Tw 4/05
Podsumowanie
Przejdź do pełnego tekstuTrybunał Konstytucyjny odmówił nadania dalszego biegu wnioskowi Rady Miejskiej w Łodzi, uznając go za zbędny z uwagi na wcześniejsze rozstrzygnięcie analogicznej sprawy.
Rada Miejska w Łodzi złożyła wniosek do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z ustawami o finansach publicznych i prawem geodezyjnym. Po wezwaniu do usunięcia braków formalnych, Rada wniosła o odmowę nadania dalszego biegu, wskazując na tożsamość sprawy z już rozstrzygniętą przez Trybunał sprawą Rady Miejskiej w Gliwicach (sygn. U 3/04). Trybunał potwierdził tożsamość przedmiotu i wzorców kontroli, uznając wniosek za zbędny i odmawiając mu dalszego biegu.
Rada Miejska w Łodzi wystąpiła do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem o zbadanie zgodności kilku przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym z przepisami ustawy o finansach publicznych oraz ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne. Po wstępnym rozpoznaniu, sędzia Trybunału wezwał wnioskodawcę do usunięcia licznych braków formalnych wniosku, w tym do przedstawienia oryginału uchwały Rady Miejskiej oraz szczegółowego wskazania, w jakim zakresie poszczególne przepisy rozporządzenia są niezgodne z konkretnymi przepisami ustaw. W odpowiedzi, Rada Miejska w Łodzi zwróciła się o odmowę nadania wnioskowi dalszego biegu, argumentując, że uzupełnienie braków nie byłoby racjonalne z uwagi na fakt, iż Trybunał Konstytucyjny rozpoznał już sprawę o tożsamym zakresie przedmiotowym i wzorcach kontroli (sygn. U 3/04, wyrok z 21 lutego 2005 r.). Trybunał, po zbadaniu wskazanej sprawy, potwierdził tożsamość przedmiotu kontroli i wzorców kontroli, co na mocy art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym czyniło zbędnym wydanie kolejnego orzeczenia. W związku z tym, Trybunał Konstytucyjny postanowił odmówić nadania wnioskowi dalszego biegu.
Asystent AI do analizy prawnej
Przeanalizuj tę sprawę w kontekście orzecznictwa, przepisów i doktryny. Uzyskaj pogłębioną analizę, projekt pisma lub odpowiedź na pytanie prawne.
Zagadnienia prawne (2)
Odpowiedź sądu
Nie, wniosek taki nie może być dalej procedowany, gdyż czyni to zbędnym art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o Trybunale Konstytucyjnym.
Uzasadnienie
Trybunał stwierdził tożsamość przedmiotu kontroli (przepisy rozporządzenia) i wzorców kontroli (przepisy ustaw) z wcześniej rozstrzygniętą sprawą (sygn. U 3/04). Zgodnie z ustawą o TK, w takiej sytuacji wydanie kolejnego orzeczenia jest zbędne.
Rozstrzygnięcie
Decyzja
odmowa nadania dalszego biegu
Strona wygrywająca
Rada Miejska w Łodzi
Strony
| Nazwa | Typ | Rola |
|---|---|---|
| Rada Miejska w Łodzi | instytucja | wnioskodawca |
Przepisy (15)
Główne
ustawa o TK art. 36 § 3
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
ustawa o TK art. 39 § 1
Ustawa o Trybunale Konstytucyjnym
Czyni zbędnym wydanie orzeczenia w sprawie, gdy przedmiot kontroli i wzorce kontroli są tożsame z już rozstrzygniętą sprawą.
Pomocnicze
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym art. § 1 ust. 2 pkt 5
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym art. § 2 ust. 2
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym art. § 3
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym art. § 8
Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym art. § 9
Ustawa o finansach publicznych art. 22 ust. 3 pkt 2
Ustawa o finansach publicznych art. 22 ust. 7
Ustawa o finansach publicznych art. 109 ust. 2 pkt 2 lit. b
Ustawa o finansach publicznych art. 124 ust. 1 pkt 6
Prawo geodezyjne i kartograficzne art. 41 ust. 3a
Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne
Prawo geodezyjne i kartograficzne art. 41 ust. 4
Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne
Prawo geodezyjne i kartograficzne art. 41 ust. 5 pkt 3
Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne
Prawo geodezyjne i kartograficzne art. 41 ust. 7
Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne
Argumenty
Skuteczne argumenty
Tożsamość przedmiotu kontroli i wzorców kontroli z wcześniej rozstrzygniętą sprawą przez Trybunał Konstytucyjny. Zbędność postępowania w świetle art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK.
Godne uwagi sformułowania
odmówić nadania wnioskowi dalszego biegu nie uzupełniła w ustawowym terminie braków formalnych wniosku uzupełnienie braków formalnych wniosku nie byłoby racjonalne z uwagi na rozpoznanie przez Wysoki Trybunał ... sprawy ... która zakresem przedmiotowym był tożsamy z wnioskiem rozpatrywany wniosek ... cechuje zarówno tożsamość przedmiotu kontroli ... jak i wzorców kontroli czyni zbędnym wydanie orzeczenia w sprawie
Skład orzekający
Jerzy Stępień
przewodniczący
Informacje dodatkowe
Wartość precedensowa
Siła: Średnia
Powoływalne dla: "Proceduralne aspekty postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym, w szczególności zasady dotyczące braków formalnych, zbędności postępowania i tożsamości sprawy."
Ograniczenia: Dotyczy specyficznej sytuacji proceduralnej, a nie merytorycznej oceny przepisów.
Wartość merytoryczna
Ocena: 3/10
Sprawa ma charakter czysto proceduralny i dotyczy technicznych aspektów postępowania przed TK, co czyni ją mało interesującą dla szerszej publiczności.
Sektor
administracyjne
Twój asystent do analizy prawnej
Zadaj pytanie prawne, zleć analizę orzecznictwa i przepisów, lub poproś o projekt pisma — AI przeszuka ponad 1,4 mln orzeczeń i aktualne akty prawne.
Powiązane tematy
Pełny tekst orzeczenia
Oryginał, niezmieniony107/3B/2005 POSTANOWIENIE z dnia 9 maja 2005 r. Sygn. akt Tw 4/05 Trybunał Konstytucyjny w składzie: Jerzy Stępień, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku Rady Miejskiej w Łodzi o zbadanie zgodności: § 1 ust. 2 pkt 5, § 2 ust. 2, § 3, § 8 i § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym (Dz. U. Nr 207, poz. 1759) z art. 22 ust. 3 pkt 2 i ust. 7, art. 109 ust. 2 pkt 2 lit. b i art. 124 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148 ze zm.) oraz z art. 41 ust. 3a, ust. 4, ust. 5 pkt 3 i ust. 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.), p o s t a n a w i a: odmówić nadania wnioskowi dalszego biegu. UZASADNIENIE: Rada Miejska w Łodzi wnioskiem z dnia 14 stycznia 2005 r. zwróciła się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności § 1 ust. 2 pkt 5, § 2 ust. 2, § 3, § 8 i § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym (Dz. U. Nr 207, poz. 1759) z art. 22 ust. 3 pkt 2 i ust. 7, art. 109 ust. 2 pkt 2 lit. b i art. 124 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148 ze zm.) oraz z art. 41 ust. 3a, ust. 4, ust. 5 pkt 3 i ust. 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.). Zarządzeniem sędziego Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 lutego 2005 r. wezwano wnioskodawcę do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia zarządzenia, braków formalnych wniosku, poprzez: doręczenie oryginału uchwały z dnia 15 grudnia 2004 r. Rady Miejskiej w Łodzi (nr XLI/730/04) w sprawie wystąpienia z wnioskiem do Trybunału Konstytucyjnego; wskazanie, w jakim zakresie § 1 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym (Dz. U. Nr 207, poz. 1759) jest niezgodny z art. 109 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. Nr 15, poz. 148 ze zm.; dalej: ustawa o finansach publicznych); wskazanie, w jakim zakresie § 1 ust. 2 pkt 5 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 124 ust. 1 pkt 6 ustawą o finansach publicznych; wskazanie, w jakim zakresie § 1 ust. 2 pkt 5 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 41 ust. 5 pkt 3 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 100, poz. 1086 ze zm.; dalej: Prawo geodezyjne i kartograficzne); wskazanie, w jakim zakresie § 1 ust. 2 pkt 5 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 41 ust. 7 prawa geodezyjnego i kartograficznego; wskazanie, w jakim zakresie § 2 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 22 ust. 3 pkt 2 ustawy o finansach publicznych; wskazanie, w jakim zakresie § 2 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 22 ust. 7 ustawy o finansach publicznych; wskazanie, w jakim zakresie § 2 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 109 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy o finansach publicznych; wskazanie, w jakim zakresie § 2 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 124 ust. 1 pkt 6 ustawy o finansach publicznych; wskazanie, w jakim zakresie § 2 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 41 ust. 5 pkt 3 prawa geodezyjnego i kartograficznego; wskazanie, w jakim zakresie § 2 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 41 ust. 7 prawa geodezyjnego i kartograficznego; wskazanie, w jakim zakresie § 3 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 22 ust. 3 pkt 2 ustawy o finansach publicznych; wskazanie, w jakim zakresie § 3 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 22 ust. 7 ustawy o finansach publicznych; wskazanie, w jakim zakresie § 3 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 109 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy o finansach publicznych; wskazanie, w jakim zakresie § 3 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 124 ust. 1 pkt 6 ustawy o finansach publicznych; wskazanie, w jakim zakresie § 8 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 22 ust. 3 pkt 2 ustawy o finansach publicznych; wskazanie, w jakim zakresie § 8 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 22 ust. 7 ustawy o finansach publicznych; wskazanie, w jakim zakresie § 8 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 109 ust. 2 pkt 2 lit. b ustaw o finansach publicznych; wskazanie, w jakim zakresie § 8 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 124 ust. 1 pkt 6 ustawy o finansach publicznych; wskazanie, w jakim zakresie § 8 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 41 ust. 5 pkt 3 prawa geodezyjnego i kartograficznego; wskazanie, w jakim zakresie § 9 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 41 ust. 7 prawa geodezyjnego i kartograficznego; wskazanie, w jakim zakresie § 9 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 22 ust. 3 pkt 2 ustawy o finansach publicznych; wskazanie, w jakim zakresie § 9 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 22 ust. 7 ustawy o finansach publicznych; wskazanie, w jakim zakresie § 9 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 109 ust. 2 pkt 2 lit. b ustawy o finansach publicznych; wskazanie, w jakim zakresie § 9 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 124 ust. 1 pkt 6 ustawy o finansach publicznych; wskazanie, w jakim zakresie § 9 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 41 ust. 5 pkt 3 prawa geodezyjnego i kartograficznego; wskazanie, w jakim zakresie § 9 wyżej powołanego rozporządzenia jest niezgodny z art. 41 ust. 7 prawa geodezyjnego i kartograficznego. W piśmie z 3 marca 2005 r. Rada Miejska w Łodzi zwróciła się do Trybunału Konstytucyjnego o wydanie postanowienia o odmowie nadania wnioskowi dalszego biegu w trybie art. 36 ust. 3 ustawy z dnia 1 sierpnia 1997 r. o Trybunale Konstytucyjnym (Dz. U. Nr 102, poz. 643 ze zm.; dalej: ustawa o TK). Trybunał Konstytucyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 36 ust. 3 ustawy o TK, gdy wniosek jest oczywiście bezzasadny lub braki nie zostały usunięte w określonym terminie, sędzia Trybunału wydaje postanowienie o odmowie nadania wnioskowi dalszego biegu. Trybunał Konstytucyjny stwierdza, że w rozpatrywanej sprawie Rada Miejska w Łodzi nie uzupełniła w ustawowym terminie braków formalnych wniosku, wskazanych w zarządzeniu sędziego Trybunału Konstytucyjnego z 21 lutego 2005 r. W piśmie z 3 marca 2005 r. Rada Miejska w Łodzi wyjaśniła bowiem, że „uzupełnienie braków formalnych wniosku nie byłoby racjonalne z uwagi na rozpoznanie przez Wysoki Trybunał w dniu 21 lutego 2004 r. sprawy o sygn. U 3/04 z wniosku Rady Miejskiej w Gliwicach, który zakresem przedmiotowym był tożsamy z wnioskiem Rady Miejskiej w Łodzi". Trybunał Konstytucyjny po zbadaniu zakresu przedmiotowego i wzorców kontroli, objętych wnioskiem Rady Miejskiej w Gliwicach (wyrok TK z 21 lutego 2005 r., sygn. U 3/04, OTK ZU nr 2/B/2005, poz. 16), ustalił, że rozpatrywany wniosek Rady Miejskiej w Łodzi cechuje zarówno tożsamość przedmiotu kontroli, tzn. § 1 ust. 2 pkt 5, § 2 ust. 2, § 3, § 8 i § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 25 listopada 2002 r. w sprawie szczegółowych zasad gospodarki finansowej Funduszu Gospodarki Zasobem Geodezyjnym i Kartograficznym (Dz. U. Nr 207, poz. 1759), jak i wzorców kontroli, tzn. art. 22 ust. 3 pkt 2 i ust. 7, art. 109 ust. 2 pkt 2 lit. b i art. 124 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 26 listopada 1998 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2003 r. Nr 15, poz. 148 ze zm.) oraz z art. 41 ust. 3a, ust. 4, ust. 5 pkt 3 i ust. 7 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. – Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000 r. Nr 100, poz. 186 ze zm.). Oznacza to, że Trybunał Konstytucyjny w wyroku z 21 lutego 2005 r. (U 3/04) dokonał oceny konstytucyjności zaskarżonych przepisów, co w świetle art. 39 ust. 1 pkt 1 ustawy o TK czyni zbędnym wydanie orzeczenia w sprawie z wniosku Rady Miejskiej w Łodzi. Mając powyższe na względzie, Trybunał Konstytucyjny orzekł jak w sentencji.
Potrzebujesz pomocy prawnej?
Asystent AI przeanalizuje Twoje pytanie w oparciu o orzecznictwo, przepisy i doktrynę — jak rozmowa z ekspertem.
Zadaj pytanie Asystentowi AI