jako przedmiot kontroli art. 50 § 1 p.p.s.a., a jako wzorce kontroli art. 2 i art. 176 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 1 oraz z art. 184 Konstytucji. Trybunał stwierdził, że pełnomocnik przekroczył zakres upoważnienia wynikający z uchwały, samodzielnie określając wzorce kontroli, które nie były wskazane przez organ konstytucyjnie legitymowany do wystąpienia z wnioskiem. W związku z tym, że wniosek samoistnie określał wzorce kontroli, nie pochodził od organu uprawnionego w rozumieniu art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji, co stanowiło podstawę do odmowy nadania dalszego biegu wnioskowi.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek taki nie może zawierać wzorców kontroli innych niż wskazane w uchwale organu stanowiącego.
Uzasadnienie
Pełnomocnik organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego jest zobowiązany do działania w zakresie i granicach uchwały podjętej przez ten organ. Samodzielne określenie we wniosku wzorców kontroli, które nie zostały wskazane w uchwale, oznacza, że wniosek nie pochodzi od organu uprawnionego do inicjowania kontroli konstytucyjności.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa nadania dalszego biegu wnioskowi
Strona wygrywająca
Trybunał Konstytucyjny
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Rada Miejska w Świebodzicach | organ_państwowy | wnioskodawca |
Przepisy (14)
Główne
p.p.s.a. art. 50 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
kwestionowany przepis
Konstytucja art. 191 § 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
podmiotowość organów stanowiących jednostek samorządu terytorialnego do inicjowania kontroli
Pomocnicze
ustawa o TK art. 36
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
ustawa o TK art. 39 § 1
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
ustawa o TK art. 32 § 1
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
ustawa o TK art. 32 § 2
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
p.p.s.a. art. 50 § 2
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
p.p.s.a. art. 3 § 1
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi
Konstytucja art. 2
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
wzorzec kontroli
Konstytucja art. 176 § 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
wzorzec kontroli
Konstytucja art. 8 § 1
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
wzorzec kontroli
Konstytucja art. 184
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
wzorzec kontroli
Konstytucja art. 32
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
wzorzec kontroli
Konstytucja art. 45
Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej
wzorzec kontroli
Argumenty
Skuteczne argumenty
Pełnomocnik przekroczył zakres upoważnienia zawarty w uchwale Rady Miejskiej, wskazując inne wzorce kontroli niż te określone przez radę. Wniosek samoistnie określa wzorce kontroli, nie pochodząc od organu uprawnionego w rozumieniu art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji.
Godne uwagi sformułowania
pełnomocnik jest zobowiązany do działania w zakresie i granicach udzielonego pełnomocnictwa Nie posiada kompetencji do samodzielnego kształtowania ani przedmiotu, ani wzorców kontroli, gdyż wiąże go treść uchwały organu konstytucyjnie legitymowanego wniosek samoistnie określający wzorce kontroli, nie pochodzi od organu uprawnionego
Skład orzekający
Piotr Tuleja
sędzia
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Wysoka
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty składania wniosków do Trybunału Konstytucyjnego przez organy samorządu terytorialnego, zakres upoważnienia pełnomocnika, wymogi formalne wniosku."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej związanej z kontrolą konstytucyjności.
Wartość merytoryczna
Ocena: 5/10
Sprawa jest interesująca dla prawników procesowych i konstytucjonalistów ze względu na precyzyjne określenie granic działania pełnomocnika i wymogów formalnych wniosku do TK.
“Pełnomocnik przekroczył uprawnienia? Trybunał Konstytucyjny wyjaśnia, jak składać wnioski.”
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmieniony7/1/B/2013 POSTANOWIENIE z dnia 15 listopada 2012 r. Sygn. akt Tw 54/12 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Piotr Tuleja, po wstępnym rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Miejskiej w Świebodzicach o zbadanie zgodności: art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) z art. 2 i art. 176 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 1 oraz z art. 184 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, p o s t a n a w i a: odmówić nadania dalszego biegu wnioskowi. UZASADNIENIE Rada Miejska w Świebodzicach wnioskiem z 4 lipca 2012 r. (nadanym 30 lipca 2012 r.) wystąpiła o stwierdzenie niezgodności art. 50 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270; dalej: p.p.s.a.) z art. 2 i art. 176 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 1 oraz z art. 184 Konstytucji. Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: 1. Zgodnie z art. 36 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643, ze zm.; dalej: ustawa o TK) wniosek przedstawiony przez organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego podlega wstępnemu rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym, w składzie jednego sędziego. W postępowaniu tym Trybunał Konstytucyjny bada, czy wniosek odpowiada wymogom formalnym i czy nie jest oczywiście bezzasadny. 2. W myśl art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji podmiotem uprawnionym do inicjowania abstrakcyjnej kontroli zgodności norm są organy stanowiące jednostek samorządu terytorialnego. Do wszczęcia postępowania konieczne jest zatem podjęcie przez organ stanowiący danej jednostki samorządu terytorialnego uchwały w sprawie wystąpienia do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności aktu normatywnego z aktem o wyższej mocy prawnej. Uchwała ta powinna wyrażać wolę wszczęcia postępowania przed Trybunałem, a także jednoznacznie określać przedmiot zaskarżenia oraz wzorce kontroli. Organ stanowiący musi wskazać konkretne przepisy aktu normatywnego, które kwestionuje, oraz przepisy aktu o wyższej mocy prawnej, które mają wyznaczać podstawę kontroli w sprawie. Pełnomocnik wnioskodawcy lub podmiot sporządzający wniosek może jedynie – na podstawie i w granicach wyznaczonych w uchwale organu stanowiącego – sformułować pismo procesowe, odpowiadające wymogom określonym w art. 32 ust. 1 i 2 ustawy o TK. 3. Rada Miejska w Świebodzicach podjęła 20 czerwca 2012 r. uchwałę nr XXV/138/2012 o wystąpieniu z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego. W uchwale tej wyraźnie określono zakres zaskarżenia, wskazując art. 3 § 1 i art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. jako przedmiot kontroli oraz art. 32 i art. 45 Konstytucji jako wzorce kontroli. Trybunał ustalił natomiast, że w rozpatrywanym wniosku zarzuty sformułowano wobec art. 50 § 1 p.p.s.a., kwestionując jego zgodność z art. 2 i art. 176 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 1 oraz z art. 184 Konstytucji. Wymaga zatem przypomnienia, że pełnomocnik jest zobowiązany do działania w zakresie i granicach udzielonego pełnomocnictwa. Nie posiada kompetencji do samodzielnego kształtowania ani przedmiotu, ani wzorców kontroli, gdyż wiąże go treść uchwały organu konstytucyjnie legitymowanego do wystąpienia z wnioskiem w sprawie kontroli norm (art. 191 ust. 1 pkt 3). Trybunał nie wyklucza możliwości zawężenia we wniosku zakresu zaskarżenia określonego w uchwale, pozostawiając mocodawcy ocenę ratio wyboru, jakiego dokonał pełnomocnik (w niniejszej sprawie – ograniczenie przedmiotu kontroli). Nie ulega natomiast wątpliwości, że w złożonym wniosku pełnomocnik powołał jako wzorce kontroli art. 2 i art. 176 ust. 1 w związku z art. 8 ust. 1 oraz z art. 184 Konstytucji, a więc przepisy niewskazane w uchwale Rady Miejskiej w Świebodzicach. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że rozpatrywany „wniosek” samoistnie określający wzorce kontroli, nie pochodzi od organu uprawnionego, o którym mowa w art. 191 ust. 1 pkt 3 Konstytucji. Okoliczność powyższa, zgodnie z art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK, stanowi podstawę odmowy nadania dalszego biegu wnioskowi Rady Miejskiej w Świebodzicach. W tym stanie rzeczy Trybunał Konstytucyjny postanowił jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI